( குருஜியிடம் பேசுவதற்கு.........!! click here )



 வரும் ஞாயிறு அன்று அமிர்த தாரா மஹாமந்திர தீட்சை  கொடுக்க படுகிறது தொடர்புக்கு Cell No = +91-8110088846 -

மகாபாரதம் வீட்டில் படிக்கலாமா?



    யா, வணக்கம். குடும்பம் நடத்துகிற வீட்டில், மகாபாரதம் படிக்கக் கூடாது என்று கூறுகிறார்கள். இது சரியான கருத்து தானா? என்று கூறவும்.

இப்படிக்கு,
நரேந்திரன்,
வியாசர்பாடி.




வேதங்களில், உபநிஷதங்களில், பிரம்ம சூத்திரத்தில், பகவத் கீதை யில் சொல்லப்படுகிற தத்துவங்கள் அனைத்தும், மகாபாரத நிகழ்வுகளில் வாழ்க்கை முறையாக வருகிறது. மகாபாரதம் என்பது படித்து, சுவைத்து, ரசித்து, உபன்யாசம் செய்யும் கருத்துக்கள் மட்டுமல்ல அது வாழ்க்கை நெறியாகும்.

தர்மம் என்னவென்று தெரிந்தால், தான் அதை கடைபிடிக்க முடியும். தர்மத்தை இன்ன இடத்தில் தான் அறிய முடியும் என்றில்லை. எங்கே வேண்டுமானாலும், எதிலே வேண்டுமானாலும் அறியலாம். மகாபாரதமும், தர்மமே இந்த தர்மத்தை வாழுகிற வீட்டில் வைத்து அறியக் கூடாது என்பது அறியாமையாகும்.

சண்டைகள் நடக்கும் இடத்தை மட்டும் யுத்த களம் என்று அழைக்க முடியாது. நகர்தல் என்பது, முன்னேற்றம் என்பது, ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்றுக்கு மாறுவது என்பது எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ அவையெல்லாம் யுத்தகளமே ஆகும். அந்த வகையில் குடும்பம் என்பதும், வாழ்க்கை என்பதும் ஒருவித போர்க்களமே ஆகும். இந்த போர்க்களத்தில் உயிர்கள் வேண்டுமானால், மடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், வாழ்க்கை துயரங்கள் தோல்விகள் இங்கே மடிவது இயற்கை.

மேலும், மகாபாரதம் ஐந்தாவது வேதம். வேதம் படிப்பதற்கு வீடு தடையல்ல. வீட்டை வீடாக வைத்திருப்பதே வேதத்தின் மிக முக்கிய விதியாகும். அந்த விதியை மிக எளிமையாகச் சொல்லும் அற்புத படைப்பு மகாபாரதம். எனவே தாரளமாக பாரதத்தை வீட்டில் படிக்கலாம்.






கிருஷ்ணன் ஏன் பிறந்தான் ?


கிருஷ்ணன் சுவடு 4


   றைவன் ஒருவன். அவன் வானத்தில் இருக்கிறான். வானத்திற்கு அப்பாலும் இருக்கிறான். பூமியில் இருக்கிறான். பூமிக்குள்ளேயும் இருக்கிறான். பூமியாகவும் இருக்கிறான். இப்படி அவன் இல்லாத இடம் என்பதே இல்லை. நோக்கும் இடமெல்லாம் நிறைந்திருக்கும் நிர்மலப் பொருளென்று, அவனை ஞானிகள் பாடுவது இதற்காகத் தான். கண்ணில் தெரியும் காட்சி, தெரியாத காட்சி, காதுகளில் கேட்கும் ஒலி, கேட்காத ஒலி, புலன்கள் அறியும் பொருள், அறியாத பொருள் அனைத்துமே அவனே. அத்தகைய சர்வ வியாபியாகிய இறைவன் பூமிக்கு வருவானா? மனிதர்களோடு மனிதராய் நடமாடுவானா? திசை தெரியாமல் தடுமாறும் நெஞ்சங்களுக்கு நல் வழிகாட்ட துணை இருப்பானா? என்று ஆயிரம் கேள்விகளை அடுக்கடுக்காக கேட்கும் நமக்கு ஒரு நல்ல பதில் கிடைக்கிறது.

நமது புராணங்களும், இதிகாசங்களும் தர்ம சாஸ்திரங்களும் இறைவன் பூமிக்கு வருவான். மனிதனருகில் மனிதரைப் போலவே நடமாடுவான். அவன் பெயர் அவதார புருஷன் என்கிறது.. அவதாரம் என்றால் என்ன?   அவதாரம் என்ற வடமொழி சொல்லுக்கு மேலே இருந்து கீழே இறங்கி வருதல் என்பது பொருளாகும். அவதார புருஷன் என்றால் மேலே மிகவும் மேலே மனிதர்களால் எட்டிப்பிடிக்க முடியாத மாபெரும் உயரத்தில் இருந்து நமக்காக மண் மீது புழுதிபடிய வாழ்வதற்காக இறங்கி வந்த பரமாத்மா என்பதாகும். எதற்காக பரமாத்மா இறங்கி வரவேண்டும்? இறைவன் என்ற நிலையில் சகலவிதமான திருக்கோலத்தில் அவனுடைய சந்நிதானத்திலேயே இருக்க வேண்டியது தானே. மனித ஜென்மங்களை திருத்த வேண்டுமென்றால், இவர்களுக்கு பாடம் புகட்ட வேண்டுமென்றால், உட்கார்ந்த இடத்திலேயே ஒரே நொடியில் செய்து விடலாமே? அதை செய்யாமல் எதற்காக இறங்கி வரவேண்டும்?

சர்வ வல்லமே பொருந்திய நானே! சர்வலோகத்தை படைத்த நானே!! உனக்காக இறங்கி வருகிறேன் என்றால், அற்ப மானிடன் நீ! எம்மாத்திரம் உன் ஆணவத்தை விட்டு இறங்கு. உன் ஆசையை விட்டு இறங்கு. உன் மோகத்தை விட்டு இறங்கு. என்று நமக்கு பாடம் புகட்ட இறங்கி வருகிறான். அது மட்டுமல்ல, மனித சரீரத்தை தற்காலிகமாக பெற்ற அவன் அந்த சரீரத்திற்கு சம்பளமாக சில துயரங்களையும், அவமானங்களையும் சந்திக்கிறான் அது ஏன்? கடவுளாகிய நானே மாமிச வடிவத்தில் வந்து விட்டால், துக்கப்பட்டு ஆகவேண்டும். விதைத்த விதையை, அறுத்தாக வேண்டும். நீயும் அப்படிதான் விதி என்ற வட்டத்திலிருந்து ஓடிவிட முடியாது. கர்மா என்ற நீதிதேவனின் சட்டத்தை உன்னால் மீறி விட முடியாது. படு நன்றாக படு. அவமானப்படு. ஆடை துவைக்கப்படுவது போல், அலைகளில் அகப்பட்ட துரும்பு பாறைகளில் மொத்தப்படுவது போல், துக்கப்படு. அப்போது தான் உன் ஆத்மாவின் அழுக்கு வெளுக்கும். பிறவியின் வினை வெந்து மடியும் என்றும் நமக்கு உணர்த்தவே.

அவதாரத்தின் நோக்கம் இது மட்டுமல்ல. இன்னும் இருக்கிறது. குழந்தை பெறுகிறோம். அந்த குழந்தை நமது இரத்தத்தாலும், மாமிசத்தாலும் உருவானது தான் என்றாலும், அதை பார்க்கும் போதெல்லாம் ஆனந்த பரவசம் நமக்குள் ஊற்றெடுத்து ஓடுகிறது. குழந்தையை அணைப்பது இன்பம். தோளில் சாய்ப்பது இன்பம். இடுப்பில் சுமப்பது இன்பம். விரல்பிடித்து நடக்க வைப்பது இன்பம். அது ஓடினால் இன்பம். ஆடினால் இன்பம். பாடினால் இன்பம். குழந்தையின் ஒவ்வொரு செயலுமே நமக்கு இன்பம். இந்த இன்பத்தை விட்டு விட்டு குழந்தையை அணைக்கும் சுகத்தை விட்டு விட்டு காசு, பதவி அழைத்தாலும் தாசியின் மடி வலைவீசினாலும் அங்கே நாம் போவோமா? ஒரு நல்ல மனிதன் தாயின் பாதங்களிலும், குழந்தையின் விரல் நுனியிலும் சொர்க்கத்தை காண்பான். அந்த நல்ல மனிதனை போன்றவன் தான் இறைவன்.

இறைவனுக்கு நாம் குழந்தை இறைவனால், படைக்கப்பட்ட ஜீவன் நாம் அவன் எங்கோ இருந்து சூட்சமக் கயிற்றை அசைக்கிறான். நாம் ஆடுகிறோம். இருட்டிலும், வெளிச்சத்திலும் அவனே நம்மை வழி நடத்துகிறான். கல்லும் முள்ளும் குத்தி கீழே விழுந்தால் வேலும், அம்பும் பாய்ந்து இரத்தம் வடிந்தாலும், கன்னியரின் வளைகரங்கள் அணைத்தாலும், பதவியின் நாற்காலிகள் நமக்கு வரவேற்பு சொன்னாலும், அத்தனையும் இறைவன் கொடுத்த கொடை என்று அவனையே நினைக்கிறோம். அவனுக்காகவே வாழ்கிறோம். அப்படி நம்மை அவன் வாழ வைக்கிறான். அவன் சொற்படி எல்லாம் நடக்கும் மனித குலத்தோடு ஒட்டி உறவாட உலகத்தின் தகப்பனுக்கு ஆசை பிறக்கிறது. அதனால், அவன் அவதாரம் எடுக்கிறான்.


இறைவனான நாராயணன் எடுத்தது எத்தனையோ அவதாரங்கள். மோகினி அவதாரம், நர நாராயணன் அவதாரம், வியாச அவதாரம், கபில அவதாரம், புத்த அவதாரம் என்று எத்தனையோ சொல்லிக் கொண்டு போகலாம். ஆனால், அவைகளில் பத்து அவதாரங்கள் மட்டும் வைதீக நெறிப்படி சிறப்பு வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. மற்றவைகளை விட, தசாவதாரங்களை சிறப்பிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? என்று நமக்கு தோன்றுகிறது. மோகினி அவதாரம் தேவர்களை காக்க எடுத்தது புத்த அவதாரம். தத்துவத்திற்காக எடுத்தது இவைகளில் குறிப்பிட்ட ஒரே நோக்கம் மட்டும் தான் உண்டு. ஆனால், சிறப்பான பத்து அவதாரங்களில் ஒரு நோக்கம் மட்டுமல்ல, அத்தனை நோக்கங்களும், உலகம் சார்ந்ததாக, பிரபஞ்சம் சார்ந்ததாக, விஞ்ஞானம் சார்ந்ததாக இருக்கிறது.

அப்படி சிறப்பு வாய்ந்த பத்து அவதாரங்களில், பரிபூரண அவதாரமாக ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரமே கருதப்படுகிறது அது ஏன்?  மச்சமாக மாதவன் வந்தபோது கடவுளின் அதீத சக்தி மட்டுமே வெளிப்பட்டது. நரசிம்மம் வரையிலும் அது தான் கதை ராமனாக அவன் அவதாரம் செய்தபோது தான் இறைவன் என்பதை பலநேரங்களில் மறந்துவிட்டான். அதனால், தான் தசரதன் இறந்த போது கண்ணீர் விட்டு அழுதான். ஜானகியை தொலைத்து விட்டு தேடி அலைந்தான். உலகத்தவர் நம்பிக்கைக்காக சீதையை, தீக்குளிக்க வைத்தான். தனது தம்பிமாருக்கு தண்டனை கொடுத்ததற்காக சரயு நதியில் மூழ்கினான். ஆனால், கிருஷ்ண அவதாரம் மனிதனாக வாழ்ந்தாலும் தான் இறைவன் என்பதை மறக்காத அவதாரம் பிறந்த நிமிடம் முதல், வேடனின் அம்பு பட்டு உடல் சட்டையை உதிர்த்த நிமிடம் வரை சிரிப்பை மட்டுமே முகத்தில் கொண்ட அவதாரம்.

நான் கடவுள் என்பதை கிருஷ்ணன் மட்டுமே அறிந்து வைத்திருந்தான். அந்த நினைவுகளுடன் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தான் என்று சொல்ல முடியாது. தான் கடவுள் என்பதை தன்னைச் சுற்றி உள்ளவர்களுக்கும், அறிவுறுத்தியே வாழ்ந்தான். கெளரவசபை யில் துரியோதனன் உள்ளிட்ட அனைவரின் முன்னிலையில் நானே உலகத்தின் மூலப் பரம்பொருள் என்ற விஸ்வரூப தரிசனத்தை கண்ணன் காட்டினான். இதே தரிசனம் அவனிடம் நாரதரும், உதங்க மகரிஷியும், அர்ஜுனனும் பெற்றிருக்கிறார்கள். கடைசியாக மாவீரன் கர்ணனும், விஸ்வரூப தரிசனத்தை பெற்றான். கண்ணன் கடவுள் என்பது அவன் வாழும் போதே எல்லோருக்கும் தெரியும். அதனால் தான் கிருஷ்ண அவதாரம் பரிபூரண அவதாரம் என்று போற்றப்படுகிறது. ராம அவதாரம் அருள்நிறைந்ததாக இருந்தாலும், சிறிது குறைவுடனே இருக்கிறது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுடைய அவதாரத்தை மகாபாரதத்தில் உள்ள ஆதிபர்வதம் என்ற பகுதி மிக அழகாக சொல்கிறது. வெகுகாலத்திற்கு முன்பு, வானுலகில் தேவர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அசூரர்கள், பூமியில் சண்டைபோட்டு மண்டை உடைப்பதில் ஆர்வம் உடைய அரசகுலங்களில் தோன்றினார்கள். மக்களை மறந்து, மனசாட்சியை மறந்து, மனுதர்மத்தை மறந்து கொடுங்கோல் செய்தார்கள். இதனால், பூமியெங்கும் அதர்ம காற்று வீசியது. அராஜகப் பதாதைகள் பட்டொளி வீசிப் பறந்தன. பூமியின் பாரமும் கூடியது. அதர்மத்தை அழித்து, தர்மத்தை நிலைநாட்ட ஸ்ரீ நாராயணனை தேவர்கள் வேண்டினார்கள். நாராயணனும், யதுகுலத்தில் வசுதேவரின் புத்திரனாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் என்ற திருப்பெயரோடு தோன்றினார் என்று கிருஷ்ணனின் பூமி வருகைக்கு முத்தாரம் பதிக்கிறது.

