( அமிர்த தாரா தீட்சை பெறுவதற்கு...........!! click here )



Idocs Guide to HTML  வரும் ஞாயிறு அன்று அமிர்த தாரா மஹாமந்திர தீட்சை  கொடுக்க படுகிறது தொடர்புக்கு Cell No = +91-8110088846 - Idocs Guide to HTML


பூஜைக்கு மலர்கள் வேண்டுமா?





    குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். இறை வழிபாட்டில் மலர்களை பயன்படுத்துவது ஏன்?


இப்படிக்கு,
உஜிலாதேவி வாசகி சாந்தி,
சுவிடன்.



றைவனின் படைப்பில் மிக அபூர்வமானதும், அழகானதும் மலர்கள். பூமித் தாயின் மாறாத புன்னகையை மலரத் துடிக்கும் மலர்களில் காணலாம். ஒரு குழந்தையின் விழிகளை போல, மலர்ந்திருக்கும் மலர்களை ஒரு நிமிடம் உற்றுப் பார்த்தாலே கல்லும் கனிந்துவிடும், முள்ளும் மலர்ந்துவிடும்.

மனிதன் தான் கண்டவற்றில், தான் அனுபவித்தவற்றில் மிக உயர்ந்த பொருளையே இறைவனுக்கு அர்பணிக்க விரும்புகிறான். மனித குலம் இதுவரை கண்ட பொருள்களிலேயே மிக உயர்ந்ததாக இருப்பது மலர்கள் மட்டும் தான். நாகரீகம் தெரியாத காட்டு மனிதன் கூட, கடவுளை வணங்க வேண்டுமென்றால் மலர்களைத் தான் நாடுகிறான்.

மலர்களில் மனிதனின் ஆத்மா இருக்கிறது. மலர்களில் மனிதனின் இதயம் இருக்கிறது. மலர்களில் மனிதனின் சிந்தனை இருக்கிறது. அதனால், தான் தன்னை முழுமையாக அர்பணிப்பது போல மனிதன் மலர்களை இறைவனுக்கு காணிக்கையாக்குகிறான்.

வெள்ளைநிற மலர்கள், நமது வேண்டுதலை கடவுளிடம் உடனே சொல்லும். மஞ்சள் நிற மலர்கள் நமது நன்றியை கடவுளிடம் சொல்லும். சிவப்பு நிற மலர்கள் நமது துயரத்தை கடவுளிடம் சொல்லும்.

அதனால், உங்கள் கண்ணீர் துடைக்கப்பட வேண்டுமென்றால், சிவப்பு மலர்களால் இறைவனை வழிபடுங்கள். உங்கள் பிரார்த்தனை இறைவனின் செவிகளில் விழ வேண்டுமென்றால், வெள்ளை மலர்களைக் கொண்டு அவனுக்கு ஆராதனை செய்யுங்கள். கேட்டதை இறைவன் கொடுத்துவிட்டால் எனவே அவனுக்கு நன்றி என்று நீங்கள் பறை சாற்ற வேண்டுமென்றால் மஞ்சள் நிற மலர் கொண்டு அவன் பாதங்களை அலங்கரியுங்கள்.






குண்டலினியை எழுப்பிய ஊமையன் !


சித்தர் ரகசியம் - 18


    னிதனது உடம்பில், மூலாதாரத்தில் இருந்து புறப்படுகிற குண்டலினி சக்தி எந்தெந்த சக்கரத்தில் வருகிற போது, என்னென்ன நிகழ்வுகள் மனிதனுக்கு நிகழும் அவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருப்பான் என்று ஆராய்ந்து வருகிறோம். அதில் சென்ற பகுதியில், குண்டலினி சக்தி தங்குகிற மூன்று இடங்களை ஓரளவு தெளிவாகவும், எளிமையாகவும் புரிந்துகொண்டோம் என்று நினைக்கிறேன். ஆகவே, இனி நான்காவது நிலையாகிய அனாஹத சக்கரத்தில் குண்டலினி வரும்போது என்ன ஏற்படும் என்பதை சிந்திக்கலாம். 

அனாஹத சக்கரம்  என்பது பனிரெண்டு இதழ்கொண்ட தாமரைப் பூவின் வடிவமாக இருக்கும். இந்த வடிவம், எந்த நிறமும் இல்லாமல் தெளிந்த நீரை போல் இருக்கும். இன்னும் விளக்கமாக சொல்லவேண்டும் என்றால், ஸ்படிக நிறத்தில் இருக்கும் எனலாம். இந்த சக்கரம் வாயு அம்சம் பொருந்தியது. இதன் அதிதேவதை ராகிணி என்ற பெயர் கொண்டதாகும். இந்த தேவதை ஆகாயம், காற்று ஆகிய இரண்டு தத்துவங்களை விளக்குவதனால், இரண்டு முகம் கொண்டதாக இருக்கிறது. மேலும் கைகளில் ஜபமாலை, சூலம், கபாலம், உடுக்கை ஆகியவைகளை ஏந்தி நான்கு கரம் கொண்டதாக காட்சியளிக்கிறது. 

அனாஹதம் இரத்த தாதுவை மையமாக கொண்டு, பனிரெண்டு தளங்களில் காலராத்திரி, கண்டிதா, ஹண்டாஹஸனி, நூர்ணா, சண்டா, காயத்திரி, சாயா, ஜெயா, ஜெங்காரிணி, ஞானரூபா, டங்கஹஸ்தா, டங்காரணி என்ற பனிரெண்டு அச்சரங்களை பனிரெண்டு தத்துவங்களாக கொண்டுள்ளது. மற்ற மூன்று சக்கரங்களில் குண்டலினி சக்தி நடந்து வருகின்றபோது அமானுஷ்யமான அனுபவங்கள் எதையும் மனிதன் பெறமுடியாது. ஆனால், அனாஹத சக்கரத்தில் குண்டலினி சக்தி வந்து உட்காரும் போது இதுவரை அவன் காணாத, கனவிலும் காணமுடியாத பல அமானுஷ்ய சக்திகளை நேருக்கு நேராக பார்க்கலாம். அவைகளின் ஓசைகளையும் கேட்கலாம். 

ஆஹாதம் என்றால் அடித்தல் என்ற பொருளை கொள்ளலாம். அன் என்ற சத்தத்தோடு ஆஹாதம் என்ற வார்த்தை சேரும் போது, அனாஹதம் என்ற புதிய வார்த்தை பிறக்கிறது. அனாஹாதம் என்றால் அடிக்காமல் எழும்பும் ஓசை என்பது பொருளாகும். அதாவது சாதாரணமாக நான் கேட்கின்ற ஓசைகள் எல்லாம் யாரோ அல்லது எதுவோ எழுப்புகின்ற ஒசைகளாகும். அலை அடிப்பதனால், கடல் ஓசை தருகிறது. காற்று வீசுவதனால், காற்றும் சத்தம் போடுகிறது. மனிதனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வாகனம் இரைச்சல் போடுவது கூட அதன் இஞ்சின் இயங்குவதால் ஆகும். கொட்டாவி சத்தம், குறட்டை சத்தம் என்பவைகளும் நாம் எழுப்புவது தான். 

மலைமீதிலிருந்து வருகிற மணியோசை, அலையோசை, இடியோசை இசைகலைஞன் ஒருவன் எழுப்பும் வீணையின் நாதம் புல்லாங்குழலின் மெல்லிசை, வண்டின் ரீங்காரம், முரசொலி, பிரணவ மந்திரத்தின் ஓம் என்ற சாந்தி ஒலி, இவைகளில் ஏதாவது ஒன்று நீங்கள் ஆழ்ந்த தியானத்திலிருக்கும் போது உங்களுக்குள் கேட்டால் ஓசையில் இருக்கும் இன்பம் அப்போதுதான் உங்களுக்கு புரியும். அந்த ஓசைகள் எதுவும் வெளியிலிருந்து கேட்பதில்லை. வேறு யாரும் எழுப்புவதும் இல்லை. உங்களுக்குள், அனாஹத சக்கரத்தில் குண்டலினி சக்தி வந்து உட்கார்ந்துவிட்டது என்பதன் அறிகுறியே இந்த சப்தமாகும். சப்தம் மட்டுமல்ல, அழகான திவ்யமான உருவங்களையும் நீங்கள் இந்த நேரத்தில் தரிசனம் செய்யலாம். 

அப்போது எனக்கு பதினேழு, பதினெட்டு வயது இருக்கலாம். உலகத்தை தெரிந்து கொள்ளாத அதே நேரம், ஆர்வம் மட்டுமே அலையடித்து கிளம்புகிற வயது. என் அக்காவிற்கு திருமணம் முடிந்திருந்தது. திருமணம் முடிந்து மறுவீட்டிற்கு அக்கா வந்திருந்த போது, மாப்பிள்ளை வீட்டிலிருந்து நிறைய உறவினர்கள் வந்திருந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் ஊமையன் என்று எல்லோராலும் அழைக்கப்பட்டார். பார்ப்பதற்கு சற்று மனம் பிரண்டு போனவர் போல் இருப்பார். யார் என்ன சொன்னாலும், பறவை சிறகடிப்பது போல கடகடவென சிரிப்பார். நிறைய உண்ணுவார். இலையில் சாதத்தை மலைபோல் குவித்து வைத்து, அவர் சாப்பிடுவதை பார்த்து நான் மிரண்டுபோயிருக்கிறேன் .

பனைநார் கொண்டு செய்த கட்டிலில் நான் படுத்திருந்தேன். இவர் என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார். எனக்கு பயம். சராசரி நிலையில் இல்லாதவர் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். ஆனாலும், அவரை ஒதுங்கி போ என்று சொல்ல இயலாது. காரணம் மாப்பிளை வீட்டிலிருந்து வந்திருக்கும் உறவினர்களில் ஒருவர். அவரை நான் அவமானப்படுத்தினால் அனைவருக்கும் வருத்தமாகிவிடும். அதனால், பயத்தை அடக்கிக் கொண்டு மிரண்டு பார்த்தவண்ணம் படுத்திருந்தேன். அவர் என்னை மிகவும் நெருங்கி உட்கார்ந்தார். என் வயிற்றின் மீது கையை வைத்த அவர் விரல்களால் ஏதேதோ வரைந்தார். எனக்கு எதுவும் புரியவில்லை. திடீரென்று என் வயிற்றில் கையை வைத்து மிக வேகமாக அழுத்தினார். என்னால் வலி பொறுக்கமுடியவில்லை. வாய்விட்டு கத்தாமல் முகம் சுழிக்க மெளனமாக கதறினேன். 

என்னைப் பார்த்து அவர் வித்தியாசமாக சிரித்தார். நான் பயந்தேன். பயப்படாதே! இப்போது இதன் அர்த்தம் உனக்கு தெரியாது. போகப் போக புரிந்துகொள்வாய் என்று கூறினார். அவர் பேசியது எனக்கு அதிசயமாக இருந்தது. காரணம் மற்றவர்களோடு அவர் உரையாடும் போது வார்த்தைகளை தெளிவில்லாமல் பேசுவார். சற்று கூர்ந்து கவனித்தால் தான் அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். ஆனால் இப்போது அவர் என்னிடம் பேசியவிதம் அச்சர சுத்தமாக இருந்தது. வெண்கல கிண்ணத்தில் வெள்ளிக்காசை போட்டதை போல, அவர் குரல் இருந்தது. இன்றும் அதை என்னால் மறக்கமுடியவில்லை. 

அவர் அப்படி செய்துவிட்டு, என்னிடமிருந்து நகர்ந்து போய்விட்டார். சிறிது நேரத்தில் எனக்கு தூக்கம் வந்தது. தூக்கம் என்றால், சாதாரண தூக்கம் இல்லை. போதை அளவுக்கு மீறிப் போனால் ஏற்படுமே, ஒரு மயக்கம் அந்த மயக்கத்தை போல, அந்த தூக்கம் இருந்தது. தூங்கினேன் எவ்வளவு நேரம் தூங்கினேன் என்று, எனக்கு தெரியாது. ஆனால், நள்ளிரவில் விழித்தேன் வீட்டிலிருந்தவர்கள் திட்டிக்கொண்டே சாப்பாடு கொடுத்தார்கள். எல்லாம் கனவில் நடப்பதுபோல் இருந்தது. எனக்குள் இனம்புரியாத மாற்றம் ஏற்பட்டிருப்பதை உணரமுடிந்தது. அது சந்தோசமா? அல்லது சங்கடமா என்று கூட எனக்கு புரியவில்லை. என் நிலையை யாரிடமும் சொல்ல தெரியவில்லை. சொல்லியிருந்தாலும் அவர்கள் புரிந்திருப்பார்களா? என்பதும் புரியவில்லை. 

இரண்டு நாட்கள் அந்த உணர்வு இருந்தது. பிறகு படிப்படியாக குறைந்துவிட்டது. ஆனாலும், எனக்கு பிடித்தமான ஏதாவது ஒரு காரியத்தை மனம் லயித்து நான் செய்யும் போது, மீண்டும் அந்த உணர்வு தலை தூக்குவதை அறிந்தேன். அந்த உணர்ச்சி வரும்போதெல்லாம் சிறகு முளைத்து, வானத்தில் பறப்பது போலிருக்கும். சாதிக்க முடியாததையும் சாதித்துவிடலாம் என்ற அசாத்திய துணிச்சல் பிறக்கும். இப்படி ஒரு மாதம் சென்றிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஒருநாள் கனவில் வெண்பட்டு சேலையுடுத்தி ஒரு பெண் என் அருகில் வந்தாள். அவள் கைநிறைய புத்தகம் இருந்தது. அவை அனைத்தையும் என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு, படி நன்றாக படி என்று கூறி மறைந்தாள். 

