( குருஜியிடம் பேசுவதற்கு.........!! click here )



தொலைந்து போன தீபாவளி !


ந்தமழை நிற்கவில்லை 
வானம் இன்னும் காயவில்லை 
ஈரமான பட்டாசுகளை 
வறுக்கப்போனேன் வாணலிலே 
பிரம்பை எடுத்த அப்பா 
துரத்தத் வந்தார் என்னை 
தெருவினிலே 

வெடித்து சிதறிய பட்டாசுகளை 
வேடிக்கை பார்க்கும் வேளையிலே 
வெடிக்காமல் கிடக்கும் சிலதுகளை 
பொறுக்கி எடுத்து கால்சட்டையில் 
பதுக்கும் போது வெடித்ததனால் 
ஓடி விழுந்தேன் ஓடையிலே 

புதுத்துணி வாசம் முகர்ந்து பார்க்க 
கண்ணில் எண்ணெய் ஊற்றி 
சீயக்காய் அள்ளி தலைபூசி 
நடுங்கும் குளிரில் குளித்து வந்து 
கண்ணாடி முன்னால் அழகு பார்ப்பேன் 

முறுக்கு, அதிரசம், உளுத்தம்வடை 
வகைக்கு ஒன்றாய் கடித்துக்கொண்டு 
தங்கையின் கன்னம் கிள்ளிவிட்டு 
ஓடிப்போவேன் தெருமுனைக்கு 
காக்கா கடி பலகாரம் 
தலைக்கு நான்காய் ருசியேறும்

கழுதை வாலில் சரவெடியும் 
ஓணான் வாயில் ஊசிவெடியும்
சிரட்டை மூடி அணுகுண்டும் 
பாட்டில் கழுத்தில் ராக்கெட்டும் 
அரக்க பரக்க வெடி வெடித்து 
அடித்து புரண்டு சண்டையிட்டு 
புதிய சட்டையை கிழித்துக்கொண்டு 
பதுங்கிப்போவேன் வீட்டோடு 

அப்பா கண்ணை மறைத்தபடி 
அம்மா தருவாள் பணியாரம்
ஆட்டுக்குடல் வறுவலும் 
அயிர மீனு பொறியலும் 
ரேஷன் அரிசி சோற்றோடு 
தின்னும் போது வாய்மணக்கும் 

லட்டு, ஜாங்கரி, பாதுஷா 
தின்று பார்க்க ஆசை வரும் 
அண்டை வீட்டார் அவை தந்தால் 
அதற்கும் போட்டி சண்டை வரும் 
அப்பாவின் அதட்டல் மெளனமாக்கும்  

இத்தனை சுகங்கள் இன்று 
எங்கே சென்று மறைந்தது?
அத்தனையையும் மீண்டும் பெறுவோமா?
ஆனந்த தீபாவளி காண்போமா?




வாஸ்து பிரச்சனைக்கு அபூர்வ அஞ்சனம் !!!



    ரு மனிதன் நிம்மதியான, சந்தோஷமான வாழ்வை பெற வேண்டுமானால் முதலில் அவன் நல்ல செயல்களை செய்பவனாக இருக்க வேண்டும். அடுத்ததாக இறைவனின் அருள், அவன் பக்கத்தில் எப்போதும் நிற்க வேண்டும். இத்தோடு ஜாதகப்படி அவன் கிரகங்களும், அவன் வாழுகிற வீட்டின் வாஸ்து அமைப்பும் சாதகமான முறையில் இருக்க வேண்டும். இப்படி எல்லாமே அமைந்துவிட்டால் அவனை ராஜவாழ்க்கை வாழ்பவர் என்று துணிந்து கூறலாம்.

ஆனால் எல்லோருக்கும் எல்லாமே சாதகமாக அமைந்து விடுகிறதா என்ன? நல்லவனாக வாழ்வதும், இறைவனின் அருளோடு வாழ்வதும் நிச்சயம் நம் கையில் இல்லை. இறைவன் ஆட்டுவித்தபடிதான் இந்த இரண்டும் அமையும். ஜாதகப்படி சரியான கிரகநிலை அமையவேண்டும் என்றால் சென்ற ஜென்மத்தில் நாம் சரியான வாழ்க்கையை வாழ்ந்திருக்க வேண்டும். அப்போது தான் யோகமான ஜாதகம் நமக்கு அமையும்.

