( குருஜியிடம் பேசுவதற்கு.........!! click here )



காசு தரும் மந்திரம் !



    ள்ள அள்ள குறையாத அமுத சுரப்பி இருந்தாலும், அடங்காத ஆசை வானத்தை எட்டிப்பிடிக்க தாவி பறக்குமே அன்றி, இருப்பதை வைத்து திருப்தி கொள்ள பார்க்காது. இன்னும் வேண்டும் என்ற ஆசை, இது போதாது என்ற பேராசை கொண்ட மனிதர்கள் உலக வீதியில் நாலாபுறத்திலும் இருப்பதை நாமறிவோம். ஆயினும் அடிப்படை தேவைக்கு கூட வசதியும், வாய்ப்பும் இல்லாமல் அல்லாடும் ஜீவன்களை அன்றாடம் பார்க்கிறோம் லட்சக்கணக்கில்.

காரும், பங்களாவும் வேண்டுமென்று ஆசைப்படவில்லை. அந்த அப்பாவி ஜீவன்கள் பசிக்கும் பட்டினிக்கும் உணவும், உடம்பை மறைக்க ஆடையும், வெயிலுக்கும், மழைக்கும் ஒதுங்க ஒரு குடிசை வேண்டுமென்று நியாயமாக விரும்புகிறார்கள். அவர்களுக்கு அது கிடைக்கவில்லை. வாழ்வதற்கு திண்ணை கூட இல்லாமல், பல்லாயிரம் பேர்கள் தவிக்கும் போது ஒரு மனிதனுக்கு ஒன்பது வீடுகள் இருக்கிறது. இது சமுதாயத்தின் சீர்கேடா? இயற்கையின் சாபமா? ஆண்டவனின் திருவிளையாடலா?

வாங்குவது ஒற்றை சம்பளம், பசியாற வேண்டியதோ ஏழு வயிறுகள். இதில் அன்றாடத்தேவையை எப்படி பூர்த்தி செய்வது? பிச்சைக்காரனை போல் தெருவிலே வாழவும் முடியவில்லை. பணக்காரனை போல் குளிரூட்டப்பட்ட அறையினில் உறங்கவும் முடியவில்லை. இரண்டிற்கும் நடுவில் ஊசலாடும் நடுத்தர உயிர்களும், இந்த பூமியில் எண்ணில் அடங்காமல் இருக்கின்றன.

பசித்தவன் சோறு வாங்க பணம் கேட்கிறான். நடுத்திர மனிதனும் நல்லவண்ணம் வாழ பணம் கேட்கிறான். பணக்கார வர்க்கத்தில் இருப்பவன் கூட இன்னும் வசதிகளை அதிகப்படுத்த வேண்டுமென்று பணம் கேட்கிறான். எவருமே பணத்தை வேண்டாம் என்று ஒதுக்குவார் இல்லை. உலகே மாயை, வாழ்வே மாயை என்று சந்நியாசம் சென்றவனுக்கு கூட வழிபாடு நடத்த இந்த காலத்தில் பணம் தேவைப்படுகிறது.

உடல் முழுவதும் எண்ணெயை பூசிக்கொண்டு உருண்டாலும், ஓட்டுவது தான் ஒட்டுமென்று அறிவுக்கு தெரியும். ஆனால் ஆசை, அறிவை வேலை செய்ய விடுவது இல்லை. எந்த வகையிலாவது பணத்தை தேடு என்று சரீரம் என்ற குதிரையை சாட்டையால் சொடுக்கிய வண்ணமே இருக்கிறது. மனிதன் அறிவைத்தேடி ஓடுகிறானோ இல்லையோ அன்பைத்தேடி அலைகிறானோ இல்லையோ பணத்தை தேடி நித்த நித்தம் அலைபாய்ந்து கொண்டே இருக்கிறான். ஓயாமல் உழைக்கிறான், உறங்காமல் பாடுபடுகிறான். ஆனாலும் அவன் கைகளில் தேவைக்கான செல்வம் கிடைக்கவில்லை.

இந்த நிலையிலிருந்து தப்பிக்க அதிர்ஷ்டப்படி பெயரை மாற்றிக்கொண்டால், நல்லது நடக்குமா? அதிர்ஷ்ட கற்களை அணிந்தால் சுகம் கிடைக்குமா? அஞ்சனங்கள், யாகங்கள் மற்றும் பரிகார பூஜைகள் செய்தால் நிலைமையில் கொஞ்சமேனும் மாறுதல் ஏற்படுமா? என்று துடியாக துடிக்கிறான். இவைகள் சில நேரங்களில் பலன்களை துல்லியமாக தருகிறது. பல நேரங்களில், பண செலவாகவே முடிகிறது. இதனால் சம்மந்த பட்டவனின் மனம் தள்ளாடுகிறது. சாஸ்திரம் என்பதும், பரிகாரம் என்பதும் பயனற்ற செயலா? அதில் பயன் இல்லையா? என்ற சந்தேக மேகம் கருமையாகி மின்னலாக வெட்டி இடியாகவும் இடிக்கிறது.

இவர்கள் ஒன்றை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். பெயரை மாற்றுவதும், நவரத்தினங்கள் அணிவதும், பரிகார பூஜைகள் நடத்துவதும் நமது முன்னோர்கள் சொன்ன வழிகள் தான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. அவைகள் சக்தி வாய்ந்தவைகள் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. ஆனால் அவைகள் அனைத்துமே நமக்காக, நமது முன்னேற்றத்திற்காக, வெளியில் செய்யப்படும் ஏற்பாடுகள், புறக்கருவிகள். அவைகளில் சக்தி அலைகள் நமது உடம்பிற்குள் சரியான கோணத்தில் புகுந்தால் மட்டுமே பயனைத்தரும். உட்புகவில்லை என்றால் எதிர்பார்த்தது கிடைக்காது.

எனவே நமது எண்ணங்கள் நிறைவேறுவதற்கு புறக்காரணங்களை மட்டுமே மேற்கொள்ளாமல், வேறு சில அகக்காரியங்கள் இருக்கிறதா? என்பதை யோசித்து பார்க்க வேண்டும். காரணம் நமது சாஸ்திரங்களும், வேத நூல்களும் நமக்கு தேவையான அனைத்தும் நமக்குள்ளேயே மறைந்திருப்பதாக சொல்கின்றன. அந்த சக்திகளை கண்டுபிடித்து, உசுப்பி விட்டால் நடக்காததும் நடக்கும். நடக்கவே முடியாததும், முடியாது என்று ஓரங்கட்டபட்டவைகளும் நடக்கும் நடந்தே தீரும் அது எப்படி?

மனித உடம்பு இருக்கிறதே இது ஒரு அற்புதமான பொக்கிஷம். இந்த பொக்கிஷத்திற்குள் விலைமதிக்க முடியாத புதையல்கள் பல இருக்கிறது. அதில் சில மனித கண்ணுக்கும், விஞ்ஞான அறிவிற்கும் தெரியும். பல புலன்களால் உணரமுடியாதவைகள். காட்சிக்கும், கருத்துக்கும் வரமுடியாதவைகள். ஆனால் சத்தியமான சாஸ்வதங்கள். கண்ணுக்கு புலப்படாத இந்த மர்ம உறுப்புகளில் தான் பிரபஞ்ச ரகசியம் பொதிந்து கிடக்கிறது. அதனால், தான் அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்தில் உள்ளது என்று நமது பெரியவர்கள் கூறினார்கள்.

பிரபஞ்ச வெளியில் சில மந்திர ஓசைகள் மிதந்து கொண்டிருக்கின்றன அவைகளை ஈர்க்கும் ஆற்றல் நமது உடம்பிற்கு உள்ளே மறைந்து இருக்கிறது. அந்த ஆற்றல் விழிப்போடு செயல்பட நாம் சில ஓசைகளை, மெளனமாக குறிப்பிட்ட ரிதத்தில் ஏற்படுத்த வேண்டும். அந்த ரித அதிர்வுகள் நமது சக்தி மையங்களை பிரபஞ்ச ஓசைகளோடு ஒருங்கிணைத்து விடும். அப்போது இறைவனின் ஆற்றல் நமக்குள் பெருக்கெடுத்து ஓடும். அந்த நேரம் நாம் விரும்புவது அனைத்தும் கிடைக்கும். நமக்கு தேவையானது எல்லாமே நம்மை தேடி வரும்.

மெளனமான ரிதங்கள் என்றால் என்ன? அதை எப்படி பெறுவது? அதன் பெயர் என்ன? என்ற ஆர்வம் எல்லோருக்குமே ஏற்படும். அதன் பெயர் நாம் அனைவரும் அன்றாடம் அறிந்த பெயர் தான். தினசரி பயன்படுத்தும் பெயரே தான் சந்தேகமே இல்லை. நம்புகிறவர்களும், நம்பாதவர்களும் திரும்ப திரும்ப சொல்லும் மந்திரம் என்பதே அந்த பெயர். மந்திரம் சொல்லி அர்ச்சனை செய்யலாம். மந்திரம் சொல்லி தியானம் செய்யலாம். மந்திரம் சொல்லி மாயாஜால வேலை கூட செய்யலாம். மந்திரம் சொன்னால் செல்வம் கிடைக்குமா? மந்திரம் பணத்தை அடைவதற்கு உதவுமா? அப்படி ஒரு மந்திரம் இருக்கிறதா? அது என்ன மந்திரம்? என்று நீங்கள் கேட்பது எனக்கு நன்றாக கேட்கிறது. ஆம், செல்வத்தை தரும் மந்திரம் இருக்கிறது அதன் பெயர்.

அமிர்த தாரா மந்திரம்
  
சிலருக்கு சிரிப்பு வரும், சிலருக்கு அவநம்பிக்கை வரும். சிலர் இது எதோ ஏமாற்று வித்தை என்றும் நினைக்கத்தோன்றும். யார் எப்படி நினைத்தாலும் இது சத்தியம். இது உண்மை. நீங்கள் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், எவ்வளவு ஆழமான பள்ளத்தில் கிடந்தாலும், உங்களை தூக்கி நிமிர்த்தி சமுதாயம் என்ற கோபுரத்தின் மேலே, உங்களை உட்கார வைக்கும் ஆற்றல் இந்த மந்திரத்திற்கு உண்டு. இதை நம்பி கெட்டவர்களை விட, நம்பாமல் கெட்டவர்கள் தான் அதிகம். இவ்வளவு உறுதியாக இந்த விஷயத்தை நான் பேசுவதற்கு காரணம் இருக்கிறது. முதலில் மந்திரம் என்றால் என்ன? அது நம்மை எப்படி வழிநடத்தும் என்ற தொழில்நுட்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் அந்த காரணம் உங்களுக்கே தெளிவாகி விடும்.

இயற்கை சக்திகளின் அதிபதிகள் தேவதைகள். மந்திரங்கள் என்பது தேவதைகளின் உருவமாகும். அதாவது உண்மையில் தேவதைகள் என்பதே மந்திரங்கள் தான். கடவுளும், தேவதைகளும் இரண்டு வடிவாக இருப்பதாக நமது ஞானிகள் கூறுகிறார்கள். ஒன்று ஒளி வடிவம். இன்னொன்று ஒலி வடிவம். ஒருவகையில் இரண்டுமே ஒன்றுதான். வெளிச்சம் சத்தமாக வருகிறது எனலாம். மந்திரங்கள் என்பதும் சத்தமாக இருக்கின்ற தேவதைகளே. குறிப்பிட்ட தேவதை, குறிப்பிட்ட வரத்தை கொடுப்பது போன்று குறிப்பிட்ட மந்திரம் குறிப்பிட்ட பலனை தருகிறது.

மந்திரங்கள் என்பது ஓசைகளின் கூட்டமைப்பு. ஓசைகள் இல்லாமல், உலகம் இல்லை. உயிர்கள் இல்லை. உடலும் இல்லை. இந்த உலகில் காணப்படும் அனைத்துமே ஓசையிலிருந்து தான் வந்ததாகும். கிறிஸ்தவ மதமும் கூட, இதை ஒத்துக்கொள்கிறது. விவிலியம் முதலாம் அதிகாரத்தில், ஆதியில் வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை தேவனாக இருந்தது என்று வருகிறது. இதைதான் இந்து மதம் விவிலிய காலத்து முன்பே நாத விந்து என்றது. இறைவனை வேத மந்திர சொரூபன் என்றது.

ஓசைகள் ஒன்று என்றாலும், சமுத்திரத்தில் பல துளிகள் சேர்ந்து ஒரு பேரலையை உற்பத்தி செய்வது போல, ஓசையிலும் பல சிறிய ஓசைகள் உண்டு. அவைகள் எண்ணிக்கையில் அடங்காதவைகள். நேற்று பிறந்த, இன்று பிறந்திருக்கிற, நாளை பிறக்கப்போகிற அனைத்து மனிதர்களுக்குமே தனித்தனியான பிரத்தியேகமான ஓசைகள் இருக்கின்றன. இப்படி நான் மட்டும் கூறவில்லை. நமது வேதங்களும், சாஸ்திரங்களும் கூறுகின்றன. வாடகை வீடுகள் ஆயிரம் இருந்தாலும், நமக்கென்று உள்ள சொந்த குடிசையில் கிடைக்கின்ற சுதந்திரமும் சுகமும் வேறு எதிலும் கிடைக்காது அல்லவா? அதைப்போல ஆயிரம் மந்திரங்கள் இருந்தாலும், நமக்கென்று தனியாக இருக்கும் மந்திரத்தை தேர்ந்தெடுத்து சொன்னால் தான் நமது சொந்த தேவைகள் பூர்த்தியாகும்.

இந்த ஆடை எனக்கு பொருத்தமானது என்று தேர்ந்தெடுக்க முடியும். இந்த கார் எனக்கு பிடித்திருக்கிறது என்று தீர்மானத்திற்கு வரமுடியும். இந்த தண்ணீரில் தான் குளிப்பேன் என்று கூட முடிவு செய்து விட முடியும். காரணம் இவைகள் அனைத்துமே வெளியில் இருப்பது. கண்ணுக்கு தெரிவது. பத்து பேருக்கு அறிமுகமானது. மந்திரம் என்பது அப்படி இல்லையே கண்ணுக்கும், காட்சிக்கும் புலப்படாத சூட்சமம். அது சாதாரண மந்திரத்தையே அடையாளம் காணுவது மகாசிரமம். எனக்கென்று உரியதை எப்படி தேர்ந்தெடுக்க முடியும்? என்று பலரின் நெஞ்சம் குழம்பும்.