அந்த சம்பவத்தை இப்போது கனவு என்று சொல்கிறேன். ஆனால், அது கனவா? உண்மையில் நினைவில் நடந்ததா? என்பது எனக்கு இன்னும் புரியவில்லை. காரணம் என் வயது அப்படி. ஒருவேளை நான் உறங்காமல் இருந்தபோது கூட நிஜமாக அந்த பெண் உருவம் வந்திருக்கலாம். என்னால், அறுதியிட்டு கூறமுடியவில்லை. ஆனால், அதற்கு பிறகு என் வாழ்க்கை முற்றிலுமாக மாறியது. பள்ளிக்கூடம் சென்று படித்த பாடங்களை மறந்து தமிழை கூட எழுத்து கூட்டி படிக்கும் நிலையில் தான் அப்போது இருந்தேன் எனலாம். இந்த நிகழ்வு நடந்தபிறகு படிப்பிலிருந்த தடை விலகியது. நிறைய படித்தேன். நல்லது, கெட்டது என்று எதையும் விட்டுவைக்கவில்லை. ஓயாமல் படித்தேன், உறங்காமல் படித்தேன். கடையில் ஒருகையால் வியாபராம் செய்து கொண்டே மறுகையால் புத்தகத்தை புரட்டியவாறு படித்தேன். அசுரத்தனமான வெறி என்று சொல்வார்களே, அந்த வெறி எனக்கு படிப்பில் ஏற்பட்டது. 

பிறகு பலகாலம் கடந்த பின்பு, அவர் எனக்கு குண்டலினி சக்தியை தற்காலிகமாக கிளப்பிவிட்டிருக்கிறார் அது புறப்பட்ட வேகத்தில் அனாஹத சக்கரத்தில் வந்து உற்கார்ந்து விட்டது. அதன் காரணமாகத்தான் இந்த அமானுஷ்ய அனுபவம் ஏற்பட்டது என்பதை புரிந்து கொண்டேன். இந்த நிலையில் இன்னும் அதிகமான அமானுஷ்ய அனுபவங்களும், மேஜிக் செய்வது போன்ற சித்துவிளையாட்டுகளும் சர்வ சாதாரணமாக கிடைக்கும். அவைகளை வைத்துக் கொண்டு பெயர், புகழ், பணம் என்று நிறைய சம்பாதிக்கலாம். பலர் குண்டலினியின் சக்தியின் இந்த படிதரத்தோடு நின்றுவிடுவதற்கு இதுவே காரணமாகும். 

குண்டலினி சக்தி என்பது மாயாஜால சக்திகளை பெறுவதற்கானது அல்ல. இறைவனை, இறைவனது அன்பை, அவனது கருணையை நேருக்கு நேராக அனுபவிப்பதற்காகவே, சித்தர்களும், ஞானிகளும் நமக்கு வகுத்து தந்த பாதையாகும். அந்த பாதையில் கற்களும், முற்களும் உண்டு என்பது போல இரத்தின கம்பளங்களும், கிரீடங்களும் கிடைக்கும். ஆனால், அவைகளின் மீது மயக்கம் கொண்டு, அங்கேயே நின்றுவிட்டால், பயணம் என்பது முற்றுப் பெறாமல் அப்படியே நின்றுவிடும். எனவே அனாஹத சக்கரத்தில், குண்டலினி சக்தி தங்கிவிடாமல், இன்னும் மேலே எழும்பி ஐந்தாம்படியாகிய விசுத்தி சக்கரத்தை அடைய வைக்கவேண்டும். அதற்கான முயற்சியை பக்தன் தொடர்ந்து செய்யவேண்டும். 

அனாஹத சக்கரத்தின் முக்கியத்துவம் கருதி மிக அதிகமாக அதைப்பற்றி சிந்தித்து விட்டோம் என்று நினைக்கிறேன். எனவே விசுத்தி சக்கரத்தின் தன்மையை அடுத்ததாக பார்ப்போம்...



தொடரும்...


பேசாத குழந்தைகள் பிறப்பது ஏன்?


  ணக்கத்திற்குரிய குருஜி அவர்களுக்கு சேலத்தில் இருந்து மாலாதேவி எழுதுவது உங்கள் வலைதளத்தை சில மாதங்களாக தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன் பல விஷயங்கள் எனக்கு வியப்பாகவும் பயனுள்ளதாகவும் சொல்கீர்கள் அதற்காக எனது நன்றிகள் ஐயா எனக்கு திருமணம் முடிந்து எழுவருடத்திற்கு பிறகே ஒரு பெண்குழந்தை பிறந்தது வெகுநாட்கள் காத்திருந்து பிறந்த குழந்தை என்பதனால் அளவுக்கதிகமான பாசத்தோடு வளர்த்தோம் குழந்தைக்கு இரண்டு வயது பூர்த்தியான பிறகுதான் அவளால் பேசவும் முடியாது கேட்கவும் முடியாது என்பதை அறிந்து அதிர்ச்சி அடைந்தோம் என் கணவர் வாழ்க்கையில் வெறுப்பின் உச்சத்திற்கே சென்று விட்டார்

பார்க்காத வைத்தியம் இல்லை வணங்காத தெய்வம் இல்லை எங்களது அழுகுரல் மட்டும் தெய்வத்தின் காதிலும் விழவில்லை விஞ்ஞானத்தின் செவிகளும் அதை கேட்கவில்லை எனது மகள் பேச மாட்டாள் அவளது மழலை குரலை இனி கேட்கமுடியாது என்ற எண்ணத்தில் எனது கணவர் நடைபிணமாகவே ஆகி விட்டார் பெண்ணான என்னால் கூட இதை ஓரளவு தாங்கி கொள்ள முடிகிறது ஆனால் என் கணவரால் இந்த உண்மையை ஜீரணிக்கவே முடியவில்லை

என் குழந்தையின் எதிர்காலத்திற்காக இல்லை என்றாலும் என் கணவரின் ஏக்கத்திற்காவது அவள் பேச வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன் என் மகளின் ஜாதகப்படி அவள் பேசுவாளா? அதற்க்கான வாய்ப்பு உண்டா என்பதை கூறுமாறு அன்போடு வேண்டுகிறேன் உங்கள் பதிலுக்காக காத்திருப்பேன்
மாலாதேவி, சேலம்


   பாசம் என்பது பெண்களுக்கு தான் அதிகம் ஆண்களுக்கு குறைவு என்றும் பெண்மையின் மனம் தான் மென்மையானது ஆணின் மனமோ வன்மையானது என்று சொல்லப்படுகின்ற கருத்தை நான் எப்போதும் ஏற்றுக்கொண்டது கிடையாது ஆணுக்குள் பெண்மையும் பெண்மைக்குள் ஆண்மையும் உறங்கி கொண்டிருக்கிறது என்றே பலமுறை வாதாடி இருக்கிறேன் என் கூற்றுக்கு சரியான ஆதாரமாக உங்கள் கடிதம் அமைந்துள்ளது அதற்காக நான் உங்களுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்

ஒரு குழந்தை எப்படி பிறக்கிறது என்று நமக்கு தெரியும் ஏறக்குறைய மூன்னுறூ நாட்கள் கருவறை வாசம் புரிந்தே எல்லோரும் பிறக்கிறோம் இது அனைவரும் அறிந்த சங்கதி ஆனால் குழந்தை ஏன் பிறக்கிறது என்று நமக்கு தெரியுமா? நிச்சயம் தெரியாது அப்படி தெரிந்து விட்டால் சாதாரண மனிதர்களாகிய நாம் கடவுளாகி விடுவோம் இதே போன்றுதான் மனிதர்களான நமக்கு துன்பம் ஏன் வருகிறது எதற்காக கஷ்டத்தை அனுபவிக்கிறோம் என்று உடனடியாக தெரிவதில்லை இதனால் துன்பம் வரும் நாளில் அறியாமையால் கடவுளை திட்டுகிறோம்

உங்களுக்கும் கடவுள் இப்படி ஒரு வேதனையை ஏன் கொடுத்துள்ளார் என்பது எனக்கு விளங்கவில்லை ஆனால் கண்ணுக்கு தெரியாத விவரிக்க முடியாத எதாவது ஒரு நன்மை அதில் இருக்கும் அது இப்போது நமக்கு தெரியவில்லை என்றாலும் காலம் போக போக தெரியும் என்று நினைக்கிறேன்

துயரங்கள் வருவதற்கு முன்பு அதுவராமல் இருக்க என்னென்ன தடைகளை போடலாம் என்று சிந்திக்கலாம் அதை அண்டவிடாமல் போராடி பார்க்கலாம் ஆனால் துயரம் வந்த பிறகு அதை நினைத்து தொடர்ச்சியாக வருத்தப்படுவது புத்திசாலிக்கு அழகல்ல வந்த துயரத்தில் இருந்து எப்படி விடுபடலாம் என்று யோசிப்பது தான் சரியான வழிமுறை

உங்கள் குழந்தையின் ஜாதகத்தை ஒரு முறைக்கு பல முறை ஆராய்ந்து பார்த்தேன் ஒரு ஜாதகத்தில் இரண்டு மற்றும் மூன்று ஆகிய வீடுகளுக்குரிய கிரகங்கள் ஆறு எட்டு பனிரெண்டு ஆகிய இடங்களில் இருந்தாலும் அந்த இடத்தின் அதிபதிகளை தீய கோள்கள் பார்த்தாலும் ஜாதகன் பேசாமலும் கேட்காமலும் இருப்பான் என்றும் அந்த ரோகத்தில் இருந்து விடுதலை அடைய முடியாது என்றும் பல ஜோதிட நூல்கள் கூறுகின்றன

துரதிஷ்டவசமாக உங்கள் அன்பு மகளின் ஜாதகம் நான் மேலே சொன்னப்படி அமைந்துள்ளது அதனால் குழந்தை இந்த தன்மையிலிருந்து விடுதலை அடைவது மிகவும் கடினம் ஆனாலும் கடவுள் ஒரு ஜன்னலை மூடினால் வேறொரு கதவை திறப்பான் என்பது விதி எனவே உங்கள் குழந்தையிடம் உள்ள வேறு திறன்களை வளர்க்க முயற்சி செய்யுங்கள் அதன் எதிர்காலத்திற்கு உதவும்

நன்றாக பேசத் தெரிந்த பல பேர் வாழமுடியாமலும் திண்டாடுவதையும் பேசவே முடியாதவர்கள் வெற்றியாளர்களாக பவனி வருவதையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன் கடவுளை நம்புங்கள் அவன் கைவிட மாட்டான்

உணவு உடம்பை மட்டுமா வளர்க்கிறது ?


   குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் தவிர மற்றவர்கள் சமைத்த உணவை அடிக்கடி உண்ணக்கூடாது அப்படி உண்டால் மனதிற்கும் உடம்பிற்கும் பாதிப்பு வருமென்று சிலர் சொல்கிறார்களே அது உண்மையா? அது உண்மை என்றால் உணவு விடுதிகளில் தொடர்ச்சியாக சாப்பிட்டு வருபவர்களில் கதி என்னாவது? அயல் நாட்டில் உள்ளவர்கள் குடும்பத்தாரின் சமையலை கற்பனையில் மட்டும் தானே காண முடியும் அவர்களின் நிலையும் என்னாவது?

கனகசபாபதி 
மதுரை 




     ணவு என்பது உடலை மட்டும் வளர்ப்பதாக மருத்துவ விஞ்ஞானம் சொல்கிறது. உண்மையில் உணவு என்பது உடலை மட்டும் வளர்க்கவில்லை மனிதனின் புத்தியையும் உணர்வையும் சுபாவத்தையும் வளர்க்கிறது என்றே சொல்ல வேண்டும். பகவத்கீதையில் பகவான் கிருஷ்ணன் காரசாரமான உணவுகள் மனிதனுக்கு கோபதாபங்களை கொடுப்பதாகவும், அழுகிய கெட்டுப்போன உணவுகள் சோம்பேறித்தனத்தையும், மனச்சோர்வையும் தருவதாகவும் உடனடியாக செரிக்க கூடிய காரம், புளி, உப்பு சுவைகள் கட்டுப்பட்டு இருக்க கூடிய புதிய உணவுகளே மனிதனுக்கு நல்ல எண்ணங்களையும் நல்ல ஆரோக்கியத்தையும் தருவதாக சொல்கிறார். அதனால் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் சமைத்தார்களோ இல்லாதவர்கள் சமைத்தார்களோ என்பது இரண்டாம் பட்சம். முதலாம் பட்சம் என்பது நல்ல உணவை உண்ண வேண்டும் அதுவே முக்கியம்..

அதேநேரம் அன்னையோடு அறுசுவைப்போம் என்று தமிழ் பெருமக்கள் கூறுவார்கள். ஆயிரம் நளபாகத்தோடு வயிறு புடைக்க விருந்து சாப்பிட்டாலும் அம்மாவின் கையில் ஒருபிடி சாதம் வாங்கி சாப்பிடுவதில் கிடைக்கும் சுவை வேறு எதிலும் கிடைப்பது இல்லை. மனைவி சமைக்கட்டும், சகோதரிகள் சமைக்கட்டும், யார் சமைத்தாலும் கிடைக்காத ஒரு சுவை அம்மா சமைத்தால் மட்டுமே இருக்கும். இதற்கு என்ன காரணமாக இருக்கும் என நான் சிந்திப்பதுண்டு ஒருவேளை கைப்பக்குவமாக இருக்குமோ என்றால் ஊரில் உள்ள எல்லா அம்மாவும் சமைத்தாலும் எனக்கு ருசியாக இருக்க வேண்டுமே? அப்படி இருப்பது இல்லை என் அம்மா சமைத்தால் மட்டுமே எனக்கு சுவையாக இருக்கிறதே? அதற்கு என்ன காரணம்?

நான் பிறந்தவுடன் திடமான உணவுகளை உண்ண ஆரம்பித்தவுடன் எனக்கு முதல்முறையாக கிடைத்த உணவு எது? என் தாய் சமைத்து ஊட்டிய சாதம் தான் நான் முதல் முதலில் அருந்திய உணவு அந்த சுவை என் நாக்கில் ஒட்டி கொண்டது. அந்த முதல் சுவையே சுவை. மற்றவைகள் எல்லாம் இரண்டாம்பட்சமான சுவை என்ற எண்ணம் ஆழமாக என் மனதில் பதிந்து விடுகிறது. அதனால் தான் அம்மா கைப்பிடி பருப்பில் இரண்டு மிளகாயை கிள்ளிப்போட்டு வைத்த சாம்பார் கூட தேவாமிர்தமாக எனக்கு தெரிகிறது. என் அம்மா எனக்கு சாதம் ஊட்டும் போது வெறும் உணவை மட்டும் ஊட்டவில்லை கூடவே  தனது பாசத்தையும் ஊட்டினாள் அதனால் தான் என் நாக்கு வளர்ந்தது போலவே உடம்பும் மனதும் வளர்ந்தது.