கடைசியாக வாஸ்து அமைப்பு ஒன்று மட்டுமே நம்மால் சரிப்படுத்தி கொள்ளக்கூடியது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். காரணம் வீடுகள் மனிதர்களால் கட்டப்படுகின்றன. அவை சரியான முறையில் அனுபவசாலிகளின் பேச்சைக்கேட்டு அமைத்துக்கொண்டால் ஜாதகம் கெட்டிருந்தால் கூட ஓரளவு நல்ல பலனை நாம் அனுபவிக்க உதவி செய்வதாக இருக்கும்.

ஆனால் இன்றைய அவசர உலகத்தில் எத்தனை பெயர்களால் வாஸ்துப்படி வீடுகளை அமைத்துக்கொள்ள முடிகிறது. பலருக்கு ஆர்வம் இருக்கும் அளவிற்கு வாஸ்து சாஸ்திர ஞானம் இருப்பதில்லை. மற்றவர்களுக்கு திருத்தி அமைக்க முடியாதபடி வாஸ்துக்கோளாறுகள் அமைந்து விடுகிறது.

வாஸ்து சரியில்லை என்பதனால், வீட்டை இடித்துவிட்டு மாற்றி அமைத்துக் கொள்ள பலர் விரும்பினாலும் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால் அது முடிவதில்லை. வாஸ்துப்படி வீடுகளை திருத்தியே அமைக்க வேண்டும் என்பது விதியாக இருந்தாலும், அப்படி திருத்தி அமைக்கும் வரை தற்காலிக ஏற்பாடாய் ஏதாவது பரிகாரம் கிடைக்காதா என்று ஏங்குபவர் பலர் உண்டு.

அவர்களுக்கு துணை செய்வது வாஸ்துதோஷ பரிகார அஞ்சனமாகும். இந்த அஞ்சனத்தை பாதிப்பு இருக்கும் இடங்களில் வைத்து பூஜை செய்தால், ஒரு வருடத்திற்கு வாஸ்து குறைபாடு நீங்கி அதிலிருந்து மீண்டு கொள்ள வழி பிறந்து நல்ல காலம் பிறக்கும்.

வாஸ்துதோஷ நிவாரண அஞ்சனம், வாஸ்து கோளாறை மட்டும் நீக்குவது அல்ல. உங்கள் வீடு அமைந்திருக்கும் நிலத்தில் எலும்புகள் மற்றும் வேண்டாத தீயபொருட்கள் இருந்தாலும் அதன் சக்தியை இது கட்டுப்படுத்தும். வீட்டிற்குள் தீய சக்திகளின் நடமாட்டம் மற்றும் நோய், நொடி பிரச்சனைகள் இருந்தாலும் இது தீர்க்கும்.

இந்த வாஸ்துதோஷ பரிகார அஞ்சனம் உஜிலாதேவி வாசகர்களுக்காக தருவதற்கு சித்தமாக இருக்கிறோம். இதைப்பெற நீங்கள் குடியிருக்கும் வீட்டின் அமைப்பை தெளிவாக எழுதி, வீட்டின் உரிமையாளரின் பெயர், தாய்-தந்தையரின் பெயர் இவற்றோடு வீட்டுக்கு வெளியே வடகிழக்கு மூலையில் எடுத்த மண்ணையும் தபாலில் அனுப்பி வைக்கவும். வாடகை வீடாக இருந்தால் குடியிருப்பவர் விபரத்தை மட்டும் அனுப்பினால் போதும்.

அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் வசிப்பவர்கள் மண் அனுப்புவது சிரமம் என்பதனால், ஒரு கைப்பிடி அளவு ஆற்று மணல் எடுத்து, வீட்டு பூஜையறையில் ஒருவாரம் வைத்து தினசரி கற்பூர தீபாதாரனை செய்து வழிபட்டு அந்த மணலை அனுப்பி வைக்கவும்.

வாஸ்து தோஷ நிவாரண அஞ்சனம் பெற உங்களால் முடிந்த தொகையை காணிக்கையாக அனுப்புங்கள். இதை நாங்கள் வியாபார நோக்கோடு செய்யவில்லை. குருஜியின் குருதேவர் கொடுத்த கட்டளைக்கிணங்க முற்றிலும் சேவையாகவே செய்கிறோம். நீங்கள் அனுப்பும் காணிக்கை நமது அறக்கட்டளையின் பல்வேறு பணிகளுக்கு பயன்படுவதை கவனத்தில் வைத்து காணிக்கைகளை அனுப்பவும்.