   துவாபர யுகத்தின் முடிவில் அவதாரம் எடுத்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணன், எந்த சங்கல்பத்தை எடுத்துக் கொண்டான் என்பதை ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் நமக்கு தெளிவு படுத்துகிறது. அநீதி கும்பல் நிறைந்த பூமியின் பாரம் குறைக்கப்பட வேண்டும். அதற்காக மாபெரும் யுத்தம் நிகழவேண்டும். தன்னை நாடியவர்களும், தர்மத்தின் வழியில் நின்றவர்களும் காக்கப் படவேண்டும். தனது வாழ்வின் வழியாக தர்மங்களும், தத்துவங்களும் போதிக்கப்பட வேண்டும். தனது லீலா வினோதங்கள் பக்தி மார்க்கத்தை உலகம் முழுவதும் உருவாக்க வேண்டும். அதனால், மனிதனாக பிறந்தாலும், மனிதத் தன்மையோடு வாழ முடியாத கடைசி ஜீவனும், இறைவனின் பாதங்களை தொடுகின்ற தகுதியை பெறவேண்டும் என்பதே ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் முழுமையான நோக்கமாகும். இதற்காகவே அவன் பூமியில் பிறந்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் பிறப்பில் லீலைகள் மட்டுமல்ல, தத்துவங்கள் மட்டுமல்ல, உபதேசங்கள் மட்டுமல்ல, வாழ்க்கைக்கு தேவையான யுத்திகளும் காட்டப்படுகிறது. அவைகள் அனைத்துமே சிறிது சிறிதாக அறிந்து கொண்டு, அவனது ஆதாரங்களை சரித்திரப்பூர்வமான ஆதாரங்களை தேடுவோம்.


தொடரும்...



ஏசு தனியாக தொங்குகிறார் !


    காலை ஏழரை மணி ஆகிவிட்டதன் அறிகுறியாக பள்ளிக்கூடத்து பிள்ளைகள், கணேசன் கடை முன் குவியத் துவங்கி விட்டார்கள். குமாரபுரத்து பள்ளிக்கூடத்தில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை தான் உண்டு. மேலே படிக்க வேண்டுமென்றால், பக்கத்தில் உள்ள பெட்டைக்குளத்திற்கு போகவேண்டும். ஆறாம் வகுப்பு முதல் பத்தாம் வகுப்பு வரையில் பெட்டைக்குளத்தில் படிக்கலாம். அதற்கு மேலும் மேல்படிப்பு என்றால், பக்கத்தில் உள்ள டவுன் திசையன்விளைதான் ஒரே கதி. ஆனால், குமாரபுரத்தில் இதுவரையில் யாரும் திசையன்விளையை தாண்டிப் போய் அதிகமாக படித்தவர்கள் இல்லை. இருக்கும் ஒன்றிரண்டு பட்டதாரிகளும், பாட்டனார் வீட்டிலோ தகப்பனாரிடமோ இருந்து மேல்படிப்பு படித்தவர்கள். 

பிள்ளைகள் பள்ளிக்கூடம் போக கணேசன் கடைக்கு வர காரணம், குமாரபுரத்து பஸ்டாண்ட் கணேசன் கடைதான். அங்கே போட்டிருக்கும் ஒன்றிரண்டு பெஞ்சுகள் தான், பயணிகள் காத்திருப்பதற்கும் ஊர்கதைகள் பேசுவதற்கும், ஏழேமுக்கால் மணிக்கு நாகர்கோவிலில் இருந்து வரும் அரசு பஸ் நிற்கும். சாக்குப் பையில் குப்பைகளை வாரி கட்டுவது போல், குழந்தைகளையும், பெரியவர்களையும் ஏற்றிக் கொண்டு போகும். இந்த பஸ்சை விட்டு விட்டால், அடுத்த பஸ் பதினோருமணிக்கு தான். வேலைக்கு போகிறவர்களும், இந்த பஸ்ஸை நம்பித்தான் இருக்கிறார்கள். ஒருநாள் பஸ் வரவில்லை என்றாலும், பலரின் காரியம் கெட்டுவிடும். 

பஸ்ஸிற்காக காத்திருந்த சில மாணவர்களை எழும்பும்படி சொல்லிவிட்டு பெஞ்சில் வந்து உட்கார்ந்தார் ஜேம்ஸ் வாத்தியார். ஊரில் வசதி படைத்தவர்களில், ஜேம்ஸ் வாத்தியாரும் ஒருவர். ஆரம்ப காலத்தில் சொத்து, சுகம் அதிகம் இல்லை என்றாலும் வாங்குகிற சம்பளத்தில் சிக்கனமாக சேர்த்து வைத்து, நிலபுலன்களை வாங்கிப் போட்டவர் ஜேம்ஸ் வாத்தியார். சொல்லுகிறபடி கர்த்தருடைய அருளாலோ, அதிர்ஷ்டத்தாலோ அவரது மகனுக்கு கப்பலில் வேலை கிடைத்தது. நாடு ஆறு மாதம் காடு ஆறு மாதம் என்பது போல, கப்பலில் பாதி நாளும், தரையில் பாதி நாளும் அவன் வேலை இருந்தாலும், லட்சக்கணக்கில் சம்பாதித்தான். குமாரபுரத்தில் பத்தாயிரம் ரூபாய் இருந்தாலே பாதுகாப்பிற்கு இரண்டு பேரை பக்கத்தில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அந்தளவிற்கு ரூபாய்க்கு மதிப்புண்டு. அந்தநிலையில், லட்சக்கணக்கில் வருமானம் என்றால், கேட்காவா வேண்டும். ஒட்டுமொத்த ஊரே ஜேம்ஸ் வாத்தியாரை இடுப்பில் துண்டை கட்டிக் கொண்டு வணங்க காத்திருந்தது. 

ஆனாலும் வாத்தியாருக்கு ஆணவம் கொஞ்சம் கூட  கிடையாது. சின்னப்பிள்ளையாக இருந்தாலும் மதிப்பு கொடுத்து தான் பேசுவார். உடம்பு சரியில்லாமல் ஊரில் யார் படுத்தாலும், அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்று பைபிள் வாசிப்பார். மிகவும் நல்ல மனிதர். அதனாலும் அவருக்கு மரியாதை உண்டு. பெஞ்சில் வந்து உட்கார்ந்த வாத்தியார் கணேசனை டீ போடச் சொன்னார். அது என்னவோ தெரியல கணேசா! வீட்டில் நயமான தேயிலை வாங்கி வைத்திருக்கிறேன். வீட்டுக்காரியும், தண்ணிகலக்காத பாலில் தான் டீ போடுறாள். ஆனாலும், உன் கடை டீ டேஸ்டுக்கு எதுவும் வரமாட்டேன் என்கிறது. கையில் எதாவது மாயமந்திரம் வைத்திருப்பியோ? என்று கணேசனை பார்த்து கேலி பேசினார். 

அதல்லாம் இல்ல சார், குடிக்கிறவுங்க சந்தோசமா இருக்கணும்னு நினைச்சிக்கிட்டே டீ போட்டுத் தரேன். அது நல்லா இருக்கு அவ்வளவு தான் என்று பணிவாக பதில் சொல்லிய கணேசன், சார் உங்க பையன் கிறிஸ்துமஸிற்கு வர்றாரா? என்றும் கேட்கவும் செய்தான். அவன் வருவதை பற்றி உறுதியா சொல்ல முடியாது. இப்போ எதோ ஒரு ஆப்பிரிக்கா நாட்டுல இருக்கானாம். அங்க வேலை முடிஞ்சாதான் வரமுடியும் என்று ஜேம்ஸ் வாத்தியார் பதில் சொல்லவும், மாணிக்க முதலியாரும் கடைக்கு வந்து சேர்ந்தார். என்ன வோய் வாத்தியார், கணேசனோட வாதம் நடக்குதா? என்று கேட்டவாறு வாத்தியாரு பக்கத்தில் அமர்ந்தார். 

அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை முதலியார். என் பையன் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகைக்கு வருகிறானா? இல்லையா என்று கணேசன் கேட்டான். அவனுக்கு பதில் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கிறேன். வாதம் பண்ணுகிற அளவிற்கு நானும், கணேசனும் உங்களைமாதிரி புத்திசாலியா என்ன? என்று நையாண்டியாக முதலியாரை உசுப்பேற்றினார். முதலியார் அதற்கெல்லாம் சளைத்தவர் அல்ல. ஜேம்ஸ் வாத்தியாரும், அவரும் ஒத்த வயது என்பதனால் பரஸ்பரம் இரண்டு பேரும் வார்த்தை ஜாலங்களை பரிமாறி கொள்வது ஊரில் சகஜம். இருவருக்கும் உள்ள தோழமையை பயன்படுத்தி கணேசன், எத்தனை முறையோ இரண்டு பேர் வாயையும் கிளறி  விட்டிருக்கிறான். அவர்கள் பேசும் போது கிடைத்த ஒன்றிரண்டு பழைய கால சங்கதிகள் அவனை வியப்பில் ஆழ்த்தியதுண்டு. அப்படி, அவன் வியப்பில் ஆழ்ந்து போன ஒரு விஷயம் எஸ்தர் டீச்சர் கதை. 

அன்று மதியநேரம் இருக்கும். தெருவில், ஆள் நடமாட்டம் இல்லை. தூரத்தில் தெரியும். அம்மன்கோவில் அரச மரத்து மேடையில், இரண்டு ஆடுகள் மட்டும் படுத்துக் கிடந்து, அசைபோட்டு கொண்டிருந்தன. அவைகளை வைத்த கண் வாங்காமல், பார்த்து கொண்டிருந்த கணேசனுக்கு ஆடுகளுக்கும், மனிதர்களுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை என்று தோன்றியது. ஆடுகள் தீனியை மென்று கொண்டிருக்கிறது. மனிதர்கள் நினைவுகளை மென்று கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று நினைத்த அவனுக்கு சிரிப்பு வந்தது. தன்னால் கூட சிந்திக்க முடிகிறதே? என்று தோன்றியது. வியாபாரம் இல்லாமல், தனியாக உட்கார்ந்தால் சிந்தனை மட்டுமென்ன பைத்தியமே வந்தாலும், ஆச்சரியப்படுவதற்கு இல்லை. அப்போது தான் மாணிக்க முதலியாரும், ஜேம்ஸ் வாத்தியாரும் கடைக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். தம்பி கணேசா குளிர்ச்சியா ஆளுக்கொரு சோடா கொடு என்று கேட்டார்கள். கணேசனும் கொடுத்தான். 

அவர்கள் சோடாவை உடைக்கும் நேரத்தில் வேத கோவிலில் இருந்து ஒற்றை மணி அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது. பொதுவாக கிறிஸ்தவ ஆலயத்தில், ஒற்றை மணி அடிக்கிறது என்றால், யாரோ கிறிஸ்தவர் இறந்து போய்விட்டதாக அர்த்தம். கணேசனுக்கு மணி சத்தம் தூக்கி வாரிப் போட்டது. வாத்தியாரிடம் கேட்டான். யார் செத்து போனா? என்று. எஸ்தர் டீச்சர் ரொம்ப நாளா படுக்கையில் கிடந்தாங்க இல்லே அவுங்க தான் போயிட்டாங்க என்றார். வருத்தத்துடன் உடனே முதலியார் என்னவோ பதினாறு வயசு பொண்ணு செத்துப் போயிட்டாப்ல கவலைப்படுகிறீர். தொண்ணூறு வயசு கிழவிப் போயிட்டா. இதுக்கு என்ன வருத்தம் என்றார். முதலியாருக்கு    எதுவுமே பெரிய விஷயம் இல்லை. அவரது பையன் லாரியில் விழுந்து கால் ஒடிந்து போனபோது கூட வருத்தப்படாமல் இந்த வயசில் இது சகஜம். டாக்டரை பார்த்து சரியாக்கிடலாம். கிழட்டு வயசுல கால் போயிருந்தா மூலையில் தான் கிடைக்கனும் வேலையைப் பார் என்றார். 

முதலியாரின் பேச்சு, ஜேம்ஸ் வாத்தியாருக்கு பிடிக்கவில்லை. சும்மா இருங்க முதலியார், இருண்டு போய்கிடந்த இந்த ஊர் மனுஷங்களுக்கு ஏசுவை அடையாளம் காட்டியது அந்த அம்மா தான். அவுங்க இல்லன்ன இந்த ஊரில் தேவாலயம் வந்திருக்குமா? பள்ளிக்கூடம் தான் கட்டியிருப்பாங்களா? கடவுளையே நினைச்சு கொண்டு வாழ்ந்த ஒரு பெரிய மனுஷி போயிட்டா அதற்காக அஞ்சலி செலுத்தனும். அத விட்டுட்டு கிண்டல் பண்றது சரியில்லை என்றார். முதலியார் அதை எல்லாம் கண்டு கொள்ளவில்லை. அவர், கணேசனை பார்த்து மழையும், தண்ணீருமாய் இந்த ஊரு செழுமையா இருந்தது. எப்போ இந்த அம்மா வந்து அலேலூயான்னு கோஷம் போட்டாங்களோ அன்னைக்கே மழையும் போச்சி, தண்ணீயும் போச்சி. ஊரிலிருக்கும் ஒன்றிரண்டு ஆம்பிளைகளும் வேலைத் தேடி மெட்ராஸ் போயிட்டாங்க. ஊற காலி பண்ணினது தான் இந்த அம்மா செய்த சாதனை என்றார். 

அதற்கு மறுப்பு சொல்ல வந்த ஜேம்ஸ் வாத்தியாரை, கையமர்த்தி விட்டு கணேசா நான் ஒரு கதை சொல்கிறேன் கேளு. எனக்கு பத்து வயசு இருக்கிறப்போ, இந்த அம்மா நம்ம ஊருக்கு வந்தாங்க. நம்ம ஊரில், முதல் முறையா கஞ்சிப் போட்டு அயர்ன் செய்த சேலை கட்டினதே இந்த அம்மா தான். கையில் வாட்சும், தலையில் கொண்டையுமாய் குடைபிடித்துக் கொண்டு இவுங்க வந்தாங்கண்ணா மரியாதை கொடுக்க தானா தோணும். நம்ம ஊறு திண்ண பள்ளிக்கூடத்துக்கு இவுங்க தான் முதல் முதலா வெளியூரில் இருந்து வந்த டீச்சரு. 