இதிலிருந்து ஒருவிஷயம் தெளிவாக தெரிகிறது உணவு சமைக்கும் போது அந்த உணவு பதார்த்தங்களை கையாளுகின்ற மனிதர்களின் உணர்வுகளும் அவைகளுக்குள் ஊடுருவி செல்லும் என்பது. நல்ல எண்ணங்களால் சமைக்கப்பட்ட உணவு நல்ல பலனை தரும். கெட்ட எண்ணங்களால் உருவாக்கப்பட்ட உணவு செரிமானம் ஆகாமல் இடைஞ்சலை தான் தரும். நீங்கள் ஒரு வீட்டிற்கு விருந்துக்கு போனால் அங்கு பரிமாறப்படும் உணவு ஏனோதானோ என்று பரிமாறப்பட்டால் அது உங்களுக்கு சுவை மிகுந்ததாக இருக்காது. அல்லது வலுகட்டாயத்தோடு உண்ணுகிற உணவும்  எதிர்விளைவுகளையே தரும். 

உண்மையில் நாம் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்று நினைப்பவர்களில் நம் அம்மையும், அப்பனும், மனைவியும்,  மக்களும் ஏன் நண்பர்களும் கூட முன்னணியில் இருப்பார்கள். அவர்கள் கையால் உணவருந்துவது என்பது வேறு மற்றவர்கள் கையால் உணவருந்துவது வேறு. ஆயிரம் வசதிகள் இருந்தாலும் விடுதிகளில் விற்கப்படும் உணவை தான் உண்ணவேண்டிய நிலை இருந்தால் நிச்சயம் அது பரிதாபத்திற்குரியது அவர்களை இறைவன் தான் ஆரோக்கியமாக வைக்க வேண்டும்.






என் அழுகை ஓயாதோ...!


       வாசகர்களுக்கு வணக்கம். இன்றைய பதிவாக வந்திருக்கும் இருட்டின் சத்தம் என்ற கதை பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு குருஜியால் எழுதப்பட்ட நாவல். அந்த நாவலின் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் இனி வரும் காலங்களில் நீங்கள் படித்து  இதய படபடப்போடு ரசிக்கலாம். மேலும் இத் தொடர்கதை பற்றிய விமர்சனத்தை தயங்காமல் எழுதுங்கள். காரசாரமான கருத்தாக இருந்தாலும் கூட, அதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். காரணம், இலக்கியம் என்பது செதுக்கப்பட வேண்டிய சிற்பம் என்பது நமது குருஜியின் கருத்து.

இப்படிக்கு,
குருஜியின் சீடன்,
ஆர்.வி.வெங்கட்டரமணன்.



            ங்கரனுக்கு வயிறு என்னவோ போல கலக்கியது. காற்றாட ஆற்றங்கரை ஓரம் சென்று உட்கார்ந்தால், உடம்பும் மனதும் இலகுவானதாக ஆகிவிடும் என்று தோன்றியது. நேரத்தை பார்த்தான் இரவு எட்டுமணி என்று கடிகாரம் சொல்லியது. வாசலுக்கு வந்து செருப்பை போட்டுக்கொண்டு தெருவில் நடந்தான். தெரு விளக்குகள் எதுவும் எரியவில்லை. கைரேகை கூட தெரியாத இருட்டு என்று சொல்வார்களே அப்படியிருந்தது தெரு.

சங்கரன் இருந்த தெருவில் வளையாமல், நெடுக்க நடந்து சென்றால் முடிவில் ஆற்றங்கரை படிக்கட்டு வந்துவிடும். சித்திரை மாதம் என்பதனால் ஆற்றில் அதிகமாக தண்ணீர் இல்லை. ஒற்றை சடை பின்னல் போல ஒரு பகுதியில் தண்ணீர் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. இன்று பசியால் வறண்டு, சுருண்டு கிடக்கும் வயோதிகனை போல தெரியும் இந்த ஆறு, மழை காலத்தில் எப்படி பிரவாகமாக ஓடுகிறது என்பதை நினைத்து பார்த்தான் யாருக்குமே அடங்காத சண்டிக்குதிரை மண்டிபோட்டு நிற்பது போல் சங்கரனுக்கு தோன்றவும் சிரித்து கொண்டான்.

படிக்கட்டுகளில் இறங்கி ஆற்று மணற்படுகையில் நடந்தான். அந்த நேரத்தில் அவனை தவிர அங்கு ஆள்நடமாட்டம் இல்லை. அவனது செருப்பு மணலில் நடக்கும் போது எழுப்புகிற விசித்திரமான சத்தமும், ஆங்காங்கே புதர் போல மண்டி கிடக்கும் காட்டுப் பூண்டுகளிலிருந்து வருகிற இனம்புரியாத வண்டுகளின்  ரீங்காரமும் மட்டுமே நாலுபுறமும் கேட்டது. சிற்சில நேரங்களில் கரையில் இருக்கும் தவளைகள் தண்ணீரில் குதிக்கும் போது எழுப்பும் தொபுக்கென்ற ஒலி, வண்டுகளின் சத்தத்தோடு கேட்கும்போது தாளாவாத்திய கச்சேரி ஆற்றங்கரையில் நடக்கிறதோ என்று எண்ண வைக்கும்.

சங்கரன் தனக்கு நன்கு பரிச்சயமான பாறை மறைவில் போய் உட்கார்ந்தான். அவன் சின்ன பிள்ளையாக இருந்த காலம் முதல் இன்று வரை இதே பாறை மறைவு தான் அவனது இயற்கை உபாதை கழிக்கும் இடமாக இருக்கிறது. எந்த ஊருக்கு போனாலும், இந்த இடத்திற்கு வந்தால் தான் அவனுக்கு நிம்மதி. இல்லை என்றால், வயிறும் மனமும் கனமாகவே இருப்பது போல் தோன்றும். இங்கே உட்கார்ந்து இரவு நேரத்து குளிர்காற்றும், வானத்தில் தெரியும் நட்சத்திரமும் நிலவும் பார்த்து பார்த்து ரசிக்க கொள்ளை இன்பம் தருவதை அவனை தவிர வேறு யாரும் உணர மாட்டார்கள்.

இன்றும் அப்படித்தான் இருந்தான். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஆடாமல் ஆடுகிறேன், பாடாமல் பாடுகிறேன் என்ற சுசிலாவின் பாடலை ஹம்மிங் செய்தான். திடீரென்று அவன் காதுகளில் யாரோ விம்முவது போல சத்தம் வரவும், தனது ஹம்மிங்கை நிறுத்தி விட்டு அதை கவனிக்க ஆரம்பித்தான். விம்மும் சத்தம் துல்லியமாக கேட்டது. நெஞ்சுக்குள் தாங்க முடியாத சோகத்தை அடக்கி கொண்டால், அடிவயிற்றில் இருந்து ஒரு விம்மல் வெடித்து கிளம்புமே அதே போல இருந்தது அந்த சத்தம்.

சந்தேகமே இல்லை இங்கே மிக அருகில் யாரோ இருக்கிறார்கள் அதுவும் ஒரு பெண். இந்த குரல் ஒரு பெண்ணின் குரல் தான். யாராவது இரவு நேரத்தில் வழிதவறி வந்து மாட்டிக் கொண்டார்களா? அல்லது முரடர்கள் கையில் சிக்கிக் கொண்ட அப்பாவி பெண்ணின் சத்தமா? இல்லை என்றால் குற்றுயிரும், கொலையுயிருமாக கிடக்கும் பெண்ணின் மரண முனங்கலா? இப்படி அவன் மனதில் ஆயிரம் கேள்விகள் துளிர்விட துவங்கின. தன் பக்கத்தில் சத்தம் கேட்கிறது அதுவும் ஒரு பெண்ணின் குரலாக இருக்கிறது என்று தெரிந்தவுடன் வேகமாக எழுந்துவிட்டான். எழுந்த வேகத்தில் யார்? யார் அழுவது? எங்கே இருக்கிறீர்கள்? என்று உரக்க கேட்க துவங்கினான்.

சங்கரன் குரல் எழுப்பவும் அந்த குரல் நின்றுவிட்டது. எங்கும் நிசப்தம் இருந்தது. வண்டுகள் கூட தங்களது ஓசையை தற்காலிகமாக நிறுத்தி இருந்தன. சங்கரன் இப்போது ஓங்கி குரல் கொடுத்தான். யார்? அழுகிறீர்கள். தைரியமாக வெளியில் வாங்க. அவனது சத்தம் காற்றில் கலந்ததுவே தவிர எந்த பதிலும் வரவில்லை. சற்றுநேரம் அங்கும் இங்கும் திரும்பி பார்த்துவிட்டு உட்கார்ந்தான். அடுத்த வினாடியே ஒரு பெண்ணின் அழுகை கேட்க துவங்கியது ஆனால் பக்கத்தில் இல்லை சற்று தொலைவில் கேட்பது போல இருந்தது.

மெல்லிய அழுகை, புரியாத வார்த்தைகளை பேசிக்கொண்டே பெண்கள் அழுவார்களே! அதே போன்ற அழுகை தனக்கு துயரம் நிகழ்ந்துவிட்டால், சொல்லவும் முடியாமல், விழுங்கவும் முடியாமல் தவியாக தவித்து கேவி கேவி அழுவார்களே! அப்படி ஒரு அழுகை, அது கடிகாரத்தின் வினாடி முள் நிற்காமல் சுற்றுவது போல, அந்த அழுகை சத்தமும் இடைவெளி இல்லாமல் தைலதாரை போல கேட்டது.  இப்போது சங்கரனுக்கு தான் குரல் கொடுத்த போது பதில் சொல்லாமல், தூரத்தில் நகர்ந்து சென்று அழுகிறாளே என்று கோபம் வந்தது. கூடவே அழுகை சத்தம் மட்டும் தான் கேட்கிறது யாரையும் காணவில்லையே? என்று நினைக்கும் போது அவனை அறியாமல் பயமும் வந்தது.

சங்கரன் நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறான். கல்யாணம் ஆகாத கன்னி பையன்கள், ராத்திரி நேரம் தனியாக சென்றால் மோகினி பேய்கள் பின் தொடருமாம். மல்லிகைப் பூ வாசம் காற்றில் வர, மோகினி பேய் கலகலவென்று சிரிக்குமாம் அல்லது இப்படி அழுமாம். அதனுடைய அழுகைக்கு இரக்கப்பட்டோ, சிரிப்புக்கு மயங்கியோ அருகில் சென்றால் அட்டைப்பூச்சி உடம்பில் ஒட்டிக் கொண்டு இரத்தத்தை உறிஞ்சுவது போல மோகினியும் உறிஞ்சிவிடுமாம் அதன்பிறகு அந்த பையன் கதி அதோ கதியாக ஆகிவிடுமாம். ஒருவேளை இதுவும் மோகினியாக இருந்து தன்னை பிடித்துக் கொண்டால் என்ன செய்வது என்று தோன்றியது.

இது என்ன அசட்டுத்தனமான சிந்தனை. வெளியூர் காரனுக்கு திருட்டு பயம். உள்ளூர் காரனுக்கு பேய் பயம் என்று சொல்வார்களே அது போல நானும் இல்லாததை இருப்பது போல இட்டு கட்டிக்கொண்டு பயப்படுகிறேனே? நம்ம நண்பர்களுக்கு தெரிந்தால் கேலி செய்தே நம்மை தீர்த்து கட்டி விடுவார்களே என்று நினைத்த  சங்கரன் ஒளரவு தன்னை ஆசுவாசப்படுத்தி கொண்டான். அழுகை சத்தம் இன்னும் ஓயவில்லை. முன்பை விட சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. சங்கரனுக்கு இப்போது ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது. அழுவது யார் என்று அறியாமல் ஆற்றங்கரையை விட்டு நகரப்போவதில்லை என்று முடிவு செய்தான்.

சிறிய சிறிய பாறைகளுக்கு மத்தியிலும், புதர்களுக்கு அருகிலும் உன்னிப்பாக கவனித்தான். ஆரம்பத்தில், இருட்டில் மசமசப்பாக இருந்த கண்கள் இப்போது பழகி விட்டது. ஓரளவு எதிரே இருப்பது தெரிந்தது. அங்குலம் அங்குலமாக தனது பார்வை செல்லுபடியாகும் இடம் வரையிலும் ஆராய்ந்தவன், தான் நின்றுகொண்டிருக்கின்ற இடத்தை விட்டு நகரவும் ஆரம்பித்தான். ஆற்று தண்ணீரில் இறங்கி எதிரே இருந்த மணல் மேட்டையும் தாண்டி, அவன் வந்தபோது சிறிது தூரத்தில் இருந்த நாவல் மரம் அவன் கண்ணில் பட்டது. ஏறக்குறைய சத்தம் அங்கே இருந்து தான் வரவேண்டுமென்று அனுமானித்து கொண்டான்.

கொலை செய்யப் போகிறவன் கத்தியை எப்படி கூர்மைப்படுத்தி கொள்வானோ? அதேபோல, சங்கரன் தனது கண்களை கூர்மையாக்கி கொண்டான். நிச்சயம் யாராக இருந்தாலும் அவர்கள் மனிதராக இருந்தால் கண்ணிலிருந்து தப்பமுடியாது என்று தீர்மானித்தவன் அந்த மரத்தை நோக்கி சிறிது நடக்கவும் துவங்கினான். அப்போது ஒரு காட்சி அவன் கண்ணில் நிழல் போல தென்படவும் நடையை நிறுத்திக் கொண்டான். அந்த நாவல் மரம் மிகப்பெரியது. அவன் பிறப்பதற்கு முன்பே அது அங்கே இருக்க வேண்டும். இரண்டு ஆட்கள் சேர்ந்தால் தான் அதன் அடிப்பகுதியை கட்டி பிடிக்க முடியும். எத்தனையோ வெள்ளங்களை மரம் கண்டுவிட்டது. கற்பாறைகளை கூட உருட்டி புரட்டிவிடும் ஆற்று வெள்ளம், இந்த மரத்திடம் தோற்றுபோனதா அல்லது போனால் போகட்டும் என்று விட்டு வைத்திருக்கிறதா? என்று யாருக்கும் தெரியாது.