உங்கள் விபரங்கள் கிடைத்த பதினைந்து நாட்களில் அஞ்சனத்தை தபால் வழியில் அனுப்பி வைப்போம். இது சம்மந்தமான விபரங்கள் அனைத்தும் தபால் வழியாக மட்டுமே நீங்கள் அனுப்ப வேண்டும். கண்டிப்பாக மின்னஞ்சலை தவிர்க்கவும்.

மிக முக்கிய குறிப்பு :-

   நீங்கள் அனுப்பிய காணிக்கை விபரத்தையும், அதன் அத்தாட்சியை கண்டிப்பாக தபாலில் குறிப்பிடவும். உங்களைப்பற்றிய விபரங்களை அஞ்சல் வழியில் மட்டுமே அனுப்பவும். மின்னஞ்சலை அன்போடு தவிர்க்கவும்.

காணிக்கை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி :-
(Cheque) அல்லது (D.D)  Guruji  என்ற பெயரில் மட்டும் எடுத்து அனுப்பவும் 

வங்கி முகவரி :-

                NAME - Guruji

                A/C NO - 0106301000035874,

                LAKSHMI VILAS BANK,

                IFSC CODE - LAVB0000106,

                ARAKANDANALLUR.


தபால் முகவரி :-
குருஜி,
4/76 C காமராஜ் சாலை, 
அரகண்டநல்லூர்   - 605752,
திருக்கோவிலூர்  (தாலுக்கா),
விழுப்புரம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு.


மின்னஞ்சல் முகவரி :-


தொலைபேசி எண் :-




இப்படிக்கு 

சதீஷ் குமார் 

நிறம் இல்லாத நிறம் !


சித்தர் ரகசியம் - 13


    குண்டலினி சக்தியின் அதிர்வலைகள், உயிரை இயக்குகிறது. உயிர் உடம்பை இயக்குகிறது. இது மட்டுமல்ல, உடம்பில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுக்களிலும் குண்டலினி சக்தியின் வெளிப்பாடு சூட்சமமாக நிறைந்திருக்கிறது. இது மனித உடம்பில் நாடிகளின் மூலம் தனது இயக்கத்தை கொண்டுச்செல்கிறது. இந்த நாடிகள் அதமுகமாய் அதாவது கீழ் நோக்கி செயல்படுகிறபோது பஞ்ச பூதங்களின் கலவைகளான உடம்பு சம்மந்தப்பட்டு கருவிகள் மூலமும், கர்ம இந்திரியங்கள் மூலமும் விழிப்படைகிறது. இந்த விழிப்பு நிலையில் உடம்பும், மனதும் சிற்றின்பத்தை நோக்கி ஓடுகிறது. சிற்றின்பத்தை ஆனந்த மயமாக பார்க்கிறது.

இதே சக்தி, ஊர்த்துவ முகமாய் அதாவது மேல் நோக்கி எழும் போது சகஸ்ர தளத்தில் ஆற்றலான தனது நிஜ உருவத்தை இழந்து அறிவுமயமாக மாறுகிறது. அதாவது மனித உடம்பில் ஆற்றலானது சகஸ்ரத்தில் அறிவுமயமாகி அன்பில் ஒடுங்குகிறது. இப்படி அன்பில் ஒடுங்கும் நிலையை நமது சித்தர்கள் சிவசக்தி ஐக்கிய நிலை என்றார்கள். சிவசக்தி ஐக்கியமே மனித உடம்பில் உள்ள ஷோம, சூரிய, அக்னி என்ற மும்மண்டலங்களாக ஒளிர்கின்றன.

சிவசக்தி வடிவான குண்டலினி சக்தி மூலாதாரம் முதல், சகஸ்ரதளம் வரையில் உள்ள ஷட் சக்கரங்களை தனது சூட்சம உடம்பாக எடுத்துக் கொள்கிறது எனலாம். அப்படி எடுத்து கொண்டதனாலேயே சக்தி வசப்பட்ட சிவம் அல்லது சிவம் வசப்பட்ட சக்தி ஸத்-சித்-ஆனந்தமாக பரிணமிக்கிறது. அதாவது குண்டலினி சக்தி எழுச்சி ஜீவனை அம்மையப்பனை நோக்கி தள்ளிச்செல்கிறது. இதை நமது கண்களால் காண முடியாது, காதுகளால் கேட்க முடியாது, நம்மிடம் இருக்கும் புலன்கள் எதற்கும் அதை புரிந்து கொள்ளும் சக்தி இல்லை.

