( அமிர்த தாரா தீட்சை பெறுவதற்கு...........!! click here )



மிர்த தாரா மந்திர தீட்சை டிசம்பர் 18 ஞாயிறு அன்று கொடுக்கப்படுகிறது appointment பெற விரும்புபவர்கள் இந்த எண்ணிற்கு தொடர்பு கொள்ளுங்கள். +91-8110088846 

Share !
This Post





உஜிலாதேவி பதிவுகளை
மின்னஞ்சலில் பெற

ஈழத்தில் அடுத்த யுத்தம் எப்போது...?



   லங்கையில் வாழும் தமிழ் மக்களுக்கு தனி நாடு அவசியம் தேவையா?  இப்படி ஒரு கேள்வி இன்று நேற்று அல்ல 1980 - முதலே தமிழக மக்கள் பலரிடத்தில் கேட்கப்படுகிறது.  இலங்கையை ஆளுகின்ற சிங்கள இனவாதிகள் தமிழ் பேசும் மக்களை இரண்டாம் தர குடிமக்களாக நினைக்கிறார்கள்.  தமிழ் பண்பாட்டு கூறுகளை எந்த வகையிலாவது இல்லாது செய்து விட வேண்டும் என்று கங்கனம் கட்டி செயல்பட்டு வருகிறார்கள்.

   தமிழர்களின் உயிருக்கும், உடமைக்கும், மானத்திற்கும் உத்திரவாதம் இல்லை.  பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தனது தாய் பூமியில் வேர்பதித்து வாழ்ந்த பூர்வ குடிமக்கள் அனாதைகளாக புலம் பெயர்ந்து இந்தியாவிலும் உலகம் முழுவதும் உள்ள பெயர் கூட வாயில் நுழையாத பல நாடுகளில் அகதிகளாக வாழ வேண்டிய துர்பாக்கிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.  இந்த நிலை மாற பாதிக்கப்பட்ட இலட்ச கணக்கான தமிழர்களின் வாழ்க்கையில் மறுமலர்ச்சி ஏற்பட தனி நாடு ஒன்று அவசியமாக தேவையென தமிழகத்தில் பலர் கருதுகிறார்கள்.

தனி நாடு வேண்டும் என்று சொல்வதற்கு எத்தனை பேர் இருக்கிறார்களோ அதே அளவிற்கு தனி நாடு தேவையில்லை என்று சொல்பவர்களும் இங்கே உண்டு.  இந்தியாவை போல இலங்கையும் சரித்திர காலத்தில் தனித்தனி பகுதிகளாக பிரிந்திருந்திருக்கலாம்.  நல்லதோ கெட்டதோ ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ஒருங்கினைந்த இலங்கையாக உருவாகி விட்டது.  மீண்டும் ஒரு நாட்டை பிரிக்க நினைப்பது முற்றிலும் தவறு.

   பழைய சரித்திரத்தை மாற்ற நினைத்து ஈராக் குவைத்திற்குள் நுழைந்தது எப்படி தவறோ அயோத்தியில் பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்டது எப்படி சரியில்லையோ அப்படியே இலங்கையையும் பிரிப்பது தவறான முன்னுதாரணமாக அமைந்து விடும்.

   தமிழர்களுக்கும் சிங்களர்களுக்கும் பிரச்சனைகள் இருந்தால் அது ஒன்றுப்பட்ட இலங்கைக்குள் தீர்க்கப்பட வேண்டுமே தவிர பிரித்தால் தான் தீரும் என்று கூறுவது வீண் பிடிவாதமாகும்.  தனி ஈழம் உருவாக ஆதரவு தெரிவித்தால் சீக்கியர்களின் காலிஸ்தான் கோரிக்கையும் காஷ்மீரிகளின் தனி நாடு போராட்டமும் நியாயமானதாக போய்விடும் என்றும் காரண காரியங்களை சொல்கிறார்கள்.

மறைந்த சதாம் உசேன் அவர்கள் குவைத்தை பிடித்த போது சொன்ன காரணம் ஒப்புக் கொள்ள முடியாதது.  ஒரு காலத்தில் ஈராக் நாட்டின் ஒரு அங்கமாக குவைத் இருந்திருந்தாலும் கூட அது பல நூறு ஆண்டுகளாக தனி நாடாகத் தான் இருந்தது.

   காலிஸ்தான் மற்றும் காஷ்மீரின் தனி நாடு கோரிக்கை ஈழப் பிரச்சனையோடு முற்றிலும் ஒத்து வராது.  சீக்கியர்களோ காஷ்மீரிகளோ இந்தியாவில் அடிமைகளாக நடத்தப்படவில்லை.  மாறாக சாதாரண இந்தியன் எந்த உரிமையோடு இந்த நாட்டில் வாழ்கிறானோ அதே உரிமையோடு அந்த மக்களும் வாழ்கிறார்கள்.