சங்கரன் நாவல்மரத்து அடிப்பகுதியை கூர்ந்து பார்த்தான். புடவை ஒன்று காற்றில் அசைவதை காணமுடிந்தது. அதன் அசைவை மையமாக வைத்து அவதானிக்கும் போது, மரத்தின் ஒரு பகுதியில் ஒரு பெண் சாய்ந்து நிற்பது லேசாக தெரிந்தது. இன்னும் சற்று நகர்ந்தால், தெளிவாக பார்க்கலாம் என்று நினைத்த சங்கரன், முன்னோக்கி நடந்தான். இப்போது அவனால் நன்றாக காணமுடிந்தது. அங்கே ஒரு பெண் இருக்கிறாள். மரத்தின் மீது முகத்தை புதைத்துக் கொண்டு அழுது கொண்டிருக்கிறாள். அதனால் தான் அவள் தன் அசைவை கவனிக்க முடியவில்லை என்று அவனுக்கு பட்டது. இருந்தாலும், தான் முன்பு குரல் கொடுத்தது அவளால் எப்படி கேட்காமல் இருந்திருக்க முடியும்? கேட்டிருந்தால் பதில் குரல் கொடுத்திருக்கலாமே அல்லது வேகமாக இடத்தை காலி செய்திருக்கலாமே?

அந்த பெண் குரலும் கொடுக்கவில்லை. அந்த பகுதியை விட்டு அகன்றும் போகவில்லை. அப்படி என்றால் அவள் நிஜமாகவே மானுட பெண் தானா? அல்லது மனதில் இரக்கத்தை வரவழைத்து மெளடீகமாக கொலை செய்ய பார்க்கும் மாயமோகினியா? சங்கரனின் முதுகுத்தண்டு சில்லிட ஆரம்பித்தது. உடல் முழுவதும் ரோமக் கால்கள் குத்திட்டு நிற்க துவங்கியது. கைவிரல்கள் நடுங்குவதை அறிய முடிந்தது. வாய்க்கும், தொண்டைக்கும் விசித்திரமான உருண்டை ஒன்று ஏறி இறங்கியது. அந்த பெண் இன்னும் அழுதுகொண்டிருந்தாள். இப்போது அவள் அழுகை சத்தம் தெளிவாக கேட்டது. அழுகையின் ஊடே வந்து விழுகிற வார்த்தைகளும் புரிந்தது.

வானம் கருத்திருக்கு
வட்டநிலா வாடிருக்கு
எட்டருந்து பாடுறேனே
என்குரல் கேட்கலையோ.?
என் அழுகை ஒயலையோ.?

அவள் அழுகிறாளா? அழுது கொண்டே பாடுகிறாளா? அல்லது பாடலே அழுகை தானா? என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் அவள் அழுகை சத்தத்தில் இந்த வார்த்தைகளை துல்லியமாக கேட்க முடிந்தது. பூனைக் குட்டி ஒன்றை தலையணைக்கு அடியில் வைத்து நசுக்கினால், அது கத்துமே அது போலதான் அவள் குரல் இருந்தது என்றாலும் இந்த வார்த்தைகள் சங்கரன் காதுகளில் விழுந்து அவனை என்னவோ செய்தது.

வீசுகிற குளிர்ந்த காற்றிலும், அவனுக்கு வியர்த்து கொட்டியது. கண்களில் மயக்கம் வருவது போல இருந்தது. இதயம் அதிவேகமாக துடித்து மூளைக்கு இரத்தத்தை வேக வேகமாக அனுப்பியது. தலையில் சம்மட்டியால் அடித்து போன்ற வலியும், நெஞ்சில் பாரங்கல்லை தூக்கி வைப்பது போன்ற பாரமும் அவனை அழுத்தவே நின்றான். தள்ளாடி நின்றான். இன்னும் ஒரு அடி முன்னே எடுத்துச் சென்றால் தன்னை ஆபத்து சூழ்ந்துவிடும் என்று அவனுக்கு தோன்றியது.

இந்த அழுகையும், இந்த பாடலும் நிச்சயம் இந்த நேரத்திற்கு உகந்தது அல்ல. மரத்தின் அடியில் தெரிகின்ற பெண்ணின் உருவம் முதுமையனதாக தெரியவில்லை. ஒரு இளம்பெண் ஒப்பாரி வைத்து பாட்டு பாடிக்கொண்டே அழுவாள் என்று அவன் நம்பவில்லை. நிச்சயம் இவள் பெண்ணே இல்லை. அப்படி சொல்வது கூட தவறு. இவள் மனிதப் பிறப்பாக இருக்கவே முடியாது. காற்று, கருப்பு, பேய், பிசாசு என்று சொல்வார்களே அந்த வகையை சேர்ந்த எதோ ஒன்று தான் தன்னை வீழ்த்துவதற்கு எதிரே நிற்பதாக சங்கரனுக்கு தோன்றியது.

இன்னும் தாமதிக்க அவன் விரும்பவில்லை. ஆற்றங்கரை படிக்கட்டு பக்கமாக வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தான். அழுகை சத்தம் அவனை தொடர்வது போல இருந்தது. நடந்தால் காரியம் கெட்டுவிடும் என்று மெதுவாக ஓட ஆரம்பித்தான். அப்போதும் அழுகை சத்தம் அவன் காதுகளை உரசியது. வேகமாக ஓடத் துவங்கினான். அவன் முதுகில் வியர்வையில் ஒட்டி இருந்த சட்டைக் காற்று புகுந்து, விரிந்து அவன் காது மடல்களை தொட்டுப்பார்க்கவும் அழுகை சத்தமும், தொடர்ந்து வரவும் நிலை கொள்ளாமல் ஓட ஆரம்பித்தான். இருட்டு, இரவு எதிரே எவராது வருவார்கள் என்பதை எல்லாம் நினைத்து பார்க்காமல் சங்கரன் ஓடினான் .....


தொடரும்....




அப்பன் திருடன் என்றால்...,மகன்?


     குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம் எனக்கு இருபத்தி ஐந்து வயது ஆகிறது சென்னை எனது பூர்விகம் என்றாலும் தற்போது நான் வேலையின் காரணமாக குஜராத் மாநிலத்தில் வாழ்கிறேன். சிறிய வயது முதற்கொண்டே எனக்கு சித்தர்களின் மீதும் அவர்களின் வைத்திய முறையின் மீதும் அதிகமான பற்று உண்டு என் குடும்பத்தில் எவரும் சித்த வைத்தியம் தெரிந்தவர்கள் அல்ல. பிறகு எப்படி எனக்கு அந்த ஆர்வம் ஏற்பட்டது என்று சொல்ல தெரியவில்லை. இப்போது நான் உங்களிடம் கேட்பது நான் சித்த வைத்தியம் கற்று கொள்ளல்லாமா அப்படி கற்று கொண்டால் என்னால் முழுமையாக வெற்றி பெற்று மருத்துவ தொண்டாற்ற முடியுமா? என்பதை தயவு செய்து தெரியபடுத்துமாறு அன்போடு வேண்டுகிறேன்.


இப்படிக்கு
வாசுதேவன்
குஜராத்






   ப்பன் பாட்டன் குணம் பிள்ளைக்கு வருமென்று நமது முன்னோர்களும் சொல்லியிருக்கிறார்கள் நவீன கால மரபணு வைத்திய முறையும் சொல்கிறது. ஆயிரம் தான் நான் தனிவொரு ஜீவனாக வாழ விரும்பினாலும் நான் வேண்டியோ வேண்டாமலோ என் குடும்பத்தாரை போன்ற குணாதிசியங்களை சுமந்து கொண்டே வாழவேண்டியவனாக இருக்கிறேன் அவற்றிலிருந்து நான் தப்பிக்க முடியாது. சுற்றுப்புற சூழல்கள் பலவிதமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தி எனக்கு பெரிய மாற்றங்களை தந்தாலும் உண்மையாகவே அவைகளை விரும்பி என்னை நான் மாற்றி கொண்டாலும் எனக்குள் இருக்கும் என் மரபு குணம் எப்போதாவது வெளிபட்டே தீரும். அதை மாற்ற இயலாது. 

இது எப்படி சாத்தியமாகும் அப்பன் திருடனாக இருந்தால் மகனும் திருடனாக இருப்பானா? அப்படி கணக்கு போடுவது மனிதாபிமானம் அற்ற செயல் அல்லவா? என்று சிலர் கேட்கிறார்கள். அவர்கள் ஒரு விஷயத்தை கவனத்தில் கொள்ள தவறி விட்டார்கள் என்றே கூற வேண்டும். திருட்டு என்பது ஒரு மனிதனின் குணம் அல்ல. அது ஒரு பழக்கம் வள்ளுவனின் மகனை கடத்தி கொண்டு வந்து திருடர்கள் கூட்டத்தில் தொடர்ந்து பழகவிட்டால் அவனும் திருடனாகி விடுவான். அதற்காக வள்ளுவனின் மகனே திருடன் என்று நாம் குறை கூற இயலாது. தொடர்ச்சியான பழக்கம் ஒருவனை எதுவாகவும் மாற்றி விடும். ஆனாலும் கூட எத்தனை வருடங்கள் திருடர்கள் கூட்டத்தில் இருந்தாலும் ஒருவன் நல்ல தாய் தந்தையருக்கு பிறந்தவனாக இருந்தால் என்றாவது ஒருநாள் தான் செய்யும் திருட்டு தொழில் தவறு என்று உணருவான். அவன் மனசாட்சி அப்படி உணர வைக்கும் மனசாட்சி என்று நாம் அழைப்பதே ஒருவனின் மரபு சார்ந்த குணமாகும். அது எந்த வகையிலும் மாறாது. 


விஞ்ஞானம் தற்கால பிறப்பை அடிப்படையாக கொண்டு குணங்களை கணக்கு போடுகிறது. இந்து மெய்ஞானமோ ஒருவனின் சென்ற ஜென்ம பிறப்பின் தொடர்ச்சியாகவும் அவனின் குண இயல்பை கணித்து பார்க்கிறது. கூத்து, நாடகம், நடிப்பு, பாட்டு இப்படி எந்த கலையம்சத்தோடும் சம்மந்தபடாத சாதாரண ரொட்டிக்கடை வைத்திருப்பரின் மகன் உலகமே பார்த்து வியப்படையும் நடிப்பு மேதையாக வந்திருக்கிறார் அவர் தான் சிவாஜி கணேசன் அவரிடமிருந்த நடிப்பு திறமை வம்சாவளி மூலம் வந்தது அல்ல சென்ற ஜென்மத்தின் தொடர்பின் தொடர்ச்சியாக வந்தது. 

அதே போலவே இந்த கேள்வியை கேட்டிருக்கும் வாசகருக்கு சித்த வைத்தவைத்தியத்தின் மீதுள்ள ஆர்வம் பிறப்பால் வந்தது அல்ல ஜென்ம தொடர்பால் வந்ததாகும். எனவே இது ஏன் வந்தது என்பதை ஆராய்வதை விட்டு விட்டு மருத்துவ வித்தையை கற்று கொள்வதில் கவனம் செலுத்துவது நல்லது என்று நினைக்கிறேன். 

உதாரணமாக இவரது ஜாதகத்தில் லக்கினத்திற்கு இரண்டாவது இடத்தில் சனியும் ராசிக்கு ஐந்தாவது இடத்தில் கேதுவும் அமைந்துள்ளார்கள் இப்படி பட்ட ஜாதகம் அமைந்துள்ளவர்கள் மரபு சார்ந்த வைத்திய முறையில் திறமைசாலிகளாக இருப்பார்கள். எனவே இவருக்கு கண்டிப்பாக சித்தவைத்திய கலை சித்திக்கும் என்று துணிந்து சொல்லல்லாம். பயிற்சியை முறைப்படி துவங்குங்கள் வைத்திய நாதனான எம்பெருமான் துணைவருவான்.





புத்தராக வந்ததும் கண்ணனா...?


கிருஷ்ணன் சுவடு 5

    ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை பற்றி சிந்திக்கும் போது இவன் மனிதனா? அல்லது இறைவனா? என்ற சந்தேகம் அடிக்கடி வந்து போகும். காரணம், மனிதரில் மிகச்சிறந்த மனிதனாகவும் கிருஷ்ணனை பார்க்க முடிகிறது. இறைவனின் மிக உயர்ந்த அருளையும் அவனிடம் காணமுடிகிறது. இப்படி மனிதனாகவும், இறைவனாகவும் அவன் பூமியில் வந்துபோக வேண்டிய அவசியம் என்ன? பாற்கடலில் பாம்பணையில், பூமகளும் திருமகளும் சேவையாற்ற வைகுண்ட வாசனாகவே இருந்து கொண்டு, பூமி பாரத்தை அவனால் தீர்க்க முடியாதா? பூமியை அவனால் பரிபாலனம் செய்யமுடியாதா? கிருஷ்ணன் வாழ்வில் இல்லை என்பதும் இல்லை. முடியாது என்பதும் இல்லை. பிறகு எதற்காக அவன் மண்ணிலே வந்து பிறக்க வேண்டும்? அற்ப மனிதர்களுக்காக தூதனாக, சாரதியாக, காவலனாக இருக்க வேண்டும்? இது சிந்தனைக்குரிய கேள்வி.