ஆனால் அந்த ஆனந்தநிலையம் நமக்கு தெரியும். நாம் அதை அனுபவிப்போம். காரணம் நமது ஆத்மாவில் உள்ள மூன்றாவது கண், சிவசக்தி ஐக்கியத்தை கானவல்லதாக இருக்கிறது. இப்படி சிவசக்தி ஐக்கியமாகி ஆனந்த தாண்டவம் ஆடுகின்ற எழுச்சி பெற்ற குண்டலினியை புஜங்கி, சப்தபிரம்மம், பிராணசக்தி, ப்ரகிரிதி, மாத்ருகா, ஈஸ்வரி, குடிலங்கி என்ற சிறப்புப்பெயர் கொடுத்து லலிதா சகஸ்ரநாமம் சிறப்பித்து கூறுகிறது.

மனித உடல், பஞ்சபூதங்களால் செய்யப்படுவது உண்மை. அப்படி செய்யப்படுகிற உடல்கள் அனைத்தும், ஒரே விதமாக இல்லாமல் பலவிதமாக இருப்பதற்கு காரணங்கள் உண்டு. ஒரு உடல் அழகாக இருக்கிறது. இன்னொன்று அழகுக்கு சம்மந்தம் இல்லாமல் இருக்கிறது. ஒன்று பரிபூரணமாக இயங்கக்கூடிய விதத்தில் இருக்கிறது. மற்றது இயங்க முடியாமல் இருக்கிறது. இப்படி ஒவ்வொரு உடலும் தனித்தனி விதமாக சிருஷ்டிக்கப்படுவதற்கு என்ன காரணம் சந்தேகமே இல்லை. உயிர்களின் முன்வினை பலன்தான். சரீரத்தின் வடிவமாக உயிர்களுக்கு கிடைக்கப்பெறுகிறது. இப்படி உயிர்கள் தோன்றுவதற்கான மூலக்கருத்துக்களை நமது சித்தர்கள் தெளிவாக கூறுகிறார்கள்.

உலகை படைப்பதற்கு விருப்பமுடைய இறைவன் முதலில் உயிரையும்,பிரகிருதியையும் பிணைக்கிறார். பிரகிருதியில் இருந்து சத்வகுணம், ரஜோகுணம், தமோகுணம் ஆகிய முக்குணங்கள் பிறந்து அவைகள் உயிரையும், உடம்பையும் பிணைக்கின்றன. முக்குணங்கள் வெளிப்படையாக தோன்றுவது இல்லை. ஆனால் பிரகிருதியோடு சேர்க்கை பெறும்போது அவ்யத்தம் என்ற வெளிப்படும் பொருளாக மாறுகிறது. ஆனாலும் இதற்கு முழு உருவம் கிடையாது. குணங்களுக்கு உருவங்கள் இல்லை என்றாலும் வெளியில் தெரிவது எப்படி? என்று கேட்கலாம்.

சூரியனின் வெளிச்சம் இன்ன நிறத்தில் உள்ளது என்று சொல்ல முடியாது. காரணம் அது நிறம் இல்லாதது. ஆனால் அந்த நிறம் அற்ற நிலையில் இருந்தே ஏழு வண்ணங்களும் தோன்றுகிறது. அதுபோலவே முக்குணங்களும் மூல பிரகிருதியில் மறைந்திருக்கும் சுத்த சத்துவ நிலையில் தோன்றுகிறது. நீராவி கையில் பிடிக்கும் அளவிற்கு திடம் இல்லாதது, உருவம் இல்லாதது, காற்றைப்போல நாலாத்திசையிலும் அலையக்கூடியது. ஆனால் அதே நீராவி நெருக்கம் அடையும் போது மேகமாக மாறி மழையாக கொட்டுகிறது. பிரகிருதியிலும் நீராவி போல மிதந்து கொண்டிருந்த முக்குணங்கள் சுத்தசத்துவம் என்ற நெருக்கத்தை அடையும் போது உருவமாக மாறுகிறது. அதாவது இதன் விளக்கம் என்னவென்றால் உடல் முழுவதும் பரவியிருக்கும் முக்குணங்கள் உடலின் நெருக்கத்தால் மனம் என்ற ஒன்றாக உருவாகிறது.