இந்த உலகில் பலகோடி மனிதர்கள் இருக்கலாம். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனித்தனி சுபாவங்கள் இருக்கலாம். விந்தையான பழக்கங்கள், விசித்தரமான சூழ்நிலைகள் எண்ணிப்பார்க்க முடியாத எண்ணங்களின் அதிர்வலைகள் என்று ஆயிரம் இருந்தாலும், அனைத்து மனிதர்களுமே மூன்று குணங்களுக்குள் அடங்கி விடுவதாக நமது வேதங்கள் சொல்கிறது. வேதங்கள் சொல்வதை பல்லாயிர ஆண்டுகள் காலதாமதம் செய்து விஞ்ஞானமும் இப்போது ஒத்துக்கொள்கிறது. உறுதியோடு இருக்கும் சத்வம், ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் ராஜசம், ஒரே இடத்தில் இருக்கும் தாமசம் இவைகள் தான் அந்த மூன்று குணங்கள். இந்த மூன்று குணத்தில் மங்கோலியன், ஆப்ரிக்கன், ஆசியன், ஐரோப்பியன் என்று மனித குலங்கள் அனைத்துமே அடங்கி விடுகிறது.

ராஜசம், தாமசம், சத்வசம் ஆகிய மூன்று குணங்களும் தனித்தனியாகவோ ஒருங்கினைந்தோ செயல்படுவது கிடையாது. ராஜசத்திற்குள் சத்வசமும், சத்வசத்திற்குள் தாமசமும் கலக்கின்றன. அப்படி கலக்கும் போது, விகிதாசாரங்கள் மாறுபட்டு, பல்லாயிரக்கணக்கான குணங்களாக சுபாவங்களாக உருவெடுக்கின்றன. அப்படி பலகோடி குணங்கள் உருவானாலும், அவற்றின் வேர்களாக இருப்பது முக்குணங்களே ஆகும்.

மனித குணங்கள் மூன்று என்று தரம்பிரித்த நமது முன்னோர்கள், மனிதனின் லெளகீக தேவைகளை பூர்த்தி செய்யும் மந்திரங்களையும் மூன்று பகுதிகளாக பிரித்தார்கள். புலன்கள் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து பல்வேறுபட்ட கலவைகள் இருப்பது போலவே மந்திரங்களுக்கும், லட்சக்கணக்கான கலவைகள் உண்டு. அந்த கலவைகளின் சூத்திரத்தை கற்றவர்களுக்கு இன்னாருக்கு இந்த மந்திரம் சொந்தமானது என்று முடிவுக்கு வந்து விட முடியும். இந்த இடத்தில் தான் மந்திர சாஸ்திரம் பயில்வதற்கு குரு ஒருவரின் ஒத்தாசை அவசியமாகிறது.


குரு என்பவர், மந்திரத்தின் சூட்சமம் அறிந்தவர், ஒவ்வொரு மந்திரத்தின் அதிர்வும் எத்தகைய எதிர்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பது, அவரது அனுபவத்தில் தெரியும். சிலர் ஞானிகளும், முனிவர்களும், ரிஷிகளும், குருவானவர்களும் மந்திரத்தை உருவாக்கியவர்கள். ஒரு கவிதையை போல, காவியத்தை போல தங்களது புலமையினால் மந்திர சாஸ்திரத்தை உண்டாக்கியவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள் இது முற்றிலும் தவறு. மந்திரம் நாற்காலி அல்ல உருவாக்குவதற்கு. அது கிணறும் அல்ல பத்துபேரின் கூட்டு முயற்சியால் தோண்டுவதற்கு. அது தானாக தோன்றிய சுயம்பு. எப்போதுமே பிரபஞ்ச வெளியில் இருந்து கொண்டே இருக்கும். சாஸ்வதம் ரிஷிகளும், ஞானிகளும் அந்த சாஸ்வதத்தை காதுகளால் மட்டும் கேட்கவில்லை. கண்களாலும் பார்த்தார்கள். அதனால் தான், அவர்களுக்கு மந்த்ர த்ரஷ்டா என்று பெயர். அதாவது அவர்கள் மந்திரங்களை நேருக்கு நேராக நமக்கு பார்த்து சொன்னவர்கள். அந்த மந்திரங்கள் ஏடுகளில் எழுதப்பட்டது மிகவும் சொற்பம். குரு பரம்பரை வழியாக வாழையடி வாழை என வந்து கொண்டு இருப்பதே அதாவது எழுதப்படாத மந்திரங்களே மிக அதிகம்.

பரம்பரையாக குரு உபதேசம் பெற்று வருகின்ற குருமார்கள், இந்த மந்திரர்களை இன்னாருக்கு இன்னது என்று அடையாளம் கண்டு கொடுப்பதில் வல்லவர்கள். அவர்களுக்கு மட்டும் அந்த திறன் எப்படி கிடைக்கிறது? என்று யோசிப்பதில் பொருள் இல்லாமல் இல்லை. ஒவ்வொரு மனிதனும் மூன்று வகையான உடம்பை பெற்றிருக்கிறான் ஒன்று உணவுகளால் ஆன சரீரம். இரண்டாவது உணர்வுகளால் ஆன மனது. மூன்றாவது அதிர்வுகளால் ஆன வெளிச்சம். இப்படி சொல்வது சற்று குழம்பலாம். மூன்றாவது சொல்லப்பட்ட விஷயம் என்னவென்று தெரியாமல் தடுமாறலாம்.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனது உடம்பை சுற்றி இயற்கை ஒரு ஒளிவட்டத்தை கொடுத்திருக்கிறது. அது வெண்மை, நீலம், சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் என்று பலவகை வண்ணங்களால் ஆனது. ஒவ்வொரு வண்ணமும் குறிப்பிட்ட அந்த மனிதனின் எண்ணங்களை, ஆத்மாவின் தன்மையை அடையாளப்படுத்துவது ஆகும். உதாரணமாக ஊதா நிறத்தில், ஒருவனை சுற்றி ஒளிவட்டம் இருந்தால் அவன் கடினமான சித்தம் கொண்டவனாக இருப்பான். வெள்ளை மற்றும் மஞ்சள் நிறத்தில் ஒளிவட்டம் இருந்தால் அவன் மலர்ச்சியானவனாக இருப்பான். இந்த வட்டத்தை என்னவென்று பார்க்கும் ஆற்றல் யோகிகளுக்கும், ஞானிகளுக்கும், இயற்கையாகவே தெய்வீக சக்திகள் நிறைந்த ஒருசில மனிதருக்கும் உண்டு.

எனது வாழ்வின் அனுபவத்தில் நான், அன்று முதல் இன்றுவரை அதாவது எனக்கு விபரம் தெரியாத காலம் துவங்கி இன்றுவரை எனக்குள் இருக்கும் ஒரு தன்மை என்னவென்றால் ஒருமனிதனை நேருக்கு நேராக நான் பார்க்கும் போது அவனது எண்ண அதிர்வுகள், சில வண்ண நிறங்களாக வெளிப்படுவதை உணர்வேன். இப்போது எனது அனுபவமும், எனது பயிற்சியும் அந்த வண்ணம் என்பது மனிதனை சுற்றி இருக்கும் ஆரா என்பதை நன்றாக அறிய வைக்கிறது. இந்த ஆராவை உன்னிப்பாக கவனித்தால், ஒருவன் ராஜசகுனம் கொண்டவனா, சத்வசத்தின் வசம் இருப்பவனா, தாமசமானவனா என்பதை சுலபமாக கணித்து விட முடியும். இப்படி கணிக்கும் ஆற்றலும், மந்திர சாஸ்திர தேர்ச்சியும் இருந்தால் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தனித்தனியாக உள்ள மந்திரங்கள் இதுவென்று அறிந்து கொள்ளலாம்.

நான்கு வேதங்களில் கூறப்படுகிற அனைத்து வார்த்தைகளுமே மந்திரங்கள் தான். வேதங்களில் உள்ள வார்த்தைகளுக்கு பொருளை தேடுவதை விட, அதன் வார்த்தை ஒலிகளில் மறைந்து கிடக்கும் சக்தியை தேடுவது தான் புத்தி உள்ளவர்களுக்கு அழகு என்று பெரியவர்கள் கூறுவார்கள். வேத மந்திரங்கள் தவிர பல ரிஷிகள் தங்களது தவ வலிமையால் கண்டறிந்த மந்திரங்கள் நிறைய உண்டு. அவைகளை கொண்டு தான் மந்திர சாஸ்திரம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த மந்திரம் தேவதா மந்திரம், பாராயண மந்திரம், பீஜ மந்திரம் என்ற மூன்றுவகை இருக்கிறது.

தேவதா மந்திரம் என்பது சில வரிகளை கொண்டதாகும். இதற்கு உதாரணமாக காயத்திரி மந்திரம், மஹா மந்திரம் போன்றவைகளை சொல்லலாம். பாராயண மந்திரம் என்பது நீண்ட பல சொற்றொடர்களை கொண்டதாகும். ருத்ரம், விஷ்ணு சகஸ்ராநாமம், ஸ்ரீ சூக்தம் போன்றவைகள உதாரணமாக காட்டலாம். பீஜ மந்திரங்கள் என்பது இரண்டு அல்லது மூன்று எழுத்தில் முடிந்து விடும் சக்தி மிகுந்த ஒசைகளாகும். இந்த ஓசைகள் இல்லாமல் உலகம் இல்லை. இந்த ஓசைகளுக்குள் தான் நமக்கு வரம் தரும் சக்தி மறைந்து கிடக்கிறது. நமக்கான பீஜ மந்திரத்தை குருமூலம் உபதேசம் பெற்று மீண்டும் மீண்டும் அந்த மந்திரத்தை நாம் சொல்கிற போது, அந்த மந்திர அதிர்வு நமது உடம்பிற்குள் மறைந்து கிடக்கும் சக்தி மையங்களை விழிப்படையச்செய்கிறது. அப்படி விழிப்படைந்த சக்தி மையங்கள் பீஜ மந்திரங்களின் அதிர்வுகளோடு கலக்கும் போது பிரபஞ்ச ஆற்றலை மிக சுலபமாக ஈர்க்கிறது அதன் பிறகு நாம் நினைத்தது நடக்கிறது.

மனிதப்பிறவி என்பதே இறைவனின் ஆற்றலை உணர்ந்து, அவனது அருளில் கரைந்து அவனுக்குள் ஐக்கியமாகி, முக்தி அடைவது தான். முக்திக்கு முன்னால் பணம், பதவி, பகட்டு என்பவைகள் வெறும் தூசுக்கு சமம். ஞானிகளாக இருப்பவர்கள், சாதாரண மனிதர்கள் முக்தி அடைவதற்கு வழிகாட்ட வேண்டுமே தவிர அதை விட்டு விட்டு செல்வத்தை பெறவும், இகவுலக வாழ்வில் சுகத்தை பெறவும், மந்திரங்களை வகைப்படுத்தி வைத்திருப்பது சரியான தர்மம் தானா? என்று சிலர் யோசிக்க கூடும். அவர்கள் ஆதிகால மனிதன் பசிக்காக ஓடி ஆடி வேட்டையாடிய காலத்தில் பெரிய அளவில் சிந்திக்கவில்லை. வேளாண்மையில் புகுந்து பசியாறிய பிறகே தனது சிந்தனையை கூர்மைப்படுத்தினான் என்பதை அறிய வேண்டும். அதாவது மனிதனுக்கு லெளகீக தேவைகள் முடிந்த பிறகே பரமார்த்திக தேவைகளை பற்றி யோசிப்பான் என்பதை நினைவில் வைக்க வேண்டும்.

உப்புக்கும், சீனிக்கும், செப்பு காசுக்கும் அலைந்து  கொண்டிருந்தால் ஆத்திகன் கூட நாத்திகன் ஆகிவிடுவான் என்பது மகாகவி பாரதியின் சக்திய வாக்கு. அதனால் தான் இறைவனை கண்ணார காண்பதற்கு மந்திர ஜெபங்களை உருவாக்கிய நமது முன்னோர்களே, செல்வங்களை பெறுவதற்கும் மந்திர ஜெபங்களை உருவாக்கினார்கள். இன்றைய மனிதர்களுக்கு தேவைகள் அதிகம் இருக்கிறது. தவிர்க்க முடியாத கடமைகளும் அதிகம் இருக்கிறது. இதனால் பணம் என்பதை தேடி அலைய வேண்டிய பரிதாபகரமான சூழலும் இருக்கிறது. இந்த பெரிய பாதாளத்தை தாண்டி வெளியில் வந்தால் தான், அவர்கள் இறைவன் என்ற மகாசமுத்திரத்தை உணர முடியும். எனவே அவர்களை வறுமைக்கடலை தாண்டவைக்க வேண்டிய கடமை நமக்குண்டு. சுவாமி விவேகனந்தர் கூட, பசித்தவன் முன்னால் வேதம் படிக்காதே! சாதம் படை என்று சொன்னார் அதனால் தான் நானறிந்த மந்திர சாஸ்திரத்தை இதுவரை பலருக்கும் கொடுத்து அவர்கள் கடலை கடக்க துணையாக நின்றிருக்கிறேன்.