கண்ணனை முழுமையான அவதாரம் என்று பலரும் கூறுகிறார்களே? அவன் முழுமையானவனா? முழுமைக்கு அப்பாற்பட்டவனா? என்று பார்ப்பதற்கு முன்னால், அவதாரம் என்றால் என்ன? என்பதை அறிந்து கொண்டால், கண்ணன் பிறப்பில் உள்ள இரகசியத்தை ஓரளவு புரிந்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன். அவதாரம் என்ற வார்த்தையை கோவிலில் கேட்கிறோம். வீடுகளில் கேட்கிறோம். மேடைகளிலும் கேட்கிறோம். அதனுடைய உண்மையான பொருள் என்ன? என்று நம்மில் பலர் கேட்பதே கிடையாது. அப்படி ஒரு சிந்தனையும் கிடையாது.

தன்னை உள்ளன்போடு நேசித்து பக்தி பாராட்டும் ஆத்மாக்களை வாழ்விப்பதற்காகவும், அறநெறி தவிர்த்து மற நெறியில் வாழ்வோரை நிக்ரஹம் செய்வதற்காகவும், தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்காகவும் அவதாரம் எடுக்கப்படுகிறது. அவதாரத்தின் நோக்கை ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் இப்படித்தான் கூறுகிறான். பாகவதர்களும், அநுபூதிமான்களும் பகவானாகிய இறைவன் தனது நித்திய விபூதியிலிருந்து, அதாவது இறைத்தன்மையில் இருந்து மனிதர்களின் மேல் கருணை வைத்து இறங்கி வருவதன் பெயரே அவதாரம் என்று கூறுகிறார்கள்.

அவதாரம் என்ற ஒரே வார்த்தையை நாம் பயன்படுத்தினாலும், அவதாரங்களில் சாட்சாத் அவதாரம், ஆவேச அவதாரம், அம்ச அவதாரம் என்ற மூன்று வகை இருக்கிறது. கண்ணெதிரே ஒரு கொடுமை நடக்கிறது. அதை உடனடியாக தட்டிக் கேட்க வேண்டும் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்று இறைவன் நினைத்து வந்தான். அதன் பெயர் ஆவேச அவதாரம். இறைவன் முழுமையாக இல்லாமல், அவனது ஆயுதமோ, வேறு சில பொருட்களோ அவதாரம் எடுத்தால் அதன் பெயர் அம்ச அவதாரம். முழுமுதற் கடவுளான இறைவனே இறங்கி வந்து அன்னையின் கருவறையில் குழந்தையாக உருவெடுத்தால் அதன் பெயர் சாட்சாத் அவதாரம்.

இவைகளுக்கு சரியான உதாரணம் சொல்லவேண்டும் என்றால் ஸ்ரீ மகாதேவி பாகவதம் என்ற அற்புதமான நூல் ஜனகர், ஜனந்தர், சனாதனர், சனத்குமாரர் ஆகியவர்கள் அம்சாவதாரம். மோகினி, நரசிம்மர், வாமணர், திருவிக்கிரமர் போன்றவர்கள் ஆவேச அவதாரம் என்று கூறுவதை இங்கு நினைவு படுத்தலாம். முழுமுதற் கடவுளான நாராயணன் பத்து அவதாரங்கள் எடுத்ததாகத்தான் நம்மில் பலருக்கு தெரியும். ஆனால், ஸ்ரீ மகாதேவி பாகவதம் என்ற அந்த நூல், சனகர், சனாதனர், சனந்தனர், சனத்குமாரர், வராகம், நாரதர் நர நாராயணர், கபிலர், தத்தாத்ரேயர், யக்ஞர், ரிஷபம், பிருது, மச்சம், மோகினி, கூர்மம், கருடன், தன்வந்திரி, நரசிம்மன், வாமணன், பரசுராமன், வியாசர், ராமன், பலராமன், கிருஷ்ணன், புத்தன், கல்கி என்று இருபத்தியாறு அவதாரங்களை பகவான் எடுத்ததாகவும் தகவல் தருகிறது. விஷ்ணு புராணம் இருபத்தி நாலு என்று கூறுகிறது.

இந்த இடத்தில் நமக்கு ஒரு சந்தேகம் வரும் பலராமன் சரி. கிருஷ்ணன் சரி. கல்கியும் சரி. இது என்ன புத்தன்? புத்தனுக்கும், மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரத்திற்கும் என்ன சம்மந்தம்? சனாதனமான ஹிந்து தர்மத்தையே எதிர்த்து புதிய மதத்தை உருவாக்கியது புத்தர். அவர் எப்படி விஷ்ணுவின் அவதாரமாக கருதப்படுவார்? ஒரு வேளை பெளத்தமதத்தின் தாக்கம் அதிகரித்து சனாதனத்தின் வலு  குன்றுவது போல் இருந்ததனால், புத்தனும் பெருமாள் தான் அவன் கூறுகிற வழியும், ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்தின் ஒரு பகுதி தான் என்று நமது பெரியவர்கள் முடிவு செய்து பிரச்சாரம் செய்தார்களோ என்று நமக்கு தோன்றும். காரணம் நாம் இன்று இதயத்தை ஆழ புதைத்து விட்டு அறிவை மட்டும் கைபிடித்துக் கொண்டு வாழ்வதனால் இப்படிதான் சிந்திக்க முடியும்.

நமது ஹிந்து தர்மத்தில், பதினெட்டு புராணங்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் மிகவும் பழமையானது லிங்க புராணம். இதில் இறைவனான சிவபெருமான் முப்புரம் எரி செய்வதற்காக புறப்பட்ட கதையை கூறும் திரிபுர சம்ஹார பகுதியில், புத்தனை விஷ்ணுவின் அம்சமாக கூறும் பகுதி இருக்கிறது. மிக சிறந்த கிருஷ்ண பக்தரான, ஜெயதேவர் தான் எழுதிய கீத கோவிந்தம் என்ற பக்தி நூலில், பலராம அவதாரத்திற்கு பதிலாக புத்த அவதாரத்தை மட்டுமே நமக்கு காட்டுகிறார். ஜீவகாருண்ய மூர்த்தியான புத்தர் வைதீக மார்கத்தில் மண்டிக்கிடந்த ஹிம்சையை கண்டித்து, வேள்விகளில் உயிர் பலி  கொடுப்பதை தடுப்பதற்காகவும், பகவான் புத்தராக தோன்றினார் என்றும் கவிநயம் சொட்ட பாடுகிறார்.

அவதாரங்களை பற்றி அதன் விளக்கங்களை பற்றியும், ஆராய்ந்து கொண்டு போனால் இன்னும் எவ்வளவோ விஷயங்களை சொல்லிக் கொண்டே செல்லலாம். ஆனால், நமக்கு அவதார மகாத்மியத்தை மட்டுமே பார்க்க கூடிய நோக்கமில்லை. தலைச் சிறந்த அவதாரமான ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் அவதார அம்சங்களை, அவன் லீலைகளை, தத்துவங்களை, சூட்சமங்களை அறிந்து கொள்வதே நோக்கம். எனவே, ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் பாதத்தை பின்பற்றி நடப்பது தான் நமக்கு சரியாக இருக்கும். ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் முழுமையான தரிசனத்தை ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தில் நம்மால் காணமுடியும். ஆனால், அங்கே தெரிகின்ற கண்ணன் நம்மை மயக்கி விடுவான். அவனது புல்லாங்குழலின் இனிமையும், மயிற் பீலியின் அழகும், காளிங்க நர்த்தனமும், ராஜ கிரீடையும், நம்மை கிறங்கடித்துவிடும். எனவே, பாகவதத்தில் சென்று மயங்கி கிடக்காமல், மகாபாரதத்தில் சென்று அவன் தரிசனத்தை தூரத்திலிருந்தே பெறுவோம்.

பாரதத்தில், கண்ணன் பல பகுதிகளில் வணங்கப்பட வேண்டிய கடவுளாகவே நடமாடவில்லை. தோள் மீது தோள்போட்ட நண்பனாக, உறவினனாக, ஆசிரியனாக ஏன் வேலைக்காரனாக கூட நடமாடுகிறான். யுத்தம் ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில், தான் தனது விஸ்வரூபத்தை, அர்ஜுனனுக்கு காட்டி தான் யார்? என்பதை உலகத்தவருக்கு அறிவிக்கிறான். அதன் பிறகே தேவகி கண்ணன், வாசுதேவ கிருஷ்ணனாக மற்றவர்கள் காண்கிறார்கள். கிருஷ்ணன் துவாரகையின் மன்னன். அவன் நினைத்தால், உலகமே எதிர்த்து வந்தாலும், அனைத்தையும் ஒரே நொடியில் சாம்பலாக்கும் வல்லமை பெற்றவன். ஆனாலும், அவன் உலகத்தவரால் கீழான வேலை என்று கருதப்படுகிற, பல பணிகளை மகிழ்வோடு புரிகிறான்.

இந்திரன், யமதர்மனும் இவன் அழைத்தால் பல்லக்கு தூக்க பறந்து வருவர். விஷ்ணுவும், சிவனும், பிரம்மாவும் இவன் கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வந்து பணிந்து கிடப்பார்கள். ஆனாலும், இவன் பசியும், பிணியும் வியர்வை நாற்றமும் கொண்ட சாதாரண மனிதர்களுக்காக தூது போனான். அங்கே தனது அந்தஸ்துக்கு, உரிய மரியாதை கிடைக்காத போதும், கலங்காது நின்றான். கடமையை செய்தான். அது மட்டுமா? தனது மாணவன், தனது நண்பன், தனது தங்கையின் கணவன் என்று பலவகையிலும் தன்னைவிட குறைவான பார்த்தனுக்கு தேர் ஒட்டி, அர்ஜுனன் அங்கே செல், இங்கே நில் என்று கட்டளை இட்டால் அதற்கு பணிந்து பார்த்த சாரதியாக நின்றான். இதுமட்டுமல்ல, தன்னை காண ஒரே ஒரு நிமிடம் தரிசனம் பெற, கோடான கோடி முனிவர்கள் தவம் கிடக்கும் போது யுத்த களத்தில், சாதாரண வீரர்கள் தனது ஊனக் கண்களாலும் பார்க்கின்றபடி காட்சி கொடுத்தான்.

அதனால் தான் இவனை ஸ்ரீ ராமானுஜர் எளியவனுக்கெல்லாம் எளியவனான பரம தயாளன் என்று பாராட்டி போற்றி வணங்குகிறான். மகாபாரதத்தில் பாண்டவர்களுக்கும், கெளரவர்களுக்கும் நடந்த யுத்தத்தில் பாண்டவர் பக்கம் நின்று, பல காரியங்களை செய்தார். அவைகளை எல்லாம் பார்க்கும் போது கண்ணன் தர்மத்தை மட்டும் உபதேசிக்கும் வெறும் உபதேசி அல்ல. அதையும் தாண்டி சிறந்த செயல்வீரன். யுத்த தந்திரி என்பது புரியாதவர்களுக்கும் புரியும். பீஷ்மரை அர்ஜுனனால் வீழ்த்த முடியாது என்ற ஒரு நிலை குரு ஷேத்திர பூமியில் இருந்த போது, பிதாமகரால் பாண்டவ சேனை திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்ட போது, தன்னையும் மறந்து, தனது உறுதிமொழியையும் மறந்து, சாதாரண மனிதனை போல சக்கரத்தை எடுத்துக்கொண்டு பீஷ்மரை வீழ்த்த ஓடினார்.

தன் மீது அன்புகொண்டவர்கள் தனக்காக எல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று நினைப்பது ஒருவித சுயநலம். தனது அன்பர்களுக்காக தான் எதை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்பதே சிறந்த பொதுநலத்தின் சிகரம். கண்ணனின் இந்த செயல் இதையே நமக்கு காட்டுகிறது. மேலும், கண்ணனை பாருங்கள் பீஷ்மர், வைஷ்ணவ அஸ்திரத்தை எடுத்தபோது அது அர்ஜுனனை தாக்காமல் தன்னை தாக்கும்படி வேதனையை அனுபவித்தார். பீமனின் மகனான கடோத்கஜனை, கர்ணனோடு மோதவிட்டு கர்ணனின் சத்திய அஸ்திரத்தை குறிமாற செய்தார். ஜெயப்பிரதனை கொல்ல சூரியனின் போக்கையே மாற்றினார். துரோணருக்காக, தர்மனை தடுமாறச் செய்தார். சக்கரத்தை மண்ணில் பதிய வைத்து, கர்ணனின் சிறப்பை உலகத்தவர் உணரும்படி செய்தார்.

குருஷேத்திர பூமியில், கண்ணன் நடந்துகொண்ட விதம் தர்மத்தை காப்பதற்காக என்று அவன் சொன்னாலும், அதர்ம வழியாக தெரிகிறதே? பொய் சொல்ல செய்ததும், ஒருவனுக்காக வேறொரு உயிரை பலி  கொடுப்பதும் எப்படி அறவழியாகும்?  தர்மத்தை நிலைநாட்ட வந்த தர்ம தேவதையே தடம் மாறலாமா? என்ற கேள்வி நம்மைப் போன்ற சாதாரண மனிதர்களுக்கு வருவது இயற்கை. ஆனால், கிருஷ்ணனின் சொல்லும், செயலும் இயற்கையால் கூட புரிந்துகொள்ள முடியாத பரமரகசியம். ஆனால், அந்த ரகசியம் பக்தர்களுக்கு தெரியும். காரணம் இருட்டிற்குள் வெளிச்சத்தை காட்டுவதுபோல், பகவான் நமக்குமட்டும் அதை காட்டுவார். அதை நாம் தொடர்ந்து சிந்திப்போம்.



தொடரும்...



பாவத்தை போக்கும் பரந்தாமன் !


