( அமிர்த தாரா தீட்சை பெறுவதற்கு...........!! click here )



Idocs Guide to HTML  வரும் ஞாயிறு அன்று அமிர்த தாரா மஹாமந்திர தீட்சை  கொடுக்க படுகிறது தொடர்புக்கு Cell No = +91-8110088846 - Idocs Guide to HTML


நில பிரச்சனையை தீர்த்த மந்திர தீட்சை !



     குருஜி அவர்களுக்கு, நமஸ்காரம். ஐந்து வருடமாக வீடு கட்டத் துவங்கி, முடிக்க முடியாமல் தவித்துக்  கொண்டிருந்தேன். உங்களிடம் அமிர்ததாரா மகா மந்திர தீட்சை பெற்று, எப்படியும் வீட்டை கட்டி முடிக்க வேண்டும். அதற்கு இறைவன் துணை செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கில் மந்திரத்தை உறுதியுடன் ஜெபித்து வந்தேன். சென்ற வாரம் மீண்டும், வீடு கட்டும் பணியை துவக்கி விட்டேன். உங்கள் அருளாலும், ஆசிர்வாதத்தாலும் வீட்டு வேலை நல்லபடியாக முடியும் என்ற நம்பிக்கையில் இருக்கிறேன். எனக்காக பிரார்த்தனை செய்யவும்.

இப்படிக்கு,
துரைசாமி,
வாசுதேவநல்லூர்.


     குருஜி அவர்களுக்கு, பணிவான வணக்கம். வீடு கட்டுவதற்கு வங்கியில் கடன் கேட்டு, இரண்டு வருடங்கள் போராடி வந்தேன். உங்களிடம் தீட்சை பெற்ற பிறகு, கடன் கிடைப்பதற்கான சாத்தியக் கூறு அமைந்து, இன்று முதல் பங்கு கடன் வந்துவிட்டது. மகிழ்வோடு வீடு கட்ட துவங்க போகிறேன். உங்கள் ஆசிர்வாதம் தேவை.

இப்படிக்கு,
லூர்து மரியான்,
தூத்துக்குடி.


    குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். எங்கள் குடும்பத்திற்கு சொந்தமான பூர்விக இடங்கள் பலகாலமாக பாகப்பிரிவினை செய்யப்படாமல் இருந்தது. அமிர்ததாரா மஹாமந்திர தீட்சை எடுத்த பிறகு, பாகப்பிரிவினைக்கு சம்பந்தப்பட்ட உறவினர்கள் ஒத்துக்கொண்டு, அதற்கான பூர்வாங்க வேலைகள் துவங்கி இருக்கிறோம். எங்கள் காரியம் நல்லபடி நடக்க ஆசிர்வாதம் செய்யுங்கள்.

இப்படிக்கு,
ஜெயராஜ்,
நாகர்கோவில்.


    குருஜி ஐயா வணக்கம். நான் ரியல் எஸ்டேட் தொழில் செய்கிறேன். ஒரு வருடமாக வாங்கி போட்ட நிலங்கள் எதுவும் விற்பனை ஆகாமல், மிகவும் கஷ்டப்பட்டு கொண்டிருந்தேன். நீங்கள் தரும் மந்திர தீட்சை அறிந்து, அதை நம்பிக்கையோடு பெற்றுக்கொண்டேன். இப்போது சில இடங்கள் விற்பனையாக துவங்கி இருப்பது எனக்கு புதிய நம்பிக்கையை தருகிறது. வாழ்வளித்த உங்களுக்கு எத்தனைமுறை நன்றி கூறினாலும் போதாது.

இப்படிக்கு,
மாரியப்பன்,
கோபிச்செட்டிபாளையம்.


(பயன்பெற்றவர்களின் அனுபவ கடிதங்கள் இன்னும் தொடரும்...)



  அமிர்த தாரா மஹாமந்திர தீட்சை பெற்று அதனால் பலன் அடைந்த பலர் இதே போன்ற கடிதங்களை அனுப்பி இருக்கிறார்கள். அவர்களில் பலர் தங்களது ஊர் பெயரையும், தன் பெயரையும் சரிவர குறிப்பிடாததனால் அவர்கள் கடிதங்களை இங்கு பிரசுரிக்க இயலவில்லை. எனவே அமிர்த தாரா தீட்சையில் பயன் அடைந்தவர்கள் மற்றும் மந்திர தீட்சையின் மூலம் அனுபவங்களை பெற்றவர்கள் அனைவரும்  தங்களை பற்றிய தெளிவான விபரத்தோடு கடிதங்களை அனுப்புமாறு வேண்டுகிறோம். கடிதம் அனுப்ப -  sriramanandaguruji@gmail.com







காயத்ரி மந்திரம் எப்படி சொல்லாம்...?



குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். காயத்ரி மந்திரத்தை வாய்விட்டு உரத்த குரலில் பாராயணம் செய்வதனால் பலன் கிடைக்குமா? தயவு செய்து விளக்கம் தரவும்.

இப்படிக்கு,
நாகராஜன்,
கோவை.



தரேய பாஷ்யம் என்ற ஒரு நூல் இருக்கிறது. அதில் காயத்ரி மந்திரம் சொல்வதனால், அதாவது காயத்ரி மந்திரத்தை இன்னின்ன மாதிரி சொல்வதனால், இன்னின்ன பலன் கிடைக்கும் என்ற விளக்கம் இருக்கிறது.