நிறைய அனுபவங்களை என்னால் கூற இயலும். ஆனால் அத்தனைக்கும் இங்கே இடம் போதாது. மந்திரம், தந்திரம் இவைகள் எல்லாம் இந்து மதத்தில் உள்ள மூடநம்பிக்கைகள் என்று மிக ஆழமான முறையில் பிரச்சாரம் செய்து வரும் பெந்தகொஸ்தே சபையை சேர்ந்த ஒரு நண்பர் எனக்கு உண்டு. அவர் எந்த அளவிற்கு கர்த்தரின் மீது பக்தி வைத்திருந்தாரோ, அதே அளவிற்கு கர்த்தர் அவர்மீது அன்பு வைத்து, அவரை சோதித்து பார்க்க வறுமையை கொடுத்திருந்தார். அவரிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட மந்திரத்தை கொடுத்து, இது உங்களுக்கான மந்திரம் சொல்லி பாருங்கள். உங்கள் வறுமை தீரும். மந்திரம் என்பது மதம் சார்ந்தது அல்ல, அது ஒரு ஆன்மீக விஞ்ஞானம். எனவே எனக்காக சொல்லுங்கள் என்றேன். அவர் என் மீது கொண்ட மரியாதையால் அரை மனதோடு கர்த்தரிடம் மன்னிப்பு கேட்டபிறகு சொல்லி வந்தார். நாளடைவில் அவரது வறுமை மறைந்தது. இன்று பாளையங்கோட்டையில் சொந்த வீடு, மனைவி, மக்கள், தொழில் என்று நலமோடு வாழ்கிறார்.

இதை எதற்காக இங்கு சொல்கிறேன் என்றால், மந்திரங்களை நம்பிக்கை இல்லாமல் சொன்னால் கூட அது பலன் தரும். நிச்சயம் கைவிடாது. அதே நேரம் மந்திரங்கள் இந்துக்களுக்கும், இந்து மதத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும் மட்டுமே சொந்தமானது அல்ல என்பதற்காகவே மந்திரம் காற்றை போல, நீரை போல, ஆகாயத்தை போல எல்லோருக்கும் பொதுவானது. மந்திரம் என்ற நதி, தாகத்தோடு தன்னிடம் வரும் அனைவருக்கும் பரிவு காட்ட தயாராக இருக்கிறது. நாம் அந்த நதியை நோக்கி நடந்து செல்ல தயங்கி கொண்டிருக்கிறோம். நமது தயக்கத்தையும், மயக்கத்தையும் தூக்கி தூர வைத்து விட்டு மந்திர நதியில் குளிக்க முற்படவேண்டும்.

நான் இப்போது சொல்லிவருகிற மந்திரம் பணத்தை மட்டும் தான் கொடுக்கும் என்று தவறாக நினைக்கவேண்டாம். நமது வாழ்வில், நமக்கென்று ஏற்பட்ட துயரங்கள் அனைத்தையுமே கொடுக்கின்ற அதிசய அட்சயபாத்திரம் இந்த மந்திரமாகும். நோய்கள் உனது தொல்லையா? அதை இந்த மந்திரம் தீர்க்கும். இல்லற வாழ்க்கை அமையவில்லையே? என்ற வருத்தமா அதையும் இந்த மந்திரம் கொடுக்கும். குடும்பத்தில் கணவன்-மனைவி இணங்குவதில் சங்கடமா? அதையும் இந்த மந்திரம் தீர்க்கும். மழலை செல்வம் இல்லையே? என்ற வருத்தம் இருப்பவர்களுக்கு கூட மருந்தாக இந்த மந்திரம் அமையும். சுருக்கமாக சொல்வது என்றால், உங்களுக்கு வரும் எல்லாவிதமான சந்தோஷ கேடுகளையும் இந்த மந்திரம் எதிர்த்து போராடி உங்கள் இதயத்தில் அமைதி பூங்காற்று வீசச்செய்து அங்கே இறைவனை குடியேற்றி விடும்.

தாகம் தீர்க்கும் நதி எதிரே வருகிறது. குளிர்ச்சியை தரும் தென்றல் உங்கள் வீட்டு வாசலில் வீசுகிறது. வாசனை நிறைந்த மல்லிகை பூ உங்கள் பந்தலில் படர்ந்திருக்கிறது. சந்தன குழம்பை வாரி இறைக்கும் வண்ண நிலவு நீலவானில் பவனி வருகிறது. நீங்கள் மட்டும் ஏன் கதவை சாற்றி நாலு சுவற்றிற்குள் உங்களை சிறைப்படுத்தி கொள்ள வேண்டும். உங்களது விடுதலைக்கு உத்திரவாதம் அளிக்க, உங்கள் சுகங்களுக்கு சரியான மேடை அமைத்து தர, இதோ நமது யோகிகள் தந்த மந்திரம் என்ற அமுதகலசம் இருக்கிறது. உங்களுக்கு பரிமாற நான் குருமார்களிடம் கற்ற மந்திர விருந்தை உங்களுக்கு படைக்க தயாராக இருக்கிறேன். பகிரங்கமாக இருகரம் நீட்டி உங்களை வரவேற்கிறேன். வாருங்கள் துயரங்களை வெல்வோம்...



மேலும் விபரங்களை தெரிந்து கொள்ள கீழே உள்ள தொலைபேசி எண்ணிற்கு தொடர்பு கொள்ளவும்.


தொலைபேசி எண் :-



நாங்களும் அரசியல்வாதிகள் தான் !





காந்தி :-

வேணாம்டா வேணாம்டா உங்க தேசம்
நானும் போறேன் பரதேசம்
என்னை குண்டால் சுட்டீங்க
உண்மையில் நீங்களே செத்தீங்க
போதை நமக்கு அவமானம்
உவந்து சொன்னேன் வெகுகாலம்
பள்ளிக்கூடம் மூடிவச்சி
கள்ளுக்கடை திறந்துவச்சி
நான் சொன்ன சொல்லை எல்லாம்
விலை பேசி வித்திங்க
வேணாம்டா வேணாம்டா உங்க தேசம்
நானும் போறேன் பரதேசம்


பாரதி:-

னியொருவனுக்கு உணவில்லை என்றால்
ஜெகத்தை கொளுத்த சொன்னேன்
அண்டி பிழைக்கும் ஆட்டுக்கு கூட
தொண்டு செய்ய சொன்னேன்
காக்கை குருவி கூட்டத்தையும்
உறவு என்று கண்டேன்
உங்கள் உள்ளம் உரைக்க சொன்னேன்
விடிய விடிய கேட்டு நீங்கள்
விடிந்த பிறகு தூங்கினீங்க
தனியொருவன் வாழ்வதற்கு
சமூகத்தை கொளுத்துனீங்க
ஆட்டு கிடா குருவியெல்லாம்
துண்டு போட்டுடீங்க
மீசை வைத்த கோபக்காரன்
சாபம் ஒன்று தாரேன்
அடுத்த வேள சோற்றுக்கு
அமெரிக்காவுக்கு போங்க



அரசியல்வாதி:-


காந்திக்கும் பாரதிக்கும்
தேர்தல்தான் உண்டா?
குடும்பங்கள் இருந்தாலும்
குட்டிகள் உண்டா?
கூடவரும் எடுபிடிக்கு
சோறு போட்டதுண்டா?
பதவி தரும் சுகத்தை தான்
அனுபவிச்சது உண்டா?
சொன்னபடி வாழ்ந்தால்
செல்லுபடியாகுமா?
உள்ளப்படி ஓட்டுகளை
அள்ளித்தர கூடுமா?
போனால போகட்டும் காந்தி
சாபம் தந்தால் தரட்டும்  பாரதி
கூடி கும்மி அடிப்போம்
நம் குலம் வளர மதுக்கடை திறப்போம்


மக்கள்:-

னது ஆகட்டும்
போனது போகட்டும்
என்று பொறுமை காத்தோம்
பொறுமை காக்கும் எருமை என்று
பெயரும் தாங்கி கொண்டோம்
கடலும் ஒருநாள் பொங்கி வரும்
எம் கரங்கள் எல்லாம் ஒருங்கிணையும்
இரும்பு குதிரையை உடைத்து
பிரம்பு கையில் எடுப்போம்
உங்கள் பதவி வெறியும் பகட்டு பேச்சும்
தெருவில் ஒருநாள் ஓடும்
மூன்று வண்ணமும் உயரும்.


http://1.bp.blogspot.com/_mXGon_GfcbA/TNmPG39FmyI/AAAAAAAADjk/to8aHGROZsE/s1600/sri+ramananda+guruj+3.JPG


கள்ளக் காதல் கொள்பவர் ஜாதகம்



    ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு, பணிவான வணக்கம். என் மூத்த சகோதரிக்கு திருமணம் முடிந்து ஏழு ஆண்டுகள் கடந்து விட்டன. இந்த ஏழு வருஷத்தில் அவள் படுகிற பாட்டை பிசாசு பார்த்தால், கூட கண்ணீர் விட்டு கதறி அழும். அவளது கணவர் செய்கின்ற கொடுமைக்கு அளவே கிடையாது. அவருக்கு இல்லாத கெட்டபழக்கம் உலகில் எதுவுமே கிடையாது. தினசரி நரக வேதனையை அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறாள். அவரை விட்டு பிரிந்து வந்துவிடலாம் என்றால், தனக்கிருக்கும் மூன்று குழந்தைகளின் எதிர்காலம் பற்றியும் எங்கள் வீட்டின் பொருளாதார நிலை பற்றியும் நினைத்து தயங்குகிறாள். தினம் தினம் செத்துப்பிழைப்பதை விட கஞ்சியோ, கூழோ குடித்துக்கொண்டு நம் வீட்டில் இருக்கலாம் வந்து விடு என்றாலும் வர மறுக்கிறாள். அவளுக்கு எதிர்காலம் என்ற ஒன்று இருக்கிறதா? கணவரோடு அவள் நிரந்தரமாக வாழ முடியுமா? பிரிந்து வந்து விடலாமா? என்பதை தயவு செய்து நீங்கள் கூறுமாறு பணிவோடு வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
எழுமலை,
திருவண்ணாமலை.



    னைவியை கைநீட்டி அடிப்பவன் ஆண்மகன் அல்ல என்று ஊர் முழுவதும் பிரச்சாரம் நடைபெறுகிறது. பலருக்கும் உபதேசமும் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் பன்னெடுங்காலமாக கணவன் அடிப்பதும், மனைவி அதை சகிப்பதும் மாற்றமே இல்லாமல் நடந்து வருகிறது. கணவன் அடித்தால், அவனை திருப்பி தாக்கும் வல்லமை பெண்களுக்கு இல்லாமல் இல்லை. ஆனாலும் அவர்கள் நமது முன்னோர்கள் கூறிய கணவனே கண்கண்ட தெய்வம் என்ற வாக்கை இன்றும் சிறிதளவேனும் மதிப்பதனால் கைகட்டி மெளனமாக இருந்து வருகிறார்கள்.

எனக்கு தெரிந்து ஒருவன் தினசரி தன் மனைவியை அடித்து உதைப்பதிலேயே ஆனந்தம் கொண்டிருந்தான். சண்டை போடுவதற்கு எப்படித்தான் அவனுக்கு காரணங்கள் கிடைக்குமோ தெரியாது. தினசரி சண்டை போடுவதும், அடிதடியில் ஈடுபடுவதும் வாடிக்கையாக இருந்தான். அவன் வாயிலிருந்து வருகின்ற வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் சாக்கடையை விட அதிக துர்நாற்றம் மிக்கதாக இருக்கும். திடீரென்று ஒருநாள் அவன் அமைதியாகி விட்டான். தொடர்ச்சியாக அவனை அமைதியாகவே பார்க்க நேரிட்டது. அவனுக்கு என்ன நேரிட்டது என்று விசாரித்த போது ஒருநாள் அவன் மனைவி மகளிர் காவல் நிலையத்தில் சென்று புகார் செய்ததாகவும், அவர்கள் இவனை அழைத்து சரியான முறையில் கவனித்து அனுப்பியதாகவும் தெரிந்தது. அதன் பிறகு மனுஷன் பெட்டிப்பாம்பாக அடங்கி போய்விட்டான்.

இந்த மாதிரி ஆசாமிகளுக்கு முரட்டு வைத்தியம் கண்டிப்பாக தேவை. நீங்கள் அனுப்பி உள்ள ஜாதகத்தில், சுக்கிரன், சந்திரன், ராகு ஆகிய மூன்று கிரகங்களும் சேர்க்கை பெற்று அமைந்திருக்கிறது. இப்படி அமைந்த ஜாதகர் கள்ளக்காதலில் ஈடுபடுபவராகவும், இயற்கைக்கு முரணான வகையில் உறவு கொள்ள விருப்பம் உடையவராகவும் இருப்பார் என்று ஜோதிட சாஸ்திரம் கூறுகிறது. இவர்களை சிறிய வயதிலேயே இனம் கண்டு திருத்த வேண்டும். அப்படி திருத்துவதற்கு பரிகார முறைகளும் இருக்கிறது. ஆனால் இவரை பொறுத்தவரை காலம் கடந்து விட்டது. வருகிற சனி பெயர்ச்சியில், இவரது உடல் நிலை மிகவும் பாதிப்படையும். உயிருக்கு கண்டம் ஏற்பட்டாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கு இல்லை.

ஆகவே உங்கள் தமக்கையாருக்கு நல்ல பலனை சொல்வதற்கான வழி வகை இல்லாமல், இருப்பதை அறிந்து வருந்துகிறேன். தினசரி அவரை மாரியம்மனை வழிபட்டு வரச்சொல்லுங்கள். எதையும் தாங்கும் இதயத்தை அவருக்கு அன்னை பராசக்தி கொடுப்பாள். பராசக்தி நினைத்தால் ஒரு நிமிட நேரத்தில் உங்கள் அக்காவின் துயரத்தை பனிபோல நீக்கி விடுவார். எனவே கடவுளை நம்புவதை தவிர இப்போது வேறு வழி இல்லை



கடன் படுபவர் ஜாதகம்



    திப்புமிக்க குருஜி அவர்களுக்கு பணிவான வணக்கம். எனது இருபது வயதில் சம்பாதிக்க துவங்கினேன். எனது முதல் மூலதனமே கடன்வாங்கி தான் நடந்தது. அன்று முதல் இன்றுவரை கடன் என்பது உடன் பிறவா சகோதரனை போல் என்னை விட்டு அகல மாட்டேன் என்கிறது. எப்படியாவது கடன்களை அடைத்து விட வேண்டும். கடன்காரனாக வாழவே கூடாது என்று முடிவு செய்து கஷ்டப்பட்டு, சம்பாதித்து கடனை அடைக்க போனால் வேறு ஏதாவது ஒருவழியில் அந்த பணம் செலவாகி விடுகிறதே தவிர கடனை அடைக்க முடிவதில்லை. சாவு வருவதற்குள் ஒரு நாள் மட்டுமாவது கடனே இல்லை என்ற நிம்மதியோடு இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசை வருகிறது. அந்த ஆசை நிறைவேறுமா? கடன் அடையுமா? என்பதை தாங்கள் தயவு செய்து சொல்லவும். உங்கள் பதிலுக்காக காத்திருக்கிறேன்.