2006 - ஆம் ஆண்டு குருஜி ஆற்றிய உரையை பதிவாகவும் ஒலி நாடாவும் இங்கே இணைத்துள்ளோம் 
      
    ன்பும், அருளும், ஆனந்தமும் ஒருங்கே நிகழ்கின்ற இந்த பிராத்தனை மகாலில் அற்புதமான இந்த மாலை பொழுதில் சர்வ வல்லமை படைத்த முழுமுதற் கடவுளான ஸ்ரீ வாசுதேவ கிருஷ்ணர் முன்னிலையில் உங்கள் ஒவ்வொருவருடன் சந்திக்க எனக்கு கிடைத்திருக்கின்ற இந்த வாய்ப்பு பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே எனக்கு கொடுத்த வரமாக வரப்பிரசாதமாக கருதுகிறேன். இங்கே அமர்ந்திருகின்ற உங்கள் ஒவ்வொருவரையும் நான் என் மனக்கண்ணின் முன்னால் நிறுத்தி உங்கள் ஒவ்வொருவருடைய முகத்தையும் உற்று பார்க்கிறேன்.உங்கள் ஒவ்வொருவருடைய விழிகளும் ஈரமாகி இருப்பது எனக்கு தெரிகிறது. உங்கள் ஒவ்வொருவருடைய உதடுகளும் எதையோ சொல்ல துடிப்பது எனக்கு தெரிகிறது.

உங்களது இதயம் ஆயிரம் ஆயிரம் வார்த்தைகளை அள்ளிகொட்டி ஆறுதலை வேண்டி நிற்பதை நான் அறிகிறேன். பாலைவனத்திலே உச்சிவெயிலிலே சுடும் மணலிலே குடிப்பதற்கு கூட தண்ணீரில்லாமல் ஒரு யாத்திரிகன் பயணப்பட்டால் அதுவும் தன்னந்தனியாக பயணப்பட்டால் அவனுடைய நிலை எப்படி இருக்குமோ? அப்படி நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் தரையிலே விழுந்துவிட்ட மீனாக, நீரிலே விழுந்துவிட்ட புழுவாக துடித்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்களுக்குள் மருகுவது எனது காதில் விழுகிறது.

ஒன்றை நீங்கள் மிக தெளிவாக உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும்.கஷ்டங்கள் என்பதும், துன்பங்கள் என்பதும், துயரங்கள் என்பதும், தோல்விகள் என்பதும் உங்களை ஒருவரை மட்டுமே குறிவைத்து வருகின்ற ஆயுதம் அல்ல. .நீங்கள் ஒருவர் மட்டுமே கஷ்டப்படுவதாக நீங்கள் நினைத்தால் நீங்கள் முழுமையான அறியாமையில் இருப்பதை நான் உங்களுக்கு உணர்த்த வேண்டும். இந்த உலகத்தில் ஸ்ரீ வாசுதேவ கிருஷ்ணரால் படைக்கப்பட்ட எல்லா உயிர்களுக்கும் துன்பம் இருக்கிறது. எல்லா உயிர்களுக்கும் இன்பம் இருக்கிறது. இன்பமும், துன்பமும் கலந்ததுதான் மனித வாழ்க்கை! துன்பத்திலேயே பிறந்து, துன்பத்திலேயே வாழ்ந்து, துன்பத்திலேயே மடிந்து போகின்ற ஜீவன் என்று வாசுதேவ கிருஷ்ணருடைய படைப்பிலே எதுவும் கிடையாது.

ஒரு பதார்த்தத்தில் இனிப்பும்,கசப்பும் கலந்திருப்பது போல நமது வாழ்க்கை இடையே இன்பமும் துன்பமும், இருளும் ஒளியும் கலந்திருக்கிறது.  ஆனால் நாம் மட்டும் தான் எனக்கு துன்பம் மட்டுமே இருக்கிறது. நான் துயரங்களை மட்டுமே அனுபவிக்கிறேன். தோல்விகளை மட்டுமே சந்திக்கிறேன் என்று அழுது புலம்பி கொண்டிருக்கின்றோம். அன்பார்ந்தவர்களே யானைக்கும் துயரம் உண்டு, எறும்புக்கும் துயரம் உண்டு,அதனதன் துயரம் அதனதன் அளவில். ஏழையாக, அடுத்த வேலை சோற்றுக்கு வழி இல்லாதவராக, படுத்துறங்குவதற்க்கு ஒரு கூரை இல்லாதவராக இருப்பவன்.. பணக்காரர்கள் அனைவரும் சௌக்கியமாக இருக்கிறார்கள், பணக்காரர்கள் அனைவரும் இன்பத்தோடு வாழ்கிறார்கள், பணக்கார்கள் வாழ்க்கையிலே ஆனந்தம் மட்டுமே குடை பிடிக்கிறது.என்னுடைய வாழ்க்கையில் மட்டுமே அமில மழை பொழிந்துகொண்டே இருக்கிறது நான் மட்டும்தான் உலக துன்பம் என்ற நெருப்பில் விழுந்து உருகி கொண்டிருக்கிறேன் என்று நினைக்கிறான்.

ஆனால் பணக்காரன் சிந்தனை என்ன தெரியுமா? தெருவிலே பிளாட்பாரத்தில் படுத்திருப்பவன் கூட கையை தலைக்கு கொடுத்து இன்ப மயமாக உறங்குகிறான். கட்டில் மெத்தை இருக்கிறது, குளிர் சாதன பெட்டி இருக்கிறது நிம்மதியாக உறக்கம் வர எத்தனையோ வசதிகள் உண்டு ஆனாலும் உறக்கம்மில்லை! ஒருபுறம் கட்டவேண்டிய வரிச்சுமை அழுத்துகிறது. இன்னொருபுறம்  ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காக ஏற்பட்ட கடன் என்னை துரத்துகிறது. 

இன்று அவனவனுக்கு கஷ்டங்கள் என்று ஒவ்வொருவனும் வாடி வதங்கி கொண்டிருக்கிறான். நோயிலே இருப்பவனும் வருத்தபடுகிறான், ஆரோக்கியத்திலே இருப்பவனும் வருத்தபடுகிறான், நோயாளியும் அழுகிறான், நோயை தீர்க்கும் மருத்துவனும் அழுகிறான். ஆகவே நாம் அனைவரும் ஒன்றில் மட்டுமே உறுதியாக இருக்கிறோம். சர்வ வல்லமை படைத்த கிருஷ்ணர் நமக்கு கொடுத்த ஆனந்தமான வாழ்க்கை எது என்பதை அறியாமல் ஆனந்தமான வாழ்வது என்பது எப்படி என்று தெரியாமல் நமது ஒவ்வொரு நாளையும் நகர்த்தி கொண்டிருக்கிறோம். 

பாகவதம் சொல்லுகிறது... ஆலயம் எழுப்புவது கிருஷ்ணனுக்காக எழுப்புங்கள், ஆலயத்தில் மணி ஓசை செய்வதை கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள், தியானம் செய்வதை கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள், தானம் செய்வதை கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள், உங்கள் சுவாசகோசத்தை மூச்சை இழுத்து வெளியிடுவது கூட உள்ளே இழுப்பது கூட கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள், சகல காரியத்தையும் கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள், கிருஷ்ணனுக்காக செய்யுங்கள். கிருஷ்ணனை உணர்ந்து கொண்டு செய்யுங்கள். உங்கள் பாவங்கள், உங்கள் கஷ்டங்கள், உங்கள் துயரங்கள், துன்பங்கள்,தோல்விகள் அனைத்தும் பொசுங்கி விடும். என்று பாகவதம் சொல்லுகிறது.

ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தோன்றிய பாகவதம் ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் எழுதப்பட்ட கிருஷ்ணரின் திவ்ய சரித்திரம் உங்களுக்கு மிக தெளிவாக வழி காட்டுகிறது. எல்லா காரியத்தையும் கிருஷ்ணனுக்காக செய்வது அது எப்படி முடியும்? அது எப்படி சாத்தியம்!! நான் உண்பது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் உறங்குவது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் உடை உடுத்துவது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் திருமணம் செய்து கொள்வது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் பிள்ளைகளை பெற்று கொள்வது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் கடன் வாங்குவது கிருஷ்ணனுக்காகவா? நான் சினிமா பார்ப்பது கிருஷ்ணனுக்காகவா? எனக்காகத்தானே எல்லாம் செய்கிறேன் நீ நினைத்துகொண்டிருந்தால் அந்த நினைப்பு உனக்குள் எந்த காலம்வரையில் இருக்கிறதோ? அந்த காலம் வரை நீ வாழ்க்கையை அனுபவிக்கமாட்டாய் 

வாழ்க்கையினுடைய சுகம் என்னவென்று உனக்கு தெரியாது. ஒரு நிறுவனம் இருக்கிறது அந்த நிறுவனத்திலே பல்லாயிரக்கணக்கானோர் பணிபுரிகிறார்கள். நிறுவனம் லாபம் கோடிக்கணக்கிலே ஈட்டி தருகிறது. ஆனாலும் அங்கு உழைப்பவனுக்கு மாத சம்பளம் எவ்வளவோ அதுதான். அந்த நிறுவனம் ஒரு சமயத்திலே நஷ்டம் அடைந்துவிடுகிறது. கோடிக்கணக்கான லாபத்தை ஈட்டி கொடுத்த அந்த நிறுவனம் கோடிக்கணக்கான நஷ்டத்தை கொடுக்கிறது. இப்பொழுதும் அங்கு பணிபுரிகின்ற பணியாளனுக்கு கொடுக்க படுகின்ற சம்பளம் கொடுக்கப்பட்டு கொண்டே இருக்கிறது.

லாபம் வந்தாலும் அது நிறுவனத்தின் முதலாளிக்கே, நஷ்டம் வந்தாலும் அது நிறுவனத்தின் முதலாளிக்கே, அங்கே பணிபுரிபவர்கள் கம்பெனியின் லாப நஷ்டத்தால் வருத்தப்படுவதில்லை. அவர்களுக்கு கிடைக்கப்பட வேண்டியது கிடைத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆனாலும் அவர்கள் காரியம் செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். தங்கள் நிறுவனம் நஷ்டப்படுகிறதே! என்பதற்காக அவர்கள் தங்களது காரியத்தை நிறுத்துவதில்லை. தங்களது நிறுவனம் அதிகப்படியான லாபத்தை ஈட்டுகிறதே! தங்களுக்கு அதிலே எந்த பங்கும்  கிடைக்கவில்லையே என்பதற்காக அவர்கள் காரியத்தை நிறுத்தவில்லை.

தாங்கள் வாங்குகின்ற ஊதியத்திற்காக தங்களது பணியை செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள் தங்களது பணியை அவர்கள் ஒருபோதும் நிறுத்துவதில்லை. தங்களது பணிக்கான சம்பளம் அவர்களுக்கு கிடைத்துக்கொண்டே இருக்கிறது. அவர்களிடம் கேட்டால் நீங்கள் எதற்காக  உழைக்கிறிர்கள் என்று கேட்டுபாருங்கள் நிறுவனத்திற்காக உழைக்கிறேன் என்பார் அந்த நிறுவனம் தான் இந்த உலகம். அந்த நிறுவனத்தின் முதலாளிதான் கிருஷ்ணன் அந்த நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறவர்கள்தான் மனிதர்கள், ஒவ்வொன்றையும் நமது முதலாளியான கிருஷ்ணனுடைய பாதத்தில் விட்டு விடுங்கள் அது கிருஷ்ணனுக்காக நடக்கிறது.

வெற்றி வந்தால் அது கிருஷ்ணனுக்காக நடக்கிறது தோல்வி வந்தாலும் அது கிருஷ்ணனுக்காக நடக்கிறது என்று விடுங்கள் உங்களை இன்ப துன்பங்கள் எதுவுமே பாதிக்காது. ஆனால் நாம் என்ன பண்ணுகிறோம் துயரம் வரும்போது கடவுளை அழைக்கிறோம் ஐயோ! கடவுளே என்னை காப்பாற்று நான் கஷ்டப்படுகிறேனே என் கஷ்டம் உன் காதில் விழவில்லையா!! வெற்றி வந்துவிட்டால் என்ன பண்ணுகிறோம் பார்த்தாயா என்னுடைய புத்திசாலிதனத்திற்கும் என்னுடைய திறமைக்கும் இந்த வெற்றி கிடைத்தது என்று நினைக்கிறோம். வெற்றி மட்டும் நம் மூளையின் பலத்தால் கிடைத்தது தோல்வி மட்டும் ஆண்டவன் கொடுத்ததால் வருகிறதா இல்லை எப்படி வெற்றி இறைவனால் கொடுக்கபடுகிறதோ அப்படியே தோல்வியும் இறைவனால் கொடுக்கபடுகிறது.

இரண்டையும் ஏற்றுக்கொள்ள பழுகு உனக்கு கிடைக்ககூடிய ஊதியம் கிடைத்து கொண்டே இருக்கும். ஆகவே உன்னுடைய கஷ்டங்களை நான்தான் அனுபவிக்கிறேன் என்று ஒருபோதும் நினைக்காதே எல்லோருக்கும் உண்டு கஷ்டம். அனைத்து கஷ்டங்களையும் இறைவனின் பாதத்தில் போடு அந்த பாதத்தில் போட தெரியவில்லை என்று அங்கலாய்பவர்கள் நிறைய பேர் இருப்பதனால் தான் இந்த பிராத்தனைக்கு இங்கே வேலை வந்திருக்கிறது. எல்லோரும் சேருவோம் நாம் எல்லோரும் சேருவோம் நம் ஒவ்வொருவருடைய பிராத்தனைகளையும் இறைவன் முன்னால் வைப்போம், மனம் விட்டு அழுவோம், மனம்விட்டு கதறி புலம்புவோம், என்பதற்காகத்தான் நாம் இங்கே கூடியிருக்கிறோம்,

நமது கஷ்டங்களை தீர்ப்பதுக்கான வழி கிருஷ்ணனுக்கு தெரியும், நமது துயரங்கள் போவதற்கான வழி கிருஷ்ணனுக்கு தெரியும். நமது ஏக்கங்களை எப்போது தீர்த்துவைக்க வேண்டும் என்று அவனுக்கு தெரியும். ஆகவே நமது கஷ்டங்களை அவனிடம் முறையிடுவோம்.கண்டிப்பாக அவன் கேட்பான். அழைத்தவர் குரலுக்கு வருவேன் என்று கீதையிலே கிருஷ்ணன் சொல்லி இருக்கிறார். யார்யாரெல்லாம் என்னை எப்படி எல்லாம் அழைக்கிறார்களோ? அப்படி எல்லாம் உங்கள் முன்னே வந்து நிற்பேன் என்று கிருஷ்ணன் சொல்லி இருக்கிறார். அவன் இறைவன் சொன்ன சொல்லை மாற்றமாட்டான். 