பாஷகம், உபாம்ஷ, மானஷம் என்பது அந்த மூன்று வகையாகும். பாஷ்கம் என்றால், கெட்டியாக அதாவது அழுத்தம் திருத்தமாக நின்று நிதானமாக சொல்வதாகும். இப்படி சொல்வதற்கு, அதி தேவதையாக உமாதேவி இருக்கிறாளாம். இவள் தனது சக்திக்கு உட்பட்ட அனைத்து பலனையும் தருவாளாம்.

உபாம்ஷ என்றால் மெதுவாக உதடு மட்டும் அசையும்படி சொல்வதாகும். இதற்கு அதிதேவதை வாயு பகவான். எனவே இவர் இதற்கான பலனை தருவார். காயத்ரிதேவியே அதி தேவதையாக இருப்பது மானஷம் என்ற மூன்றாவது வகையில். மானஷம் என்றால் மனதிற்குள் சொல்வதாகும். இப்படி சொல்வதனால், காயத்ரியின் முழு பலனையும் அனுபவிக்கலாம். என்று ஐதரேய பாஷ்யம் உறுதியாக சொல்கிறது. எனவே மந்திரத்தை மனதிற்குள் சொல்வது தான் மிகச் சிறந்த வழிமுறையாகும்.







சந்தியாவந்தனம் நின்றுகொண்டு செய்யலாமா ?



குருஜி அவர்களுக்கு, நமஸ்காரம். சில வருடங்களுக்கு முன்னால், எனக்கு ஏற்பட்ட விபத்து ஒன்றினால், தரையில் உட்கார முடியாத நிலை இருக்கிறது. சந்தியாவந்தனம் போன்ற நித்திய கர்மாக்களை செய்வதற்கு ஆசைப்படுகிறேன். கீழே உட்கார முடியாத நிலையில், அவைகளை செய்யலாமா? அப்படி செய்வது சாஸ்திர குற்றம் ஆகாதா? தயவு செய்து விளக்கம் தாருங்கள்.

இப்படிக்கு,
சந்திர சேகரன்,
டெல்லி.




நின்று கொண்டு காயத்ரி செய்வதில், எந்த தவறும் கிடையாது என்று நினைக்கிறேன். காரணம், சூரியனுக்கு அர்க்கயம் கொடுத்து, காயத்ரி ஜபத்தை துவங்கும் போது, சூரியன் கண்ணுக்கு தெரியும் நேரம் வரையில், நின்று கொண்டு காயத்ரி ஜபம் செய்ய வேண்டுமென்று சாஸ்திரம் சொல்கிறது.

சாதாரண மனிதனே நின்று கொண்டு செய்யும் போது முடியாதவர்கள் செய்வதில், எந்த குற்றமும் கிடையாது. மேலும், ஹிந்து சமயத்தின் மிகப்பெரிய ஆச்சாரியார்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ மத்வாச்சாரியார் ததஸ்து உப விஷேத வா என்கிறார். அதாவது நின்ற நிலையிலே அமர்ந்த நிலையிலேயே ஜபத்தை தொடரலாம் என்பது இதன் பொருளாகும்.

இந்த இடத்தில், ஸ்ரீ மத்வரின் கருத்தை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், மத்வர் சம்பிரதாயங்களுக்கு மிக அதிகமான முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர் அப்படிப்பட்ட ஆச்சார சிரேஷ்டரே இதற்கு அனுமதி அளிக்கும் போது மற்றவர்களின் கருத்தை பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் என்று சொல்ல வந்தேன்.







வெற்றியின் நொடிகள்...!



ழுது அழுது கிடந்தது போதும்
தொழுது நின்று தோற்றது போதும்
எழுந்து நடந்தால் இன்னல் மாயும்
உழுத நிலமே உலகம் வணங்கும்

அலைகள் இருப்பது ஆழியின்  நன்று
உலையில் வீழ்வது உருக்கின் நன்று
கலையில் அழுவது கண்டால் நன்று
மலையில் ஏறினால் மருந்தும் நன்று

ஒருமுறை வருவதே உலக வாழ்க்கை
மறுமுறை அரிது மானிடர் யாக்கை
இருக்கும் போதே இழந்து நின்றால்
வருந்தும் தலைமுறை வருடங்கள் நூறு...

சாம்பலும் இங்கே சரித்திர மாகும்
ஆம்பல் மலரும் அம்புலி பகைக்கும்
மாம்பழச் சுவைக்கு வண் டினம் மயங்கும்
சோம்பல் மயக்கம் துயரத்தின் துவக்கம்

கண்ணீர் விட்டவன் கருகிப் போவான்
மண்ணைத் தொட்டவன் மறுபடி எழுவான்
புண்கள் என்பது புகழின் படிகள்
விண்ணைத் தொடுவதே வெற்றியின் நொடிகள்

வருவது வரட்டும் வாழ்ந்து பார்ப்போம்
தருவதை தரட்டும் தளரா துழைப்போம்
ஒருநாள் உலகம் உணர்ந்து கொள்ளும்
திருநாள் அன்றே தெய்வம் பேசும்







மயான வாடையும் மாய நிழலும் !