   மேலும் அம்மாநில மக்கள் ஒதுக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்ற மாயையை ஏற்படுத்தியது அந்நிய சக்திகளே ஆகும்.  இந்திய அரசாங்கம் அந்த மக்கள் மீது எந்த தனிப்பட்ட காழ்ப்புணர்ச்சியையும் எப்போதுமே காட்டியதில்லை.  ஆனால் இலங்கையில் நிலைமை தலைகீழாக உள்ளது.

   அந்த நாட்டை ஆளுகின்ற தலைவர்களும், மற்ற அரசியல் கட்சிகளும் தமிழர்களை அந்நியர்களாகவே கருதுகிறார்கள்.  சிங்கள மக்களின் வாழ்வுரிமையை பறிக்க வந்த எதிரிகளாகவே பார்க்கிறார்கள்.  நியாயப்படி கிடைக்க வேண்டிய அடிப்படை உரிமைகளை கூட தமிழர்களுக்கு கொடுப்பதில்லை.

  தமிழர்களின் மீது இனரீதியிலான பகீரங்க போர் பிரகடனத்தையே அரசாங்கம் செய்கிறது.  தமிழர்களை குறி வைத்து தாக்குகிறது.  தமிழர்களின் கல்வி மற்றும் பொருளாதார மையங்களை முற்றிலுமாக அழிக்கிறது.  கோரிக்கைகள், வேண்டுகோள்கள், கண்டனங்கள், பேரணிகள், உண்ணாவிரதங்கள் போன்ற அறவழி போராட்டங்ளை ராணுவத்தை கொண்டு வன்முறையாக ஒடுக்குகிறது. 

   இந்த நிலையில் தான் ஒரு இனத்தின் பன்நெடுங்கால துயரை தீர்ப்பதற்கு தனி நாடு ஒன்று தான் நிரந்தரமான தீர்வு என்ற முடிவுக்கு அம்மக்கள் வந்து போராடுகிறார்கள்.  அவர்களின் நியாயமான போராட்டத்தை பிரிவினைவாதங்களோடு போட்டு குழப்பிக் கொள்வதால் பல சிக்கல்கள் உருவாகின்றன.  ஒரு உண்மையான விடுதலை போராட்டம் பலவித தவறான விமர்சனங்களுக்கு உட்பட்டு விடுகிறது என்று நாம் சொன்னால், அது தவறல்ல

 இலங்கையில் வாழுகின்ற தமிழர்கள் இனத்தாலும், மதத்தாலும், மொழியாலும் இந்திய தமிழர்களோடு தொப்புள்கொடி உறவு உள்ளவர்கள் தான்.  ஆனால் அவர்கள் இந்தியர்கள் அல்ல.  இந்தியாவில் இருக்கும் தமிழர்கள் ஈழ மக்கள் போராட்டத்திற்கு தார்மீக ரீதியிலான ஆதரவு வழங்குகிறார்கள் என்பதை மையமாக வைத்து ஈழ போராட்ட குழுங்கள் இந்திய மண்ணில் பிரிவினை வாதிகளோடு கூட்டு வைப்பதும் இந்திய அமைதிக்கு சட்ட விரோதமான முறையில் குந்தகம் செய்வதும் எந்த வகையில் நியாயம் என்று சிலர் கேட்பதை நம்மால் தட்டி கழித்து விட முடியவில்லை.  ஈழ தேசத்திற்கான தமிழகத்தின் குரல் இந்த கேள்வியால் பலகீனமடைவதை யாரும் மறுத்து விட முடியாது.

  ராஜீவ் காந்தியின் படுகொலைக்கு முன்பு தமிழ் நாட்டில் ஈழ போராட்டத்திற்கு இருந்த மரியாதையே வேறு.  அல்லல்பட்டு அவதியுற்று இந்தியாவிற்குள் அகதிகளாக வரும் ஈழ தமிழர்களை அந்நியமாகவோ, சந்தேகமாகவோ தமிழக மக்கள் பார்த்ததில்லை.

  தாங்கள் உண்ணுகின்ற சோற்றை பாதியை பகிர்ந்து கொடுக்கவும் கூட தயாராக இருந்தார்கள்.  ஆரம்ப காலத்தில் ஈழ போராட்டத்தின்பால் தவறான அபிப்பிராயம் கொண்டிருந்த ராஜீவ் காந்தி கூட தமிழக மக்களின் உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டு தான் கடைசி காலத்தில் இலங்கை பிரச்சனையை அணுகினார். 

  ஆனால் அவர் படுகொலை செய்யப்பட்ட பிறகு நிலைமை முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது.  ராஜீவ் காந்தியின் கொலைக்கு விடுதலை புலிகள் தான் முற்றிலும் காரணமென்ற குற்றசாட்டுக்கு பல மறுப்பு காரணங்கள் கூறப்படுகிறது. 