இப்போதே குடியானவனுக்கு, காலையில் பழங்கஞ்சியும், மதியத்தில் கூழும் தான் நம்ம ஊரின் கதி. ஐம்பது வருஷத்துக்கு முன்னால, நிலைமை எப்படி இருந்திருக்கும்னு நினைச்சி பார்த்துக்க. நாங்கல்லாம் அரிசி சோற்றை பார்த்து வருஷம் கணக்கா இருக்கும். தீபாவளி வந்தால் எங்க ஆத்தா கஷ்டப்பட்டு அரசி சோறு சமைக்கும். கறிக்குழம்பு, இட்லி, தோசை எல்லாம் கனவில் மட்டுமே பார்க்கலாம். அந்த நேரத்துல, இந்த அம்மா எங்களை மாதிரி பசங்களுக்கு பாடம் சொல்லி கொடுக்க அவுங்க வீட்டீற்கு கூப்பிடுவாங்க. நாங்க படிப்புன்னா காத தூரம் ஓடிப் போயிடுவோம். எங்களை பிடிக்க சுலபமா ஒரு வழியை அவுங்க வச்சிருந்தாங்க. 

படிக்கப் போனா, தினசரி ஒரு மிட்டாய் தருவதா சொன்னாங்க. நாங்களும், நாக்க தொங்கப் போட்டுட்டு போனோம். பாட்டில் நிறைய மிட்டாய் வச்சிருப்பாங்க. அத பார்த்து சப்பு கொட்டிக்கிட்டே படிக்கிற மாதிரி நடிப்போம். வீட்டுக்கு கிளம்பும் போது, ஆளுக்கொரு மிட்டாய் தருவாங்க. எச்சில் ஒழுக, ஒழுக அதை சாப்பிடுகிற சுகம் இருக்கே. அந்த வயசில் அது தான் சொர்க்கம் சாதாரண மிட்டாய் கொடுத்திட்டு இருந்த எஸ்தர் டீச்சர், திடீரென்று சாக்லேட் கொடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க. கள்ளுகுடிச்ச குரங்கு மாதிரி நாங்க ஆயிட்டோம். பள்ளிக்கூடம் இல்லாத நேரத்தில் எஸ்தர் டீச்சர் வீட்டைச் சுற்றி வருவதே எங்க வேல. 

அவுங்க வீட்டைச் சுற்றி மரம் வைப்பது, பூஞ்செடி வளர்ப்பது பெருக்கி சுத்த பத்தமாய் வச்சிக்கிறது டீச்சருக்கு. பாத்திரம், பண்டம் கழுவி கொடுப்பது இப்படியெல்லாம் ஆர்வமா வேலை செய்வோம். ஒருநாள் டீச்சரோட புருஷன் ஊரிலிருந்து வந்திருந்தாரு. அவரு மஸ்கோத் அல்வா அப்படின்னு ஒரு பண்டம் தந்தாரு. அதுக்கு முந்தி அதே மாதிரி எதையும் நாங்க சாப்பிட்டதே கிடையாது. மஸ்கோத் அல்வா எங்கள ரொம்பவும் மயக்கிடுச்சி அப்ப தான் எஸ்தர் டீச்சர், ஒரு காரியம் செய்தாங்க. சாயங்காலம் நேரம் எங்கள் எல்லோரையும் வரச் சொல்லி பைபிள் படிச்சிக் காட்டி பாட்டுபாடி ஜெபம் செய்தாங்க. நாங்க, தினசரி இந்தமாதிரி ஜெபம் செய்தால், ஏசுநாதர் நிறையா மஸ்கோத் அல்வா கிடைக்க வழி செய்வாரு என்றும் சொன்னாங்க. 

எங்களுக்கு மஸ்கோத் அல்வாவும் புதுசா இருந்தது. ஏசுநாதரும் புதுசா தெரிஞ்சாரு. இதுவரைக்கும் சாமின்னா அருள்வந்து ஆடுறது, வேப்பிலையால் பேய் ஓட்டறது, ஆடு, கோழி பலிபோட்டு, பொங்கல் வச்சி சாப்பிடறது அதிகப்படியா போனா மாரியம்மன, சப்பரத்திளையும் வைகுண்டசாமிய, குதிரை வாகனத்திலேயும் ஊர்வலமா தூக்கி கிட்டு போறது தான் தெரியும். ஆனா எசுநாதரு எங்களுக்கு சுத்தமா வேறுமாதிரி தெரிஞ்சாரு. தப்பு செய்யாதே! ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால், மறுகன்னத்தை காட்டு, எல்லோரிடமும் அன்பா இரு என்று அவரு சொன்னதாக எஸ்தர் டீச்சர் சொல்றது எங்களுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்து, சாமினா அன்பா தான இருக்கணும், ஆட்டை கடிக்கிறதும், மாட்டை விரட்டுவதும், சாமி செய்ற வேலையா என்ன? 

ஏசுநாதரு அன்பா இருக்க சொன்னதோட இல்லாம, நமக்காக சிலுவையில அறைபட்டு செத்தும் போயிருக்காரு என்று டீச்சர் சொன்னதும், எங்களுக்கு அழுகையா வரும். ஏசுசாமி எவ்வளவு நல்ல சாமி என்று தோன்றும். இதோடு மட்டுமா அவர் எங்களுக்கு வித விதமா இனிப்பு கொடுக்க சொன்னதாவும், புத்தம் புதுசா பேனா, பென்சில் கொடுக்க சொன்னதாகவும், எஸ்தர் டீச்சர் சொன்ன போது இன்னும் அழுகை அதிகமா வந்திச்சி. ஏசுவுக்காக உயிரையே கொடுக்கணும்னு தோணிச்சி நாங்க, அடிக்கடி டீச்சர் நடத்திய ஜெபக்கூட்டத்துல கலந்துகிட்டோம். அவுங்க எங்களுக்காக ஜெபம் செய்தாங்க. எங்களுக்கு, புதுத்  துணி கிடைக்கணும். நல்ல படிப்பு வரணும் என்றெல்லாம் கூட ஜெபிச்சாங்க. 

அதன் பிறகு நாங்கள் கீழ விழுந்தால், ஐயோ அம்மா ன்னு கத்துறதுக்கு பதிலா, ஏசப்பா ன்னு கத்தினோம். இது எங்க அப்பாவுக்கு தெரிஞ்சு போச்சு.  மிட்டாயிற்கும், அல்வாவுக்கும் ஆசைப்பட்டு எஸ்தர் டீச்சர் வீட்டுக்கு போனா நாக்கை இழுத்து வச்சி அறுத்து காக்காவுக்கு போட்டுவிடுவதாக மிரட்டினார். எங்கப்பா ரொம்ப மோசமானவர். சொன்னா சொன்னத தப்பாம செய்திடுவாரு. அதனால நான், டீச்சர் வீட்டு பக்கமே தலைவச்சி படுக்கல. ஆனா நம்ம மாரிமுத்து நாடார் மகன், தங்கசாமி நாடார் மருமகன் எல்லோரும் தொடர்ந்து போனாங்க இப்போ கிறி ஸ்தவங்களா ஆக்கிட்டாங்க. இதோ இந்த ஜேம்ஸ் வாத்தியாருடைய அப்பா பேர் என்ன தெரியுமா? பச்சைமால் நாடார். தாத்தா பேரு இளையபெருமாள் நாடார். இவருக்கும் ஆரம்பத்துல, முத்துக்குட்டி என்று தான் பேரு. மஸ்கோத் அல்வா தந்த மோகம். ஜேம்ஸ் வாத்தியாரா மாறிட்டாரு. இது தான் நம்ம ஊருக்கு வேதகாரங்க வந்த வரலாறு என்று சொல்லி சிரித்தார் மாணிக்க முதலியார். 

மாணிக்க முதலியாரின் வெகுளித்தனமான பேச்சில் உண்மை. இருக்கலாமோ என்று கணேசனுக்கு தோன்றியதை ஜேம்ஸ் வாத்தியார் புரிந்து கொண்டார். கணேசன் நீ முதலியார் சொல்வதை நம்பி விடாதே. எஸ்தர் டீச்சர் என்னவோ இந்த ஊருக்கு கிறிஸ்தவத்தை கொண்டு வந்தது உண்மை தான். ஆனா, அப்படி அவுங்க கொண்டு வந்ததில என்ன தப்பு? ஏசுநாதரு அன்பை தான உபதேசம் பண்ணிறாரு. எல்லோரும் அன்பாக இருக்கணும்னு சொன்னத ஊர் ஊரா பரப்புரதுல என்ன தகராறு முதலியார் எப்போதுமே குதர்க்கமாக தான் பேசுவாரு என்று, அவசர அவசரமாக பேசினார். வாத்தியாரின் பேச்சு.  கணேசனுக்கு புதுசா இருந்தது. அவர் எப்போதுமே பதட்டப்பட மாட்டார். இப்போம் ஏன் பதட்டப்படுகிறார் என்று தோன்றியது. 

பிறகு இரண்டு பேரும் வேறு எதோ கதைகளை சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு போய்விட்டார்கள். கிளம்புகிற நேரம் வரையில், ஜேம்ஸ் வாத்தியார் சற்று பதட்டத்தோடு இருந்தார் ஒன்று. எஸ்தர் டீச்சரின் மரணம் அவரை பாதித்திருக்க வேண்டும் அல்லது முதலியாரின் விமர்சனத்தை நான் காதுகொடுத்து கேட்டுவிட்டேனே என்று கவலை பட்டிருக்க வேண்டும். இதில் எதுவாக இருந்தாலும், நமக்கென்ன என்று கணேசன் வேலையில் மூழ்கி விட்டான். அன்று போன இரண்டுபேரும் இன்றுதான் வந்திருக்கிறார்கள். என்ன வம்பு வாதம் செய்யப் போகிறார்களோ தெரியவில்லை எதுவாக இருந்தாலும், இரண்டு பேரும் அடிதடியில் இறங்க போவதில்லை காரணம் இருவரும் வயதானவர்கள் புத்திசாலிகள். 

பள்ளிக்கூட குழந்தைகளுக்கு இன்னும் பஸ் வரவில்லை. ஏனோ தாமதமாகிறது. பிள்ளைகள் லேட்டா போனா ட்ரில் வாத்தியார் சமத்தியா சாத்திப்புடுவாரு  என்று பேசிக் கொண்டார்கள். மாணிக்க முதலியார் அதிலொரு பையனை கூப்பிட்டார். உன் பெயரென்ன என்று விசாரித்தவர், நான் ஒரு சங்கதி கேட்கிறேன் மறைக்காம பதில் சொல்லனும் என்று பையனை பார்த்துக் கேட்டார். அவனும் பயத்தோடு தலையாட்டினான். தீபாவளிக்குச் செய்த அதிரசத்தில் ஒன்னே ஒன்னுமட்டும் பாக்கி இருக்கு. அத உங்க அம்மா உனக்கு தருவாளா நாய்குட்டிக்கு கொடுப்பாளா? சரியா சொல்லு என்றார். பையன் திருதிருவென்று விழித்து விட்டு எனக்கு தான் தருவாங்க என்று பதில் சொன்னான். நல்ல பையன் நீ போ என்று அவனை அனுப்பி விட்டு வாத்தியார் பக்கம் திரும்பினார் முதலியார். 

வாத்தியாரே பையன் சொல்றதை கேட்டீரா? உங்க பைபிள்ல உள்ளத தான் அவன் பதிலா சொல்றான் என்று, கண் சிமிட்டினார் ஜேம்ஸ் வாத்தியாருக்கு எதுவும் புரியவில்லை. எதற்காக இவர் வாலும் இல்லாமல், தலையும் இல்லாமல் பேசுகிறார் என்று தோன்றியது. சிறிது யோசித்த பிறகு தான் அன்றொரு நாள் எஸ்தர் டீச்சர் காலமான அன்னைக்கு இரண்டு பேருக்கு நடந்த உரையாடல் நினைவுக்கு வந்தது. உங்கள் உபதேசம் யாருக்கு என்று இயேசு கிறிஸ்துவிடம் கேட்கப்பட்ட போது, உன் குழந்தை பசித்திருக்க ரொட்டித் துண்டை நாய்களுக்கு கொடுப்பாயோ என்று கேட்ட இயேசு என் உபதேசம் இஸ்ரேலியருக்கே என்று பதில் கூறியதை முதலியார் நினைவு படுத்துகிறார் என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொண்டார். 

இயேசுவின் இந்த வாசகத்தை மட்டும் வைத்து பார்த்தால், முதலியார் சொல்வது சரியாகத்தானே இருக்கிறது என்று நியாயப்படி அவருக்கு தோன்றினாலும், அந்த நியாயத்தை எடுத்து சொல்ல முதலியாருக்கு என்ன தகுதி இருக்கிறது. அவரோ பாபத்தில் கிடக்கிறார். தாம் செய்ததை இன்னதென்று அறியாமல் இருக்கிறார். அவர் எப்படி இதை கூறலாம். நான் எப்படி அதை ஏற்கலாம் என்று தோன்றியது. இதனால் வேகமாக எழுந்தார். முதலியார் உங்களுக்கும், எனக்கும் இனி சரிப்படாது நாம இரண்டு பேரும் பேசாமல் இருப்பது தான் மரியாதை என்று கூறிய ஜேம்ஸ் வாத்தியார் குடித்த டீக்கு அவசரமாக காசைக் கொடுத்து விட்டு, இடத்தை காலி செய்தார். 

மாணிக்க முதலியாருக்கு என்னவோ போலாகிவிட்டது. இதே ஜேம்ஸ் வாத்தியார் எத்தனையோ முறை கல்லை வணங்குகிறீர்கள். சாத்தான்களுக்கு திருவிழா நடத்துகிறீர்கள் என்று கூறியதை நாமும் விளையாட்டாகத்தானே எடுத்துக் கொண்டோம். கோபப்படவில்லையே! ஒரு சிறிய வார்த்தை நான் கேட்டதற்கு கோபப்பட்டு விட்டாரே! ஒருவேளை அவர் மனதை மிகவும் நோகடித்து விட்டேனோ? என்று யோசித்தார். ஆனாலும், வாத்தியார் பேசுகிற பேச்சுக்கு அவர் மனசு இரண்டு நாள் கஷ்டப்படட்டும். அப்படி பட்டால் தான் பல்லுக்கு பல்லு, சொல்லுக்கு சொல்லு இருப்பது அவருக்கு புரியும் என்று பிடிவாதம் தலைக்கேற முகத்தை இறுக்கி கொண்டார். 