அப்போது ஒரு சொல், இப்போது ஒரு சொல் என்பது உங்களுக்கும் எனக்கும் தானே தவிர இறைவனுக்கு அல்ல. ஆகவே இறைவனை நம்புங்கள். உங்களை பிடித்திருக்கின்ற அனைத்து துன்பங்களும் விலகும்.உங்கள் கைகளில் விலங்கு போட்டு கட்டியிருக்கின்ற துயரங்கள் அனைத்தும் உடைந்து போகும். நீங்கள் யாருக்காக வருத்தபடுகிறிர்களோ? என் பிள்ளைகள் வேலை இல்லாமல் கஷ்டப்படுகிறார்களே, என் பிள்ளைகளுக்கு சரியான வாழ்க்கை அமையவில்லையே, என் பிள்ளைகள் யாருமே வெற்றி பெறவில்லையே என்று புத்திரசோகத்தால் அழுது கொண்டிருக்கிறிர்களா? அந்த அழுகையை கிருஷ்ணனுடைய பாதத்தில் வையுங்கள். 

உங்கள் குரலை இறைவன் கண்டிப்பாக கேட்பான்.நான் வாழ்நாள் முழுவதும் பாடுபடுகிறேன். ஒவ்வொரு நிமிடமும் நான் உழைத்து கொண்டிருக்கின்றேன். ஆனால் என் உழைப்பிற்கான பலன் கிடைக்கவில்லையே, என் திறமைக்கான அங்கீகாரம் இன்னும் கிடைக்கவில்லையே, நான் ஒரு ஆடைக்கும் ஒரு பிடி சோற்றுக்கும் இன்னும் தவியாக தவித்து கொண்டிருக்கின்றேனே என்று உங்களை நினைத்து நீங்கள் வருந்தி கொண்டிருக்கிறிர்களா?கவலைப்படாதீர்கள் கிருஷ்ணனுடைய பாத கமலங்களில் உங்கள் கஷ்டங்களை கண்ணீர் விட்டு கதறி புலம்பி வையுங்கள். நிச்சயமாக உங்களது கஷ்டம் தீரும். நிச்சயமாக உங்களது துயரம் தீரும்.வேலை இல்லாதவர்கள், வேலைக்கு செல்ல முடியாதவர்கள், தொழில் நடத்த இயலாவர்கள், தொழிலே இன்னதென்று தெரியாதவர்கள், நஷ்டம் நஷ்டம் என்று நஷ்டத்துக்கு மேலே நஷ்டத்தை அனுபவித்து கொண்டிருப்பவர்கள்,

இன்னும் சொல்ல முடியாத வெளியிலே விவரிக்க முடியாத எத்தனையோ கஷ்டங்களில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் கவலையே படவேண்டாம். இறைவனிடம் வாருங்கள், கண்ணனிடம் வாருங்கள், அவன் பாதத்தை பாருங்கள், அவன் பாதத்தில் வீழ்ந்து வணங்குங்கள், கண்ணீர் விட்டு புலம்புங்கள் உங்களுக்கும் அவனுக்கும் இருக்கும் உறவு யாராலும் எப்போதும் அறுத்துவிட முடியாத உறவு. இந்த உலகத்திலேயே நிரந்தரமான ஒரு உறவு உண்டு என்றால், இந்த உலகத்திலேயே நமக்கு எப்போதும் நம்மோடு வரக்கூடிய உறவு பிரியாத  ஒரு உறவு இருக்கும் என்றால், அது கண்ணனுக்கும் நமக்கும் இருக்கின்ற உறவுதான்! 

அன்னை தந்தை உறவு பிரிந்துவிடும் இந்த ஜென்மத்தில் இருக்கும் அடுத்த ஜென்மத்தில் யாரோ? மனைவி மக்கள் உறவு பிரிந்துவிடும் இந்த ஜென்மத்தில் இருக்கும் அடுத்த ஜென்மத்தில் யாரோ? உற்றார் உறவினர் இன்று இருக்கும் நாளை இருக்காது மறு ஜென்மத்தில் அவர்கள் யாரோ? ஆனால் நாம் எத்தனை ஜென்மம் எடுத்தாலும் நமக்கு இறைவன் கண்ணன் தான். நாம் எத்தனை ஜென்மம் இனி எடுத்திருந்தாலும் எடுக்க போனாலும் அத்தனையிலும் நமது கூடவே வருபவன் கண்ணன் தான். அவன் மட்டுமே நம்மை முழுமையாக அறிவான். அவன் மட்டுமே நமது துயரங்களை இன்னதென்று அறிவான். அவனுக்கு மட்டுமே நமது துன்பங்களை துறந்து விடுகின்ற சாவி எங்கே இருக்கின்றது என்று தெரியும்.

ஆகவே நீங்கள் அவனை நம்புங்கள், கண்ணனை நம்புங்கள், கண்ணனை நம்பிய எவனும் கைவிடப்பட்டதாக சரித்திரம் இல்லை. நெஞ்சுக்கு நிம்மதி ஆண்டவனின் சன்னதி என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள். இறைவனின் திரு முன்னால் திருமாலின் முன்னால் மண்டியிடுங்கள். அவனிடம் பிராத்தனை செய்யுங்கள், கண்ணா என்று கதறுங்கள், ஆண்டாள் கதறியது போல, ஆழ்வார்கள் கதறியது போல, மீரா கதறியது போல, நீங்களும் கதறுங்கள்.ஒன்றா, இரண்டா என் துக்கத்தை எடுத்து காட்ட முடியவில்லையே. நீங்கள் வருத்தப்பட வேண்டாம். உங்களது துக்கம் என்னவென்று கண்ணனுக்கு தெரியும்.

நீங்கள் சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டியதில்லை. குசேலன் கதை தெரியுமா? உங்களுக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறதா கண்ணபிரான் குருகுலத்தில் படித்தபோது அவனோடு படித்தவன் சுதாமா. சுதாமா சிறந்த பிராமணன்.பிராமணனுக்கான ஒழுக்கத்தில் வாழ்ந்தவன் கிருஷ்ணனும் சுதாமாவும் தமது பள்ளி பிராயத்தை முடித்துவிட்டு கிருஷ்ணன் ஒரு பக்கமும் , சுதாமா ஒரு பக்கமும் போய்விட்டார்கள். சுதாமா பிராமண தன்மையிலேயே இருந்து ஒரு பெண்ணை கரம் பிடித்தான். குஞ்சு விருத்தி எடுத்து அதாவது பிச்சை எடுத்து தனது குடும்பத்தை நடத்தினான் ஒன்றல்ல இரண்டல்ல இருபத்தி ஏழு பிள்ளைகள் அவனுக்கு! இருபத்தி ஏழு வயிறுக்கு உணவு போடுவதற்கு அந்த ஒற்றை பிராமணனால் முடியவில்லை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கஷ்டபட்டான் பிள்ளைகள்லெல்லாம் பசியாலும், பட்டினியாலும் துடித்தன. மானத்தை மறைத்து கொள்ள அரை உடை துணி இல்லையே என்று தவித்தன. 

ஆனாலும் அவன் நம்பிக்கையை விடவில்லை எப்படியும் தமது பிள்ளைகளை காப்பாற்ற முடியும் என்று நம்பினான். அந்த நேரத்தில்தான் அவன் மனைவி சொன்னால் கிருஷ்ணன் தான் துவாரகையின் அரசனாக இருக்கிறானே அந்த அரசன் உங்களின் பாலிய தோழன். உங்களது நண்பன். உங்களது நட்பை போற்றுபவன். அவனிடம் சென்று என் பிள்ளைகள் கஷ்டப்படுகிறார்கள் என்று முறையிடகூடாதா? அவன் நமது கஷ்டத்தை தீர்க்கமாட்டானா? அவன் நமக்கு தானமாக எதாவது தரமாட்டானா? போங்கள் என்று சொன்னால் இவன் வெட்கப்பட்டான். கிருஷ்ணன் என் தோழன்! ''தோழனோடு ஏழமை பேசேல்'' என்று சொல்லி இருக்கிறார்களே! நான் அங்கே சென்று நான் கஷ்டபடுகிறேன் கிருஷ்ணா! ஏதாவது கொடு என்று நான் எப்படி கேட்பேன் என்று வருத்தபட்டான், கூச்சபட்டான். 

ஆனால் சுதமாவின் மனைவி அப்படி அல்ல. நீங்கள் போங்கள் என்று அவனை வழி அனுப்பி வைத்தாள். கையிலே கிருஷ்ணனை காணப்போகிறிர்கள் வெறும் கையோடு போகாதீர்கள் பெரியவர்களை, பெரிய மனிதர்களை பார்கின்ற பொழுது வெறும் கையால் போய் பார்க்ககூடாது என்று அங்கே அவளிடம் இருந்து ஒருபிடி அவளை கொடுத்து அனுப்பினால், கிருஷ்ணன் அங்கே வந்த சுதமாவுக்கு பணிவடை செய்தான். அதிதிக்கு என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ அத்தனையும் செய்தான். அறுசுவை உணவு படைத்தான். சுதாமாவை படுக்கவைத்து கிருஷ்ணனும் ருக்மணியும் அவனுடைய பாதங்களை வருடி கொடுத்தார்கள் கால்களை பிடித்து விட்டார்கள். அண்ணி எனக்கு என்ன கொடுத்திருக்கிறார் என்று கிருஷ்ணன் வாஞ்சையோடு கேட்கும்போது ஒரு பிடி அவளை எடுத்து சுதமா நீட்டினான். 

கிருஷ்ணன் அந்த அவளை தொட்டான். அது வரை வறுமையிலே இருந்த சுதமாவின் வாழ்க்கை இன்று வசந்தமாக வீசியது. அவனது பிஞ்சு போன வீடு அவனுடைய குடிசை, ஓட்ட குடிசை மாட மாளிகை கூட கோபுரமானது. எல்லாமே நவரத்தினங்களால் இளைக்கபட்டது. அடுத்த வேலை சோற்றுக்கு வழி இல்லாதவர்களுக்கு அறுசுவை உணவு கிடைத்தது. அங்கத்தை மறைப்பதற்கு ஆடை இல்லாதவர்களுக்கு பட்டாடை கிடைத்தது அத்தனையும் கிருஷ்ணனிடம் கேட்டா கிடைத்தது கேக்காமலே கொடுத்தான். கேக்காமலேயே அத்தனையும் கொடுத்த கிருஷ்ணன் நீங்கள் கேட்டால் தராமல் இருந்து விடுவானா? உங்களை பரிதவிக்க விட்டு விடுவானா? உங்களை அழுவதற்கு விட்டு விடுவானா? ஆகவே கண்ணனை நம்புங்கள், கண்ணனுக்காக செயல்படுங்கள், கண்ணனை ஒவ்வொரு நாளும் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்,கண்ணன் கண்ணன் கண்ணன் ......





காந்தியை அறியாத கழுதைகள் !


    க்கன் என்ற மனிதரை பற்றி அறியாதவர்கள் தமிழ்நாட்டின் சரித்திரத்தை புரியாதவர்கள் என்றே சொல்லலாம். பொற்கால ஆட்சி என்பதை தமிழ்நாட்டிற்கு தந்த காமராஜரின் அமைச்சரவையில் தலைசிறந்த மந்திரியாக பணியாற்றியவர் கக்கன். அவர் தனது இறுதி காலத்தில் அரசு மருத்துவமனையில் படுப்பதற்கு கூட கட்டில் கிடைக்காமல் தரையில் படுத்து கிடந்தது சிகிச்சை பெற்றவர். அலமாரியின் மூலையில் திருக்குறள் புத்தகம் தூசுபடிந்து கிடந்தாலும் அதன் மகத்துவம் கிஞ்சித்தும் குறையாது என்பது போல ஹரிஜன மக்களுக்கு கக்கன் செய்த தியாகமும் தொண்டும் அற்பணிப்பும் வரலாற்று ஏடுகளில் மறைக்க முடியாது. 

டெல்லி விதியில் ஒரு காட்சி பழைய வீடோன்றில் இருந்து பண்டபாத்திரங்கள் சாலையிலே தூக்கி எறியப்படுகிறது. அந்த வீட்டுக்குள் இருந்து வயதான முதியவர் ஒருவர் வலுகட்டாயமாக வெளியேற்ற படுகிறார். உடைந்து போன பானைசட்டிகளின் மத்தியில் தலையில் கைவைத்து அம்போ என்று உட்கார்ந்திருக்கிறார். யார் அந்த பெரியவர்? சற்று அருகில் சென்று கவனித்து பார்த்தால் பாரத திருநாட்டில் இரண்டுமுறை பிரதமராக இருந்த குல்ஜாரிலால் நந்தா என்பது தெரிகிறது.

ஒருநாள் மட்டுமே ஒன்றிய கவுன்சிலர் பதவியில் இருந்தாலும் பல லட்ச ரூபாய்களை சம்பாதித்து விடும் சாகசம் தெரிந்த பொதுநல தொண்டர்களுக்கு மந்திரியாக இருந்தாலும் பிரதமராக இருந்தாலும் பத்து காசு கூட முறைதவறி சம்பாதிக்காத மனிதர்களை பார்த்தால் கேலியும் கிண்டலும் செய்யத்தான் தோன்றும் கக்கனை போல நந்தாவை போல ஆயிரக்கணக்கான தியாகிகள் இந்த நாடு முழுவதும் உண்டு. இவர்கள் அனைவருக்கும் ஆகர்ஷன புருஷராக இருந்தது இவர்கள் ஒவ்வொருவரின் வாழ்விலும் ஒழுக்கம் என்பதை உயிராக மதிக்கவேண்டும் என்று கற்பித்து வழிநடத்தி சென்றவர் மகாத்மா காந்தி என்றால் அது மிகையாகாது.