  அவைகள் உண்மையோ, பொய்யோ அதை பற்றி எல்லாம் தமிழக மக்கள் ஆராய விரும்பவில்லை.  ஒரு அரசியல் படு கொலைக்கு புலிகள் இயக்கம் நேரடி கருவியாக இருந்து விட்டார்கள் என மக்கள் ஆழமாக நம்புகிறார்கள்.

அந்த நம்பிக்கைக்கு வலுவான காரணங்கள் இல்லாமல் இல்லை.  தமிழகத்துக்கு அந்நியமான ஆயுத நடமாட்டம்    தனி தமிழ்நாடு கோரிய சில தீவிரவாத அமைப்புகளோடு புலித் தம்பிகள் பகிரங்கமாக உறவாடியதும் தங்களுக்குள்ள சகோதர சண்டையை இந்திய மண்ணில் கூட நடத்தியதும் புலிகளின் செயல்பாட்டின் மீது மக்களை அவ நம்பிக்கை கொள்ள வைத்துவிட்டது. 

    தமிழக மக்கள் எப்போதுமே ஆயுத போராட்டங்களில் நம்பிக்கையில்லாதவர்கள்.  படுகொலைகள் மூலம் ஒரு அரசியல் போராட்டத்தை முன்னெடுத்து செல்ல ஆர்வமில்லாதவர்கள்.  இந்திய விடுதலை போராட்ட காலங்களில் கூட காந்தியின் அறப்போராட்டத்திற்கு இருந்த மதிப்பு மற்ற வழி போராட்டங்களுக்கு மக்கள் கொடுத்தது இல்லை. 

   தமிழ் நாட்டை இந்தியாவிலிருந்து பிரிக்க வேண்டும் என்று சொல்லும் எந்த தலைவரும் இங்கே அரசியல் அனாதையாகத் தான் ஆக்கப்படுவார்கள்.  இப்படிப்பட்ட அரசியல் அனாதைகளை நம்பி புலிகள் பல காரியங்களை தமிழகத்தில் செய்ததினால் அதற்கு முத்தாய்ப்பாக ராஜீவ் காந்தி படுகொலை நிகழ்ந்ததினால் இந்திய தமிழர்கள் ஈழ போராட்டத்தை சந்தேக கண்ணோடு பார்க்க ஆரமித்துவிட்டார்கள்.

தமிழகத்தில் விடுதலை புலிகள் இயக்கம் பேரும், புகழும் பெறுவதற்கு திரு. எம். ஜி. ராமச்சந்திரனின் அண்ணா திராவிட முன்னேற்ற கழகம் தான் முக்கிய காரணமாக இருந்தது என்பதை யாரும் மறுக்க இயலாது.  ஐ.நா. மன்றத்தில் இலங்கை தமிழர்களின் அவநிலையை உணர்ச்சி பூர்வமாக எடுத்து கூறி உலக நாடுகளின் கருத்துகளை தமிழர்களின்பால் பண்ருட்டி எஸ்.ராமசந்திரன் ஈர்த்ததை சரித்திரம் இன்றும் பேசும்.

   கலைஞர் மு. கருணாநிதி அவர்கள் கூட இலங்கை தமிழர்களுக்காக கடந்த காலங்களில் சில உருப்படியான செயல்களை செய்திருக்கிறார் என்பதை நினைவு கூறத்தான் வேண்டும்.  தமிழக தலைவர்கள் மட்டுமல்ல அனைத்திந்திய தலைவர்கள் கூட இலங்கை விவகாரத்தில் உண்மையான அக்கறை கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை சுட்டிகாட்டியே ஆக வேண்டும்.

இலங்கையில் நம் தமிழ் குடிமக்கள் படும் கஷ்டங்களை நினைக்கும் போது நம் கண்கள் குளமாகின்றன.  மக்களை காப்பாற்ற வேண்டிய அரசாங்கமே வன்முறையை கடைபிடிக்கிறது.  மக்களை அடக்கி ஒடுக்குகிறது.  சிறுபான்மையினருக்கு அன்பு காட்டி, கட்டி காத்து பெருபான்மையினரையும் வளர்பது எந்த அரசிற்கும் தலையாய கடமையாகும். 

  சிறுபான்மையினர் அதிகமாக உள்ள பகுதியில் மொழி, மதம், இனம் இதர உரிமைகள் காக்கப்பட வேண்டியது போக அவர்களிடமிருந்து சாதாரன குடிமக்களுக்குரிய உரிமைகளை கூட பறித்து ஆதரவற்றவர்களாக செய்யும் இலங்கை அரசின் செயல்பாட்டை என்ன வென்பது? 