இருவரின் பேச்சையும் கவனித்த கணேசனுக்கு சிரிப்பு வந்தது. இரண்டு பேருமே வயிற்றில் பசி இல்லாதவர்கள். அடுத்தவேளை சோறு ஆறிப் போகுமே என்று வருத்தப்படுவார்களே தவிர, சோற்றுக்கு என்ன வழி என்று யோசிப்பவர்கள் அல்ல. வேலையில்லாமல் ஊரைச் சுற்றி வந்தால், இப்படி வம்பு வழக்கு தான் தோன்றும். ஊருக்கு இரண்டு இந்த மாதிரி ஜீவன்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கு சொல் புத்தியும் கிடையாது. சுய புத்தியும் கிடையாது. ஏசுநாதர் சொன்ன மாதிரி, தான் செய்வதை இன்னதென்று அறியாது செய்கிறார்கள். இவர்களை மன்னியும் என்று சொல்ல தான் தோன்றியது. இந்த எண்ணத்தோடு சுவரில் மாட்டப்பட்டிருந்த இயேசு நாதர் காலண்டரை கணேசன் பார்த்தான். பாவம் அவர் மட்டும் இப்போதும் தனியாகத் தொங்கி கொண்டிருந்தார்.






தோட்டத்து உறவுகள் !


  குமாரபுரத்தில், சூரிய வெளிச்சம் எட்டிப்பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டது. குஞ்சும், குருமானமாக அடைக்கப்பட்டிருந்த, கோழிகள் சிறகுகளை விரித்து சோம்பல் முறித்து, இரைதேட துவங்கி விட்டது. பக்கத்து மரங்களிலும், கூரைகளின் மீதும் தூங்காமல், தூங்கிய சேவல்கள் தரையிறங்க ஆரம்பித்து விட்டன. வாசல் கூட்டி பெருக்கும் பெண்களின் வளையல் ஓசையும், கொலுசு சத்தமும் கேட்கத் துவங்கிவிட்டது. ஏர் உழுவதற்கு, மாடுகளோடு விவசாயிகள் கிளம்பிவிட்டார்கள் என்பதற்கு அறிகுறியாக மாடுகளின் மணியோசை காலைநேரத்து பூபாளமாக வீதியெங்கும் கேட்டது.

கணேசனின் மனைவி, சாணம் கரைத்து கடையின் முன்னால் கொண்டுவைத்து விட்டு முட்டியை பிடித்து கொண்டு மூச்சு வாங்கினாள். உன்னை காலையிலே தண்ணீரை தொடாதே, பேசாமல் படுத்து கிட என்று எத்தனை நாள் சொல்வது. பனியில் நிற்காதே வீட்டுக்கு போ என்று மனைவியை அதட்டிய கணேசன், கரைத்த சாணத்தை கடைக்கு முன்னால் தெளிக்க ஆரம்பித்தான். தனது இயலாமையை எண்ணி வருத்தம் இருந்தாலும், கணவனின் பராமரிப்பால் நெகிழ்ந்து போன நாகம்மை பார்த்து செய்யுங்க என்று அக்கறையோடு சொல்லிவிட்டு கடைக்கு பின்னாலிருந்த வீட்டுப்பக்கம் நகர்ந்தாள்.

சாணம் தெளித்து, பெண்பிள்ளை மாதிரி குனிந்து, உட்கார்ந்து கணேசன் கோலம் போடும் போது நவ்வலடியாள் வந்து நின்றாள். அவளை பார்த்தவுடன், அவசர அவசரமாக கோலத்தை முடித்து விட்டு, வாங்க அக்கா டீ போடனுமா? இட்லி எடுத்து வைக்கணுமா? என்று பணிவோடு கேட்டான். கணேசனை ஏற இறங்க பார்த்த நாவலடியாள் அதிகாரமாக நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டு உட்கார்ந்தாள். அவளிடம் யாரும் எதுவும் குறுக்கே பேசிவிட முடியாது. தப்பித் தவறி பேசினாள். அவள் வாயிலிருந்து, வந்து விழும் வார்த்தைகள் முடைநாற்றம் வீசும். ஊர் பெரியதனக்காரர் கூட நவலடியாளை கண்டால் இரண்டடி ஒதுங்கி கொள்வார்.

நவலடியாளுக்கு நிஜப்பெயர் என்னவென்று நிறையபேருக்கு மறந்தே போய்விட்டது. செந்தாமரையோ, செல்வகனியோ நினைவில் இல்லை. அவளிடம் போய் யார் கேட்பது? என்று தயங்குவார்கள். நவலடியாளுக்கு செந்த ஊர் குமாரபுரத்து பக்கத்திலிருக்கும் நவலடி. அவளை இந்த ஊருக்கு கல்யாணம் முடித்து கொடுத்தார்கள். அவளை கட்டிய மாப்பிளை பால்பாண்டி. வாயில்லா அப்ராணி. கல்யாணம் முடிக்கும் போது அவருக்கு கொஞ்சம் வயசு ஏறிப் போச்சு. கையில் நாலு காசும், பத்து ஏக்கர் நிலம் இருந்ததனால் இவளை அவருக்கு கட்டி வைத்து விட்டார்கள். நவலடியில் அவள் ஒன்றும் பணக்கார வீட்டு பெண் இல்லை. வீட்டில் அடுப்பு எரிய வேண்டுமென்றால், அவள் தகப்பன் மண்வெட்டியை தூக்கிக் கொண்டு கூலி வேலைக்கு போகவேண்டும்.

ஆரம்பத்தில், நவலடியாள் அமைதியாகத்தான் இருந்தாள். இரண்டொரு மாதத்தில் பால்பாண்டியோடு கோபித்துக் கொண்டு, பிறந்த வீட்டுக்கு போய்விட்டாள். பால்பாண்டி அவளை கூட்டிவர போனபோது நீ ஆண்பிள்ளை இல்லை. உனக்கு புருஷனாக இருக்கும் தகுதி இல்லை. உன்னோடு வாழ்வதை விட பனைமரத்து மட்டையோடு வாழலாம் என்று சொன்னாளாம். அவள் அப்பனும், பால்பாண்டியும் கெஞ்சிக் கூத்தாடி குமாரபுரத்துக்கு கூட்டி வந்தார்களாம்.

அன்றுமுதல், பால்பாண்டி நவலடியாளின் கட்டளையை ஏற்கும் சேவகனாகி விட்டான். அவள் சொன்னதை தட்டாமல் செய்வதே தனது கடமை என்று நம்பவும் துவங்கி விட்டான். தன்னை பெற்ற தாய்க்காரியை, மனைவியோடு சேர்ந்து அடித்து உதைத்தது ஆகட்டும். தாய்க்கு கொள்ளி கூட போடாமல் புதைத்த செயலாகட்டும். எல்லாம் நவலடியளின் கட்டளைப்படியே நடந்தது. புருஷனை அடக்கி, அவள் அக்கம்பக்கத்து வீட்டாரை சும்மா வைக்கவில்லை. வாய்க்கு வந்தபடி திட்டுவது. சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால், நோஞ்சான்களை போட்டு அடிப்பது என்று மேற்கு தெருவில் ஒரு ராஜாங்கமே நடத்தி வந்தாள். அவளைக் கண்டால் ஊரே நடுங்கும் போது, கணேசன் மட்டும் நடுங்காமல் இருப்பானா? உங்கள் கட்டளை என்ன மகராணி என்று கேட்பது போல அவள் முன்னால் நின்றான்.

அடுப்பு மேடையில் கிடந்த தீப்பெட்டியிலிருந்து, குச்சி ஒன்றை எடுத்த அவள், காது குடைய துவங்கினாள். கண்களை இறுக்கி மூடி கூரையை பார்த்து, முகத்தை திருப்பி, காதுகுடையும் சுகத்தை மெய்மறந்து ரசிக்கும் அவள், தோற்றத்தை பார்ப்பதற்கு விசித்திரமாக இருந்தது. கணேசனுக்கு கறுப்பான முகம். அதில் பெரிய சிகப்பு பொட்டு. இரவில் உறங்கும் போது, களைந்து போன, தலையை வாரிமுடித்திருக்கும் விதம் எல்லாமே பாவைக் கூத்தில் சூர்ப்பனகை பொம்மை இருப்பது போல இருந்தது.

தொண்டையை செருமிக் கொண்ட நவலடியாள் இதோ பார் கணேசா! நீ நல்லா இருக்கணும்னு சொல்லுறேன். கேட்டுக்க உன் கடையில மதிய நேரத்துல வந்து உட்காரானே தர்மவாத்தியார் மகன் சாலமோன் அவனை இனிமேல் இந்த பக்கம் விடாதே. அவன் இங்க உட்கார்வதை பார்த்தா நல்லா இருக்காது. மனசுல வச்சிக்க என்று அடிதொண்டையில் சொன்னாள்.

அக்கா நீங்க சொல்வது எப்படி நியாயம். இது டீ கடை. நல்லவனும் வருவான், கெட்டவனும் வருவான். யாரையும் வராதே என்று சொல்ல முடியாது. அப்படிச் சொன்னால் வியாபாரம் ஓடாது. நான் வசதி படைத்தவன் இல்லை. படிக்கிற புள்ளைக்கு பணம் அனுப்பனும். பொஞ்சாதிக்கு வைத்திய செலவு பார்க்கணும். நான் ஒத்த மனுஷன் என்ன செய்ய முடியும்? என்று கெஞ்சலான குரலில் அவன் கூறவும் அவளுக்கு கோபம் வந்தது.

நான் சொல்றதை சொல்லிட்டேன். மீறி அவன் இங்கு உட்கார்த பார்த்தா சானிய கரைச்சு அவன் மேல ஊத்துவேன். தட்டிக் கேட்க எவனாவது ஊர்க்காரன் வந்தால், அவனுக்கும் மரியாதை கெட்டுப் போகும். ஆமாம் என்று சீறினாள். கணேசன் இன்னும் பவ்யமானான். அவனுக்கு தான் தெரியும் இவள் வந்து உட்கார்ந்து இருப்பதை பார்த்தவுடனேயே, டீயும் பண்ணும் வாங்க வந்த செல்லாத்தா ஒதுங்கி போறா, ருக்குமணியும் இட்லி வாங்க வந்திருப்பாள் அவளும் வேறு ஏதோ வேலைக்கு செல்வது போல கடையை கடந்து போய்விட்டாள். குறைந்தது மூன்று ரூபாயாவது வியாபாரம் நடந்திருக்கும் அது கெட்டுப் போச்சு.

அக்கா நீங்க தப்ப எடுத்துக்க கூடாது. சாலமோன் நல்ல பையன் எந்த தப்புக்கும் போகமாட்டான். ஞாயிற்றுக்கிழமைன்னா அவன்தான் கோவிலில் ஜெபம் வைக்கிறான். அவனை எதற்காக நீ கோவிக்க என்று கேட்டான். நவலடியாளுக்கு கோபம் வந்தது. இதுவரை யாருமே தன்னிடம் கேள்வி கேட்காதது மாதிரியும், இவன் தான் முதல் முறையாக கேட்டுவிட்ட மாதிரியும் முறைத்தாள். அவன் நல்ல பையன் தான். அது தான் பிரச்சனையே இதுக்கு மேலே நீ கேள்வி கேட்காத நான் சொன்னதை செய் என்று கூறி வேகமாக எழுந்து போய்விட்டாள். காலை நேரத்தில் அவள் தெருவில் டங் டங் என்று நடந்து போனது என்னவோ போலிருந்தது.

அவள் போவதற்காகவே காத்திருந்ததை போல் ருக்குமணி வந்தாள். கணேசண்ணே எங்க ஐயா தோட்டத்துக்கு போகனும். ஆறு இட்லியும், வடையும் இருந்தா வையுங்க என்று கூறியவள், மிக மெதுவான குரலில் என்னென்னே விடிவதற்கு முன்பே வெள்ளிக்கு அடுத்தக்கிழமை வந்துட்டு போகுது என்றாள். ருக்மணி எதையும் ஜாடையாகத்தான் பேசுவாள். அவள் மறைமுகமாக நவலடியாளை சனி என்று சொன்னதை கணேசன் புரிந்து கொண்டான். எல்லாம் என் தலையெழுத்து தர்மவாத்தியார் மகன் சாலமோனுக்கும், நவலடியாளுக்கும் என்ன தகராறோ தெரியல. அவனை கடைக்குள் உடாதே தகறாரு பண்ணுவேன் என்று சொல்லிட்டு போறா என்று மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்தான் கணேசன்.

சாலமோன் மேல அவளுக்கென்ன கோபம் உனக்கு தெரியுமா அண்ணே? என்று கேள்வியோடு துவங்கிய ருக்மணி ஒரு தகவலை அவிழ்த்தாள். அண்ணே நம்ம ஊருக்கு வெற்றிலை வியாபாரம் செய்ய வருவாரே இளையபெருமாள் அவருக்கும், நவலடியாளுக்கும் ஒரு இதுவாம் இரண்டுபேரும் ராமுகோனார் தோட்டத்துல பேசிகிட்டு இருந்தத இந்த சாலமோன் பாத்துருக்கான். பாத்தவன் சும்மா இருக்காம புருஷன் இருக்கும் போது இந்தமாதிரி நடக்கிறது பாவம் என்று சொல்லிருக்கான். சாத்தான் கிட்ட போய் உபதேசம் பண்ணலாமா? அவா உடனே இங்க பார்த்தத ஊருக்குள்ள சொன்னா நீ கையபிடிச்சி இழுத்ததா கலாட்டா பண்ணுவேன் என்று மிரட்டி இருக்கா. அதனாலதான் சாலமோன் இங்கே வந்து உட்கார்ந்தா. ஏதாவது சொல்லிடுவானோ என்ற பயத்துலதான் உன்னை மிரட்டிட்டு போறா என்று நவலடியாளின் மிரட்டலுக்கு பின்னால் உள்ள கதையை விவரித்தாள்.