முக்குணங்களில் சத்வ குணம் என்பது நிர்மலத்தன்மை உடையது, ஒளிமயமானது, ஞானம் நிறைந்தது. சன்மார்க்கத்தில் ஈடுபடக்கூடியது. சிற்றின்பத்தை புறம் தள்ளுவது இதன் ஆதிக்கத்தில் இருப்பவர்கள் ஞானிகள், மகான்கள், முனிவர்கள் இவர்கள் நாட்டையும், காட்டையும், உறவையும், பகையையும், பொன்னையும், மண்ணையும் ஒன்றாக கருதுபவர்கள். இந்த சத்வகுணம் இவர்களுக்கு மனதிலிருந்தே தோன்றுகிறது. இப்படி மனதிலிருந்து தோன்றுகிற இன்னொரு குணம் ரஜோ குணம். இது விருப்பமே வடிவெடுத்தது, ஆசைமிகுந்தது. மனிதனை தொழில் செய்யத்தூண்டுவது, உட்காராதே எழுந்து ஓடு, வேண்டிய மட்டும் உழை என்று துரத்தும். வெற்றி வந்தால் சிரிக்கச்செய்யும். தோல்வி வந்தால் அழவைக்கும்.

மூன்றாவதாக உள்ள தமோ குணம் மயங்குவது, மயக்க வைப்பது. எல்லாம் முடிந்தது போடா என்று சலிப்பைத்தருவது. அப்பன் - பாட்டன் சோறு போடுவான் என்று சோம்பிக்கிடப்பது, அறியாமை நிறைந்தது. அடுத்தவன் சொத்தை அபகரிக்கவும் காத்திருக்ககூடியது. இந்த மூன்று குணங்களுமே பிரகிருதி மூலமாக நமது உடம்பில் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறது. நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும், கிருஷ்ணனும் இருக்கிறான், அர்ஜுனனும் இருக்கிறான், சகுனியும் இருக்கிறான். இந்த மூன்று குணங்களுமே, நமது மனதின் வெளிப்பாடு. நமது மனம் இப்படித்தான் செய்யப்பட்டது, இப்படித்தான் இயங்குகிறது. இந்த இயக்கம் நமது நாடிகள் வழியாக எப்படியெல்லாம் உடம்பிற்குள் ஊர்ந்து செல்கிறது. அதன் வழியாக குண்டலினி கொண்டுவரும் தெய்வீக சக்திகள் எப்படியெல்லாம் நடந்து நம்மை கடந்து செல்கிறது என்று சித்தர்கள் கூறுகிற இரகசியத்தை அடுத்து சிந்திப்போம்

தொடரும்...


கலப்பு மணத்திற்கு சாஸ்திரம் தடையா?


   மீப நாட்களில் தமிழ்நாட்டில் ஒரு கூட்டத்தார் தோன்றி இருக்கிறார்கள். இந்த கூட்டம் பழையது என்றாலும், இதன் கோஷம் புதியது. அதாவது, ஜாதிவிட்டு ஜாதி திருமணம் செய்துகொள்ள கூடாது என்று இவர்கள் முழங்குகிறார்கள். அதோடு மட்டுமல்ல ஒரு குறிப்பிட்ட ஜாதியார் தங்கள் ஜாதி இளைஞர்களையும், இளம் பெண்களையும் வலியச்சென்று காதலித்து தங்களது இனத்திற்கு சாதகமாக மாற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்றும் குற்றஞ் சாட்டுகிறார்கள்.

இதைவிட மிகவும் முக்கியமான வேறொரு குரலும் கேட்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தார், மற்ற மதத்தினரை தங்கள் மதத்திற்கு  மாறச்செய்வதற்காக காதலை பயன்படுத்துவதாகவும், மதம் மாறி மணம்முடிக்க விரும்புபவர்களை மிக கட்டாயமாக தங்களது சொந்த மதத்தில் இணைத்துக்கொள்ள மூளைச்சலவை செய்வதாகவும் அந்த எச்சரிக்கை குரல் அபாயமணி அடிக்கிறது.