இருட்டின் சத்தம் 2

       வாசகர்களுக்கு வணக்கம். இன்றைய பதிவாக வந்திருக்கும் இருட்டின் சத்தம் என்ற கதை பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு குருஜியால் எழுதப்பட்ட நாவல். அந்த நாவலின் ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் இனி வரும் காலங்களில் நீங்கள் படித்து  இதய படபடப்போடு ரசிக்கலாம். மேலும் இத் தொடர்கதை பற்றிய விமர்சனத்தை தயங்காமல் எழுதுங்கள். காரசாரமான கருத்தாக இருந்தாலும் கூட, அதை ஏற்றுக் கொள்கிறோம். காரணம், இலக்கியம் என்பது செதுக்கப்பட வேண்டிய சிற்பம் என்பது நமது குருஜியின் கருத்து.

இப்படிக்கு,

குருஜியின் சீடன்,

ஆர்.வி.வெங்கட்டரமணன்.


    டியே! அம்புஜம் உன் பிள்ளையாண்டான் நாய் துரத்தின திருடன் மாதிரி ஓடி வந்து ரூமிற்குள் புகுந்து கதவை சாத்திக் கொண்டான். அவனுக்கு என்னாச்சி என்று விசாரி. வாசலில் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்த அண்ணாமலை வீட்டு உள்ளே பார்த்து இவ்வாறு குரல் கொடுத்தார்.

உங்களுக்கு வேறு வேலையே இல்லையா? எப்ப பார்த்தாலும் அவனையே வம்புக்கிழுத்து பேசுறது பொழைப்பா போச்சு. வயசு பையனுக்கு ஆயிரம் பிரச்சனை இருக்கும். அப்படியும் இப்படியும் தான் இருப்பானுங்க. அதை போய் கிண்டல் அடிச்சா தகப்பன, வில்லன் கணக்காகத்தான் பார்ப்பான். இரவு சமையல் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்த அம்புஜம் தனது வழக்கமான பாட்டை மீண்டும் ஒருமுறை பாடி முடித்தாள்.

உங்களுக்கெல்லாம் புள்ள என்று ஒன்று பிறந்து விட்டால் புருஷன்காரன் அரை லூசு மாதிரி தான் தெரிவான். வெளியில் போன பையன், வியர்க்க விறுவிறுக்க வீட்டுக்குள்ள வந்து கதவ சாத்திக்கிறானே என்ன ஏதுன்னு தாய்காரி விசாரிப்பா என்று பார்த்தால், நீ நையாண்டி பேசுறியா என்று போலியாக அண்ணாமலை அலுத்துக்கொண்டான்.

அடுப்பில் வெந்த இட்லியை கீழே இறக்கி வைத்துவிட்டு, பையனின் அறை பக்கம் அம்புஜம் போனாள். கதவு சாத்தப்பட்டிருந்தது. விளக்கு எதுவும் போடவில்லை. உள்ளே நுழைந்த அம்புஜம், சங்கரன் கட்டிலில் ஒரு மூலையில் ஒரு கோழிக்குஞ்சு மாதிரி ஒடுங்கி உட்கார்ந்திருப்பதை பார்த்து, திடுக்கிட்டாள். அவசரமாக அவன் பக்கத்தில் போய் நின்று ஆதாரவாக தலையை தொட்டாள். என்னாச்சு ராசா உடம்பு சரியில்லையா? தலை வலிக்கிறதா? என்று கேட்கவும் செய்தாள்.

அம்மா கேட்ட கேள்வி சங்கரனுக்கு புரிந்தது. தனக்கு ஒன்றுமில்லை என்று சொல்ல விரும்பினான். ஆனால், வார்த்தைகள் வரவில்லை. இன்னும் அடங்காத இதயத் துடிப்பும், பயமும் அவன் நாக்கை உலர்ந்து போக செய்துவிட்டது. ஒருவேளை தொண்டைக்குள்ளேயே நாக்கு அறுந்து விழுந்து விட்டதோ என்று தோன்றியது. தனது இயலாமையே அடக்கிக் கொண்டு தாயின் முகத்தை ஆதரவாக பார்த்தான்.

ஓடிச் சென்று விளக்கை போட்ட அம்புஜம், சங்கரன் முகத்தை பார்த்தவுடன் வித்தியாசத்தை கண்டுபிடித்து விட்டாள். தன் பிள்ளைக்கு நடக்க கூடாத எதோ ஒன்று நடந்திருப்பதை தாய் மனது உணர்ந்தது. ஐயோ! இங்கே வாங்க நம்ம பையன் என்னவோ போல இருக்கிறான். உடம்பெல்லாம் வியர்த்து கொட்டுது! பேச முடியாம தவிக்கிறான். சீக்கிரம் வாங்க என்று புருஷனை அழைத்தாள்.

அம்புஜத்தின் குரல், அண்ணாமலைக்கு திக்கென்றது. பையனுக்கு என்னாச்சு தெருவில் எதாவது சண்டை போட்டுவிட்டானா? யாராவது, அடித்து விட்டார்களா? வம்பு தும்பு எதுக்கும் போக மாட்டானே என்று நினைத்த அவர் வேகமாக சங்கரன் இருந்த அறை பக்கம் வந்தார். சங்கரன் இருந்த கோலத்தை பார்த்தவுடன், அவருக்கே பயமாக இருந்தது. சட்டையை கிழித்துக் கொண்ட பைத்தியக்காரனின் தோற்றம் போல அவன் இருப்பதாக அவருக்கு தோன்றியது.