அது சரி ருக்குமணி இது உனக்கு எப்படி தெரியும்? நான் ஆம்புல கடையை வைத்து கொண்டு ஊருக்கு நடுவுல உட்கார்ந்து இருக்கேன். நாலு மனுஷன் இங்கே வரான். பல கதைங்க இங்கே நடக்கு. எனக்கே தெரியாத சங்கதி ஊட்டுக்குள்ளாற உட்கார்ந்திருக்கும் உனக்கு எப்படி தெரியும்?  ருக்குமணியிடம் இப்படி கேட்ட கணேசனுக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசமாக இருந்தது. ஒரு பெண்பிள்ளையை கேள்வி கேட்டு மடக்கி விட்டதாகவும், அவள் பதில் சொல்ல முடியாமல் தயங்கி நிற்பாள் அதை பார்த்து சட்டைக் காலரை தூக்கி விட்டுக் கொள்ளலாம் என்று அவன் நினைத்தான். ஆனால், ருக்குமணி அந்த வாய்ப்பை அவனுக்கு தரவில்லை.

அண்ணே உலகம் நீ நினைக்கிற மாதிரி இல்ல. ரொம்ப மாறிப் போச்சு. முந்தி கணக்கு போடணும்னா பதினாறாம் வாய்ப்பாடு வர தலைகீழே தெரிஞ்சிக்கணும். இப்போ அந்த தலைவலி எல்லாம் வேண்டாம். சுண்ணாம்பு டப்பா மாதிரி இருக்குற ஒண்ணுல நாலஞ்சி பட்டன் இருக்கு. அதை தட்டினாலே கோடிக்கணக்கான கணக்க ரெண்டு செகண்டுல போட்டுடலாம். தலைகால் புரியாமல் உலகம் ஓடிக்கிட்டே இருக்குன்னே.

நீ ஆற்றுல இறங்கிறதா வச்சிக்க, நீ இறங்கும் போது உன் கால்ல பட்ட தண்ணீ இப்போ இருக்கா? நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் புது தண்ணீ தான் உன்ன தொட்டுகிட்டு இருக்கு. ஆனா நீ பழைய தண்ணீ தான் இருக்கிறதா நினைக்கிற அது தப்பு. புதுசு புதுசா தண்ணீ வருது. அது புதுசு புதுசா உன்னை தொடுது. அது மாதிரிதான் காலமும் நேரமும். மாறிகிட்டே வரும் காலத்தோட இணைஞ்சி போகலன்ன நாம தோத்து போய்டுவோம் என்று சொன்னவள் அர்த்த புஷ்டியோடு அவனை பார்த்து சிரித்தாள்.

கணேசனுக்கு உச்சந்தலையில் ஓங்கி அடித்தது போல் இருந்தது. இதே மாதிரி போன வாரத்தில் யாரோ ஒருத்தன் நம்மிடம் பேசினானே இதே வார்த்தைகள் தண்ணீர், காலம் மாறுதல் என்று வார்த்தைகளை புரட்டி புரட்டி போட்டானே? இதை எங்கே இருந்து கத்துகிட்டே என்று கேட்டதற்கு கெளதம புத்தர் இப்படி சொல்கிறார் என்று விளக்கம் கொடுத்தானே யாரவன் நன்றாக நினைவிருக்கிறது ஆனால் சட்டென்று மறந்து போய்விட்டது.

ஒருவேளை பட்டாளத்துக்கார தோப்பையா கிழவனாரக இருக்குமோ அவர்தான் புத்தர் அது இது இரு பேசுவார் என்று சிந்தித்தவாறே ருக்மணி கேட்ட இட்லிகளை வாழை இலையில் வைத்து மடக்கி கட்டினான். இல்லை கிழவனார் சொல்லவில்லை யாரோ ஒரு இளவட்ட பையன் சொன்னான் நீலநிறத்து லுங்கியும், வெள்ளை சட்டையும் போட்டிருந்ததாக ஞாபகம் சிந்தனை வயப்பட்டவனாக ருக்குமணியிடம் பொருட்களை கொடுத்து அனுப்பிய கணேசன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான்.

இட்லி பொட்டலத்தை வாங்கிய ருக்குமணி நமட்டுச் சிரிப்புடன் தெருவில் நடந்தாள். தான் சொன்ன உதாரணத்தை கேட்டு நிச்சயம் கணேசன் குழம்பிப் போயிருப்பான். இதை இவளாக பேச முடியாது என்று அவனுக்குத் தெரியும். வேறு யாருடைய வார்த்தைகளை இரவல் வாங்கி இவள் பேசிருக்க வேண்டுமென்று கண்டிப்பாக முடிவு செய்திருப்பான். ஆனால், தனக்கும் சாலமோனுக்கும். சின்னதுரை தோட்டத்து வாய்க்கால் மேட்டில்  நடந்த உரையாடல் என்று கணேசனுக்கு நிச்சயம் தெரியாது அவனுக்கு அந்தளவு விபரம் பத்தாது. அவனை நன்றாக குழப்பி விட்டோம் என்று சந்தோசப்பட்ட ருக்குமணிக்கு கண்ணுக்கு தெரியாமல் புத்தர், ஐயோ! ஐயோ! இதுகளுக்காகவே நான் உபதேசம் செய்தேன் என்று தலையில் அடித்துக் கொள்வது தெரிந்து கொள்ள வாய்ப்பே இல்லை ...






முதிய வயதில் குழந்தை பிறக்கும் ஜாதகம்




    யா குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். நான் பொள்ளாச்சியில் இருக்கிறேன். எனக்கு திருமணம் முடிந்து, ஒன்பது வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. இன்னும் குழந்தை இல்லை. இதனால், நானும் என் மனைவியும் மிகவும் துயரத்தில் இருக்கிறோம். எங்கள் கஷ்டத்தை அதிகப்டுத்துவது போல, நல்லது - கெட்டது போன்ற எந்த விஷயத்திற்காவது வெளியில் சென்றாலும், பார்ப்பவர்கள் அனைவரும் மிக கடினமான கேள்வி கேட்கிறார்கள். அவர்கள் கேட்கும் போது, செத்துவிடலாமா என்று தோன்றுகிறது. ஐயா, அவர்கள் தயவு செய்து எங்கள் ஜாதகத்தை பார்த்து எங்களுக்கு குழந்தை பாக்கியம் உண்டா? என்பதை தெளிவாக கூறவும்.

இப்படிக்கு,
வீரபத்திரன்,
பொள்ளாச்சி.



திருமணம் முடிந்தவுடன் குழந்தை பிறந்துவிட வேண்டும். தப்பித் தவறி வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல நிலைக்கு வந்தபிறகு குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளலாமே என்று தள்ளிப் போட்டால், ஊரார், உறவினருக்கு பதில் சொல்லி மாளாது. பெண்ணைப் பார்த்தால் உனக்கு மாதாந்திர நிகழ்வு சரியாக இருக்கிறதா? கர்ப்பபையை பரிசோதனை செய்தீர்களா? கருமுட்டை வலுவோடு இருக்கிறதா? என்றெல்லாம் மருத்துவர்களை போல் கேட்கத் துவங்கி விடுவார்கள்.

பெண்களை மட்டும் தான் கேட்பார்கள் என்று யாரும் நினைக்க வேண்டாம். ஆண்களும் அத்தகைய கேள்விக் கணைகளுக்கு தப்ப இயலாது. நீயும், உன் பெண்டாட்டியும் சந்தோசமாக இருக்கிறீர்களா? உனக்கு ஏதாவது குறைபாடு உண்டா? என்றும் கேட்பார்கள். சிலர் உனக்கு ஆண்மை இருக்கிறதா? என்று கூட மனவேதனையை அறியாமல், கேள்விகளை அடுக்குவார்கள். இதே குறை அவர்களுக்கோ, அவர்களது குடும்பத்தில் யாருக்கோ இருந்தால் மட்டும் மற்றவர்கள் கேள்வியே கேட்கக் கூடாது என்பார்கள். இது தான் உலகத்தவர் கடைபிடிக்கும் நியாயம்.

எனவே உலகத்தாரின் கருத்துக்களுக்கு, முற்றிலுமாக செவி சாய்த்து நாம் வருத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இன்றைய உணவு முறை மக்களின் பழக்க வழக்கம், சில மருந்துகளின் வீரியம் போன்றவைகள் சிலருக்கு குழந்தைப் பேற்றை தள்ளிப் போக வைக்கிறது அல்லது இல்லாமல் செய்து விடுகிறது. எனவே மாறிவரும் இன்றைய சமூகப் போக்கை எண்ணி தான் வருத்தப்பட வேண்டுமே தவிர ஊராரை எண்ணி அல்ல.

ஒருவர் ஜாதகத்தில், ஒன்றாம் இடத்தில் சனியும், எட்டாம் இடத்தில் குருவும், பனிரெண்டாம் இடத்தில் செவ்வாயும் இருந்து, ஐந்தாம் இடத்தை சுபகிரஹம் ஏதாவது ஒன்று பார்த்தால் காலம் கடந்து குழந்தை பிறக்கும் என்று ஜோதிட சாஸ்திரம் தீர்க்கமாக சொல்கிறது. உங்கள் ஜாதகமும் ஏறக்குறைய அப்படியே இருக்கிறது. எனவே உங்களுக்கு வரும் இரண்டு ஆண்டிற்குள் கண்டிப்பாக குழந்தை பாக்கியம் உண்டு.

மேலும் உடனடியாக குழந்தை பிறக்க, மருதமலை முருகனுக்கு சஷ்டி விரதம் இருங்கள். தை அமாவாசை அன்று பவானி கூடுதுறைக்கு சென்று உங்கள் மூன்று தலைமுறையினருக்கு தர்ப்பணம் செய்யுங்கள். அங்கே உள்ள மூன்று புரோகிதர்களுக்கு வஸ்திரதானமும் செய்யுங்கள். கண்டிப்பாக உங்களுக்கு குழந்தை பிறக்கும் உங்கள் துயரம் தீரும்.





வாகன யோகம் உண்டா ?





    ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். எனக்கு நாற்பது வயதாகிறது. தொழிலும், குடும்பமும் நன்றாகவே இருக்கிறது. இருந்தாலும், சிறிய வயது முதற்கொண்டே சொந்தமாக கார் ஒன்று வாங்க வேண்டுமென்று நினைத்து கொண்டிருக்கிறேன். இன்றுவரை வாங்க முடியவில்லை. எனது வருட வருவாயின் படி, கார் ஒன்றும் பெரிய விஷயம் அல்ல. நினைத்தால் ஒருவாரத்தில் புதியதாகவே வாங்கிவிட முடியும். இருந்தாலும், என்னால் அது முடியவில்லை. அதற்கென்று முயற்சி எடுத்தால், எதாவது தடை வந்து கொண்டே இருக்கிறது. இது எதற்காக என்று யோசித்து பார்த்தபோது என் நண்பர் ஒருவர் ஜாதகப்படி வாகன யோகம் இல்லை என்றால், கார் வாங்க முடியாது. எனவே உங்களுக்கு அந்த யோகம் இருக்கிறதா? இல்லையா என்று பாருங்கள் என்று கூறுகிறார். இதுவரை நான் ஜோதிடர்களை அணுகி பழக்கமில்லை. முதல்முறையாக உங்களது இணையதளத்தை பார்த்து உங்கள்மீது மதிப்பு கொண்டு, என் ஜாதகத்தை அனுப்பி இருக்கிறேன். தயவு செய்து பார்த்து சொல்லவும்.

இப்படிக்கு,
வேணுகோபால் சங்கர்,
சென்னை.




ரு ஜாதகத்தில், நான்காம் இடத்து அதிபதியும், பத்தாமிடத்து அதிபதியும் பரிவர்த்தனை பெற்று லக்கனத்தில் உச்சம் பெற்று இருந்தால், அந்த ஜாதகருக்கு ஒருவாகனம் அல்ல. பல வாகனங்கள் சொந்தமாக இருக்கும். இது ஜோதிட விதி. தப்பித் தவறி கூட இந்த விதி யாருக்கும் மாறி அமையாது.

ஆனால், இதே போன்ற ஜாதக அமைப்புடைய ஒருவரை மூன்று வருடத்திற்கு முன்பு பார்த்தேன். உங்களிடம் எத்தனை வாகனங்கள் இருக்கிறது என்று நான் கேட்கவும் அவர் பாவம், நான்கு சிங்கத்திடம் அகப்பட்டுக் கொண்ட ஒற்றை மான் போல, பரிதாபமாக விழித்தார் வாகனமா? அப்படி எதுவும் எனக்கு இல்லை. என் அண்ணா கொடுத்த சைக்கிள் ஒன்று தான் என்னிடம் இருக்கிறது என்றார்.

எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இது எப்படி சாத்தியமாயிற்று என்பது எனக்கு புரியவில்லை. ஒருவேளை இவர் தவறான ஜாதகத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறாரா அல்லது பிறந்த நேரத்தை தவறாக கணித்து எழுதி இருக்கிறார்களா? என்று ஆராய்ந்து பார்த்தேன். அப்படி எதுவும் நிகழ்ந்ததாக தெரியவில்லை.

அவர் ஜாதகத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஆய்வு செய்யும் போது, ஒரு உண்மை தென்பட்டது. பலவிதத்தில் அவர் ராஜயோகம் பொருந்திய நபராக இருந்தாலும் கூட பூர்வ ஜென்ம அடிப்படையில் சில தோஷங்கள் இருப்பதாக அறிய முடிந்தது. அந்த தோஷ நிவர்த்திக்காக தக்க பரிகாரங்கள் பலவற்றையும் அவர் செய்து இருக்கிறார். ஆனாலும் எந்த பலனும் இல்லை.

நான் யோசித்தேன். இனி இவருக்கு பரிகாரங்கள் மூலம் நிவர்த்தி தேடுவதை விட, இவர் ஆத்மாவை சலவை செய்யும் பரிகாரத்தை தான் செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்து அவரது சென்ற ஜென்மத்து கர்மாவை தடுக்கும் மந்திரம்   ( அமிர்த தாரா மஹாமந்திர தீட்சை ) ஒன்றை குறிப்பிட்ட காலம் உபாசனை செய்து வருமாறு அறிவுறுத்திக் கொடுத்தேன். அவரும் என் மீது அளவற்ற நம்பிக்கை உடையவர். நான் சொன்னதை தட்டாமல் செய்து வந்தார்.

ஒரு வருடத்தில், அவரது தோஷம் சற்று விலகியது. பழைய கார் ஒன்றை வாங்கி வாடகைக்கு விட்டார். ஒன்று இரண்டானது. இரண்டு படிப்படியாக வளர்ந்து, இன்று பதினைந்தை தொட்டு விட்டது. வாகனங்களை வாடகைக்கு விடும் தொழிலை கனக்கச்சிதமாக செய்து வருகிறார். இந்த வருடம் புதிய வீடு கூட கட்டி இருக்கிறார்.