இவைகளை எல்லாம் கேட்கும் சில மனிதாபிமானிகள், ஜாதியின் பெயராலும் மதத்தின் பெயராலும், சமூகத்தின் நல்லிணக்கம் குலைந்துவிடக்கூடாது மக்கள் மத்தியில் வன்முறைத்தீயானது பற்றி எரியக்கூடாது என்ற நல்லெண்ணத்தில் இந்துமதத்தின் மீது ஒரு பெரிய பழியை தூக்கிப் போடுகிறார்கள் இந்து மதம் தான் மனிதனை பிறப்பால் உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்று பேதம் கற்பிக்கிறது. பாவம் செய்தவன் கீழ்க்குலத்தான், புண்ணியம் செய்தவன் மேற்குலத்தான் என்று போதனை செய்கிறது இது மட்டுமல்ல தாழ்ந்த ஜாதியை சேர்ந்தவன், உயர்ந்த ஜாதியில் திருமணம் செய்யக்கூடாது என்று சாஸ்திரத்தின் பெயரால் சட்டமும் வகுத்திருக்கிறது என்கிறார்கள்.

இந்துமதத்தின் அரிச்சுவடியை அறியாத அப்பாவிகள் மனிதாபிமானிகளின் இந்த கூற்றுக்கு செவி கொடுப்பார்கள். உண்மையாகவே இந்து மதம் மனிதர்களை பேதப்படுத்துகிறது பிரித்து வைக்கிறது என்று நம்ப ஆரம்பிப்பார்கள். அப்படி நம்பினால் நம்பட்டும் என்று விட்டுவிடுவது அழகல்ல. இந்து மதத்தில் ஜாதிவிட்டு, ஜாதி திருமணம் செய்வது பற்றி உண்மையாகவே என்ன கூறி இருக்கிறது என்பதை உலகத்தாருக்கு எடுத்துக் காட்ட வேண்டியது நமது கடமையாக இருக்கிறது.

இந்துமதம் மற்ற மதங்களை போல சர்வாதிகாரம் நிறைந்ததல்ல. யாரையும் சுயசிந்தனை செய்யாதே என்று தடைபோடுவதும் இல்லை. எந்த மனிதனின் சொந்த சுதந்திரத்தில் தலையிடுவதும் அதன் வேலையில்லை. இந்த உலகில் எதையும் அனுமதிக்ககூடிய ஒரு மதம் இருக்கிறது என்றால் அது இந்துமதம் ஒன்றாகத்தான் இருக்க வேண்டும். மற்ற மதங்களுக்கு நீக்கு போக்கு இல்லாத கொள்கைகளும் கோட்பாடுகளும் உண்டு. அவற்றில் இருந்து தவறி நடப்பவர்களை அந்த மதங்கள் தங்களுக்குள் வைத்துக்கொள்வதும் இல்லை. தண்டனை கொடுக்காமல் விட்டுவிடுவதும் இல்லை.

இதை சரியான முறையில் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டுமானால், மற்ற மதங்கள் பொதுவாக ஒரு சட்டையை தைத்து வைத்திருக்கிறது. அந்த சட்டையை தான் அனைவரும் அணியவேண்டும் என்றும் வற்புறுத்துகிறது. ஒல்லியாக இருப்பவனுக்கும் அந்த சட்டை தான். குண்டானவனுக்கும் அந்த சட்டை தான். நெட்டையாக இருந்தாலும், குட்டையாக இருந்தாலும், கூன்விழுந்து கிடந்தாலும் அந்த சட்டையைத்தான் போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். சட்டையின் அளவை பொறுத்து போடுபவன் மாறிக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர சட்டை மாறாது.

இந்து மதம் யாருக்கும் சட்டை தருவதில்லை. துணி தருகிறது. அவனவன் தனது அளவுக்கு ஏற்றவாறு, தனது விருப்பத்திற்கு ஏற்றவாறு சட்டையை வடிவமைத்துக்கொள்ளலாம். சட்டை என்பது போடுபவனின் சுகத்திற்கு தானே தவிர சுமையாக இருப்பதற்கு இல்லை என்ற ஞானம் இந்து மதத்திற்கு நிறையவே உண்டு. எனவே அப்படி சுதந்திரக்கொள்கையை தனக்குள் வைத்திருக்கின்ற மதமானது ஜாதிவிட்டு ஜாதி திருமணம் செய்யக்கூடாது என்ற சாஸ்திரத்தை வகுத்திருக்குமா? என்பதை யோசித்துப்பார்க்க வேண்டும்.