இரத்த பாசத்தால் கைகள் நடுங்க, சங்கரன் தோள்களை தொட்ட அண்ணாமலை, அவன் முகத்தை தன் பக்கம் திருப்பினார். என்னடா ஆச்சு சின்ன பிள்ளை மாதிரி நடுங்கற என்று அவர் கேட்கவும் அவன் விம்மி விம்மி அழவும் சரியாக இருந்தது. தாயும், தகப்பனும் மகன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு, அவன் முதுகை தடவி விட்டனர். அம்புஜம் அவனை தன் மடியில் படுக்க வைத்துக்கொண்டார். சொல்லு ராஜா சொல்லு எதுவாக இருந்தாலும் எங்க கிட்ட சொல்லு அப்பா அம்மா இருக்கும் போது பயப்படாதே என்று மகனுக்கு ஆறுதல் சொல்லும் போது, அம்புஜத்தின் குரல் கம்மியது.

சிறிது நேரம் அழுத பிறகு சங்கரனின் மனது லேசானது போல் இருந்தது தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்ட அவன், தாயின் மடியிலிருந்து எழுந்து தந்தையின் தோள்மீது சாய்ந்து கொண்டான். அப்பா எனக்கு பயமாக இருக்கு ஆற்று பக்கம் ஒதுங்க போனேனா அங்க ஒரு பொண்ணு அழுது கிட்டு நின்னா யாரா இருக்கும்னு பக்கத்தில போய் பார்த்தேன் என்ன அவ துரத்தன மாதிரி இருந்தது. அதுதான் பயந்து ஓடி வந்துட்டேன்.

அண்ணாமலை வாய்விட்டு சிரித்தார். இத்தனை வயது ஆனபிறகு இதற்கெல்லாம் பயப்படலாமா? ஆண் பிள்ளை நீ நெஞ்சை நிமிர்த்தி தைரியமா நிக்க வேண்டியது தானே! ஒரு பொண்ணு துரத்தினா என்பதற்கு ஓடி வரலாமா? கைகால் கழுவிட்டு வந்து சாப்பிடு என்று சொன்ன அவர் ஆற்றில் எந்த பக்கத்தில் பெண்ணை பார்த்தாய் என்று ஒரு கேள்வியையும் கேட்டார்.

பயந்து போன பிள்ளைகிட்ட எந்த பக்கம் எத்தனடி தூரம் என்றா கேள்வி கேட்பது. நீ வா சங்கரா சாப்பிடு. பிறகு எதுவானாலும் பேசிக்கலாம் என்று, கூறிய அம்புஜம் வேகமாக சமையலறை சென்று உணவு பரிமாறுவதற்கு ஏற்பாடுகளை கவனித்தாள். தகப்பனும், பிள்ளையும் கூடத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார்கள். இலையை போட்டு தண்ணீர் தெளித்து ஆவி பறக்கும் இட்லியை எடுத்து வைத்து, சாம்பாரை அதன் தலைமீது ஊற்றினாள் அம்புஜம். சாம்பார் வாசனை சங்கரன் மூக்கினுள் நுழைந்து, மண்டைக்குள் அடைபட்டு கிடந்த கதவை திறந்து விட்டதை போல லேசாக இருந்தது. ஆற்றங்கரை சம்பவத்தை மறந்து இட்லிகளை பிசைந்து சாப்பிட துவங்கினான்.

அண்ணாமலை சிறிது நேரம் மெளனத்திற்கு பிறகு, அந்த பெண் எங்கே நின்றாள் என்று தாழ்ந்த குரலில் கேட்டார். ஆற்றுக்கு அந்த பக்கம் பெரிய நாவல் மரம் நிற்கிறதே அதன் அடியில் தான் அந்த பெண் நிற்பது போல இருந்தது என்று சங்கரன் சொன்ன பதில் அண்ணாமலையின் காதுகளில் புகுந்து இதயத்தில் இரும்பு குண்டு போல் உட்கார்ந்தது. கைகளில் எடுத்த இட்லி துண்டு சட்டென்று தடுமாறி இலையில் விழுந்தது. அவருக்குள் அச்சத்தின் அலை ஓங்கி அடிப்பதை உணர்ந்து கொண்டு அதை மறைப்பது போல் அவசரமாக சாப்பாட்டை முடித்து விட்டு எழுந்தார்.

கை கழுவதற்கு புழக்கடை பக்கம் சென்ற அண்ணாமலை மனைவியை ஓங்கிய குரலில் கூப்பிட்டு, அவள் காதுகளில் பையன் அந்த மோசமான இடத்தில் பயந்து போயிருக்கிறான். விடிந்ததும், மாரியம்மன் கோவில் பூசாரியிடம் விபூதி வாங்கி போடு என்று கிசுகிசுத்தான். அவளும் தலையாட்டினாள். அண்ணாமலையின் பயம் அம்புஜத்திற்கு புரிந்தது என்றாலும், அவளுக்கு ஏனோ பெரிய அளவில் அச்சம் ஏற்படவில்லை. சோம வார விரதம் தொடர்ச்சியாக இருந்து, பனிரெண்டு வருடம் கழித்து, தவத்தின் பயனாக பிறந்த குழந்தை சங்கரன். அவன், தெய்வத்தின் குழந்தை அவனை பேய் பிசாசுகள் எதுவும் செய்யாது என்று அவள் உறுதியாக நம்பினாள்.