  சிறுபான்மை வர்க்கத்தினர் இருக்கும் பகுதியில் அவர்களுக்கு அவசியமாக பாதுகாப்பு கொடுப்பது அரசியல் நீதியல்லவா?  இதை இலங்கை அரசாங்கம் மறந்தது ஏன்?  இது நியாயமா?  இது தர்மமா?  இது பொறுக்குமா? 

  தர்மத்தின் பெயரால், சட்டத்தின் பெயரால், குடியரசு ஜனநாயகம் என்ற உயர் அரசியல் முறையின் பெயரால், பண்பாட்டின் பெயரால் இந்த மாபெரும் அநீதிக்கு தீர்வு காண அறை கூவல் விடுகிறேன்.  பரிகாரம், பிராயசித்தம் செய்ய கோருகிறேன்.  இங்கே நாம் விடுக்கும் அறை கூவல் அனைவரது காதுகளிலும் விழ வேண்டாமா?  அனைவரது இல்லங்களிலும் எதிரொலிக்க வேண்டாமா?  சுதந்திரம் நமக்கு உயிர் என்று சொல்லி கொடுத்தது சீவக சிந்தாமணி.  உயிர் கொடுக்கும் தமிழர்களின் சுதந்திரம் பறிபோக கூடாது என்ற ஆந்திர முன்னாள் முதல்வர் என்.டி. ராம்ராவ் அவர்களின் கம்பீரமான கருணை பேச்சும்,

இலங்கையிலேயே தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் துயரத்தையும் அதன் காரணமாக தமிழக தமிழர்கள் கொண்டிருக்கும் வேதனையையும் நான் முழுமையாக மனதில் கொள்கிறேன்.  இலங்கையிலேயே தமிழர்கள் படுகிற அவதி தமிழகத்தை மட்டுமல்ல இந்தியாவையே பாதிக்க கூடிய பிரச்சனையாகும். 

  அந்த தமிழர்களின் துன்பம் நமது துன்பம்.  அவர்களின் ரத்தம் நம்முடைய ரத்தம்.  தமிழ் மக்களை கொடுமைபடுத்திக் கொண்டிருக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்திற்கு இந்த கூட்டம் மனித வேட்டைகளை பார்த்துக் கொண்டு சும்மா இருக்காது என்று எச்சரிப்பதாக இருக்கட்டும் என்ற முன்னாள் பாரத பிரதமர் அடல் பிஹாரி வாஜ்பேயின் வீர உரையும்,

இலங்கையில் போராடும் தமிழர்களின் வீரத்திற்கு என்னுடைய வணக்கம்.  இலங்கை நாட்டில் காற்றுள்ள வரையிலும் தமிழர்களின் கலாச்சாரம் ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நீடிக்கும்.  பத்தாயிரம் ஜெயவர்த்தனாக்கள் வந்தாலும் அவர்கள் அழிவார்களே தவிர அவர்களது முயற்சியால் தமிழர்களின் கலாச்சாரத்தை தனித்தன்மையை அழித்து விட முடியாது.  ஈழ தமிழர்களே உங்களுடைய போராட்டத்திற்கு எங்களது ஆதரவு என்றென்றும் உண்டு என்ற பஞ்சாப் அகாலிதளத்தின் பிரதிநிதி பல்வத் சிங் ராமுவாலியாவின் ஆதரவான பேச்சும்,

  தமிழகத்தில் மதுரை மாநகரின் 1986-ல் கேட்டது.  ஆனால் அதன் பிறகு அப்படியொரு ஒட்டுமொத்த கவன ஈர்ப்பை ஈழ பிரச்சனை பெற முடியாமல் போனதற்கு யார் காரணம்?  இந்திய அரசின் செயல்பாடு மாறியது தமிழக அரசு கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட்டது.  தமிழ் நாட்டு கட்சிகள் பின்வாங்கி விட்டன என்று ஆயிரம் காரணங்களை கூறலாம்.  அவைகளில் உண்மையும் இருக்கலாம்.  ஆனால் அதற்கு மூலக்காரணம் யார்? 

  இந்த கேள்விக்கு பதிலை பெற தோண்டி துருவி சென்றால் பேரொளி குழுக்களுக்கிடையே நடந்த பங்காளி சண்டைகள் தான் காரணம் என்ற பதில் நமக்கு கிடைக்கிறது.  சகோதர யுத்தம் என்பது இந்திய வரலாற்றில் மட்டுமல்ல உலக வரலாறு முழுவதுமே காணக்கூடிய ஒன்று தான்.  ஒரு வீட்டில் ஒரே தட்டில் உணவருந்தும் ஒரு தாய் மக்களிடத்தில் கூட பல சமயங்களில் சச்சரவுகள் மூண்டதை சரித்திரமும், இலக்கியங்களும் மட்டுமல்ல நடைமுறை வாழ்க்கையும் நமக்கு காட்டும்.