இப்படிக்கு,
சுரேஷ்பாபு,
சென்னை.




    ம்மாவுக்கு நகை நட்டு வாங்கி கொடுக்கிறோம். மாடி, மனை வீடுகட்டி குடிவைத்து பார்த்து மகிழ்கிறோம். வண்ண வண்ண ஆடைகளை வாங்கி கொடுத்து அவரது காலடியில் வணங்கி மகிழ்கிறோம். இப்படி ஆயிரம் செய்தாலும், அவர் நமக்கு தனது இரத்தத்தை பாலாக்கி ஊட்டி வளர்த்தாரே! அந்த தாய் பாலுக்கு கடன் பட்டு இருக்கிறோமே, அந்த கடனை நம்மால் அடைக்க முடியுமா?

சம்பளம் வாங்கி கொண்டு உத்தியோகம் பார்த்தாலும், நீங்களும், நானும் அறிவை வளர்த்து நாலுபேர் மத்தியில் மனுஷனாக உலவ வேண்டும் என்பதற்காக கத்தி கத்தி பாடம் எடுத்தாரே நமது ஆசிரியர் அவருக்கும் நாம் பட்ட கடனை எப்படி அடைக்க முடியும்? எங்கோ பிறந்து, எப்படியோ வளர்ந்து ஒரு மஞ்சள் கயிறு கட்டிவிட்டோம் என்ற பாவத்திற்காக நமது வறுமையிலும், வயோதிகத்திலும் கூடவே இருந்து தொண்டு செய்கிறாளே நமது பாரியாள் அவளிடம் பட்ட கடனை தான் நம்மால் அடைக்க முடியுமா?

இப்படி தீர்க்கவே முடியாத கடன்கள் பல நமது வாழ்க்கையில் இருக்கிறது. ஒருவகையில் நாம் அனைவருமே கடன்காரர்கள் தான். இதற்காக ஐயோ நான் கடன்காரனாக இருக்கிறேனே என்று அழுது புலம்ப முடியுமா? நீதி கேட்டு போராடத்தான் முடியுமா? இயற்கை சீற்றத்திற்கு முன்னால், எதிர்த்து நிற்க முடியாமல் அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டு அடங்குவது தான் விதி என்பது போல, சில விஷயங்களை நமது வாழ்நாளில் சகிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

யாரும் விரும்பி கடன்காரனாக மாறுவது இல்லை. இயற்கையும், விதியும் மனிதனை அந்த நிலையில் கொண்டு நிறுத்தி விடுகிறது. உலகிலேயே மிகப்பெரிய துயரம் கடன்காரனிடம் தவணை கேட்டு தலைகுனிந்து நிற்பது என்று எல்லோருக்கும் தெரியும், எனக்கும் புரியும். ஆனால் சிலர் விரும்பினாலும், விரும்பாவிட்டாலும் அந்த துயரத்திலிருந்து மீள முடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஜாதகத்தில் வக்கிரம் பெற்ற சனிக்கு, நாலு – எட்டு - பனிரெண்டு ஆகிய இடங்களில் செவ்வாய் அல்லது கேது இருந்தால் கடன் தொல்லை அவரை விடாது துரத்திக்கொண்டே இருக்குமென்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது. ஆனாலும், அந்த ஓட்டத்தை நிறுத்த, வாட்டத்தை போக்க மிகச்சிறிய ஆனால் மிகப்பெரிய பலனை தரும் மந்திரம் ஒன்று இருக்கிறது. அதை தொடர்ந்து உபாசனை செய்து வந்தால் கடன் சுமையிலிருந்து படிப்படியாக விடுபடலாம். என்னிடம் வாருங்கள். அந்த மந்திரத்தை உங்களுக்கு கற்றுத்தருகிறேன். கண்டிப்பாக பலன் இருக்கும்.



மழுப்பாமல் பதிலை சொல்லுங்கள்



    குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம் ஆண்டிக்கு ஆண்டி ஒட்டு காச்சல் என்று சொல்வார்கள். அதாவது ஒரு சாமியாருக்கு இன்னொரு சாமியாரை பிடிக்காதாம். நீங்கள் அப்படி பட்டவர் அல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன். அதனால் மழுப்புதல் இல்லாமல் நேரடியாக ஒரு பதிலை சொல்லுங்கள். இன்றைய நிலையில் மிகச்சிறந்த ஆன்மீக புருஷர் யார்? தயவு செய்து பதில் தரவும்.

இப்படிக்கு,
கிருஷ்ணராஜன் ,
மலேசியா .



   ண்மையை சொல்ல வேண்டும் என்று முடிவு செய்த பிறகு, அதை மழுப்பி பசப்பி பேசுகின்ற பழக்கம் எனக்கு சிறிய வயது முதற்கொண்டே கிடையாது. சரியோ? தவறோ? மனதில் தோன்றியதை பேசி விடுவேன். இதனால் பல இழப்புகளையும் எதிர்ப்புகளையும் சம்பாதித்து இருக்கிறேன். 

திறமைசாலி, அனுபசாலி பல விஷயங்களை தெரிந்தவர் என்றால், அவர் யாராக இருந்தாலும் அவரிடம் சென்று கற்றுக்கொள்வதற்கு ஆர்வமாக இருப்பவன் நான். எனவே மற்றவர்களின் திறமையை குறைத்து மதிப்பிடும் பழக்கம் எனக்கு கிடையாது. அதனால் என்னால் எப்போதும் ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் பேச முடியும்.

நல்ல ஆன்மீகவாதிகள், பழுத்த ஆன்மீகபழங்கள் என்று பலரையும் என்னால் கூற முடியும். அவர்களில் பலர் ஊருக்கும், உலகத்தாருக்கும் தெரியாமல் வாழ்வதனால், அதாவது தெரிவிக்க விரும்பாமல் வாழ்வதனால், அவர்களை பற்றிக்கூறுவதை விட்டு விட்டு அடையாளம் தெரிந்த சிலரை கூறுகிறேன்.

நமது காலத்தில் வாழ்ந்த, காஞ்சி மகாபெரியவர், புட்டபர்த்தி சாய்பாபா போன்றோரும் இப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் யோகி ராம்தேவ், மாதா அமிர்தானந்தமயி, தயானந்தசரஸ்வதி இன்னும் சிலரும்.



செல்வந்தனாக்கும் குழந்தையின் ஜாதகம்



   குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம். எனக்கு குழந்தை பிறந்து, இரண்டு வருடம் ஆகிறது. என் குழந்தையின் ஜாதகப்படி தகப்பனாருக்கு ஆகாது. இருவரும் ஒரே வீட்டில் இருக்க கூடாது என்று உள்ளூர் ஜோதிடர் கூறுகிறார். தாங்கள் தயவு செய்து அது சரியான கருத்து தானா? என்பதை தெளிவுபடுத்தும்படி பணிவோடு வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
மனோஜ் பிரபாகர்,
பெங்களூரு.


   ங்கள் ஊர் ஜோதிடர், எதை வைத்து அப்படிச்சொன்னார் என்று எனக்கு தெரியாது. நான் அதை பற்றி விமர்சனம் செய்ய வரவில்லை. ஆனால், ஒரு ஜாதகத்தில் திரிகோண ஸ்தானத்தில் சூரியன் உச்சம் பெற்றால் மற்ற கோண அதிபதிகள் ஆட்சி பெற்று பலம் அடைந்து இருந்தால், சுக்லபட்ச சந்திரனும், குருவும் திரிகோணத்தில் கூட்டு வைத்தால் செவ்வாய், புதன், சனி மற்றும் ராகு ஆகிய கிரகங்கள் மறைவு ஸ்தானங்களில் இருந்தால் அந்த ஜாதகரின் தகப்பனார் திரண்ட செல்வத்தின் அதிபதியாகவும், தீர்க்க ஆயுள் கொண்டவராகவும் இருப்பார் என்று ஜோதிட சாஸ்திரம் கூறுவதை மட்டுமே நான் அறிவேன்.

உங்கள் பிள்ளையின் ஜாதகமும் இப்படியே இருக்கிறது. எனவே, நீங்கள் சம்பாத்தியம் செய்வதற்காக வெளியூர், வெளிநாடு என்று குழந்தையை பிரிந்து செல்லலாமே தவிர மற்றபடி எக்காரணத்தை முன்னிட்டும் பிரியவேண்டிய அவசியம் இல்லை என்பது எனது அனுபவத்தின் உண்மையாகும். இதை உங்கள் மன மாற்றத்திற்காகவும் வெற்று துணிச்சலுக்காகவும் நான் கூறவில்லை என்பதை நன்கு அறிவீர்கள்.



தோற்றவன் ஜெயிக்கும் மந்திரம் !



   ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். பணிவான வணக்கம். நான் சென்னையைச்சேர்ந்த ஒரு நகைவியாபாரி. பல கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்து தொழில் செய்து வந்தேன். சில நண்பர்களின் சதியாலும், எனது புத்தியின் தடுமாற்றத்தினாலும் தவறான வழி ஒன்றிற்கு சென்று பெருமளவு பணத்தை இழந்துவிட்டேன். அந்த நேரத்தில் என் கடையில் திருட்டும் போய்விட்டது. மிக உயர்ந்த நிலையிலிருந்து, பாதாளத்திற்கு வந்துவிட்டேன். மனைவி, மக்களோடு தற்கொலை செய்து கொள்வது தான் ஒரே வழி என்று இருந்த போது உங்களை பற்றி கேள்விப்பட்டு உங்களிடம் வந்தேன். இரண்டு வருடத்திற்கு முன்பு, உங்களை தரிசித்த என்னை கண்டிப்பாக மறந்து போயிருப்பீர்கள். எத்தனையோ மனிதர்கள் மத்தியில்  என்னை மட்டும் தனியாக எப்படி நினைவில் வைத்தீருப்பீர்கள். ஆனால் நான் உங்களை மறக்கவில்லை. மறக்கவும் என்னால் முடியாது. மறந்தால் நான் மனிதனே அல்ல.

கண்ணீரோடு வந்த என்னை பார்த்து நீங்கள் சிரித்தீர்கள். உங்கள் சிரிப்பு என்னை என் குற்றத்தை என்னால் நிகழ்ந்த தவறை சுடுவதுபோல் இருந்தது. கண்ணுக்கு முன்னால் இருக்கின்ற நிலத்தை விட்டு விட்டு இலையைத்தேடி ஓடி இருக்கிறாயே உனக்கு புத்தி இருக்கிறதா? என்று கேட்டீர்கள். நீ செய்த தவறுக்கு நீ மட்டுமே பொறுப்பாளி. உன் மனைவி, மக்கள் அதற்கு எப்படி பொறுப்பேற்க முடியும். அவர்களை சாகச்சொல்ல உனக்கென உரிமை இருக்கிறது? என்று கேட்டீர்கள். உனக்கு சாகக்கூட உரிமை கிடையாது காரணம் நீ உனக்கு மட்டும் சொந்தக்காரன் அல்ல. உன் இரண்டு பிள்ளைகளுக்கும் சொந்தக்காரன், காவல்காரன். அவர்களை அனாதையாக விட்டு விட்டு நீ செத்துப்போனால், மேலுலகத்திலும் நீ நிம்மதியாக இருக்க மாட்டாய். பேயாகச்சுற்றுவாய். அடுத்தப்பிறவியில் உடல் முழுவதும் புண்  வந்து வேதனைப்படுவாய். இரத்தம் ஒழுக, ஒழுக சாவு வராமல் துடிப்பாய் என்று சாபம் கொடுப்பது போல மிரட்டினீர்கள்.

நிச்சயமாக அந்த மிரட்டுதலுக்கு நான் பயந்தேன். எனக்குள் இருந்த மறுபிறப்பு நம்பிக்கை என்னை யோசிக்க வைத்தது. நீங்கள் கூறியவற்றில் உள்ள உண்மை நிலையை தெளிவாக அறிந்து கொண்டேன். என்னை காப்பாற்றுங்கள் என்று கதறி அழுதேன். ஆறுதலாக என்னை தொட்டீர்கள். செய்ததை தவறு என்று ஒத்துக்கொள்ள துவங்கி விட்டாலே ஒரு மனிதன் வெற்றியடைய ஆரம்பித்து விடுவான். ஆகவே நீ முதல் வெற்றியை அடைந்துவிட்டாய் இனி கவலை இல்லை நான் சொல்கிறபடி செய். முதலில் உனக்கு தாக்குப்பிடிக்க பொறுமை கிடைக்கும். அதன் பிறகு, கஷ்டங்களிலிருந்து விடுபட வழி கிடைக்கும் என்று அவ்வளவு சீக்கிரம் யாருக்குமே சொல்லாத மந்திரம் ஒன்றை எனக்கு உபதேசம் செய்தீர்கள்.