சங்கரனும் உணவை முடித்து, நான் படுக்கப் போறேன் என்று சொல்லி விட்டு அறையில் சென்று படுத்துக்கொண்டான். தலைக்கு மேல் சுற்றிய மின் விசிறியை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சங்கரனுக்கு, தன் மீதே சிரிப்பு வந்தது. மீசை முளைத்து எவ்வளவு நாளாச்சு. இன்று கல்யாணம் பண்ணிவைத்தாலும் நாளைக்கு பத்து பிள்ளை பெறுகிற வயசு. நமக்கு ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் பையன்போல பயத்தில் அழுதுவிட்டோமே இவ்வளவு தான் நமது வீரமா? என்று நினைத்து வெட்கப்பட்டான். மணி பத்து தான் ஆகிறது என்பதனால், உறக்கம் வரவில்லை.

சிறிது பாட்டு கேட்கலாமே என்று டேப் ரெக்கார்டரை தட்டி விட்டான். அது அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு ராசி இல்லாத ராஜா என்று சோகமாக பாடியது. சங்கரனுக்கு இந்த பாடல் மிகவும் பிடிக்கும். அதன் வார்த்தைகளால் இசை அமைத்த விதமா அல்லது பாடகரின் குரல் வளமா எதுவும் தெரியாது. இனம் புரியாத ஈர்ப்பு இந்த பாடல் மீது அவனுக்கு உண்டு. அரைமணி நேரம் பாட்டு கேட்டிருப்பான். கண்களை இழுத்துக் கொண்டு உறக்கம் வந்தது. விளக்கை அணைத்து விட்டு படுத்தான். சிறிது நேரத்தில் உறங்கியும் விட்டான்.

இரவு எட்டு மணிக்கே இந்த தெரு அடங்கிவிடும். பத்து மணிக்கு மேலே என்றால் சுத்தமாக ஆள் நடமாட்டத்தை பார்க்க முடியாது. தெரு நாய்களும் வீட்டில் கட்டப்படாமல் அலையும். சில மாடுகள் மட்டுமே தெருவில் இருக்கும். இன்றும் அப்படித்தான். மயான அமைதியில் தெரு உறங்கி கொண்டிருந்தது. எங்கோ ஒரு மூலையில் நாய் ஒன்று ஊளையிடும் ஓசை காற்றில் மிதந்து வந்தது. சிறிது சிறிதாக அந்த ஓசை பெருகி தெரு நாய்கள் அத்தனையும் மொத்தமாக சேர்ந்து கொண்டு, சங்கரன் வீட்டை நோக்கி நின்று ஊளையிட ஆரம்பித்தது.

நாய்களின் ஊளை சிறிது சிறிதாக பெருகி உச்சஸ்தாயியை தொட்டபோது சங்கரன் திடுக்கென்று விழித்துக் கொண்டான். உடம்பு  வியர்த்து கொட்ட துவங்கியது. குளிர்க் காய்ச்சல் வந்தது போல, நடுக்கம் வந்தது. கட்டிலிலிருந்து எழுந்து, அப்பாவிடம் போய் படுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் எழுவதற்கு முயற்சித்தான். வீதி காற்று முகத்தில் வீசுவது போல, வீட்டு குப்பைகளை எல்லாம் ஒன்று சேர்த்த காற்று அவன் அறைக்குள் வீசியது.

சங்கரனின் இதய துடிப்பு கட்டுக்கடங்காமல் ஓடத் துவங்கியது. அவனுக்கு என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. மயக்கம் வந்தால் கூட, நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. அந்த நேரத்தில் அறை வாசலில் மிக நீண்ட நிழல் ஒன்று தெரிந்தது. இந்த பக்கம் எந்த வெளிச்சமும் இல்லை என்றாலும் கூட இந்த நிழல் எப்படி வருகிறது என்று தெரியவில்லை. அலை அலையாக நிழலின் கூந்தல் காற்றில் பறப்பது நன்றாக தெரிந்தது. சங்கரனின் விழிகள் நிலைத்து விட்டன.

அந்த நேரம் எங்கிருந்தோ மயானத்திலிருந்து வரும், சாம்பிராணி வாடை காற்றில் வந்தது. அந்த நிழல் மீண்டும் அசைந்து, சங்கரன் அறைக்குள் வருவது போல இருந்தது. விசித்திரமான வாடையும், நிழல் வடிவமும், நாய்களின் ஊளையும் சங்கரனை நிலைகுலைய வைத்தது. அவன் மண்டியிட்டு, தரையில் சரிந்து, நான்கு கால்களில் நின்று, தலையை மேலே தூக்கி வாய்விட்டு அலறினான். அந்த அலறல் சத்தம் ஓநாயின் சத்தம் போல மிக நீண்டதாக இருந்தது.

தெரு நாய்களின் ஊளை சத்தத்தையும், வீட்டுக்குள் வீசிய வித்தியாசமான காற்றையும், சிறிது கூட கண் உறங்காமல் கவனித்துக் கொண்டிருந்த அண்ணாமலை, சங்கரன் எழுப்பிய ஓநாய் குரல் கேட்டு பதறி அடித்து கொண்டு மகனின் அறைபக்கம் இருட்டில் ஓடினார். அங்கு அவர் சென்ற போது கண்ட காட்சியால் அதிர்ந்து சிலையாக நின்றுவிட்டார்.

தொடரும்...



நகை அடகு போகாமல் இருக்க பரிகாரம் !



ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு, வணக்கம். அட்சயதிருதியை அன்று புதிய நகைகள் வாங்க வேண்டுமென சொல்லப்படுகிறது. அப்படி நல்ல நாளில் வாங்கிய நகையை எந்த நாட்களில் அணிந்தால் சிறப்பானதாக இருக்கும்?

இப்படிக்கு,
சுமதி,
திண்டிவனம்.



 ங்க நகை என்பது அலங்கார பொருள் என்று உலகம் முழுவதும் கருதப்பட்டு வந்தாலும், நமது இந்தியாவில் மட்டும் நகை என்பது அலங்கார பொருளாக மட்டுமே பார்க்கப்படுவது இல்லை. வீடு, வாசல் மற்றும் நிலம் போல நகையும் சொத்தாக கருதப்படுகிறது. அதிலும் குறிப்பாக நகைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பது ஏன் என்றால், அவைகளை சிறுக சிறுக வாங்கி சேமித்து விடலாம். மற்ற சொத்துக்களை அப்படி சேர்க்க இயலாது.

நமது வீட்டு பெண்களை மணமுடித்து கொடுக்கும் போது, அவர்களுக்கு நாம் சிரமப்பட்டாலும் சற்று அதிகமான நகைகளை கொடுத்தனுப்புகிறோம். அதற்கு காரணம் இந்து குடும்பங்களின் வழக்கப்படி, பெண்ணிற்கு அசையாத சொத்துக்களில் பங்கு கொடுப்பது இல்லை. அதனால், பெண்ணானவள் புறக்கணிக்கப்பட்டவளாக ஆகி விடக்கூடாது. அவளுடைய எதிர்காலத்திற்கு கணவன் ஆயிரம் சம்பாதித்தாலும், பிறந்த வீட்டு சொத்தாக குண்டுமணி நகையாவது இருக்க வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணமே காரணமாகும்.

இப்படி சொத்தாக கருதப்படுகிற நகை, நல்லநாளில் வாங்கப்பட வேண்டும் என்பது விதி. நல்ல நாளில் வாங்கப்பட்டாலும் அதை பயன்படுத்த துவங்குகிற நாள் பொருளை இழக்கும் நாளாக இருக்கக்கூடாது. ஒன்றை ஒன்பதாக அதிகப்படுத்தும் நாளாக இருக்கவேண்டும் என்பது எதிர்பார்ப்பது இயற்கை. அதற்கு நமது ஜோதிட சாஸ்திரம், பாடுபட்டு வாங்கிய தங்க நகைகளை சனிக்கிழமைகளில் முதல்முறையாக அணிய வேண்டும் என்று கூறுகிறது.

மேலும், அஸ்வினி, ரோகினி, மிருகஷீரிடம், பூசம், அஸ்தம், சித்திரை, அனுஷம் மற்றும் ரேவதி ஆகிய எட்டு நட்சத்திரங்களில் ஒன்றாவது பஞ்சமி, சஷ்டி, தசமி, ஏகாதசி மற்றும் பெளர்ணமி ஆகிய திதி அன்று வந்தால், அன்றைய தினத்தில் புது நகைகளை அணிவது பல வகையிலும் நல்லது. மேலும் மேலும் நகைகளை வாங்க முடியும் என்றும் கூறப்படுகிறது. இது மட்டுமல்ல அடிக்கடி அடகு வைக்க நேரிடுகின்ற நகையை இதே போன்ற தினத்தில் அணிந்தால், மீண்டும் அந்த நகை அடகு கடை செல்லாது என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இவைகள் வெறும் கருத்துக்கள் அல்ல. அனுபவத்தில் கண்ட உண்மைகளாகும். எனவே தாரளமாக இந்த நாட்களை பயன்படுத்தலாம்.






ஆண்குழந்தை பெற்றால் தான் சொர்க்கமா ?




    ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு பணிவு கலந்த வணக்கங்கள். கருடபுராணத்தில் ஒருவருக்கு ஆண் குழந்தை இல்லாவிட்டாலும், குழந்தையே இல்லாவிட்டாலும் மோட்சம் கிடைக்காது. அவர்கள் புத் என்ற நரகத்திற்கு செல்வார்கள் என்று கூறப்பட்டிருப்பதை படித்திருக்கிறேன். ஒருவன் செய்த, பாவ புண்ணியத்தின் அடிப்படையில் தான் சொர்க்கம் நரகம் அமையும் என்ற பொது விதிக்கு இந்த கருத்து மாறானதாக தெரிகிறதே சரியான விளக்கம் தந்து தெளிவு தருமாறு அன்போடு வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
சகுந்தலா,
அமெரிக்கா.





ருடபுராணம் என்பது இறந்த பிறகு, மனித ஆத்மா அடையக்கூடிய பல்வேறுபட்ட தகுதி தராதரத்தை மிக விரிவாக எடுத்துக்கூறுவது ஆகும். அந்த புராணத்தில், உள்ள ஆரம்ப ஸ்லோகங்கள் புராணத்தின் அளவை மிக விரிவானதாக பெரியதாக கூறுகின்றன. ஆனால், இன்று கிடைத்திருக்கும் கருடப்புராணத்திற்கான ஸ்லோகங்கள் மிக குறைவாக இருக்கிறது.