  சகோதர யுத்தம் என்றாலே கொள்கைகள், கோட்பாடுகள் என ஆயிரம் காரணங்கள் கற்பிக்கப்பட்டாலும் அதனுள் மறைந்திருப்பது மேலதிகாரம் என்ற ஆதிக்க மனோபாவம் தான்.  இந்த ஆதிக்க மனோபாவம் ஈழ பேராளி அமைப்புகளிடம் ஏராளமாக இருந்தது.

  அதன் பரிணாம வளர்ச்சியால் தான் தமிழக வீதிகளில் கூட ஈழ துப்பாக்கிகள் குண்டுகளை பொழிந்தன.  தமிழர்களுக்காக போராடும் மனோவேகத்தை கருணாநிதி போன்றோர்களிடம் கூட இல்லாமல் செய்தது.  ஈழ குழுக்களின் குடுமி பிடி சண்டை தான் அன்று ஒரவரையொருவர் அழித்து கொள்ள காரணமாயிருந்த சகோதர யுத்தம் துரோகமாக மாறி விடுதலை போராட்டத்தையே மழுங்கடிக்க செய்தது. 

  இந்திய தமிழர்களின் நிஜமான தலைவர்களை கைகழுவி பிரிவினைவாதிகளை கூட்டாளியாக்கியதினால் தமிழக தமிழர்களையும் ஈழ போராட்டத்தை கண்டு முகம் சுளிக்க செய்து விட்டது.

இன்றைய சர்வதேச அரசியல் சூழலை மேலோட்டமாக கவனிப்பவர்கள் கூட ஒரு விஷயத்தை நன்றாக அறிவார்கள்.  உலக நாடுகள் அனைத்தும் கொள்ளை நோய்களுக்கு பயப்படுவதை விட, கொடிய வறுமைக்கு அஞ்சுவதை விட, பயங்கரவாதிகளின் சதி செயலுக்கு பயம் கொண்டு நடுங்குகிறார்கள்.  பின்லேடன் என்ற தனிமனிதனை கண்டு உலக வல்லரசான அமெரிக்க அரசாங்கமே கிடுகிடுத்து போகிறது என்றால் பயங்கரவாதத்தின் தன்மையை பெரிதாக விளக்க வேண்டியதில்லை.

சிங்கள அரசாங்கத்தின் பரப்புரையும், ஈழ விடுதலை போராளிகளின் சில செயல்களும் பயங்கரவாதத்தின் சாயல் புலிகளின் அமைப்பு மீது விழ வைத்து விட்டது.  இத்துடன் தமிழ்நாட்டிலுள்ள சில பிரிவினைவாத அமைப்புகளுடன் புலிகளின் நெருக்கமான உறவும் சேர்ந்து மேற்சொன்ன அச்சத்தை இன்னும் பல மடங்கு அதிகரித்து விட்டது.

இலங்கை அரசாங்கமும் தற்போதைய இந்திய அரசாங்கமும் சேர்ந்து ஈழ விடுதலை போரை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து விட்டதாக பேசி கொள்கிறார்கள்.  இத்தகைய பேச்சை விட முட்டாள் தனமான கூற்று எதுவுமே இருக்காது என்று என்னால் உறுதியாக சொல்ல முடியும்.

  எரிகின்ற நெருப்பை பட்டு துணி கொண்டு போர்த்தியது போல் தான் விடுதலை போராட்டத்தை ராணுவ பலம் கொண்டு முறியடிக்கும் விதமும்.  உலகில் இதுவரை நடைபெற்ற எந்த சுதந்திர போரும் மட்டுபடுத்தப்பட்டு இருக்கிறதே தவிர முற்றிலுமாக ஒழிக்கப்பட்டது கிடையாது.

  விடுதலை புலிகளின் அமைப்பையே சிதைத்து விட்டோம்.  இனி யாழ்குடா நாட்டில் போராட்டங்கள் எதுவும் உயிர்பெற்று எழாது என்பது வெறும் கற்பனை.  புலிகள் அமைப்பு இலங்கை அரசாங்கம் சொல்வது போல் மறைந்து விட்டது என்றே வைத்து கொள்வோம்.  அதற்காக இன்னொரு அமைப்பு வீ று கொண்டு எழாது என்று எப்படி சொல்ல முடியும்?

ஈழ போரில் இப்போது ஏற்பட்டு இருப்பது தற்காலிகமான தேக்க நிலையேயாகும்.  மிக விரைவில் தமிழர்களின் சுதந்திர போராட்டம் தலை நிமிர்த்தி பீடு நடை போடப் போகிறது.  அப்படி நிகழும் போது கடந்த காலத்தை போலவே இப்போதும் விடுதலை புலிகள் அமைப்பே அந்த போராட்டத்தை முன்னெடுத்து செல்வது சர்வநிச்சயம்.