ஆரம்பத்தில் நான் அதை நம்பவில்லை. ஒரு சிறிய மந்திரமா வாழ்வில் நான் இழந்ததை தந்துவிடப்போகிறது? இவர் எதோ இந்த நேரத்தில் நான் ஆறுதல் அடைவதற்காக தந்திருக்கிறார் என்ற அரை மனதோடு சென்றேன். என் மனைவி தான், ஒரு சுவாமிஜி கொடுத்ததை அவர் சொல்லியபடி செய்து பார்க்காமல் நம்பிக்கை இழப்பது தவறு. மீண்டும் தவறை செய்யாதீர்கள் என்று அறிவுரை சொன்னாள். அவளுக்காகவும் உங்கள் மீது அப்போது இருந்த சிறிய நம்பிக்கைக்காகவும் அந்த மந்திரத்தை உபாசனை செய்ய துவங்கினேன். மூன்று நாட்கள் பிடிவாதமாக ஜெபம் செய்து விட்டேன் நான்காவது நாள் இது செய்ய வேண்டாம் என்று இருந்தேன். ஆனால் குறிப்பிட்ட அந்த நேரத்தில் யாரோ என்னை உசுப்பி விடுவது போல எழுந்து மந்திரத்தை ஜெபிக்கலானேன். அதன்பிறகு பித்துப்பிடித்தவனை போல, எப்போதெல்லாம் எனக்கு ஓய்வு வருகிறதோ அப்போதெல்லாம் சொல்லத் துவங்கினேன். குறைந்தபட்சம் ஒரு நாளையில் பத்தாயிரம் முறையாவது மந்திரத்தை சொல்லி இருப்பேன்.

நிச்சயமாக சுவாமிஜி ஒரு மாதத்தில் பெரிய மாற்றத்தை என் மனது கண்டது. என்னால் வெற்றிபெற முடியும். விட்ட தொழிலை திறம்பட செய்ய முடியும். பழையதை விட, பலமடங்கு என்னால் உயரமுடியும் என்ற நம்பிக்கை பிறந்தது. மதுவுக்கு அடிமையானவன் போல, உங்கள் மந்திரத்துக்கு அடிமையாகி மந்திரத்தை சொல்லிக்கொண்டே இருந்தேன். நகரத்தார் சமூகத்தில் பிறந்துவிட்டு, தோற்பது என்பது கூடாது என்ற எண்ணத்தில் கடினமாக உழைத்தேன். என் உழைப்பை நேரடியாக பார்த்த என் உறவினரின் நண்பர் ஒருவர் சில லட்ச ரூபாய்கள் எனக்கு குறைந்த வட்டிக்கு தந்தார். ஒன்றுமே இல்லாத இடத்தில் புதியதாக செடி முளைத்தது போல, வசந்தகாலம் என்னை தழுவுவதை அறிந்தேன். ஒருபுறம் மந்திரத்தையும் மறுபுறம் தொழிலையும் இறுகப்பற்றிக்கொண்டேன். சில வெளிநாட்டு வாய்ப்புகள், பல வியாபார தொடர்புகள் என்று வளரத்துவங்கி இன்று பழைய காலத்தை விட அதிகமான செல்வத்தை பெற்றுவிட்டேன்.

செல்வத்தை பெற்ற பிறகு, பெற்ற விதத்தை ரகசியாகமாக பாதுகாக்கவே பலர் விரும்புவார்கள். ஆனால் நான் உங்களை நேசிப்பவன், உங்களின் தாசானுதாசன். நான் பெற்ற இன்பம் இந்த வையகம் பெறவேண்டுமென்று நினைக்கிறேன். ஆரம்பத்தில் அதாவது உங்களை தரிசிக்கும் முன்பு உஜிலாதேவி இணையதளத்தின் சாதாரண வாசகனாகவே இருந்தேன். உங்களை சந்தித்த பிறகு நீங்கள் கொடுத்த மந்திரம் என்னை பெரியளவில் வளர்த்து விட்டது. இதை பலரிடம் சொல்லி நிறையபேர்களை உங்களிடம் அனுப்பி வைத்து அவர்களது பிரச்சனைகளையும், நீங்கள் மிக சுமூகமாக உங்களது அருளால் விலக்கி வைத்திருக்கிறீர்கள். இந்த உஜிலாதேவி இணையதளத்தின் வாசகர்கள் பலர் இருக்கலாம். அவர்களில் என்னை போன்று பொருளாதாரச்சிக்கலில் இருப்பவர்கள் உங்களை போன்ற கலங்கரை விளக்கங்கள் இருப்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். உங்கள் நிழலில் அவர்கள் இளைப்பாற வேண்டும் என்பதற்காகவே பகிரங்கமாக இந்த கடிதத்தை எழுதுகிறேன்.

இதை நீங்கள் ஒரு மன நோயாளியின் கிறுக்கல் என்று தயவு செய்து புறம் தள்ளி விடாதீர்கள். பாதிக்கப்பட்டவனின் அபய குரல் இது. இதே போன்ற குரல்கள் உங்களை போன்ற அருளாளர்களின் காதுகளை வந்து தொடவேண்டும். அவர்களுக்கு உங்கள் அருள் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே எழுதுகிறேன் என்பதை மனதில் வையுங்கள். அதற்காக இந்த கடிதத்தை இணையதளத்தில் வெளியிடுங்கள், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் வருத்தப்பட்டு பாவம் சுமப்பவர்கள், உங்களிடம் வரட்டும். இளைப்பாறுதல் பெறட்டும். உங்களது அரசமர நிழலில் அவர்களும் தங்கட்டும். இது இந்த ஏழையின் பிரார்த்தனை.

இப்படிக்கு,
ராமநாதன்,
சென்னை.


   ந்த கடிதம் கடந்தமாதம் அதாவது,  14/1௦/2014  அன்று வந்தது. வாசகர் தொலைபேசிலும் மற்றும் அவர்கள் நண்பர்கள் மூலமாக மிகவும் விரும்பி கேட்டுக்கொண்டதனால் வெளியிடப்படுகிறது.




சரித்திர கடவுள் கிருஷ்ணர் !


    சுநாதர் இந்த உலகில் உண்மையாகவே பிறந்தார். உண்மையாகவே வாழ்ந்தார். நிஜமாகவே எதிரிகளால் சிலுவையில் அறையப்பட்டார். அவர் சிலுவையில் தொங்கியது எந்த அளவு நிஜமோ, தலையில் முள்கிரிடம் வைத்து சம்மட்டியால் அடிபட்டது எத்தனை உண்மையோ, அத்தனை உண்மையாகவே மூன்றாவது நாள் அவர் கல்லறையில் இருந்து உயிர் பெற்று எழுந்தார். எனவே அவர் தான் நிஜமான தேவன். அவர் மட்டுமே மெய்யான கடவுள். அவரை நம்பினால் தான் உங்களது பாவங்கள் கழுவப்படும் என்று, கிறிஸ்தவ மதத்தின் பிரச்சாரகர்கள் மூலை முடுக்கெல்லாம் பிரச்சாரம் செய்வதை நாம் ஒவ்வொருவரும் நன்றாக அறிவோம்.

அவர் நம்புகிற கடவுளை, உண்மை என்று சொல்வதற்கும் அவரது வல்லமைக்காக வியந்து பாராட்டுவதற்கும், அவரது மகிமையை உலகம் முழுவதும் ஓங்கிய குரலில் ஒலிப்பதற்கும், அவர்களுக்கு சகலவிதமான உரிமைகளும் உண்டு. ஆனால் அவர்கள் தங்களது கடவுள் மட்டுமே நிஜமானவர். மற்ற அனைத்துமே போலியானது ஏமாற்றுத்தனம் மிகுந்தது. மற்றவர்கள் வணங்குவது கடவுளே அல்ல. சாத்தனை பேய், பிசாசுகளை சாபங்களை வணங்குகிறார்கள் என்று கூவுகிற போது தான் மற்றவர்களுக்கு கோபம் வருகிறது, எரிச்சல் வருகிறது. அவர்களுக்கு எந்த வகையிலாவது தக்க பதில் சொல்ல வேண்டுமென்ற உந்துதல் வருகிறது.

இப்படி மன ஆற்றாமையால் நிறையப்பேர் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்பார்கள். அவர்கள் இயேசுவை சரித்திர கால தேவன் என்று கூறுகிறார்களே? அதே போல நமது கடவுள்கள் எவரையும் சரித்திர கால கடவுள்கள்... என்று கூற முடியவில்லையே? புராணங்களில் சொல்லப்படுகிறது, இதிகாசங்களில் கூறபடுகிறது என்று தானே நம்மால் விடை தரமுடிகிறது. சரித்திர ஆதாரங்கள் எதையும் தரமுடியவில்லையே என்று அங்கலாய்கிறார்கள். நமது சனாதனமான ஹிந்து மதம், ஹிமாலய மலையையும் தாண்டி, ஹிந்து மஹா சமுத்திரத்தையும் தாண்டி உலகத்தின் பல மூலைகளிலும் பரவி இருந்ததற்கு ஆயிரம் ஆதாரங்கள் இன்று காணக்கிடைக்கிறது. ஐரோப்பிய சமூகம் புதிதாக கண்டறிந்த, அமெரிக்க கண்டத்தில் கூட, ஆறாயிரம் வருடத்திற்கு முன்பே நமது ஹிந்து சென்று சிவ வழிபாட்டை நடத்தி இருப்பதற்கு அசைக்க முடியாத சான்றுகள் இருக்கின்றன. அவைகள் எல்லாம் உண்மை என்று வரலாறும், விஞ்ஞானமும் ஏற்றுக்கொள்கிறது.

நாங்கள் கேட்பது அதை அல்ல. நமது கண்ணன், நமது கந்தன், நமது கணபதி இப்படிப்பட்ட தெய்வ மூர்த்திகள் யாராவது ஒருவர் இந்த மண்ணில் நிஜமாக நடமாடினார்கள். மக்களோடு, மக்களாக இரத்தமும் சதையுமாக வாழ்ந்தார்கள் என்பதற்கு ஆதாரம் இருக்கிறதா? வரலாறு கூறுகிறதா? புதைபொருள் ஆய்வாளர்கள் அதற்கான சான்றுகள் எதையும் இதுவரை கண்டுபிடித்து தந்திருக்கிறார்களா? என்று அடுக்கடுக்கான கேள்விகளை கேட்கிறார்கள். அந்த கேள்விகளுக்கு பதில் கூறுவதற்கு பலரும் திக்கு முக்காடுகிறார்கள். காரணம் புராணங்களைப்பற்றியும், இதிகாசங்களைப்பற்றியும் நமக்கு கற்பிக்க பட்டிருக்கின்ற விஷயங்கள் அனைத்துமே அவைகள் கற்பனைகள், நடைபெறாத, நடைபெற முடியாத சம்பவங்களின் தொகுப்புகள். சில நல்ல கருத்துக்களை எடுத்துக்கூற கதை வடிவாக இருக்கும் புத்தகங்களே தவிர வேறொன்றும் இல்லை என்ற போதனை தான் காரணமாகும்.

புராணங்கள் என்றாலே பொய் என்ற பிரச்சாரம், மிக வலுவாக நமது நாட்டில் திட்டமிட்டு நடந்து வருகிறது. அந்நியர்கள் இந்த தேசத்தை ஆண்டபோது அவர்களது ஆட்சியையும், அதிகாரமும் நிலைக்க வேண்டும் என்பதற்காக நமது சொந்த மண்ணின் பெருமை மிக்க பண்பாட்டுக்கூறுகளை போலி என்று கூறி, பொய்யான வரலாறுகளை திரித்து வைத்தார்கள். அவர்களுக்கு பின்வந்த மதச்சார்பற்றவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் நாத்திகர்கள், அந்நியர்களின் அடிச்சுவட்டை மிக விசுவாசமாக பின்பற்றி, நமது மூளையையும் துருப்பிடிக்க வைத்து விட்டார்கள். அதன் விளைவாகவே உண்மை எது? பொய் எது? என்று தெரியாமல் நாம் தடுமாறுகிறோம்.

மகாபாரதத்தை பற்றி பல விமர்சனங்கள் உண்டு. அவற்றில் மிகவும் முக்கியமானது துவாபர யுகத்தில் மகாபாரதம் நடந்ததாக கூறபடுகிறது துவபார யுகம் என்பது இன்றைக்கு மிகச்சரியாக ஐயாயிரத்து நூறு ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட காலம். வரலாற்றுப்படி, இந்த காலத்தை கணக்கிட்டால் இது கற்காலம். இந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதன், வேட்டையாடவும் தன்னை பாதுகாத்து கொள்ளவும், கற்களால் செய்யப்பட்ட ஆயுதங்களை மட்டுமே பயன்படுத்த தெரிந்தவனாக இருந்தான். ஆனால் மகாபாரத கதையிலோ பல வித அஸ்திரங்கள் பேசப்படுகிறது. அவைகள் கொத்து கொத்தாக மனிதர்களை சாகடிக்கும் வல்லமை கொண்டது என்றும் சொல்லப்படுகிறது. சரித்திர உண்மைக்கும், மகாபாரத கருத்துக்கும் இத்தனை இடைவெளி இருக்கும் போது, இதிகாச கூற்றுகளை உண்மை என்று நம்புவது முழுமையான அறியாமை அல்லவா? இதிகாசமே கற்பனை எனும் போது அதில் வருகின்ற கடவுள் மட்டும் எப்படி நிஜமானவராக இருப்பார்?

எனவே ஹிந்துமத கடவுள் சரித்திரம் என்பது நம்பிக்கைகள் மட்டுமே. அவற்றில் உண்மை இருக்காது. ஆதாரங்களை தேடக்கூடாது என்ற வாதங்கள் ஓங்கி ஒலிக்கின்றன. இவற்றை கேட்கும் போது, நமது காதுகளில் துப்பாக்கி குண்டுகள் பாய்ந்தது போல வேதனையாக இருக்கிறது. நான் நாளும் தொழுகின்ற கண்ணன் கற்பனையா? அவனது புல்லாங்குழலின் இன்னிசையும், ஆயர்பாடி லீலையும் வெறும் மாயத்தோற்றமா? அவன் எனக்கு படிப்பினையாக தந்த கீதை பொய்யான வேதமா? இத்தனை காலம் நான் நிழலை நிஜமாக நம்பி வந்தேனா? என் நம்பிக்கை பொய் என்றால் என் வாழ்க்கை பொய்யாகாதா? என் தெய்வம் பொய் என்றால் நானே பொய்யாக மாட்டேனா? இப்படி நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் கேள்விக்கனைகள் உற்பத்தியாகி கொண்டே இருக்கிறது. நமது நம்பிக்கைக்கு ஆதரவான குரல் எங்கேயாவது கிடைக்காதா பற்றிக்கொள்ள எதுவுமே இல்லாமல், தரையில் கிடந்த முல்லைக்கொடிக்கு தனது தேரை கொடுத்த வள்ளல் போல் நமது நம்பிக்கையும் நிஜமென்று கூறும் ஒரு ஆய்வாளன் வரமாட்டானா? என்ற ஏக்கம் நம் அனைவருக்குமே உண்டு.