இதனால் இருக்கும் ஸ்லோகங்களை வைத்துக்கொண்டு இது தான் கருட புராணத்தின் இறுதியான முடிவு என்று கூறிவிட இயலாது. மேலும், பல இடைச்செருகல்கள் இந்த புராணம் நெடுகிலும் இருப்பதை வெகு சாதாரணமான மொழியறிவு பெற்றவர்கள் கூட உணர்ந்து கொள்ள முடியும். எந்த நூலில் இடைசெருகல்கள் மலிந்து விட்டதோ, அந்த நூலில் பலரும் புகுந்து தன்னுடைய கருத்துக்களை புராணத்தின் கருத்துக்களை போன்றதாக இருக்கும்படி மாற்றி எழுதி விடுவார்கள். மிக புகழ்பெற்ற கம்பராமாயணமே இந்த தாக்குதலிலிருந்து தப்ப முடியாத போது கருடபுராணம் எம்மாத்திரம்? 

ஆண் குழந்தை இல்லாதவர்களுக்கு மோட்சம் இல்லை என்றால் இராமாயணத்தில் ஜனகனுக்கு கூட ஆண் குழந்தை கிடையாது. ஜனகன் பெரிய ஞானி ராஜரிஷி என்று போற்றப்படுபவர் பிரம்ம ஞானத்தை பெற்றவர். அப்படிப்பட்டவருக்கு ஆண் குழந்தை இல்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக நரகம் தான் கிடைக்கும் என்பதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்ள முடியும்? இது ஒரு புறம் இருக்கட்டும். குழந்தைகள் இல்லாதவர்களுக்கு சொர்க்கமே இல்லை என்றால் ஆதிசங்கரர், இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், விவேகானந்தர் போன்றோர்கள் நிலை என்ன?

எனவே கருட புராணத்தின் மேற்குறிப்பிட்ட கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்பதில் ஐயமில்லை. மேலும், துவைத தத்துவத்தின் பிதாமகர் ஸ்ரீ மத்வாச்சாரியார் தாம் எழுதிய பாகவத தாத்பர்யம் என்ற நூலில், அனபத்யோபி ஸத் தர்மா லோக ஜின்னாத்ர ஸம்ஸய என்று சொல்கிறார் அதாவது ஒருவனது கர்மாவை பொறுத்தே அவனுக்கு மோட்சம் என்பது தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பது இதன் பொருளாகும்.

சொர்க்கம், நரகம், முக்தி மற்றும் மோட்சம் போன்ற பெரிய விஷயங்கள் எல்லாம் பிள்ளை பெறுவது போன்ற சிறிய விஷயங்களால் தீர்மானிக்கப்படுவது கிடையாது. பத்து குழந்தையை பெற்று கொலை பாதகம் செய்தாலும், சொர்க்கத்திற்கு போகலாம் என்று இந்து மதம் கூறுகிற அளவிற்கு அந்த மதத்தில் குழந்தைத்தனமான கருத்துக்கள் கிடையாது அப்படி அதை யாரும் உருவாக்கவும் இல்லை







வழுக்கை தலை மாற பரிகாரம் !




குருஜிக்கு பணிவான வணக்கம். என் மகனுக்கு இருபது வயது முடிகிறது. ஆனால், அவனுக்கு இந்த வயதிலேயே தலையில் முடி கொட்டி வழுக்கை தலைபோல் மாறி வருகிறது. இதனால், அவன் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறான். வெளியில் செல்வதற்கும், கல்லூரிக்கு சென்று படிப்பதற்கும், நண்பர்களோடு சகஜமாக உரையாடுவதற்கும் கூச்சப்படுகிறான். பெட்டி பாம்பு போல வீட்டிற்குள்ளேயே அடைந்து கிடக்கிறான். அவனை பார்ப்பதற்கு மிகவும் பரிதாபமாக இருக்கிறது. யார் என்ன வைத்தியம் சொன்னாலும், செய்து பார்க்கிறோம் ஒன்றும் பயனில்லை. ஜோதிட வழியில் இதற்கு ஏதாவது பரிகாரம் இருக்கிறதா? தயவு செய்து கூறுமாறு அன்போடு வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
வளர்மதி,
மதுரை.



நியாயப்படி ஒரு மனிதன் மண்டைக்குள் இருக்க வேண்டியதை பற்றி நினைக்க வேண்டுமே தவிர, மண்டைக்கு வெளியே இருப்பதை பற்றி கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் கிடையாது. ஆனால், இந்த உலகம் ஒரு மனிதனை அகத்தை பார்த்து கணிப்பதை விட புறத்தை பார்த்து கணிப்பதில் தான் அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறது. தத்து பித்து என்று உளறிக் கொட்டினாலும் பார்ப்பதற்கு சற்று இலட்சணமாக இருந்தால், அவனையே சிறந்த மனிதன் என்று முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறார்கள்.

வழுக்கை தலையுடையவர்களை உலகம் இரசிக்கவில்லை என்பதற்காக தலையை வெட்டிக்கொள்ளவா முடியும்? இருக்கும் குறையை மறந்து பலரிடம் இல்லாத திறமைகளை நாம் வளர்த்து கொள்வது தான் வாழும் கலை. இந்த கலையை கற்றுக் கொண்டால் யாருடைய கேலியும், கிண்டலும் நம்மை ஒன்றும் செய்யாது.