உங்கள் ஜாதகத்திலும், ஏறக்குறைய கிரகங்கள் அப்படியே இருக்கிறது. அதனால், வாகன யோகம் உங்களுக்கு ஜாஸ்தியாகவே உண்டு. இருந்தாலும், சிறிய தடை எதோ ஒன்று இருந்து, உங்கள் வாய்க்காலில் தண்ணீர் ஓடாமல் தடுத்துக் கொண்டு நிற்கிறது. ஒருமுறை என்னை வந்து சந்தியுங்கள். அந்த தடுப்பை எடுக்க முடிந்ததை செய்வோம்.








மோடி நல்லவரா? கெட்டவரா ?



      ரசியல் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தி வெகு நாட்களாகி விட்டது. சற்றுநேர இளைப்பாறுதலாக, அரசியலைப் பற்றி சிந்திக்கலாம் என்று, குருஜியிடம் சில அரசியல் கேள்விகளை கேட்டோம். கேள்விகளும், அவரது பதில்களும் இந்த நேரத்தில் மிகவும் சிந்திக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது என்பதை படித்தப் பிறகு நீங்கள் உணர்வீர்கள்.


கேள்வி:-  மோடி அரசு பதவியேற்று, ஆறுமாத காலங்கள் ஓடிவிட்டன. இதுவரை மத்திய அரசின் செயல்பாடுகள் சரியான நோக்கில் இருக்கிறது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

குருஜி:- பிரதமர் பதவிக்கு மோடி புதியவரே தவிர, அரசாங்கத்தை வழிநடத்திச்  செல்வதில் அவர் புதியவர் அல்ல. எனவே, அவரது ஆட்சியின் போக்கை சீர்தூக்கி பார்ப்பதற்கு ஆறுமாத காலம் என்பது நீண்ட நெடிய காலம் என்பதே எனது கருத்தாகும். மோடி சிறந்த தேச பக்தர், சிறந்த நிர்வாகி அதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. அவர் பதவிக்கு வருவதற்கு முன்பு அவரைப் பற்றி எதிர்பார்ப்புகள் நிறையவே இருந்தன இன்றும் அந்த எதிர்பார்ப்புகள் தொடர்கிறது என்றாலும், இவரும் மற்றவர்களை மாதிரிதானோ என்ற அச்சம் ஏற்படாமல் இல்லை.

கறுப்புபணத்தை வெளியில் கொண்டு வருவதில் காட்டும் தாமதமாக இருக்கட்டும். ஆதார் அட்டையை மீண்டும் நடைமுறைப்படுத்திய செயலாக இருக்கட்டும். பழைய காங்கிரஸ் அரசின் மாற்று வடிவமாகவே மோடி தெரிகிறார். சென்ற அரசு செய்ததை நாங்கள் வேறு வழியில்லாமல், செய்ய வேண்டிய சூழல் வருகிறது என்று சமாதனம் சொல்வதற்கு மோடி என்ற புதியவர் தேவை இல்லை. நல்லவை  கெட்டவைகளை சீர்தூக்கி பார்த்து மக்களின் மனமறிந்து மோடி செயலாற்றுவார் என்ற நம்பிக்கையை அவர் இழந்து விடக்கூடாது என்று நினைக்கிறேன்.

இலங்கையோடு கொள்ளும் உறவு விஷயத்தில் தமிழ் அமைப்புகள் எதிர்பார்ப்பதை மோடி செய்ய மாட்டார் என்று முன்பே நமக்கு தெரியும். அதை தான் அவர் இப்போதும் செய்கிறார். தமிழ்நாட்டு பா.ஜ.க தலைவர்களும், சில மத்திய தலைவர்களும், தேர்தல் நேரத்தில் பேசிய சூடான வார்த்தைகள் கண்டிப்பாக நடைமுறைக்கு வராது என்ற விஷயம் தமிழ் அமைப்புகளுக்கு தெரியாது என்றால், அவர்கள் அரசியலில் குழந்தைகளே.

இலங்கை விஷயத்தில், அந்த அரசோடு தொடர்பு இல்லமல் தமிழ் மக்களுக்கு எதுவும் செய்ய முடியாது. இலங்கை அரசாங்கம், ராஜதந்திரத்தில் நரியைப் போன்றது. அதை சரிகட்ட இன்றைய சர்வதேச அரசியல் நிலவரத்தில் மூர்க்கமான போக்கை கடைபிடித்தால் செயல்பட முடியாது. இதை மோடி மிக நன்றாக அறிந்திருக்கிறார். இராமேஸ்வர மீனவர்கள் விடுதலையாக இருக்கட்டும். தூக்கு தண்டனை கைதிகள் மீது இலங்கை அரசின் வழக்கு வாபஸ் என்ற செயலாக இருக்கட்டும். மோடி நிச்சயம் நிபுணராகவே நடந்து கொள்கிறார். இன்னும் சிறிது சிறிதாக இலங்கை அரசாங்கத்தை வழிக்கு கொண்டு வந்தால் ராஜூவ் காந்தி- ஜெயவர்தனே ஒப்பந்தத்தை நல்ல வகையில் நடைமுறைப்படுத்தலாம் என்று நினைக்கிறேன். நிச்சயம் மோடி அதை செய்வார் என்றும் நம்புகிறேன்.

கேள்வி:- திருவள்ளுவர் தினத்தை, நாடு முழுவதும் கொண்டாடுவதற்கு மோடி அரசு வழி செய்திருப்பது தமிழகத்தின் மீது மத்திய அரசாங்கம் கரிசனையோடு நடந்து கொள்ளத் துவங்கி இருக்கிறது என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமா?

குருஜி:- திருவள்ளுவர் எவ்வளவு பெரியவர் அவரது கருத்துக்கள் எவ்வளவு மகத்தானது என்று நமக்கு தான் தெரியும். நமது தமிழ் அறிஞர்களும், ஆர்வலர்களும், தமிழ் இனத் தலைவர்களும், திருக்குறள் எல்லைத்தாண்டி போகாமல் இருக்க என்ன வகையான முறுகல் போக்கை கையாள வேண்டுமோ? அதை நேற்று வரை செய்து கொண்டிருந்தார்கள். வடக்கு நாகரீகம், ஆரிய நாகரீகம் வடக்குத் தலைவர்கள் ஆரியப் பிரதிநிதிகள் என்று பொய்யான தகவல்களுக்கு புடவை கட்டி தெருவிலே நடமாட விட்டார்களே தவிர தமிழுக்காக ஒரு துரும்பைக் கூட கில்லிப் போட்டது கிடையாது.

தமிழ்நாட்டில் தமிழ் தெரியாமல் மருத்துவராகலாம், வக்கீலாகலாம், இன்ஜினீயர் ஆகலாம். தமிழில் ஒரு வார்த்தை கூட படிக்கத் தெரியாமல் ஆசிரியர் ஆகலாம். தமிழ் பள்ளிகளை எல்லாம் மூடி விட்டு, ஆங்கில பள்ளிகளை திறந்து வைத்து, கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு என்று மார்தட்டி வாழலாம். இந்த கொடுமை தமிழ்நாட்டில் மட்டும் தான் நடக்கும். ஆனால் இதே தமிழன் மேடை மீது ஏறிவிட்டால் தமிழுக்காக கோரிக்கை வைப்பான், கூக்குரல் இடுவான். உயிரை கொடுக்கப்போவதாக ஆலாபனை செய்வான். மேடை விட்டு இறங்கி வந்தால், சொன்னதை மறந்து ஆங்கில மோகத்தில் துயில் கொள்வான்.

அதனால், தான் வள்ளுவர் இனி தமிழனை நம்பினால் வேலைக்காகாது என்று, மோடியின் புத்தியிலே உரைக்க வைத்து இந்தியா முழுக்க தனது ஆகர்ஷணம் இன்னதென்று காட்டிவிட்டார். அதற்காக இந்த அரசாங்கத்தை எத்தனை முறை வேண்டுமென்றாலும் பாராட்டலாம். திராவிடம் பேசும் ஆங்கில விசுவாசிகள், பாரதியை பார்ப்பணன் என்று பகடி பேசி அவனை தீண்டத்தகாதவனாக ஒதுக்கி வைத்திருந்தார்கள். ஆனால், அந்த பாரதி நான் தேசிய கவி மட்டுமல்ல, மகாகவி என்று இந்தியா முழுவதும் ஓங்கி ஒலிக்கச்செய்து விட்டான். அதற்காகவும் மோடியை பாராட்டலாம்.

திருவள்ளுவருக்கு, திருவடி புகழ்ச்சி பாடியதும், பாரதியாருக்கு பரணி பாடியதும் தமிழுக்கு மரியாதை செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. தமிழ்நாட்டில் தனது கட்சியை வளர்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவே என்று குதர்க்கம் பேசுகின்ற சிலரும் இருக்கிறார்கள். அதற்காகவே தமிழ் சான்றோர்கள் இருவரும் மதிக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும். ஆனால், அதை கூட நேற்று வரை செய்ய யாருக்கும் மனது வரவில்லையே. காங்கிரஸ் கட்சி எத்தனை உறுப்பினர்களை, தமிழ்நாட்டில் இருந்து இதுவரை பெற்றிருக்கும் அந்த நன்றி கடனுக்காக தமிழ் நாட்டிற்கு என்ன செய்தார்கள் இருந்த ஒரே தலைவர் காமராஜரையும் வீட்டுக் காவலில் வைத்தது தான் காங்கிரஸ் செய்த தொண்டு.

நல்ல விஷயத்தை பாராட்டத் தமிழ் நாட்டு தலைவர்களுக்கு மனது வராது. கல்யாண வீட்டில் மணமக்களை வாழ்த்தும் போது கூட, எதிர்க்கட்சிகளை சபித்து பழகியவர்கள் இவர்கள். தமிழர் பண்பாடு என்று பேசும் இவர்களுக்கு பண்பாட்டின் அரிச்சுவடி கூட தெரியவில்லை என்பது இப்போது நன்றாக நமக்கு வெளிச்சமாக தெரிகிறது. எனவே மோடியை மனம் திறந்து பாராட்டலாம். வள்ளுவனையும், பாரதியையும் தேச முழுமைக்கும் அதிகார பூர்வ சொத்துக்களாக ஆக்கியதற்கு.

கேள்வி:- திரு மோடி அவர்களின் அரசு, வள்ளுவருக்கும், பாரதிக்கும் மட்டும் சிறப்பு செய்யவில்லை பகவத் கீதையை தேசிய நூலாக்க வேண்டுமென்று அவரது அரசாங்கத்தின் ஒரு மந்திரி கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார். இதை நீங்கள் எந்த நோக்கில் பார்க்கிறீர்கள்?

குருஜி:- திருக்குறள், அர்த்தசாஸ்திரம் போன்ற தர்ம நூல்கள், மனிதனுக்கு மனிதனால் சொல்லப்பட்ட அறிவுரையாகும். தேவார திருவாசகம், நாலாயிர திவ்விய பிரபந்தம் போன்ற பக்தி நூல்கள் இறைவனுக்கு மனிதன் சொன்னதாகும். கீதை மட்டும் தான் மனிதனுக்காக இறைவன் சொன்ன மொழியாகும். விவிலியத்தில் வருகின்ற கருத்துக்கள், ஏசு நாதரின் உபதேசங்கள் போன்றவைகள் இறைவனால் சொல்லப்பட்டவைகள் அல்ல. அவைகள் இறைவனுக்கு உகந்த வார்த்தைகள். ஏசுநாதர் கூட தன்னை கடவுள் என்று ஒரு இடத்திலும் கூறவில்லை. தான் கடவுளின் குமாரர் என்றே தன்னை பெருமையாகக் கூறி கொள்கிறார்.

புனித குரானில் உள்ள விஷயங்கள் இறைவன் பூமிக்கு அனுப்பிய செய்திகளாகும். அந்த செய்திகள் இறைத்தூதரான முகமது நபி அவர்களின் வாய்மொழியாகவே நமக்கு தெரியவருகிறது. ஆனால், கீதை இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும் முற்றிலும் மாறுபட்டு இறைவனே பூமிக்கு வந்து, தானே முழுமுதற் கடவுள் என்பதை உலகிற்கு உணர்த்திச்சொன்ன அருளுரைகளாகும். இது ஒரு தனிமனிதனுக்கு மட்டும் சொந்தமானது அல்ல. ஒரு இனத்திற்கோ, மதத்திற்கோ கூட  கீதை சொந்தமானது கிடையாது. ஒரு தேசத்துக்கு மட்டுமே உரிமை உள்ளது என்றும், கீதையை பாத்தியதை கொண்டாட முடியாது. கீதை உலகுக்கு பொதுவானது. மனித இனத்திற்கே பொதுவானது.

கீதையை தேசிய நூலாக ஆக்குவதற்கும், சூரியனை பெட்டியில் போட்டு அடைத்து வீட்டிற்குள் பதுக்கி வைத்திருப்பதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருப்பதாக நான் நினைக்க வில்லை. இந்த அரசாங்கம் உண்மையாகவே பகவத்கீதைக்கு தொண்டாற்ற நினைத்தால், கீதையை நாடு முழுவதும் உள்ள மாணவர்கள் மனமுவந்து படிக்கும் வண்ணம் செய்ய வேண்டும். அதை விட்டு விட்டு, இந்த மாதிரியான காரியங்களில் ஈடுபட்டால் நமது நாடு மிக மோசமான பின்விளைவுகளை சந்திக்க வேண்டிய நிலை இருக்கும் என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது.