  நல்லதோ கெட்டதோ ஈழ போராளிகள் என்றால் புலிகள் தான் என்ற நிலை ஏற்பட்டுவிட்டது.  இது எக்காலத்திலும் மாறாது.  எனவே ஈழ போராட்டத்தை பயங்கரவாதம் என்ற மாய நிழல் படாமல் மீட்டு வரவேண்டியது விடுதலை புலிகளின் வேலையே ஆகும்.

   இதற்காக அவர்கள் தங்களது கடந்த கால சகாக்கள் பலரின் உறவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.  அப்படி செய்தால் மட்டும் தான் தமிழகத்திலும், உலக அரங்கிலும் தாங்கள் இழந்த நற்பெயரை மீண்டும் தட்டி எழுப்ப முடியும்.

ஒவ்வொரு இலங்கை தமிழன் மனதிலும் இந்திய தமிழன் உணர்விலும் முள்ளி வெளி யுத்தம் ஆறாத ரணமாக படிந்து விட்டது.  இந்த காயத்தை ஆற்றுகின்ற மருந்து நிச்சயம் புலிகள் தான் தர வேண்டும்.  முதலில் அவர்கள் ஈழ மக்களின் மனதிலுள்ள இனம் புரியாத அச்சத்தை விலக்குவதற்கு தங்களது வருங்கால திட்டங்களை விலக்கி வெளிப்படையான அறிக்கைகள் தர வேண்டும்.

 தங்களது மிக நீண்ட மௌனத்தை கலைக்க வேண்டும்.  அப்படி அவர்கள் மௌனம் கலைந்தால் தான் அடுத்த கட்ட யுத்தத்திற்கு கால அவகாசம் எடுத்துக் கொண்டாலும் மக்கள் துணிச்சலுடன் துணை நிற்பார்கள்.





+ comments + 10 comments

Anonymous
07:53

A very good article!

Anonymous
08:00

சகோதர யுத்தத்திறகான மூலவேர் இந்திய ரோ இயக்கமே. இந்திய அரசு தனது முட்டாள்தனமான கருத்துக்களை முன்வைத்து இயக்கங்களை சிக்கவைக்க முயன்ற வேளை புலிகள் அதற்கு ஒத்துக் கொள்ள வில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக தமது காலடியில் வீழந்த ஒட்டுக் குழுக்களுக்கு ஆயுதங்களை கொடுத்து புலிகளை அழிக்க முனைந்ததே அந்த சகோதர யுத்தம். அத்துடன் மக்கள் திலகம் இன உணர்வுடன் செயல்பட்டார். ஆனால் கருணாநிதி சுயநலன்களுக்காக ஈழ போராட்டத்திற்கு உதவியதும் அதன் பின் நாற்காலி வேற்கைக்காக கைகழுவியதுமே உண்மை. ராஜீவின் கொலையில் விடுதலைப்புலிகளை சில அரசியல் வாதிகள் தமது பங்களிப்புகளை மறைக்க வலிந்து சிக்கவைத்ததையும் இந்திய நீதி கூட தனது கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டதையும் மறைக்க முடியுமா? இவைகளை ஒப்புக் கொள்வாரா பதிவாளர். எது எப்படியோ பதிவாளரின் கரிசனையான கருத்தை உள்வாங்கிக் கொள்வது தற்போதைய நிலையில் எம்மினத்தவருக்கு அவசியம். உங்கள் பதிவுக்கு நன்றி - ஈழத்திலிருந்து யாழ்

10:03

மிக அருமையான விளக்கம் நன்றி கலந்த வாழ்த்துக்கள் குருஜி அவர்களே.