மிக சன்னமான குரலில், ஒரு ஆதரவு கருத்து வருகிறது. ஐயாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்தியாவில் அனைத்து பகுதியிலும் முழுமையான நாகரிகமே இல்லாத, கற்கால மனிதர்கள் மட்டுமே வாழ்ந்தார்கள் என்பது உண்மை அல்ல. இன்று கூட, நாகரீகத்தின் உச்சியில் இருக்கிறோம் என்று வாய்கிழிய பேசி கொண்டிருக்கிறோமே! இந்த இரண்டாயிரத்து பதினான்காம் ஆண்டில் கூட மத்திய பிரதேசத்தில், உத்தரகண்ட்டில், கேரளாவில், தமிழ் நாட்டில், நீலகிரியில் நாகரிகப்பாதைக்கு வராத ஆதிவாசிகள் பலபேர் வாழ்கிறார்கள். இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, ஸ்ரீலங்காவில், அமேசான் நதிக்கரை ஓரங்களில், ஆப்பிரிக்கா காடுகளில் ஏராளமான காட்டுவாசிகள் வாழுகிறார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை சுவடிகளை இன்னும் ஆயிரம் வருடம் கழித்து வரும் ஆய்வாளன் கண்டறிந்து விட்டு இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டில் மனிதர்கள் இப்படித்தான் வாழ்ந்தார்கள் என்று முடிவு செய்தால் அது எப்படி மடமையோ? அதே போன்ற காரியம் தான் மகாபாரத காலத்தில், கற்கால மனிதர்கள் மட்டுமே இருந்தார்கள் என்பது.

இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்தில் கூறப்படுகிற நகரங்கள், மாடமாளிகைகள், கூடகோபுரங்கள் ஒன்றிற்கான சுவடுகள் கூட இன்று இல்லை என்பதற்காக, அந்த நகரங்கள் எல்லாம் வெறும் கட்டு கதைகள் என்று கூறிவிட இயலாது. ஏனென்றால் மகாபாரதம் சம்மந்தப்பட்ட இடத்தில் மிகப்பெரிய ஆய்வுகள் ஏதும் இதுவரை நடத்தப்படவில்லை. மிகச்சிறிய அளவில் குருஷேத்திரா, துவாராகா, அஸ்தினாபுரம் ஆகிய இடங்களில் நடந்த முதல்கட்ட ஆய்வில் கூட பல புதிய ஆதாரங்கள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. அவற்றை வைத்து மேலோட்டமாக ஆராய்ந்தால் கூட, மகாபாரதத்தின் நிகழ்சிகள் பல உண்மை என்ற முடிவுக்கு வரவேண்டிய நிலைமை இருக்கிறது. கடலுக்கு கிழே சென்றுவிட்ட துவாரகை, கண்டுபிடிக்க பட்டுவிட்டது. அவைகளில் நடக்கும் ஆய்வுகள் இன்னும் பல உண்மைகளை நமக்குத்தரும். கண்ணன் கற்பனை பாத்திரம் அல்ல. கற்சிலை வடிவாக மட்டும் வாழ்பவன் அல்ல. நிஜமாகவே மனித உடலோடு இந்த பூமியில் நடமாடிய தெய்வ புருஷன் என்பது தெரியவரும் என்று டாக்டர்  எஸ்.ஆர்  ராவ் போன்ற தொல்லியல் அறிஞர்கள் கூறுவது நமது காதில் விழுகிறது.

அந்த ஆதாரங்களையும், இதிகாசத்தின் வர்ணனைகளையும் ஆதாரமாக கொண்டு கண்ணன் வாழ்ந்த காலத்திற்குள் சென்று பார்க்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் கண்ணனை பற்றிப்பேசினால், எழுதினால் சுகம், யாராவது சொல்லக்கேட்டால் சுகம், படித்தால் சுகம், அவனை ஒரு வினாடி சிந்தித்தால் கூட சுகமே! அந்த சுகத்தை நானும் என்னோடு சேர்ந்த வாசகர்களாகிய நீங்களும் தொடர்ந்து அனுபவிப்போம். அதற்கு கண்ணன் என்ற மாதவன், மாயவன், யாதவன், காதலன் நம்மோடு வருவான் நம்மில் ஒருவனாக இருந்து நமக்கு சுகம் தருவான், சுவை தருவான்.

தொடரும்...

பெண்கள் சந்நியாசிக்கு மாலை போடலாமா?


    ம்மாவின் மடியும், ஆண்டவனின் திருவடியும் நிம்மதி தரவில்லை என்று சொன்னால் அப்படி சொல்பவன் இடத்தில் எதோ கோளாறு இருப்பதாக அர்த்தம். இறைவனுக்கு நிகராக தாய்மை இருப்பதனால் தான் அவனை அம்மையே! அப்பனே என்று பணிந்தார்கள். தாயேனும் பரிவுடையவன் என்று போற்றினார்கள். தாயுமானவன் என்று பேர்கொடுத்து வாழ்த்தினார்கள். தாயை பற்றி பேசினால் சுகம், சிந்தித்தால் சுகம், தாயை நேராக கண்டாலோ ஆனந்தத்தின் எல்லையே தெரிந்தது போல் இருக்கிறது. அன்பு என்ற மஹாசமுத்திரம் நம் கண்முன்னால் ஊற்றெடுப்பது போல் இருக்கிறது.

அன்னையும் அன்புதான், அன்னையை சார்ந்த அனைத்துமே அன்புதான் இது என் அம்மாவிற்கு பிடித்த சட்டை. என் அம்மா விரும்புகிற பாடல் இது. என் தாயாருக்கு இந்த உணவு மிகவும் பிடிக்கும் என்று கூறுவதில் மட்டுமல்ல அம்மாவை போல் வடிவுடைய யாராவது ஒரு பெண்ணை பார்த்தாலும், தாயன்போடு ஏதாவது ஒரு மாதரசி நம்மிடம் பேசினாலும் கண்களின் ஓரத்தில் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஈரக்கசிவு கண்டிப்பாக வருகிறது. நாம் வாழ்நாளில் சந்திக்கிற எல்லாவிதமான பெண்களும் நமது தாயாரை  போல் தெரிவதில்லை. யாராவது ஒரு பெண் அப்படி தெரிவாள் அப்படி பார்த்தால் கையெடுத்து வணங்கத்தோன்றும். அவளது ஆறுதல் மொழிகளை கேட்டால் தாலாட்டு கேட்பது போல் இன்பம் பிறக்கும்.

இதை இங்கே ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், தொலைபேசி வழியாக தினசரி பல மனிதர்கள் என்னோடு பேசுவார்கள். அவர்கள் அனைவருமே சொந்த பிரச்சனைகளை அதிகம் பேசுவார்கள். அதற்காக ஆலோசனை கேட்பார்கள் நான் கூறும் ஆலோசனையும், அறிவுரையும் அவர்களுக்கு பயனுடையதாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் பிறகு மீண்டும் எப்போதாவது ஒரு நேரம் பேசுவார்களே தவிர அப்படி பேசுகின்ற நேரத்தில் தவறி கூட நமது நலத்தை விசாரிக்க மாட்டார்கள். எனக்கு உடல்நலம் சரியில்லை நான் பிறகு பேசுகிறேன் என்று சொன்னாலும் கூட நான் சொல்வதையாவது சிறிது கேளுங்கள் என்று பிடிவாதம் செய்வார்களே தவிர விட்டுவிட மாட்டார்கள். அப்படிப்பட்ட மனிதர்களுக்கு மத்தியில் சில நல்ல இதயங்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எனது நலத்தில் மிக அக்கறையோடு நடந்து கொள்வார்கள் அவர்களில் ஒருவர் லண்டனில் இருக்கும் திருமதி.குமார் என்ற அம்மையார்.

அவர் பேசும் போது, என் அம்மா என்னோடு பேசுவது போலிருக்கும் நான் ஒரு சந்நியாசி, வாழ்க்கையின் அனைத்து பகுதிகளையும் கடந்தவன் என்பதை பற்றி சிறிது கூட கவலைப்படாமல் மனதார, வாய்நிறைய  என்னை வாழ்த்துவார்கள். அதில் அவர்களது உரிமையும், அக்கறையும் தெளிவாக தெரியும். ஊரை நீங்கள் வாழ்த்தலாம். உங்களை வாழ்த்த எனக்கு உரிமை உண்டு என்பார்கள். அந்த உரிமை எனது தாய்க்கும் உண்டு, இவருக்கும் உண்டு என்று நினைக்கும் போது மெய் சிலிர்க்கும். அப்படிப்பட்ட அந்த அம்மையார் இன்று தொலைபேசியில் ஒரு தகவலை என்னோடு பகிர்ந்து கொண்டார்கள்.

அவர்கள் சிறுவயதாக இருந்த போது, ஒரு சந்நியாசிக்கு மலர் மாலை அணிவித்து வரவேற்கச்சொன்னார்களாம். இவர் மறுத்து விட்டாராம். காரணம் பெண்ணாக இருப்பவள் கணவன் கழுத்தில் மட்டுமே மாலை அணியவேண்டுமே தவிர, மறந்தும் கூட மற்றவர்கள் கழுத்தில் அவர்கள் பெரியவர்களாக இருந்தாலும், ஆன்மீக ஞானிகளாக இருந்தாலும், மாலை அணியக்கூடாது அது தவறு என்று சொன்னார்களாம். அப்படி சொன்னது ஒருவேளை தான். சந்நியாசிகளை அவமரியாதை செய்ததாக இருக்குமோ என்ற சந்தேகம் அந்த மாதரசிக்கு இத்தனை வயது கடந்து இப்போது வந்திருக்கிறது. அதனால் அவர்கள் அதற்கு விளக்கம் கேட்டார்கள்.

மாலை அணிவித்தல் என்பது இந்திய மரபிலும், தமிழ் மரபிலும் மிகவும் முக்கியமான நிகழ்வாகும். அரசியல் தலைவர்களுக்கு மாறி மாறி மாலைகள் போடுவது போல, அனாவசியமாக எல்லோருக்கும் மாலை போடக்கூடாது. ஆனால் இன்று நமது பண்பாடு சிதைந்து மாலை போட்டுக்கொள்வதற்கு தகுதி இருக்கிறதோ இல்லையோ, அனைவரும் விருப்பத்தோடு மாலைகளை வாங்கி அணிந்து கொள்கிறார்கள். மலர்மாலை என்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் திருமணத்தின் போதும், இறப்பின் போதும் கண்டிப்பாக அணியக் கூடியதாக இருக்கிறது. நாகரீகமே கிடையாது என்று கூறுகிற ஆப்பிரிக்க வனவாசிகளிடமும் இந்த இரண்டு சமயத்தில் மாலை அணியும் பழக்கம் இருக்கிறது. ஐரோப்பிய, நாகரீகவாதிகளுக்கும் கூட இந்த பழக்கம் உண்டு. எனவே மாலை அணிவது என்பது உலகத்தின் பொது பண்பாகும்.

ஆனால், நமது தேசத்தில் மட்டும் தான் மாலை அணிவதற்கும், தனித்தனி கால கட்டங்களை, தனித்தனி சடங்கு முறைகளை ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கிறோம். இதில் பொருள் இல்லாமல் இல்லை. பொதுவாக மலர்மாலைகள் ஆண்டவனுக்கும், அரசனுக்கும் சொந்தமானது. அரசன் என்றால் நாட்டை ஆள்பவன் மட்டும் என்ற பொருள் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை. தலைமை பொறுப்பில் எவன் இருந்தாலும் அவன் அரசனாகவே கருதப்படுவான். ஒரு கூட்டுறவு வங்கியின் தலைவராக இருப்பவன் கூட, அந்த வங்கியை பொறுத்தவரை அரசன். அதனால் அவனுக்கு மாலை மரியாதை செய்யலாம்.

ஒரு இளைஞன் நேற்றுவரை பிரம்மச்சாரியாக இருந்து, இன்று திருமணம் முடிந்து கிரகஸ்தனாக குடும்பம் நடத்த போகின்ற போது, அவன் குடும்ப தலைவன் என்ற பொறுப்பை ஏற்கிறான். எனவே அங்கு அவன் மாலைக்கு உரியவன் ஆவான். அவனே இறந்து போய்விட்டால், சிவலோக பதவியையோ, வைகுந்த பதவியையோ அடைந்தவனாகிறான். அப்போதும் அவனுக்கு மலர்மாலை சொந்தமாகிறது. இந்த இரண்டு நேரங்கள் தவிர வாழ்க்கை என்பதை முற்றிலுமாக துறந்து, இரண்டாவது பிறப்பாளனாக சந்நியாசி என்பவன் வருகிறான். அவன் ஹிருதயத்தில் இறைவனை சுமப்பவனால் அவனது திருமேனி ஆலயமாகிறது. எனவே அவன் எந்த நேரமும் மலர்மாலையை பெறக்கூடிய தகுதி பெற்றவனாக இருக்கிறான்.

அம்மையாரின் கேள்வி பெண்கள் மாலை போடலாமா? கூடாதா? என்பது தானே தவிர யாருக்கு மாலை போட வேண்டும்? யாருக்கு போடக்கூடாது? என்று விளக்கம் கேட்பது அல்ல. பண்பாட்டில் பெண்களுக்கு மிக முக்கியமான இடம் கொடுக்கபட்டிருக்கிறது அதனால் தான் பெண்களை மதிக்காத சமூகம் அழிந்து போய்விடுமென்று நமது சாஸ்திரங்கள் சொல்கின்றன. ஆண்கள் செய்கின்ற பல வேலைகளை பெண்களாலும் செய்யமுடியும் என்றாலும் சில காரணத்திற்காக அவர்களை செய்யக்கூடாது என்று நமது சமூகம் தடுக்கிறது. அதற்கு காரணம் இல்லாமல் இல்லை.