இந்து மதத்தின் ஆதார நூல் வேதங்கள் என்று நாம் சொல்வோம். வேதங்கள் அல்ல. மனுதர்ம சாஸ்திரமே ஹிந்து மதத்தின் ஆதாரச்சுவடி என்று மாற்று கருத்து உடையவர்கள் கூறுவார்கள். காரணம் மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் தான் தீண்டாமையை பற்றி கூறுகிறார்கள். ஜாதியைப்பற்றி பேசுகிறார்கள். எனவே அதுவே ஹிந்து மதத்தின் சட்ட நூல் என்று வாதிடுகிறார்கள். அது தவறு என்று நம்மால் கூற இயலும். நிரூபிக்க முடியும். ஆனால் இப்போது அதற்கு நேரமும் இல்லை, இந்த இடம் ஏற்றதும் இல்லை. எனவே அவர்கள் கூறுகிறபடி மனிததர்மத்தையே சட்ட நூலாக எடுத்து அதில் இந்த கலப்பு மணத்தை பற்றி என்ன கூறப்பட்டிருக்கிறது என்பதை பார்ப்போம்.


நல்ல குணமும், நல்ல பண்பும், நல்ல திறமையும் எங்கிருந்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கு ஆக்கமும், ஊக்கமும் வழங்க வேண்டும். இது மனுதர்மத்தின் வார்த்தை. மனுதர்மம் இன்னும் சொல்கிறது ஞானியாக இருப்பவன், தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும் அவனை குருவாக ஏற்றுக்கொண்டு அவனிடமிருந்து கற்க வேண்டியதை கற்றுக்கொள். உனக்கு முக்தி கிடைக்க இறைவனின் பாதார விந்தங்கள் கிடைக்க, வழிகாட்ட கூடியவன் ஒரு சண்டாளனாக இருந்தாலும் கூட அவனுக்கு தொண்டு செய்து அவன் காட்டும் வழியில் செல் என்கிறது. இப்படிப்பட்ட மனுதர்மம் கலப்பு மணத்தை மறுத்து நிற்குமா?

கலப்பு மணம் பற்றி மனுதர்மம் கூறுவதை நேராகவே பார்ப்போம். ஒரு நல்ல பெண்மணி உன் மனதிற்கு பிடித்தவளாக இருந்தால் அவள் எந்த குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும் அவளை பத்தினியாக ஏற்றுக்கொள் என்கிறது. உன் மனதிற்கு பிடித்த வீரமும், பண்பாடும் நிறைந்த ஆண்மகன் எவனாக இருந்தாலும் அவன் எந்த இனத்தை சேர்ந்தவனாக இருந்தாலும் அவனை வாழ்க்கை துணைவனாக ஆக்கிக்கொள் என்று மனுதர்மம் அனுமதி தருகிறது.

நமது பூர்வ குருமார்களும் சாஸ்திரமும் கூறுவது என்னவென்று தெரியாமலே சில புத்திசாலிகள் நமக்கு விளக்கம் கொடுக்கத்துவங்கி விடுகிறார்கள். அதன் விளைவுதான் இந்து மதம் கலப்புமனத்திற்கு விரோதமானது என்ற விபரீதமான விளம்பரம். ஜாதிவிட்டு ஜாதி திருமணம் செய்வதும், செய்யாமல் இருப்பதும் அவரவர் சொந்த விஷயம். அதில் இந்து மதம் தலையிடுவது இல்லை. அதை போல் நமது மதம் இந்து மதத்திற்கு மாறினால் தான் திருமணம் நடக்கும் என்று மத மாற்ற வேலையும் செய்வது இல்லை. இதை நினைவில் வைத்துக்கொண்டாலே இந்து மதத்தின் பெருமைகள் தெரியும்.



பணிமுடியாத வீட்டில் குடியேறலாமா?