இங்கு வாழும் கிறிஸ்தவர்களும், இஸ்லாமியர்களும் அந்நிய நாட்டிலிருந்து வந்த மதத்தை பின்பற்றுபவர்களாக இருக்கலாம். ஆனால், இவர்கள் யாரும் அந்நிய தேசத்தவர் அல்ல. இந்த மண்ணில் பிறந்த, சொந்த மைந்தர்கள் இவர்கள் தங்களது மத நம்பிக்கையாக குரானையும், விவிலியத்தையும் பூஜிக்கிறார்கள். கீதையின் மிக முக்கியமான நோக்கமே இறைனை அடைவதற்கு பல வழிகள் இருக்கிறது. அதில், எந்த வழியும் குறைவான வழி அல்ல என்பதாகும். எனக்கு கீதை முக்கியம் என்றால், என் நண்பர்களுக்கு விவிலியமும், குரானும் முக்கியமே கீதையை பூஜிக்கின்ற நான் எக்காரணத்தை முன்னிட்டும் என் நண்பர்களின் வழியை நிந்திக்க கூடாது அதையும் பாதுகாக்க கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

கீதையை மட்டும் தேசிய நூலாக அறிவிப்பதனால், மற்ற மத புனித நூல்களை புறக்கணிப்பது போல நிலைமை ஆகிவிடும். இதனால் சம்மந்தப்பட்ட மனிதர்கள் கண்டிப்பாக மனம் வேதனைப்பட்டு, ஒட்டுமொத்த இந்திய சமூகத்தில், தங்களை தனி அங்கமாகவே கருதத்துவங்கி விடுவார்கள். இது நாட்டு முன்னேற்றத்திற்கு நல்லதல்ல. நம் நாடு முழுமையான வளர்ச்சியை இன்னும் எட்டிப் பிடிக்காததற்கு மிக முக்கியமான காரணம் மோசமான அரசியல்வாதிகளும், மோசமான மத வாதிகளுமே என்று சொல்லலாம். குறிப்பிட்ட மதத்தவரை அங்கீகாரம் செய்யாத போது அவர்களை மதவாதிகள் தங்களது சுய லாபத்திற்காக பயன்படுத்திக்கொள்வார்கள். இனிமேலும் அப்படி நாம் இடம் கொடுத்தால் பழைய இருண்ட காலங்களை நோக்கி நாம் போவோமே தவிர வெளிச்சத்திற்கு வரமாட்டோம். எனவே கீதையைப்  பாராட்ட நினைத்தால் மோடி வேறு வகையில் செய்யட்டும். மற்றவர்களை காயப்படுத்தி செய்ய வேண்டாம். இதை கீதையும் ஏற்காது, கிருஷ்ணனும் ஏற்க மாட்டான்.

கேள்வி:- மத்திய அரசாங்கம் சமஸ்கிருதத்தை திணிப்பதாக, தமிழக திராவிடக் கட்சிகளும், தமிழ் அமைப்புகளும் பிரச்சாரம் செய்வது சரியா? நிஜமாகவே இதனால் தமிழ் வளரமுடியாமல் போய்விடுமா?


குருஜி :- தமிழ் வளரக்கூடாது என்பதற்கு நமது தமிழ் விசுவாசிகள் அனைத்து காரியங்களையும் கடந்த ஐம்பது வருடங்களாக திட்டமிட்டு, செய்து வருகிறார்கள். அவர்களது முயற்சி ஏறக்குறைய வெற்றி அடைந்து விட்டது என்றே கூறலாம்.  எப்போது எனது மகனும், சகோதரனும் பச்சை வண்ணம் என்றால் என்ன? என்று தெரியாமல் கீரீன் கலரை தான் இப்படி அழைக்கிறீர்களா? என்று கேட்கத்  துவங்கினார்களோ அன்றே தமிழுக்கு இறுதி யாத்திரை நடத்த மக்கள் தயாராகி விட்டார்கள் என்பது புரிகிறது. தமிழ் படித்தால் தாடி வளரும். வயிறு வளருமா? என்று கேட்கிறார்கள். தமிழ் படித்தவன் எதற்கும் உபயோகப்படமாட்டான். வீணான வியாக்கியானம் செய்து கொண்டிருப்பான் என்று துரத்தவும் செய்கிறார்கள். தமிழ் படிக்க போகிறேன் என்றால், ஒருவனை மனநல மருத்துவரை சென்று பார் என்று கூறும் அளவிற்கு நாடு கெட்டுவிட்டது.

இந்த நிலைமைக்கு யார் காரணம், நடுத்தெருவை கூட்டி பெருக்கும் அளவிற்கு மேல்துண்டும், தனது குரூர விழிகளை யாரும் பார்த்து  விடக்கூடாது என்பதற்காக கருப்பு கண்ணாடியும் அணிந்து கொண்ட கழக கண்மணிகளும், திராவிட பரிவாரங்களுமே முழு பொறுப்பு என்று அடித்து சொல்லலாம். அண்டை மாநிலங்களில் மும்மொழி திட்டத்தால் நல்லது நடந்த போது தமிழ்நாட்டில் மட்டும் ஆங்கிலத்திற்கு சிவப்புக் கம்பளம் விரிக்கப்பட்டு தமிழ் மொழி பற்று என்ற பெயரில் தாய் மொழி புறக்கணிக்க பட்டது. இந்த செயல்களுக்கு பின்னால் ஆங்கிலப் பள்ளிகளை அன்று பெருவாரியாக நடத்தி வந்த கிறிஸ்தவ மிஷினரிகள் ஊக்கம் கொடுத்து வந்தார்கள். இந்த ரகசியம் மக்கள் அறிந்து விடக்கூடாது என்பதற்காக, ஆரியம், தெற்கு, வடக்கு என்று நிறைய கதைகள் மேடை ஏற்றப்பட்டன.

அந்த கதைகளின் இறுதிக் குரல் தான் இப்போது ஒலிக்கும். சமஸ்கிருத திணிப்பு என்ற குரலாகும். ஆசிரியர் தினத்தை டீச்சர்ஸ்டே என்று ஆங்கிலத்தில் அழைத்தால் அதில் தவறு இல்லை. குரு உர்ச்சவ் என்று சமஸ்கிருதத்தில் அழைத்தால் மட்டும் தமிழ் வளர்ச்சி தடைபட்டுவிடுமா?  இத்தகைய வாதங்களை இனிமேலும் மக்கள் நம்ப மாட்டார்கள். தமிழின போராளிகளின், உண்மையான வடிவம் மக்களுக்கு தெரியத் துவங்கி விட்டது.

கேள்வி:- திரு மோடி அரசாங்கத்தின், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான பணிகளை நீங்கள் எப்படி பார்க்கிறீர்கள்?


குருஜி:- தொழில் என்று அரசாங்கம் சொல்லவில்லை என்றாலும் கூட, நமது நாட்டில் மிக முக்கியமான தொழிலாக விவசாயம் இருக்கிறது. நமது விவசாயிகளை வேளாண்மை செய்வதிலிருந்து வெளியே வாருங்கள் முன்னாள் பிரதமர் அழைப்பு விடுத்தார். மோடி அவர்கள் அப்படி எதையும் செய்யவில்லை என்றாலும் கூட, கடந்த அரசு எப்படி விவசாயத்தை பார்த்ததோ அப்படி தான் இதுவும் பார்ப்பதாக தெரிகிறது. மேலும் மோடி இந்தியாவில் தயாரிப்போம் என்ற புதிய கோஷத்தை எழுப்பி ஏற்றுமதிகளை ஊக்குவிக்கிறார். இது நல்ல காரியம் போல் தெரிந்தாலும், நாட்டுக்கு நல்லது அல்ல. இந்தியாவில் தயாரிப்பதை முதலில் இந்தியர்களுக்காக தயாரிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் இந்தியச் சந்தையில் அந்நிய ஆக்கிரமிப்பு விலகும். இன்று மளிகைக்கடையில் விற்கும் சீயக்காய் பாக்கெட் கூட, சீன தயாரிப்பாக இருக்கிறது.

நம் உள்நாட்டு தேவைகளை நிறைவு செய்து விட்டு, அயல்நாட்டு சந்தையை நோக்கி நடக்க வேண்டும். அது தான் ஆரோக்கியமான பொருளாதாரத்தின் நிஜமான லட்சணம். ஆனால், மோடி அவர்கள் பொருளாதார விஷயத்தில் நிஜத்தை நேசிக்க வில்லையோ? என்று தோன்றுகிறது. இந்தியன் ரயில்வேயை நவீனப்படுத்த நியாயமாக, ஜப்பான் தொழில்நுட்பமே சரியானது. ஆனால் மோடி, நடைமுறையில் தோற்றுப்போன, சீன தொழில்நுட்பத்தை ஒப்பந்தம் போட்டு வரவேற்கிறார். இவைகளை எல்லாம் பார்க்கும் போது மோடியின் அரசாங்கம் நடந்து செல்வது சரியான பாதையா? இந்த பாதை இந்தியாவை வளர்ச்சியை நோக்கி இட்டுச் செல்லுமா என்ற சந்தேகம் வருகிறது. காலம் பதில் சொல்லும் என்றாலும், அதுவரை கடவுள் நம்மை காக்கட்டும்.


பேட்டி,
பி.சந்தோஷ்குமார்.  







ஆவிகள் உருட்டும் தாயக் கட்டைகள்



     னிதன் இறந்த பிறகு, ஆவியாக வருவான், பேயாக அலைவான் நிறைவேறாத ஆசைகளோடு செத்தால், கொள்ளிவாய் பிசாசாக நடமாடுவான் என்று நிறைய நம்பிக்கைகள் மக்கள் மத்தியில் பேய்கள் உலா வருவது போல உலவி வருகிறது. இதில், எத்தனை சதவிகிதம் உண்மை இருக்கிறது? எவ்வளவு பொய் இருக்கிறது? என்பது வேறு விஷயம். அதை நாம் இங்கு ஆராயவேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆவிகள் என்ற இறந்து போன மனிதர்கள் வாழும் மனிதர்களுக்கு உதவி செய்வார்களா? உபத்திரம் தருவார்களா? என்பது மட்டுமே இப்போது நாம் எடுத்துக் கொள்ளப் போகும் விஷயம் ஆகும்.

ஆவிகள் நிச்சயம் நன்மைகள் செய்வார்கள். அவர்களுக்கு பூமியில் உடலோடு வாழ முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் இருக்குமே தவிர, உடல் கொண்டு வாழும். நம்மிடம் எரிச்சல் இருக்காது. இன்னும் சொல்லப் போனால் மனிதனுக்கு கடந்த காலத்தையும், நிகழ்காலத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் இருக்கிறதே தவிர, வருங்காலம் என்னவென்று உணரும் ஆற்றல் இல்லை. ஆனால், முக்காலத்தையும் உணர்ந்து கொள்ளும் சக்தி படைத்தவைகள். கோட்டை இருக்கிறது, கோட்டையைச் சுற்றி பாதுகாப்பு மதில் இருக்கிறது. அந்த மதில் மீது பாரா செய்யும் வீரன், மதிலுக்கு உள்ளே என்ன நடக்கிறது வெளியே என்ன நடக்கிறது என்பதை தெரிந்து கொள்வதை போல ஆவிகளும் மனிதனின் கடந்த காலத்தையும், வருங்காலத்தையும் துல்லியமாக அறிந்து கொள்ளும். அப்படி அறிந்ததோடு மட்டுமல்ல, அபாயம் வருவதை எடுத்துச் சொல்லி நமக்கு எச்சரிக்கும், பாதுகாப்பும் தரும் என்று சிலர் கருதுகிறார்கள்.

எனது தந்தையாரின் ஆவி, பல வருடங்களாக எனக்கு வழிகாட்டி வருகிறது. நாளைக்கு வரப்போகும் துயரத்தை கூறி, அதை விலகிப் போக வைக்கும் மார்க்கத்தையும், எனக்கு அவர் காட்டுவார். பல நேரங்களில், ஆபத்துக்கள் என்னை நெருங்காமலே பார்த்து கொள்வார். கூட்டுக்குள் இருக்கின்ற குஞ்சுகளை, தாய் பறவை எப்படி பேணுகிறதோ அப்படியே அவர் என்னை பேணுகிறார். என் உத்தியோகத்தில் கிடைத்த உயர்வுக்கு அவரே காரணம். சொந்த வீடு அமைந்ததற்கு அவரே காரணம். ஆண் வாரிசு இல்லையே என்று வருத்தப்பட்ட என் மனைவியின் துயரை, நீங்க வைப்பதற்கு அவரே காரணம். நான் நடந்து போகும் ஒவ்வொரு அடியிலும், துணையாக நின்று அவரே காக்கிறார். எனவே ஆவிகள் தீமை செய்யும் என்றால், என் தந்தையார் இத்தனை நன்மைகளை எனக்கு செய்வாரா? என்று பயனடைந்த சிலர் ஆவிகளுக்காக பரிந்து பேசுகிறார்கள்.

அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. மனிதன் இறந்த பிறகு, அவனது ஆத்மாவின் சுபாவம் மாறி விடுகிறது. தான் வாழ்ந்து அனுபவிக்க வேண்டிய உலகில் வாழமுடியாமல், இறந்து விட்டோம் பசி எடுக்கிறது. கண்முன்னால் உணவு இருக்கிறது. ஆனால், நான் ஆவி என்பதனால் உண்ண முடியவில்லை. நாக்கு வறண்டு போகும் அளவிற்கு, தாகம் எடுக்கிறது. இளநீரைப் போல, தண்ணீர், ஆறுகளிலும், கிணறுகளிலும் இருக்கிறது ஆசை தீர அள்ளி குடிக்கலாம். ஆனால், குடிக்க முடியவில்லை. காரணம் மனிதர்களை போல எனக்கு உடம்பு இல்லை. சுகங்களை அனுபவிக்கும் புலன்கள் இல்லை என்று தனக்குத் தானே புலம்பி தன்னை வக்கிரமாக மாற்றிக் கொண்டு உடம்பும், உயிரும் ஒருங்கே கொண்டு நடமாடும் நம் மீது பகை நெருப்புத் துண்டுகளை அள்ளி வீசுமே தவிர, ஒருபோதும் ஆவிகள் மனிதர்கள் மீது அன்பு பாராட்டாது என்று சிலர் அடித்துப் பேசுகிறார்கள்.