Anonymous
22:20

முக்கியமாக ஈழ பிரச்சனைஐ ஆரம்பத்திலிருந்து உன்னிப்பாக கவனித்து வருவோருக்கு நன்றாக புரியும் விடுதலை புலிகளின் அமைப்பு ஒரு கட்டு கோப்பான இயக்கம். அவர்களுக்குள் ஏற்பட்ட சண்டைகளுக்கு காரணம் அனைவரும் அறிந்தது. அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லதே ஆனால் பல வீர போராளிகளை இழந்து விட்டோம். இது நம் துரதிர்ஷ்டம். அது நடந்து முடிந்து விட்டகதை. இதற்கெல்லாம் காரணம் யார், அந்நாட்டு சிறுபான்மை மக்களை ஆயுதங்களை கையில் எடுக்க வைத்தது யார் ஏன் ? இதுவும் எல்லோரும் அறிந்ததுதான். ஆனாலும் நம் நாட்டு தலைவர்கள் பிரிவினையை நாங்கள் விரும்ப மாட்டோம் என்று தாங்கள் பாடிய பல்லவியையே மீண்டும் மீண்டும் பாடுகின்றனர் இவர்கள் இங்கு சொகுசாக உண்டு உறங்கி கிடப்போர்க்கு அவர்களின் நிலை எப்படி புரியும், அவர்களுக்கு வேறு வழி இல்லாத நிலையில்தான் ஆயுதங்களை கையில் எடுத்தார்கள் . இந்திய அரசாங்கம் மட்டும் தலையிடாதிருந்திருந்தல் ஈழம் என்றோ சுதந்திரம் அடைந்திருக்கும். ஆனால் இன்று ஈழ தமிழர்கள் அடைதிருக்கும் அவலநிலை எங்கும் நடக்காத கொடுமைகள் அங்கு நடந்தேறியது. ஆனால் மத்திய அரசு ஒப்புக்கு சமரச தூதுவர்களை அனுப்பி ஏதும் அறியாதவர் போல் இருக்கிறது. அவர்கள் அப்படித்தானே இருப்பார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் நினைத்தது நடந்தது . ஆனால் இங்கிருப்போர் தாங்கள் பதவியை காப்பாற்ற தமிழனின் மானங்களை மத்தியில் அடகு வைத்து விட்டார்கள் இந்த அவல நிலை தொடருமானால் தமிழகத்திலும் தமிழனுடைய மானம் பரி போகும் இது நிச்சயம். இனிமேலாவது ஒவ்வொரு தமிழனும் விழிதெழுந்து மிகசரியான தலைவர்களை தேர்தேடுக்க வேண்டும். ஒரு புதிய தலைமுறையை தேர்தேடுக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்ட்டது

Anonymous
23:11

தமிழ் ஈழ மக்கள் தங்கள் விடுதலைக்கு தாங்களே போராட வேண்டும். வோட்டுக்கு நோட்டு வாங்கும் தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு இதெல்லாம் பெரிய பிரச்சனையாக தெரியாது. காரணம் பணம்.
ஆனால் ஈழ மக்களின் போராட்டம் ஒரு நாள் கண்டிப்பாக வெல்லும்

இதயன்

Anonymous
01:48

எனது அன்பான தமிழ் நாட்டு உறவுகளே,நீங்கள் குறிப்பிடும் ஈழம் பல்லாயிரம் மைல்கள் தொலைவில் இல்லை.இப்போது அங்கு யுத்தம் எதுவும் இல்லை.நீங்கள் நேரில் சென்று அங்குள்ள உண்மை நிலையை அறிந்தபின் தனிநாடு வேண்டுமா? இல்லையா?என்பதை நீங்களே புரிந்து கொள்ள முடியும்.
சகோதரப் படுகொலைகளுக்கு காரணம் இந்தியா தான்.போராளிகளுக்கு ஆயுதங்களை வழங்கி இலங்கையை தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கவேயன்றி தனிஈழம் பெற்றுக்கொடுக்க இந்தியா விரும்பவில்லை.
போராளிகளை வெறும் பகடைக் காய்களாக வைத்திருக்கவே விரும்பியது.பிரபாகரன் இதை எதிர்த்தார்.மற்ற தலைவர்கள் இந்தியாவின் பலத்துக்கு முன்னால் மண்டியிட்டார்கள்.ஆகவே புலிகள் இயக்கத்தை அழிக்க மற்ற இயக்கங்களை இந்தியா தூண்டியது.இவ்வாறு தான் சகோதரப் படுகொலைகள் அரங்கேறின.
முள்ளி வாய்க்கால் இறுதி யுத்தத்தில் புலிகளின் பெரும்பாலான தலைவர்கள் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.சரண் அடைந்த தலைவர்களை போர்விதிமுறைகளை மீறி சித்திரவதை செய்து கொன்றனர்.அதை விட சாதாரண போராளிகள் சிறைகளில் உள்ளனர்.இப்போது விடுதலைப் புலிகள் என்று சொல்லக்கூடியவர்கள் யாரும் இலங்கையில் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை.
இதுவரை 30 வருட போர் வரலாற்றில் 2 தொடக்கம் 3 இலட்சம் தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டு விட்டனர்.10 இலட்சம் பேர் வரை இந்தியா உட்பட வெளிநாடுகளில் தஞ்சம் புகுந்து உள்ளனர்.முள்ளி வாய்க்கால் இறுதி நாட்களில் மட்டும் 50000 வரையான மக்கள் கொல்லப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.இத்தனைக்கும் ஈழத் தமிழர்களின் மொத்த எண்ணிக்கையே சுமார் 30 இலட்சம் தான்.இது வரை நடந்த அவலங்களை உரிய முறையில் சர்வதேசத்துக்கு எடுத்துக் கூறினாலேயே சிங்களவர்களுடன் இணைந்து வாழ முடியாது என்பதை புரியவைக்க முடியும்.முதலில் இலங்கையில் என்ன நடக்கிறது என்பதை அன்றாடம் செய்திகளாக தமிழக ஊடகங்களில் கொண்டு வந்தாலே அரைக்கிணறு தாண்டியது போலத் தான்.ஏனெனில் இந்தியா தான் சர்வதேசத்துக்கு முன் நந்தி போல் நிற்கிறது.
அதை விடுத்து மீண்டும் எப்போது யுத்தம் என்று கேட்கிறீர்கள்?நாங்களும் உங்களைப் போல் சாதாரணமான மனித உயிர்கள் தான்.போராட நிர்ப்பந்திக்கப் பட்டதாலேயே போராடினோம்.எமது சக்திக்கு மிஞ்சிய விலை கொடுத்து விட்டோம்.ஆயுதம் தாங்கிய போர் இப்போதைக்கு சாத்தியம் இருப்பதாக நன் கருதவில்லை