பொதுவாக மிதுன ராசியில் சூரியனும், புதனும் சேர்ந்திருந்தால் வழுக்கை தலை ஏற்படும் என்பது விதி. உங்கள் மகனுக்கும் அப்படி கிரகம் இருக்கிறது. இதில் கவலைப்படக்கூடியது என்னவென்றால் இத்தனை இளம் வயதில் வழுக்கை  வந்திருக்க வேண்டாம். அவன் கருவில் இருக்கும் போது நீங்கள் பயன்படுத்திய சில மருந்துகளின் வேகம் குழந்தைக்கு சில ஹார்மோன் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டுமென்று ஜாதகம் காட்டுகிறது. எனவே வழுக்கையை நிவர்த்தி செய்வது மிகவும் கடினம்.

இருந்தாலும், இறைவனது மனம் விரும்பினால் எந்த விதியும் நொடியில் மாறிவிடும். எனவே நீங்கள் ஒவ்வொரு வளர்பிறை அஷ்டமியிலும் நரசிம்மரை வணங்கி ஒருபொழுது மட்டுமே உண்டு விரதம் இருக்க சொல்லுங்கள். முடிந்தால் அருகில் உள்ள நரசிம்மர் ஆலயத்திற்கு சென்று, சனிக்கிழமை தோறும் வழிபடச்சொல்லுங்கள் ரோமக்கால்கள் வலுப்பெற்று இனி மேலும் வழுக்கை வளராமல் தடுக்கலாம்.






நெருங்கிய உறவில் திருமணம் செய்யலாமா...?




ன்புள்ள குருஜி அவர்களுக்கு, நான் பிறப்பில் கிறிஸ்தவனாக இருந்தாலும், பல மதங்களில் உள்ள நல்ல கருத்துக்களை ஆராய்ந்து வருகிறேன். அந்த வகையில், ஹிந்துக்கள் மத்தியில் நிலவுகின்ற சில பழக்க வழக்கங்களை கவனித்து பார்ப்பதில் எனக்கும் சில குழப்பங்கள் உண்டு. அதை உங்களிடம் நிவர்த்தி செய்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன். உங்கள் மதத்தவர்கள் மிக நெருங்கிய உறவில் திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள். குறிப்பாக அத்தை மகள், மாமன் மகள் மற்றும் அக்கா மகள் என்ற முறை வெகுவாக தமிழ்நாடு முழுவதும் காணப்படுகிறது. இது தவறுதலான பழக்கம் இல்லையா? மிக நெருங்கிய உறவில் திருமணம் செய்து கொண்டால் ஆரோக்கியமான குழந்தைகளை பெறுவது சிரமம் அல்லவா? எனவே உங்கள் மதம் இதைப் பற்றி கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையை மாற்றலாம் அல்லவா? முடிந்தால் விளக்கம் தாருங்கள். இல்லை என்றால் என் தவறுக்கு மன்னியுங்கள்.

இப்படிக்கு,
இராபர்ட் செல்லத்துரை,
இங்கிலாந்து.



மாமன் மகளையும், அத்தை மகனையும் மணப்பது என்பது தமிழகத்தில் தொன்று தொட்டு நடைமுறையில் இருந்து வருகிற பழக்கமாகும். இந்த வழக்கத்திற்கும், இந்து மதத்திற்கும் எந்த சம்மந்தமும் கிடையாது. அப்படி இருந்தால், இந்துக்கள் அனைவரிடமும் இது பொது பழக்கமாக இருந்திருக்க வேண்டும். மிக எளிமையான விளக்கம் ஒன்றை சொல்லவேண்டும் என்றால், இன்றைக்கு இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு வரை, தென் தமிழ்நாட்டில் பல பகுதி மக்களிடத்தில் சகோதரியின் மகளையோ, மகனையோ மணப்பது கிடையாது. வட தமிழ்நாட்டு மக்களிடம் தான் இந்த முறை இருந்தது. இன்று மக்கள் மத்தியில் உள்ள தொடர்புகள் மிக நெருக்கமாகி வருவதனால், இந்த பழக்கம் தெற்கு பகுதியிலும் அரும்பி வருவதை அறிய முடிகிறது.

சித்தப்பா, பெரியப்பா மக்களை சகோதர, சகோதரியாக பார்க்கலாம். மாமன், மாமி மக்களை திருமண முறையில் பார்க்கலாம் என்ற பழக்கம் வட இந்தியாவில் பரவலாக கிடையாது. சித்தப்பாவின் மகள் எப்படி சகோதரியோ அதேபோல தான் மாமன் மகளும் சகோதரியாக பார்க்கப்படுகிறாள். இந்த பழக்கம், நிலம் சார்ந்த மக்களின் பண்பாடு சார்ந்த பழக்கமே தவிர, மதம் சார்ந்த பழக்கம் இல்லை.

விஞ்ஞானம் நெருங்கிய உறவில் திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாது என்று கூறுவது எல்லாம் சமீப காலத்தில் தான். ஆனால், நமது இந்து மதம், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நெருங்கிய உறவு திருமணத்தை தடை செய்திருக்கிறது. சொந்த கோத்திரத்தில் திருமணம் கூடாது என்பது நமது மதத்தின் மிகத் தீவிரமான சட்டமாகும். நம்மிடையே உள்ள அதிகப்படியான சுதந்திரத்தால், மத சட்டங்களை காற்றில் பறக்கவிட்டு அந்த மதத்தையே குறை கூறுகிறோம்.







Next Post Home