தொண்டு செய்வதற்கு புதிய இலக்கணத்தை வகுத்தவர் காந்தி ஒழுக்கத்தோடு அரசியல் நடத்தமுடியும் என்று அரிச்சுவடியை ஏற்படுத்தியவர் காந்தி. சொல் ஒன்றும் செயல் ஒன்றும் இல்லாமல் இரண்டையும் ஒன்றாக பொது வாழ்க்கையில் கொண்டு செல்ல முடியுமென்று நிருபித்து காட்டியவர் காந்தி. இன்னும் ஆணித்தனமாக அடித்து சொல்வது என்றால் மனிதன் மனிதனாக வாழ்வது எப்படி என்பதை உலகுக்கு காட்டியவர் காந்தி அதனால் தான் அவர் மகாத்மா என்று அழைக்கப்பட்டார்.

சிலர் கூறுகிறார்கள் நேதாஜி சுபாஷ்சந்திரபோஸ் காந்தியை முதல் முதலில் மகாத்மா என்று அடைமொழி போட்டு அழைத்தார் காந்தியும் அதை பயன்படுத்தி கொண்டார் என்று. இப்படி சொல்வது ஒரே நேரத்தில் நேதாஜியையும் காந்தியையும் அவமானப்படுத்தியது ஆகும். நேதாஜி இன்றுள்ள விமானத்தின் சக்கரத்திற்கு கூட வணக்கம் வைக்கும் பல்லக்கு சுமக்கும் மந்திரி அல்ல, தனக்கு சரி என்று பட்டதை நெஞ்சி நிமிர்த்தி நேர்பட பேசும் வீரர் அவர். காந்தியை மகாத்மா என்று அழைத்தால் காந்தியின் மூலம் சலுகைகள் பெறலாம் என்ற கீழ்த்தரமான எண்ணத்தில் செயல்படும் அளவிற்கு நேதாஜி குறைந்தவர் அல்ல, தனது அறிவால் ஆழ்ந்து சிந்தித்து மகாத்மாவிற்கான அனைத்து லட்சணங்களும் காந்தியிடம் இருக்கவே தான் அவரை அப்படி அழைத்தார். மேலும் காந்தி ஒருபோதும் தன்னை மகாத்மா என்று கூறிக்கொள்ளவில்லை மக்கள் அவரை அப்படி அழைத்தார்கள் அவ்வளவு தான்.

மின்மினி பூச்சிகள் கூட்டம் கூடி சூரியனின் வெளிச்சத்தை பற்றி விமர்சனம் செய்வது போல இன்று சில மனிதர்கள் காந்தியை பற்றி விமர்சனம் செய்கிறார்கள். காந்தியும் மனிதர் தானே? அவரது செயலையும் விமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தி பார்ப்பது தானே தர்மம் என்று சிலர் வியாக்கியானம் செய்கிறார்கள். தாராளமாக காந்தியை பற்றி விமர்சனம் செய்யலாம் அதில் யாருக்கும் ஆட்சேபனை கிடையாது. ஆனால் அப்படி செய்வதற்கு முன்னால் விமர்சனம் செய்பவர்கள் தங்களது சொந்த யோக்கியதையை மக்கள் முன்னால் திறந்து காட்ட வேண்டும் . தனது முதுகிலேயும், முகத்திலேயும் அட்டையாக ஒட்டிகொண்டிருக்கும் அழுக்குகளை வைத்து கொண்டு காமாலை கண்ணனுக்கு காண்பதெல்லாம் மஞ்சள் என்பது போல் யாரையும் விமர்சிக்க துணிய கூடாது. 

மார்கண்டேய கட்ஜு என்ற மனிதன் காந்தியை ஏகாதிபத்தியத்தின் ஏஜென்ட் என்று வாய்கூசாமல் பேசுகிறார். அவரது கருத்தையும் சில வெகுஜன ஊடகங்கள் பெரிதுபடுத்தி காட்டுகின்றன. சரித்திரத்தை அறிந்த ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவன் கூட வெள்ளையனே வெளியேறு என்று இயக்கம் நடத்தியவர் காந்தி என்பதை நன்கறிவான் தனது கோட்பாட்டின் விரோதியாக இருக்கும் ஒரு அரசு இயந்திரத்திற்கு காந்தி சாதாகமாக இருந்தார் என்றால் சின்ன பிள்ளை கூட கைதட்டி சிரிக்கும். அதே கட்ஜு மீண்டும் சொல்கிறார் காந்தி ஒரு இந்துத்துவாவாதி என்று. ரகுபதி ராகவ ராஜாராம் என்று வருகின்ற வரியின் கூடவே ஈஸ்வர அல்லா தேரே நாம் என்பதை இணைத்து பாடி இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் சகோதர பாதையில் நடைபோட வைக்க பாடுபட்ட காந்தி இந்துத்துவாவாதி என்றால் ஐயோ! பாவம் அறியாத மூடர்களே! என்று வருத்தப்படத்தான் நம்மால் முடியும்.

காந்தி வாழ்ந்த போதும் சரி, இன்றும் சரி, அவரை பற்றி அறிவாளிகள் சரியாக புரிந்து கொண்டதே கிடையாது. அவர் முஸ்லிம்களுக்கு சாதகமாக இருக்கிறார் என்று சில ஹிந்து தலைவர்கள் கூறினார்கள். முஸ்லிம்களோ காந்தியை இந்துக்களின் பிரநிதியாகவே பார்த்தார்கள். ஹரிஜன மக்களுக்காக காந்தி அதிகம் கவனம் செலுத்துகிறார் மேல்ஜாதியினர் குறைபட்டு கொண்டார்கள். ஹரிஜனமக்களோ தங்களது உண்மை தொண்டரை இன்னார் என்று அறிந்து கொள்ளாமல் அவரை மேட்டு குடி வர்க்கம் என்று புறக்கணித்தார்கள். முதலாளிகளும் பணக்காரர்களும் தங்களுக்கு விரோதி காந்தி என்றார்கள். ஏழைகளுக்காக பாடுபடுகிறோம் என்ற பாட்டாளி தலைவர்கள் காந்தி பிர்லா மாளிகையில் வாழுகிறார் என்று குறைபட்டார்கள்.

இந்த குறைகளெல்லாம் தலைவர்கள் என்றும் சித்தாந்தவாதிகள் என்றும் தங்களை தாங்களே அழைத்து கொண்ட மனிதர்கள் சொன்னது. ஆனால் காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை உள்ள சாதாரண மக்கள் காந்தியின் இதயத்தை நன்கறிந்திருந்தார்கள். தங்களின் ஒரே விடிவெள்ளி காந்தியாக மட்டும் தான் இருக்க முடியுமென்று நம்பினார்கள். அதனாலேயே அவர் பின்னால் தேசம் அணிவகுத்து நின்றது. வீணாக கொக்கரித்த கோட்டான்கள் எல்லாம் கூரையின் மேலே பதுங்கி கொண்டன. காந்தி வெள்ளையாக பேசினார், சாமான்யமான வார்த்தையில் உண்மையை பேசினார், அது சாமான்யர்களுக்கு புரிந்தது அதனால் தான் சரித்திரம் மாறியது.

நேற்றொரு மேனகை இன்றொரு ஊர்வசி என்று நித்தநித்தம் பெண்களை தேடி வேட்டை நாய்போல அலைந்துகொண்டிருக்கும் காமுகன் ஒழுக்கத்தை பற்றி மேடையேறி பேசுவதை போல, வீடு புகுந்து கொள்ளையடிக்கும் திருடன் சந்தியில் நின்று தர்மத்தை ஓதுவது போல, கொலை தொழில் செய்வதையே தனது கொள்கையாக கொண்டவன் அஹிம்சையை பற்றி அறைகூவல் விடுவது போல, கற்பூர வாசம் அறியாத கழுதைகள் கானம் பாடுவதை போல, காந்தியை பற்றி சில வல்லூறுகள் வாய்பிளந்து கக்கிய வார்த்தைகள் காந்தி என்ற சூரியனை ஒருபோதும் மறைத்து விடாது என்று நாம் அறிந்த ஒன்று.

ஆனாலும் விமர்சனம் செய்யும் உரிமை இருக்கிறது என்பதற்காக எதை வேண்டுமென்றாலும் பேசலாம் என்று நினைத்து கொண்டு ஒரு மேதாவிகள் கூட்டம் இந்த நாட்டில் வலம்வருகிறது. அவர்கள் உடனடியாக தங்களது நாவுகளை அடக்கி வைத்து கொண்டால் அவர்களுக்கு நல்லது. இல்லை என்றால் காலம் என்ற சக்கரத்தில் அவர்கள் காணமல் போவிடுவார்கள். அல்லது கதிகலங்கி போக வைக்கப்படுவார்கள். ஒருகாலத்தில் தமிழ் நாட்டில் கவிசக்கரவர்த்தி கம்பனை இழிவுபடுத்தி திராவிட இயக்கங்கள் ஆலாபனை நடத்தின. அப்போது பெரியார் பாசறையில் இருந்தாலும் கூட கம்பனின் கவிதிரத்தை நன்கறிந்த பாரதிதாசன் கம்பனை குறைசொல்லும் கொம்பன் யார் என்று கேட்டார். அதே வாசகத்தை இன்றும் நாம் பயன்படுத்தலாம்  காந்தியை குற்றம் சொல்ல எந்த கொம்பனுக்கும் யோக்கியதை இல்லை என்று....!





பதில் பெற அவசரம் கூடாது !



ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம் நான் உங்கள் உஜிலாதேவி இணையதளத்தை ஒருவருடமாக படித்து வருகிறேன் என் மனதில் ஏற்பட்ட சந்தேகம் ஒன்றிற்கு மின்னஞ்சல் மூலமாக கேள்வி அனுப்பினேன் உங்களிடமிருந்து பதில் இல்லை தபாலில் என் கேள்வியை அனுப்பி வைத்தேன் அதற்கும் நீங்கள் பதில் கூறவில்லை ஒருவேளை பல வேலைகளில் இருப்பதனால் பதில் கூற முடியாமல் இருக்கிறீர்களோ என்று உங்களை நேரில் பார்த்து கேட்கலாம் என்று வந்தேன் நீங்கள் என்னை பார்த்து பேசிய போதும் எனது வேறு பல கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லிய போதும் குறிப்பிட்ட அந்த கேள்வியை மட்டும் அதை பிறகு பார்த்து கொள்ளலாம் என்று தவிர்த்து விட்டீர்கள் எனக்கு அதன் காரணம் புரியவில்லை ஒருவேளை நான் கேட்ட கேள்வி தவறா? அல்லது நான் அதற்க்கான பதிலை பெறுவதற்கு தகுதி இல்லாதவனா? என்று எனக்கு தெரியவில்லை இதனால் என் மனக்குழப்பம் அதிகமாக இருக்கிறது ஒருவேளை அதிகபடியான ஆர்வத்தால் பெரியவரான உங்களிடத்தில் கேட்க கூடாததை கேட்டு தவறு செய்துவிட்டேனோ என்று மனம் புழுங்குகிறது தயவு செய்து என் மனக்குழப்பம் தீர மருந்து தாருங்கள் 

இப்படிக்கு 
உங்களது அன்பு வாசகன் 
கஜேந்திரபாபு 
டெல்லி 


திருக்குறளை முழுமையாக மனப்பாடம் செய்து வைத்திருக்கும் சிலர் ஒருகுறிப்பிட்ட எண்ணையோ சொல்லையோ சொன்னவுடன் அதற்க்கான பதிலை பட்டென்று கூறுவார்கள் இது நினைவாற்றல் சம்மந்தப்பட்ட விஷயம் வேறு சிலர் ஏதாவது கேள்வியை கேட்டால் தான் படித்தவற்றை கூறுவார்கள் தனக்கு தெரியாவிட்டால் சில புத்தகங்களில் தேடி குறிப்பெடுத்து பதில் சொல்வார்கள் இது அறிவு சம்மந்தபட்டது ஆனால் வேறு சிலரோ கேள்வி கேட்டவுடன் தனது எண்ணத்தை பதிலாக மளமளவென கூற துவங்கி விடுவார்கள் அல்லது என் மனது இப்போது பதில் கூறும் நிலையில் இல்லை பிறகு வா பார்த்து கொள்ளலாம் என்றுவிடுவார்கள் இது ஆத்மபூர்வமான நிலை 

கேட்கப்படும் கேள்வி எதுவாக இருந்தாலும் அதற்கான பதில் இதயத்திலிருந்து வரவேண்டும் அப்போது தான் கேள்வி கேட்பவரின் மனது நிறைவடையும் அறிவும் விரிவடையும் எனவே பதில் கூறுவதற்கு மனநிலை மிகவும் முக்கியமானது நான் வேறொரு சிந்தனையில் இருக்கும் போது என்னை வற்புறுத்தி பதிலை பெற முயற்சித்தால் அதில் யாருக்கும் லாபமில்லை எனக்கே தோன்றவேண்டும் அப்படி தோன்றினால் தான் நான் பதில் கூறுவேன் இது எனது உண்மையான இயல்பு இந்த இயல்பால் சில லாபங்களையும் பல நஷ்டங்களையும் நான் அடைந்திருக்கிறேன் ஆனாலும் இதை மாற்றி கொள்ள இதுவரை நான் முயற்சி செய்ததில்லை 

சிலர் என்னிடம் தனக்கு மந்திரம் கற்றுகொடுக்க சொல்லி வற்புறுத்துவார்கள் கெஞ்சுவார்கள் உண்ணாநோன்பு இருந்து கூட பிடிவாதம் செய்வார்கள் அவர்களின் செயல்களை கண்டு இறங்கி கடமைக்காக என்று சொல்லி கொடுப்பேன் ஆனால் அதில் அவர்களுக்கு எந்த வெற்றியும் கிடைக்காது என் மனதிற்கு எப்போது தோன்றுகிறதோ அப்போது செய்தால் தான் சரியாக வரும் உங்கள் கேள்விக்கு கண்டிப்பாக பதில் சொல்வேன் நீங்கள் உறக்கத்தில் இருந்தால் கூட தட்டி எழுப்பி பதில் சொல்லாமல் போகமாட்டேன் ஆனால் அதுவரை நீங்கள் பொறுக்க வேண்டும் அவசரபட்டால் நான் ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை.






Next Post Home