ஆதி காலத்தில் மனிதன், மரங்கள் அடர்ந்த குகையில் வாழுகின்ற போது தனக்குரிய வாழ்க்கை துணையை தேர்ந்தெடுத்ததன் சின்னமாக பரஸ்பரம் மாலைகளை மாற்றி கொண்டனர். அதன் விரிவாக்கம் தான் தாலி அணியும் பழக்கம் என்று கூறலாம். இருந்தாலும், மாப்பிளையும், பெண்ணும் மாலை மாற்றிக்கொள்ளும் பழக்கம் இன்றுவரை தொடர்கிறது. பெண்கள், தான் கட்டுகிற கணவன் ஒருவனுக்கே மாலை அணிவிக்க வேண்டும் என்கிற பழக்கம் தமிழ்நாட்டிற்கு சொந்தமானது அல்ல. ராஜபுத்திரர்களுக்கு சொந்தமானது ஆகும். ராஜபுத்திர பெண்கள், ஒரு வீரனின் வாளுக்கு மாலை அணிவித்து விட்டால் கூட அடுத்தவனை புருஷனாக ஏற்க மாட்டார்கள். அரசர்கள் நடத்தும் சுயவரத்திலும், கணவனாக வருபவனுக்கு மாலை அணிவித்து தேர்ந்தெடுக்கும் பழக்கம் பிற்காலத்தில் வளர்ந்து, பரதகண்டம் முழுவதும் கட்டியவனுக்கு மாலை அணிவிக்க வேண்டும் என்ற மரபு ஏற்பட்டு விட்டது.

ஆதிகாலம் தொட்டே, கணவனுக்கு தான் பெண் மாலை சூடுவாள். வேறொருவனுக்கு மாலை சூடினால் அவள் கற்பு நிலையிலிருந்து தவறியவளாக கருதப்படுவாள் என்று போதனை நடந்து வருகிறது. அதன் விளைவாக தான் அம்மையாரும் அன்று அப்படி பேசியிருக்கிறார். அதில் அவருடைய தவறு இருப்பதாக அவர் வேண்டுமென்றே பெரியவர்களை அவமரியாதை செய்திருப்பதாக நாம் கூறமுடியாது. சமூகம் கருதியதை அவர் எதிரொலித்திருக்கிறார். ஆனால், உண்மையில் ஒரு பெண் கணவனுக்கு மட்டும் தான் மாலை அணிய வேண்டுமா? மற்றவர்களுக்கும் அணியலாமா? என்பதை சற்று பரந்துபட்டு சிந்திக்க வேண்டும்.

நமது தொன்மையான தமிழ் இலக்கியங்களில், போர்க்களங்களுக்கு செல்லும் தனது வீர புதல்வர்களை மலர்மாலை அணிவித்து வழியனுப்பி வைக்கும் தாய்மார்களையும் வெற்றி வீரனாக, வீடு திரும்பும் தமையனுக்கு மாலை அணிவித்து வரவேற்கும் சகோதரிகளையும் காண்கிறோம். இது மட்டுமல்ல வெற்றிபெற்ற அரசனுக்கு, மாலை அணிவித்து பாராட்டு தெரிவிக்கும் பெண்மக்கள் பலரைப்பற்றியும் இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. நமது இதிகாசங்களிலும், புராணங்களிலும் ரிஷிமார்களை வரவேற்க ஆண்-பெண் என்ற பேதம் இல்லாமல் மாலைகளை அணிவித்தார்கள் என்பதை பார்க்கிறோம். ஆக, இவற்றை எல்லாம் பார்க்கும் போது வேற்று ஆடவருக்கும் பெண்கள் மாலை அணிவிக்கலாம். ஆனால் அதில் சில இலக்கண வரைமுறைகள் இருந்திருக்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது.

இருந்தாலும் கணவனை தவிர, வேறொருவனுக்கு மாலை அணிவிக்க மாட்டேன் என்ற உறுதியை நாம் வரவேற்பதில் தவறு இருப்பதாக நினைக்கவில்லை. ஒவ்வொரு தனிமனிதனுக்கும் சுதந்திரம் உண்டு. தனக்கு விரும்பியதை, தான் சரியென்று நம்புவதை கடைபிடிப்பதில் தவறு அல்ல. ஆனால் அதே நேரம், அந்த காரியத்தை வேறொருவர் செய்தால் அதை குற்றம் கூறுவதும், குறை பேசுவதும் தவறாகும். எனது இந்த பதில் திருமதி.குமார் அம்மையாருக்கு மட்டும் உரியது அல்ல அவரைப்போன்று நிறையப்பேர் உள்ளதனால், அவர்களும் அறிந்து கொள்ள உண்மை நிலையை விளக்கினேன். விளக்க வைத்த அன்னையின் அன்புக்கு நன்றி.





விஜய் டி.வி.யின் கபட வேடம்



    லங்கையைச்சேர்ந்த ஒரு நண்பர் அவர் பிறப்பால் புத்த மதத்தை சார்ந்தவராகவும், சிங்களவராகவும் இருந்தாலும் கூட மிக நன்றாக தமிழ் அறிந்தவர். ஹிந்து மதத்தின் மேல் மதிப்பும், மரியாதையும் வைத்திருப்பவர். ஸ்ரீமத்  இராமனுஜரின் பெயரில் அவருக்கு நிறைய பக்தி உண்டு. எப்போதாவது ஒருமுறை தொலைபேசியில் பேசுவார். அடிக்கடி கடிதம் எழுதுவார். சமீபத்தில் சென்ற வாரம் அவர் என்னோடு பேசும் போது விஜய் டிவியில் மஹாபாரத தொடர் வருகிறதே அதை பார்த்தீர்களா என்று கேட்டார். வருவதாக தெரியும் நேரமின்மையால் பார்க்கவில்லை என்று பதில் சொன்னேன். எனக்காக ஒருமுறை பாருங்கள். எனக்கு அதில் ஒரு சந்தேகம் இருக்கிறது என்றார்.

என்ன சந்தேகம் என்று அவரிடம் கேட்டேன். மஹாபாரத கதைப்படி, பீஷ்மரை போரில் வீழ்த்துவது, அர்ஜுனன். பீஷ்மரின் உடம்பில் கணை பாய்ந்து கீழே சாய காரணமாக இருந்தது, அர்ஜுனன் மட்டுமே என்று படித்திருக்கிறேன். ஆனால் இந்த தொடரில் அர்ஜுனன் முதல் அம்பு தொடுத்து பீஷ்மரை கீழே தள்ளுகிறான், பிறகு பாண்டவர்கள் அனைவரும் தொடர்ச்சியாக பீஷ்மர் மீது அம்புகளை போடுகிறார்கள். சரியான காட்சியா? இதற்கு மஹாபாரதத்தில் ஆதாரம் ஏதாவது உண்டா? என்று கேட்டார். 

அவர் கூறிய தகவல் எனக்கு பேரதிர்ச்சியை தந்தது. பீஷ்மரை வீழ்த்தியது அர்ஜுனன் என்பது தான் காலம் காலமாக சொல்லப்படும் விஷயம். மஹாபாரதத்திலும் அப்படித்தான் இருக்கிறது. வியாசரும் இதைத்தான் எழுதி இருக்கிறார். வில்லிப்புத்தூர் ஆழ்வாரும், இதனையே சொல்கிறார். பாரதத்தின் மூல நூல்கள் இந்த மாதிரி சொல்கிற போது, இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டு பாண்டவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து பீஷ்மரை வீழ்த்தியதாக காட்டுவது எவ்வளவு பெரிய தவறு. எவ்வளவு பெரிய பொய்யான சித்தரிப்பு என்பதை யோசித்துப்பார்த்தேன். மேலும் அந்த தொடரில் சில காட்சிகளை பார்த்த போது, தொடர் ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பு போடுகின்ற எச்சரிக்கை வாசகங்களே அதிர்ச்சியை தந்தது. 

மஹாபாரதத்தை கற்பனைக்கதை என்று விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள். மஹாபாரதம் முழு முதற் கற்பனை என்று சொல்வதற்கு இவர்கள் யார்? விஜய் டிவி நிர்வாகம் இதற்கென்று செய்த ஆய்வுகள் என்ன? என்பதை அவர்களால் விளக்க முடியுமா? ஒருவேளை பைபிள் கதைகளை தொடராக தந்தால் அதை கற்பனை என்று இவர்களால் பகிரங்கமாக அறிவிக்க முடியுமா? மேலும் இது எந்த மதத்தாரையும் புண்படுத்துவதற்கு எடுக்கப்பட்டது அல்ல என்கிறார்கள். மஹாபாரதம் எந்த மதத்தாரை புண்படுத்துகிறது? மஹாபாரதம் எழுதப்பட்ட நாளில், இந்த நாட்டில் வேறு எந்த மதங்கள் இருந்தது? இல்லாத மதங்களை மஹாபாரதம் ஏன் புண்படுத்த வேண்டும்? எதைச்செய்தாலும் ஒருமுறைக்கு பலமுறை யோசிக்க வேண்டிய வெகுஜன ஊடகங்கள், சனாதன தர்மத்தின் விஷயங்கள் என்பதனால் அவற்றைப்பற்றி எந்த அக்கறையும் இல்லாமல், மனம் போன போக்கில் செயல்படுவது எந்த வகையில் நியாயம்?

மேலும் இந்த தொடரில், வேறு ஒரு காட்சி வருகிறது. அபிமன்யு யுத்தத்தில் மடியும் போது கிருஷ்ணன் அழுவதாக எடுத்திருக்கிறார்கள். பகவான் கிருஷ்ணன் தன் மரணத்தை கூட சிரித்த முகத்தோடு வரவேற்றவன். அவன் இன்னொரு மரணத்தை கண்டு வருத்தப்பட வேண்டிய அவசியம் என்ன? அப்படி வருத்தப்படுவது ஸ்ரீ கிருஷ்ணனின் பரமாத்மா என்ற தன்மைக்கு குறைவு வராதா? என்பதை தொலைக்காட்சி நிர்வாகம் சிந்திக்கவே இல்லை. இயேசு நாதரை அல்லது முகமது நபியை அவர்களது சொந்த இயல்பில் இருந்து மாறுபட்டதாக இவர்களால் காட்ட முடியுமா? அப்படி காட்டி விட்டு இது ஊடக சுதந்திரம் என்று இவர்களால் காலம் கழிக்க முடியுமா? என்பதை சிந்திக்க வேண்டும். 

மஹாபாரதம் என்பது இமயமலை போல, கங்கையை போல, இந்து மஹா சமுத்திரத்தை போல எப்போதும் இருப்பது. அதை விஜய் டிவி என்ற சின்னஞ்சிறிய கொசு கடித்து, குடித்து விட முடியாது. அதனால் இவர்கள் மஹாபாரதத்திற்கு எந்த வியாக்கியானம் சொன்னாலும் நமக்கு கவலை இல்லை. ஆனால் இல்லாத ஒன்றை இருப்பது போல காட்டுவது மிகப்பெரும் வரலாற்றுப்பிழையாகும். காந்தியை சுட்டது கோட்சே என்று அனைவருக்கும் தெரியும். ஆனால் அவரை பத்துபேர்கள் சுற்றி நின்று சுட்டார்கள் என்று யாராவது ஒரு முட்டாள் நாளைக்கு படமெடுத்தால் அதற்கு விஜய் டிவி இன்று வழிவகுத்து கொடுத்தது போல் ஆகிவிடும். 

இந்திய பண்பாட்டை, இந்திய இலக்கியங்களை தாழ்த்திப்பேசுவதும், தரக்குறைவாக விமர்சனம் செய்வதும், இல்லாத புனைக்கதைகளை உருவாக்கி நடமாட விடுவதும் மேற்கத்திய நிறுவனங்கள் தொன்று தொட்டு செய்து வரும் காரியமாகும். அந்த பணியை தான் விஜய் டிவியும் செய்கிறது என்றால், அது திருந்த வேண்டிய அவசியமில்லை. காலம் ஒருநாள் அந்த நிர்வாகத்திற்கு திருந்த கற்று தரும்.




பாம்பாக பிறந்த குழந்தை



    குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். சமீபத்தில் என் தங்கைக்கு குழந்தை பிறந்தது. அந்த குழந்தையின் உடம்பில், பாம்பு உடம்பில் இருப்பது போல செதில் செதிலான தோல் அமைந்துள்ளது. கண்கள் கூட, பாம்பின் கண்ணை போலவே இருக்கிறது. குழந்தையின் ஜாதகத்தை பார்த்த ஜோதிடர் ஒருவர், தாய் - தகப்பன் இருவருக்கும் நாக சாபம் இருக்கிறது. அதனால் தான் குழந்தை இப்படி பிறந்திருக்கிறது என்று சொல்கிறார். எங்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, பயமாக இருக்கிறது. குருஜி அவர்கள் தயவு செய்து குழந்தையின் நல்வாழ்விற்கு வழிகாட்டுமாறு அன்போடு வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
கமலவேணி,
சிங்கப்பூர்.



  ருவர் ஜாதகப்படி, எந்த லக்கினத்தில் வேண்டுமானாலும் பிறந்திருக்கலாம். அந்த லக்கினத்திற்கு ஐந்தாவது வீட்டில், எந்த சுப கோளின் பார்வை படாமல் இருந்தாலும், ஐந்தாவது வீட்டு அதிபதியோடு ராகு சேர்ந்தாலோ, அல்லது ஐந்தாம் இடத்தில், ராகு இருந்தாலோ அவர்களுக்கு நாக சாபம் இருப்பதாக கூறவேண்டும்.

மேலும் ஒருவரது லக்கினத்தில் ராகு அல்லது கேது அல்லது ஒன்பதாவது வீட்டில் இந்த கிரகங்களில் ஏதாவது ஒன்று இருந்தாலும் நாக சாபம் இருக்கிறது என்று தெளிவாக கூறலாம். ஆனால் இப்படி நாக சாபம் இருந்தால் குழந்தையே பிறக்காது என்று சொல்லலாமே தவிர குழந்தை பாம்பை போன்று பிறக்கும் என்று கூறமுடியாது. அதற்கு எந்த சாஸ்திர ஆதாரமும் கிடையாது.