Anonymous
10:39

ஐயா ஈழ மக்கள் தனக்கு தானே தங்களுடைய சுதந்திற்காக போராட வேண்டும் என கூறும் கருத்து மிகவும் தவறானது அங்கு வாழ்பவர்கள் நம்முடைய ரத்தத்தின் ரத்தம் ஆனவர்கள் நாம் அங்கு சென்று ஆயுதம் ஏந்த வேண்டும் என்று என்றைக்குமே அவர்கள் கூறியது கிடையாது வெளியில் இருந்து தார்மீக ஆதரவைத்தான் அவர்கள் எதிர் பார்த்தார்கள் ஆனால் நாம் அதை செய்ய தவறிவிட்டோம் இனிமேலும் நாம் இப்போதிருக்கும் அரசியல்வாதிகளை நம்பாமல் நமக்கென்று உரிமைக்கு போராடும் உண்மை தலைவனை புதிதாக தெர்தேடுப்போம்
தமிழகம் ஒரு புதிய தலைவனை நம்பியுள்ளது தமிழக மக்கள் அனைவரும் விழித்தெழ வேண்டிய தருணம் வந்து விட்டது உரிமைக்காக குரல் கொடுங்கள் தமிழகம் புதிய புரட்சி படைக்கட்டும்
வாழ்க தமிழ்
தேவன்

rajudranjit
09:38

ஈழத்தமிழனுக்குள் முதலில் ஒற்றுமை இருந்திருந்தால் எப்போதோ தமிழ் ஈழம் அமைந்திருக்கும்! இப்போது இவ்வளவு மக்கள் கொல்லப்பட்டதற்கு காரணம் ஈழத்தமிழர்களின் காட்டிக்கொடுப்புகள் தான்!
இலங்கையை பொருத்தமட்டில் நமது இந்திய அரசின் வெளியுறவு கொள்கையும் தவறாக கடைபிடிக்கப்பட்டதின் விளைவு இந்தியாவின் பாதுகாப்பிற்கு சவால் விடக்கூடியதாக உள்ளது!
அன்னை இந்திரா அவர்கள் சரியாக கணித்ததை தற்போதைய காங்கிரஸ் அரசு கெடுத்துவிட்டது!
சிங்களர்கள் இனவெறியின் உச்சத்தில் தான் இருக்கிறார்கள்! அவர்களுக்கு வரலாறு தவறாக சொல்லப்பட்டதின் விளைவு சிங்களவர்கள் தமிழர்களை ஒரு அடிமையாகவும் வந்தான் குடியாகவும் தான் நினைக்கிறார்கள்!
பெளத்த மதத்தை பெரியதெனவும் மற்றவை நகைப்புக்குறியதாகவுமே எண்ணுகிறார்கள்!
என்னுடன் பணிபுரியும் ஒரு தொழிலாளி சிங்களவர்,அவரது பேச்சுக்கள் இந்தியர்களை அவமானப்படுத்துவதாகவும் சில சமயங்களில் அமைந்துவிடுவதுண்டு!
என்ன செய்ய ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் அவ்வளவுதான்!

சரவணமுத்து
09:40

ஈழத்தமிழனுக்குள் முதலில் ஒற்றுமை இருந்திருந்தால் எப்போதோ தமிழ் ஈழம் அமைந்திருக்கும்! இப்போது இவ்வளவு மக்கள் கொல்லப்பட்டதற்கு காரணம் ஈழத்தமிழர்களின் காட்டிக்கொடுப்புகள் தான்!
உண்மையே!

jabjeniferandalbegam
09:42

இலங்கையில் மட்டும் தான் ஒற்றுமை இல்லையா?தமிழ்
நாட்டில்?????இந்து என்று சொன்னால் அதில் தாழ்த்தப்பட்டவனுக்கு இடமே இல்லையே.யுகம்.யுகமாக அடிமைபடுத்தப்பட்டு,அடக்கிவைக்கப்பட்டவன் மேலே வர எத்தனை தடைகள்.உள்நாட்டில் சரிசெய்யுங்கள்.
அப்புறம் அயல்நாட்டில


Next Post Next Post Home
 
Back to Top