எங்கள் வீட்டிற்கு மூன்றாவது வீட்டில், ஒரு பெண் தூக்குப் போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டாள். திருமணத்திற்கு முன்பாக யாரிடமோ கெட்டுப் போய்விட்டதனால், வயிற்றில் குழந்தை தங்கி விட்டதனால், வெளியில் தெரிந்தால் மானம் போய்விடும் என்று உத்திரத்தில் தொங்கி விட்டாள் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். அவள் தானாக சாகவில்லை. அவளது வீட்டார் கொலை செய்து தொங்கவிட்டு விட்டார்கள் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். யார் கூறுவது சரியோ? தவறோ? வாழவேண்டிய அவள் இறந்து போனாள் என்பது மட்டும் நிச்சயம். அவள் மனதிற்குள் நிறைவேறாத ஆசைகள் ஏராளமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அதனால், தான் அவள் வயதையொத்த கன்னிப் பெண்கள் சிலரை பேயாய் பிடித்துக் கொண்டு ஆட்டுகிறாள். இளம் மணப்பெண்களை வாழவிடாமல் ஆட்டுவிக்கிறாள். இரவு நேரத்தில் துருத்திய கண்ணும், தொங்கிய நாக்கும், தலை விரி கோலமாக நடுத்தெருவில் நின்று வழி மறிக்கிறாள். அப்பாவிகளின் ஈரக்கொலை அறுந்து போகச் செய்கிறாள். இவற்றை எல்லாம் பார்க்கும் போது ஆவிகள் நன்மை செய்யும் என்பதை எப்படி நம்ப முடியும். பேய்கள், பேய்கள் தான் அவற்றிற்கு இரக்கம் இருக்க வாய்ப்பில்லை என்கிறார்கள் சிலர்.

இவர்கள் இரண்டுபேரின் கருத்துக்களை கேட்டு பேயாவது, பூதங்களாவது பேய் என்ற ஒன்று இருந்தால் தானே அது நன்மை செய்யுமா? தீமை செய்யுமா? என்று விவாதிப்பதற்கு? ஆல வேரு, அரச வேரு, புங்க வேரு, பூவரசன் வேரு இவைகளை மண்ணுபடாம புடுங்கி தண்ணீ படமா கழுவி அம்மி படாம அரைச்சி கைப்படாம வழிச்சி நாக்குபடாம நக்குன்னு யாராவது சொன்னால் அது எப்படி ஆகாத வேலையோ அதே போன்றது தான் ஆவி இருப்பதும். செத்துப்போனால், மண்ணுக்குள் புதைக்கிறோம். சுடுகாட்டில் எரிக்கிறோம், அத்தோடு ஒரு மனிதனின் கதை முடிந்து விடுகிறது. மரணத்திற்கு பிறகு வாழ்க்கை, சொர்க்கம் நரகம் என்பதெல்லாம் ஏமாற்று வேலை. மதவாதிகள் தங்கள் வயிறுகளை வளர்ப்பதற்காக இட்டுகட்டி சொல்லும். கற்பனைக்கதைகள் என்று வாதம் புரியும் நாத்திகர்கள் இருக்கிறார்கள்.

நாத்திகர்களுக்கு மடக்கி மடக்கி கேள்விகள் கேட்கத்தெரியும். தான் அறிந்தவைகள் மட்டுமே உண்மை மற்ற அனைத்துமே பொய் என்று வாதாட தெரியும். ஆதாரம் இருந்தால் தான் நம்புவேன் என்று பிடிவாதம் பிடிக்க தெரியும். உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்க அவர்களுக்கு தெரியாது. கண்களுக்கும் கருத்துக்கும் அகப்படாத எதோ ஒரு சக்தி இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். எனவே அவர்களுக்கு விளக்கம் கூறுவதும் பதில் அளிப்பதும் காலத்தை வீணடிக்கும் செயல் என்று நாம் விட்டு விடலாம்.

ஆனால் நாத்திகர்களாக இல்லாமல், ஆத்திகர்களாக இருந்து கொண்டு சிலர் ஒரு கேள்வியை கேட்கிறார்கள். இறந்த பிறகு மனித ஆத்மா ஆவிகளாக அலைகிறது என்பதை ஒத்துக்கொள்கிறோம். அவைகளை மறுக்கவில்லை ஆனால், அந்த ஆத்மாக்களால் நல்லதும் செய்ய முடியாது, கெட்டதும் செய்ய முடியாது. ஆவிகளாக இருப்பதற்கும், மனிதர்களாக வாழ்வதற்கும் ஒரு சிறிய வித்தியாசம் மட்டுமே இருக்கிறது. ஆவிகளுக்கு உடம்பு இல்லை, மனிதர்களுக்கு உடம்பு இருக்கிறது. பெளதீகமான உடம்பு இல்லாததனால், தான் ஆவிகள் நிழல் உருவமாக தெரிகிறது. காற்றிலே மிதந்து நகர முடிகிறது. காற்று கூட நுழைய முடியாத இரும்பு கதவுகளையும் தாண்டி அவைகளால் வர முடிகிறது.

பாரமே இல்லாத, சூட்சம உடம்பு அவைகளுக்கு இருப்பதனால் நினைத்த இடத்திற்கு நினைத்த மாத்திரத்தில் செல்ல முடிகிறது. மனிதர்களுக்கு இருப்பது போன்ற கனமான சரீரம். அவைகளுக்கு இருந்தால், பூமிக்கும் ஆவிகள் உலகத்திற்கும் பயணப்படுவதற்கே காலம் போதாது. உண்மையை சொல்வது என்றால், ஆவிகளால் ஒரு குண்டூசிகளை கூட நகர்த்தி வைக்க முடியாது. மேலுலக வாசம் அவைகளுக்கு இருப்பதனால், முக்காலத்தை அறிந்து நமக்கு சொல்லலாமே தவிர, அந்த காலகட்டங்களில் வரும் நன்மை தீமைகளை அவைகளால் விலக்க முடியாது என்கிறார்கள். அந்த ஆத்திக பகுத்தறிவுவாதிகள்.


இவர்கள் கூறுவதும் ஒருவகையில் சரியாக இருக்குமோ என்று நாம் எண்ண துவங்கினால் இங்கிலாந்து நாட்டை சேர்ந்த மேடம் டி எஸ்பிரான்ஸ் என்ற அம்மையார் 1936 ஆம் ஆண்டு எழுதிய நிழல் உலகம்   என்ற புத்தகம் வேறு மாதிரியான தகவலை தருகிறது. இந்த அம்மையார், இங்கிலாந்து நாட்டில் மிகச் சிறந்த மீடியமாக வாழ்ந்தவர். இவர் யோலாண்டி என்ற இளம் பெண்ணின் ஆவியை தனக்கு வழிகாட்டும் ஆவியாக வைத்திருந்தார். அந்த ஆவியின் துணை கொண்டு பல அற்புத செயல்களை நிகழ்த்தி வந்தார். அவரை பரிசோதிக்க விரும்பிய சிலர், ஆவிகளால் பொருட்களை நகர்த்த முடியாது என்று கூறினர்.

கண்டிப்பாக பொருட்களை ஆவிகள் நகர்த்தும் எனது வழிகாட்டும் ஆவியின் துணை கொண்டு, அந்த செயலை செய்து காட்டுகிறேன் என்று சாவல் விட்ட அந்த பெண்மணி யோலாண்டி என்ற தனது வழிகாட்டும் ஆவியை அனுப்பி உலகின் பல பாகங்களிலிருந்து பொருட்களை எடுத்து வரச் சொன்னார். வித விதமான பூக்கள், செடி வகைகள் என்று அந்த ஆவி கொண்டு வந்து குவித்தது. ஆவி கொண்டு வந்த தாவர வகைகள் உண்மையானவைகள் சிறிது நேரத்துக்கு முன்பு தான் பூமியிலிருந்து பறிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். இங்கிலாந்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள தாவரங்கள் எல்லாம் சில நிமிடங்களில் இங்கு வந்தது பெரிய அதிசயம் என்று வியந்து பாராட்டினார். அப்போது, புகழ் பெற்ற தாவரவியல் விஞ்ஞானி ஆக்ஸ்லே இந்த விபரங்கள் அந்த புத்தகத்தில் மிகத் தெளிவாக பதியப்பட்டிருக்கிறது.

இங்கிலாந்தில் பதிவு செய்தால் தான் நம்புவீர்களா? நம்மூரில் எத்தனையோ ஆவிகள் ஜன்னல் கதவுகளை திறப்பதும், மாடுகளை மிரளச் செய்வதும் சாலையின் குறுக்கே வந்து வாகன விபத்துகளை ஏற்படுத்துவதும் அன்றாடம் நடக்கிறதே அவைகளை வைத்து பார்க்கும் போது ஆவிகளால் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கை வரவில்லையா? என்று சிலர் கேட்கிறார்கள் இதுவும் சரியாகத்தான் நமக்கு படுகிறது. இப்படி இருதரப்பு தகவல்களையும் மாறி மாறி கேட்கும் நமக்கு குழப்பம் ஏற்படாமல் இருக்காது. நம் முன்னால் நிற்கும் கேள்வியான ஆவிகளால் நன்மை உண்டா? இல்லையா என்ற கேள்விக்கு என்ன பதில் என்று மேற்குறிப்பிட்ட வாதங்களை வைத்து நாம் யோசிக்க வேண்டும்.

பொருட்களை நகர்த்துவதும், இடம் மாற்றுவதும், ஆவிகளால் முடியும், முடியாது என்ற வாதங்கள் இருக்கலாம். அவைகளில் சில நேரத்தில் பொய்களையும், மெய்களையும் மாறி மாறி பார்க்கிறோம். ஆனால், ஆவிகள் பொருட்களின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவதை விட, மனிதனின் மூளையின் மீது அதிகமான ஆதிக்கத்தை செலுத்துகிறது. மனித உடம்பிற்குள் புகுந்து கொள்ள துடிக்கும் ஆவி ஒருவன் உடம்பை பயன்படுத்தி அவனது சிந்தனையை தன்வசப்படுத்தி பலவித காரியங்களை நிகழ்த்துகிறது. உதாரணமாக ஒருவனை அழிக்க வேண்டுமென்றால், எதிரியின் மனதில் புகுந்து கொலை வெறியை தூண்டுகிறது. அதே எதிரியை  தீர்த்து கட்ட வேண்டுமானால், அவனது புத்தியையும், உடம்பையும் விபரீதமாக்கி விளையாடுகிறது. எனவே மனிதர்களை பகடை காய்களாக பயன்படுத்தி ஆவிகள் செயல்படும் என்பதை அனுபவப்பூர்வமாகவும், அறிவுப்பூர்வமாகவும் உணர்கிறோம்.


  • ஆவிகள் பற்றி அறிய இங்கு செல்லவும் 




  • பயத்தை நீக்கும் அம்மன் வழிபாடு




        குருஜி அவர்களுக்கு, பணிவான வணக்கம். நான் தமிழ்நாடு காவல் துறையில் பணி செய்கிறேன். உண்மையை சொல்லப் போனால் இந்த துறையில் பணி செய்வதற்கான எந்த தகுதியும் எனக்கு இல்லை. காரணம் சிறிய வயதிலிருந்தே எதைக் கண்டாலும் எனக்கு பயம். குடிகாரர்கள் தெருவில் குடித்து விட்டு கலாட்டா செய்தால், வீட்டில் ஒளிந்து கொள்வேன். பக்கத்து தெருவில், யாரவது செத்துப் போனால் அந்த தெரு பக்கம் மாதக் கணக்கில் போகமாட்டேன். இப்படிப்பட்ட நான், வயிற்றுப்பாட்டுக்கு வேறு வழி தெரியாமல் காவல் துறையில் சேர்ந்து விட்டேன். இப்போது நான் மிகவும் அவதிப்படுகிறேன். கொலை செய்யப்பட்ட பிணங்களை பார்க்காமல், திருடர்களை சந்திக்காமல், இந்த வேலை செய்ய முடியாது. ஆனால் நான் நடுங்குவது யாருக்கும் தெரியாமல், மிகவும் கஷ்டப்படுகிறேன். வேலையை விட்டு போய்விடலாம் என்றால், வேறு வேலை கிடைக்குமா? என்று பயமாக இருக்கிறது. வேலை எதுவும் கிடைக்காமல், குடும்பத்தாரை கஷ்டப்படுத்தி விடுவேனோ? என்ற எண்ணத்தோடு தினம் தினம் தவிக்கிறேன். எனக்கு சரியான வழி காட்டுங்கள்.

    இப்படிக்கு,
    ராஜகுரு,
    கன்னியாகுமரி.


        போலீசாக இருந்து விட்டு, பயந்தாங்கொள்ளியாக இருப்பது ஒன்றும் புதியதல்ல. உங்களைப் போன்று நிறைய பேர் அந்த துறையில் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் உங்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால், நீங்கள் வெளிப்படையாக உங்கள் குறைகளை ஒத்துக்கொள்கிறீர்கள். அவர்கள் அப்படி செய்ய மாட்டார்கள்.

    நீங்கள் இன்னொரு விஷயத்தையும் தெளிவாக தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். போலீஸ் உத்தியோகம் பார்ப்பவர்கள், அனைவரும் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் போலவோ, ராஜ ராஜ சோழன் போலவோ வீராதி வீரர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்தால், அது மிகவும் தவறு. அவர்களும் நம்மைப் போன்று சாதாரண மனிதர்களே!

    சாலையில், ஒரு கழகக் கும்பல் கல்வீசி தாக்குகிறது என்றால், அது போலீஸ்காரன் மேலே பட்டாலும் வலிக்கும், நம்மீது பட்டாலும் வலிக்கும். எனவே இரண்டு பேரும் கல்லைக் கண்டு ஒதுங்குவது தவிர்க்க முடியாத செயலாகும். எனவே நீங்கள் உங்கள் வருத்தத்தை மூட்டைக் கட்டி பரண் மீது வைத்து விட்டு ஆகவேண்டிய வேலையை கவனியுங்கள்.

    நல்லவேளை நீங்கள் கன்னியாகுமரியில் இருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு பக்கத்தில் தான் முப்பந்தல் இசக்கி அம்மன் கோவில் இருக்கிறது. அங்கே ஐந்து வெள்ளிக் கிழமைகள் ராகுகாலத்தில் சென்று, பித்தளை அகல்விளக்கில் வேப்பெண்ணெய் ஊற்றி, ஐந்து தீபங்கள் ஏற்றி வழிபடுங்கள். உங்களால் செல்ல முடியவில்லை என்றால், உங்களுக்காக உங்கள் தாயாரையோ, மனைவியையோ சென்று தீபம் ஏற்றச் சொல்லுங்கள்.

    இசக்கி அம்மன் அருளால் உங்களது பிரச்சனை மிக எளிதாக தீர்ந்து விடும். இந்த பரிகாரம் தவிர வேறு சில மந்திரப் பூர்வமான பரிகாரங்கள் இருக்கிறது. அதை செய்தால், கண்டிப்பாக பலன் கிடைக்கும். ஆனால் என்னை பொறுத்தவரை உங்களுகென்று தனியாக சொல்வது என்றால், பரிகாரங்களை விட அம்மன் வழிபாடே சிறந்த பலனை தரும்.





    Next Post Home