உங்கள் தங்கையின் குழந்தை சர்பத்தின் சாயலாக இருப்பதற்கு வேறு காரணம் தெரிகிறது. குழந்தையும், ஆறாம் பாவத்தை செவ்வாயும் ராகுவும் தாக்குகின்றன. இதனால் குழந்தையின் இரத்தமும், சருமமும் பாதிப்படைந்துள்ளன. இதனாலேயே இந்த குறைபாடு இருக்கிறது. இது உடல் சார்ந்த நோய் தவிர வேறு அல்ல.

குழந்தையின் நோய் தீர, ஆயுர்வேத முறைப்படி சிகிச்சை அளியுங்கள் ஆறு மாதத்திற்கு ஒருமுறை வீட்டில் தன்வந்திரி ஹோமம் செய்து வாருங்கள். குழந்தையின் மூன்றாவது வயதில் பரிபூரண சுகம் கிடைக்கும்.



குடைக்குள் இருக்கிறது மந்திர ரகசியம் !


சித்தர் ரகசியம் - 15

    சிந்தனை செய்கின்ற ஆற்றல், மனித உடம்பில் எந்த பகுதியில் இருக்கிறது என்று இதுவரை முடிவாக தெரியவில்லை என்றாலும், மூளையின் ஒரு பகுதியிலிருந்து சிந்தனைத்திறன் செயல்படுகிறது என்று அறிவுலகம் நம்பி ஏற்று வருகிறது. இப்படி மூளையிலிருந்து உற்பத்தியாகுகின்ற சிந்தனை என்ற எண்ணங்களை உடல் முழுவதும் எடுத்துச்செல்லும் பொறுப்பு நாடிகளுக்கு இருக்கிறது. இந்த நாடிகள் மூலமாகவே குண்டலி சக்தியும் கீழே இருந்து மேலே ஏறிச்செல்கிறது.

நாடிகள் என்பது மிகவும் நுட்பமானது. சாதாரண கண்களுக்கு தட்டுப்படாதது. மனித உடம்பிற்குள் இருக்கும் எலும்புகளை பார்க்கலாம். உள் உறுப்புகளை பார்க்கலாம். நரம்புகளையும் பார்க்கலாம். நாடிகளை மட்டும் பார்க்க முடியாது. நவீன உலகம் கண்டுபிடித்துள்ள மிக நுட்பமான பூதக் கண்ணாடிகளின் துணை கொண்டு கூட நாடிகளை கண்டறிய முடியாது. இப்படி கண்ணுக்கே தெரியாத நாடிகள் இருக்கிறது இவைகள் தான் மனித உடலை ஆட்சி செய்கிறது. உயிர் உடலில் தங்குவதற்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது என்று உலகிற்கு முதல்முறையாக உணர்த்தியவர்கள் நமது சித்தர்களே ஆவார்கள்.

“பூத சுத்தி சம்ஹிதை” என்ற பழமையான வடமொழி வைத்திய சாஸ்திர நூல் நாடிகளின் எண்ணிக்கை எழுபத்தி இரண்டாயிரம் என்கிறது. பிரபஞ்ச சாரம் என்ற நூலோ மூன்றுலட்சம் நாடிகள் உடம்பில் இருப்பதாக கூறுகிறது. சிவசம்ஹிதை என்ற அருமையான வைத்திய நூல் மூன்றரை லட்சம் என்றும் சொல்கிறது. எத்தனை இலட்சம், எத்தனை ஆயிரம் நாடிகள் இருந்தாலும் இடகலை, பிங்கலை, சுழுமுனை, சரஸ்வதி, லஷ்மி, மேதா, காந்தாரி, அலம்புடை, சந்குனி, குரு என்ற பத்து நாடிகளே முக்கியமானது என்று சித்தர்கள் கூறுகிறார்கள்.

மேலே கூறப்பட்ட பத்து நாடிகளில் சுழுமுனை நாடியும், மேதா நாடியும் சிறப்பான யோக நாடிகள் என்று தெரிகிறது. குண்டலினி சக்தி சுழுமுனை நாடி வழியாகவே மூலாதாரத்தில் இருந்து சகஸ்ரத்தை நோக்கி பயன்படுகிறது. முறைப்படியான யோக பயிற்சி உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே சுழுமுனை நாடி தெளிவாக பேசும். சுழுமுனை நாடி தாமரை தண்டின் நூல் போல முதுகெலும்பு அடியில் உள்ள மூலாதாரத்தில் குண்டலினி சக்தியின் நடுவில் பொருந்தி நின்று முதுகுத்தண்டு உட்புறம் வழியாக மேல் நோக்கி ஊடுருவிச்செல்கிறது. அப்போது இந்த நாடியோடு ஒரு நதி எப்படி கிளை நதிகளை தன்னோடு இணைத்துக்கொண்டு சர்வ வேகத்தோடு செல்லுமோ அதே போல சித்திர நாடி, வஜ்ர நாடி என்ற இரண்டு நாடிகளை இணைத்து கொண்டு பயணத்தை நடத்துகிறது.

இடைகளை நாடியும், பிங்கலை நாடியும் தண்டுவடத்தின் வெளியே இடது பக்கமும், வடது பக்கமும் பின்னிப்பிணைந்து இரண்டு நாகங்கள் போல நிற்கின்றன. இவைகள் சுவாதிஸ்தானம், மணிப்பூரகம், அநாகதம், விசுத்தி, அக்ஞை ஆகிய ஆறு ஆதாரங்களை தொடும்போது மட்டும் ஒன்றை ஒன்று நேருக்கு நேர் சந்தித்து கொள்கிறது. கத்தரிகோல் போன்று மேலே வருகின்ற இரு நாடிகளும் புருவமத்தியில் வந்து பிரிந்து, இடகலை நாடி இடது மூக்கையும், பிங்கலை நாடி, வலது மூக்கையும் ஆதாரமாக கொண்டு நிற்கிறது.

இடகலை, பிங்கலை மற்றும் சுழுமுனை ஆகிய நாடிகளுக்குள் இடைகலையிலிருந்து இரண்டு நாடிகளும் பிங்கலையிலிருந்து இரண்டு நாடிகளும் உருவாகி வடமாகவும், இடமாகவும் சென்று இரண்டு கண்களையும், இரண்டு செவிகளையும் செயல்படச்செய்கிறது சுழுமுனையிலிருந்து தோன்றுகிற ஒரு நாடி நாவின் அடிப்பகுதியில் நிற்கிறது. இந்த நாடிக்கு சிகுவை அல்லது சிங்குவை என்று சித்தர்கள் பெயர் சொல்கிறார்கள். சுவாதிஸ்தானத்தில் இருந்தும் இரண்டு நாடிகள் புறப்படுகிறது. இவை கீழ்நோக்கி சென்று ஆண்குறியை தொடுகிறது. இதற்கு சங்கிலி என்று பெயர். எருவாயை தொடுகின்ற இன்னொரு நாடிக்கு குரு என்று பெயர்.

இடகலை, பிங்கலை மற்றும் சுழுமுனை ஆகிய நாடிகள் கடவுளோடு மனிதனை இணைக்கும் நாடிகள் என்றால் சரஸ்வதி, லஷ்மி, மேதா ஆகிய நாடிகள் இந்த உலகின் வாழ்க்கையை மனிதனுக்கு செம்மையாக்கி தர உதவுகிறது. இடகலை நாடிக்கும், சரஸ்வதி நாடிக்கும் உறவு உண்டு அதே போல சுழுமுனை நாடிக்கும், மேதா நாடிக்கும் நெருக்கம் உண்டு சரஸ்வதி நாடி மூளையோடு தொடர்பு கொண்டது. மனிதனது சிந்தனையாற்றல் சரஸ்வதி நாடியின் வழியாகவே செயல்படுகிறது. இதனால் தான் கல்வி மற்றும் கலைகளின் கடவுளாக சரஸ்வதி தேவியை ஞானிகளும், முனிவர்களும் கண்டார்கள்.

லஷ்மி நாடி, சுழுமுனை நாடி, சரஸ்வதி நாடி மற்றும் மேதா நாடி ஆகிய நாடிகள் எல்லா மனிதர்களுக்கும் சமமாக செயல்படுவது கிடையாது. தனிமனிதனின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப கூட்டியோ, குறைத்தோ செயல்படுகிறது. இதன் செயல்பாட்டிற்கு வம்சா வழியும், பரம்பரையும் மற்றும் சுற்றுப்புறச் சூழலும் சுயசிந்தனையும் வெகுவான காரணங்களாக இருக்கிறது. சுருக்கமாக சொல்வது என்றால், மனிதன் திறமையானவனாக இருப்பதற்கும், திறமையற்று இருப்பதற்கும் இந்த நாடிகளே ஆதாரங்கள் என்று சொன்னால் அது மிகையில்லை.

கடவுளிடம் மனிதனை அழைத்து செல்லும் நாடிகளாக இடகலை, பிங்கலை நாடிகள் இருப்பதனால் அவைகள் பேதம் இல்லாமல் அனைவருக்கும் செயல்படுவதாக இருக்கிறது. பிராண சக்தியை உடம்பில் கட்டுப்படுத்தி, உடல் இயக்கத்திற்கு எந்த நேரத்தில், எது தேவை என்பதை கண்டறிந்து இந்த நாடிகள் செயல்படுகின்றன. அதனால் இவைகளை சூரியகலை என்றும் சந்திர கலை என்றும் சித்தர்கள் அழைக்கிறார்கள். சந்திரகலை என்ற பிங்கள நாடி செயல்படும் போது இடது மூக்கு வழியாக சுவாசம் நடக்கிறது. சந்திர கலை என்ற இடகலை நாடி செயல்படும் போது சுவாசம் வலது மூக்கில் நடைபெறுகிறது. சந்திரகலை செயல்பட்டால் சூரியகலை நின்றுவிடும். சூரியகலை இயங்கும் போது சந்திரகலை அசையாது. சந்திர கலை சுவாசம் குளிர்ச்சியையும், சூரியகலை சுவாசம் வெப்பத்தையும் உடம்புக்கு தரும். இந்த தட்பவெப்ப நிலையை பயன்படுத்தியே குண்டலினி சக்தி மனித உடம்பின் வெப்பத்தை சீரான நிலையில் வைக்கிறது.

சுவாசம் என்பது, மனித உடம்பில் பல இந்திர கலைகளை நடத்துவதாக இருக்கிறது. உடம்பு, உயிரோடு இருப்பதற்கு பிராணவாயுவை உள் வாங்கி வெளியே விடுவதோடு மட்டும் சுவாசத்தின் பணிகள் முடிவடைவது கிடையாது. அருள்நிலை என்ற ஆன்மீக பாதைக்கு நம்மை அழைத்து செல்வதற்கும், சுவாசம் பயன்படுகிறது. பொருள் நிலை என்ற இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு தேவையானதை பெற்றுக்கொள்வதற்கும் சுவாசம் பயன்படுகிறது. சுவாச ஓட்டத்தில் நமது ஆயுள் அளவு அடங்கி இருக்கிறது என்று வாசியோகம் குறிப்பிடுகிறது. அதுமட்டுமல்ல நாம் எதை விரும்புகிறோமோ அதை மிகச்சுலபமாக சுவாசத்தை நம் விருப்பபடி மாற்றி அமைத்துக்கொள்வதனால் பெறலாம் என்று ஹடயோகம் சொல்கிறது.

அந்த காலத்தில் பெரியவர்கள் பலர் கையில் குடை இல்லாமல் வெளியே போக மாட்டார்கள். மழை வெயில் இவற்றிடமிருந்து நம்மை காப்பாற்றி கொள்வதற்கு மட்டும் குடை பயன்படுவது கிடையாது. அதன் பயன் எல்லைகளை கடந்தது. வெகு நாட்களாக முடிவுக்கே வராமல் ஒருகாரியம் இழுத்தடித்துக் கொண்டே போகிறது என்றால் அந்த காரியத்தை முடிக்க செல்லும் போது இடது கக்கத்தில் குடையை நன்றாக அழுத்தி கொண்டு செல்வார்கள் அப்படி அழுத்தும் போது வலது மூக்கில் மட்டுமே சுவாசம் ஓடும். இது சூரிய சக்தியை நமக்குள் இழுத்து தருவதனால் நமது பேச்சை மற்றவர்கள் மந்திரம் போல கேட்பார்கள். முடியாத காரியம் சுபமாக முடியும்.

நாள் கணக்காக படிக்கிறேன், மணிக்கணக்காக விழித்திருந்தும் படித்து பார்க்கிறேன். உறக்கம் கெடுகிறதே தவிர, படித்தது எதுவும் மனதில் தங்குவதில்லை என்று பலருக்கும் குறையுண்டு. இவர்கள் மிகச்சுலபமான பயிற்சியின் மூலம் வலதுநாசி வழியாக சுவாசத்தை நடத்துவதற்கு கற்றுக் கொண்டால் படித்தது அனைத்தும் பச்சைமரத்தில் ஆணி அடித்தது போல மனதில் ஒட்டிக்கொள்ளும். இந்த பயிற்சி ஒன்றும் கடினமான பயிற்சி இல்லை. நாற்காலியில் அமர்ந்த நிலையிலோ, படுக்கையில் சாய்ந்த நிலையிலோ செய்யலாம். இடதுபகுதி பிருஷ்டத்தை நன்றாக அழுத்திக் கொண்டு உட்கார்ந்தால் வலது சுவாசம் சுகமாக நடக்கும். இப்படி சுவாசத்தில் எத்தனையோ சாதனைகளை செய்யலாம். சித்தர்களின் தலைவரான திருமூலர், தமது திருமந்திரத்தில் சுவாசத்தை மாற்றி அமைத்துக்கொண்டு தாம்பத்திய வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டால் என்ன குழந்தை வேண்டுமென்று விரும்புகிறோமோ அதை பெறலாம் என்று வழிவகை சொல்லி இருக்கிறார். இப்படி சுவாசத்தின் பயன்கள் விரிந்து கொண்டே செல்கிறது.


தொடரும்...


Next Post Home