    குருஜி ஐயா அவர்களுக்கு பணிவான வணக்கம். எனது நண்பர் நான்கு வருடத்திற்கு முன்பு வீடு ஒன்று கட்டினார். அந்த வீட்டை இன்னும் உள்ளேயும்,வெளியேயும் பூசி முடிக்கவில்லை. ஆனால் தளம் போட்டுவிட்டார். என்ன காரணத்தினாலோ வீட்டு வேலையை தொடர்ந்து செய்ய முடியவில்லை. இந்த நிலையில் உள்ளூர் ஜோதிடர் ஒருவர் வேலை முடியவில்லை என்றாலும் கிரகப்பிரவேசம் நடத்துங்கள். அதன் பிறகு வேலை முடியும் என்கிறார். எங்களுக்கு அவர் கூறுவதில் குழப்பம் இருக்கிறது. வீடு பூசாமல் குடிபோகலாமா? வேண்டாமா? என்பதற்கு தயவு செய்து விளக்கம் தரவும்.

இப்படிக்கு,
மாணிக்கவேலு,
விருத்தாசலம்.


  வீடு கட்டி முடித்து கிரகப்பிரவேசம் செய்வது என்பது மிக முக்கியமான சடங்காகும். வீட்டு வேலை முழுமையாக முடிந்த பிறகு தான் அந்த சடங்கை செய்யவேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. தொண்ணூறு பங்கு வேலை முடிந்தாலே கிரகப்பிரவேசம் செய்யலாம்.

ஆனால் எந்த நிலையிலும் மேற்கூரை போடாமலும், கதவு வைக்காமலும், சுவர்களும், தரையும் பூசாமலும் புதுமனை புகுவிழா நடத்தக்கூடாது. அப்படி நடத்தினால் அமானுஷ்யமான பிரச்சனைகள் வீட்டில் எழும் என்று வாஸ்து சாஸ்திரம் தெளிவாக சொல்கிறது. எனவே அதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.



சாகும் போது சங்கரனை கூப்பிடு



குருஜி அவர்களுக்கு பணிவான வணக்கம். கடந்த ஒருவருடமாக உங்கள் தளத்தை படித்து வருகிறேன். ஆக்கப்பூர்வமான விஷயங்களும், அறிவுப்பூர்வமான கருத்துக்களும் நிறைய சொல்கிறீர்கள். படிப்பது மனதிற்கு ஆறுதலாக இருக்கிறது. உண்மையை சொல்லப்போனால் வீட்டில் பெரியவர்கள் இருந்து இதைச்செய் அதை செய்யாதே என்று வழிகாட்டுவது போல இணையதளத்தின் வழியாக நீங்கள் எங்களுக்கெல்லாம் நல்ல பாதையை காட்டி வருகிறீர்கள். அதற்காக உங்களுக்கு நன்றியும், உங்களை அறிய வைத்த இறைவனுக்கு வணக்கத்தையும் தெரிவிப்பதில் மகிழ்வடைகிறேன்.

குருஜி எனக்கொரு கேள்வி இருக்கிறது. சிறிய வயதில் எனது தாயார் இரவில் படுக்கப்போகும் முன் கடவுளின் பெயரை சொல்லிக்கொண்டே உறங்குங்கள். அப்போது தீய சக்திகள் எதுவும் உங்களை அணுகாது என்று சொல்வார். அவர் கூறியபடி செய்து வந்ததனால் இன்றுவரை அது இயல்பான பழக்கமாகி விட்டது. இதில் சந்தேகம் என்னவென்றால் இப்படி இறைவனின் பெயரை கூறுவதனால் தீய சக்திகள் மட்டும் தான் அருகில் வராதா? அல்லது இதற்கு வேறு ஏதாவது காரணங்கள் இருக்கிறதா? என்பதை அறிந்து கொள்ள மிகவும் விரும்புகிறேன் தாங்கள் தயவு செய்து விளக்கம் தருமாறு பணிந்து வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
சாவித்திரி சுகுமாரன்,
சென்னை.



   நாம் வாழுகின்ற காலத்தில், ஆழமான முறையில் எந்த பழக்கத்தை கைகொண்டு வாழுகிறோமோ அது தான் கடைசி காலத்திலும் கூட வருமென்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள். திடீரென்று இடையில் வருகின்ற பழக்கங்கள் எல்லாம் மரண காலம் வரையிலும் நிச்சயம் கூட வராது.

ஒரு மகரிஷி தனது ஆஸ்ரமத்தில் மான்குட்டி ஒன்றை வளர்த்தாராம். அவரது உடம்பில் இருந்து உயிர் பிரிகின்ற நேரத்தில், இனி அந்த மான்குட்டிக்கு யார் உணவு கொடுப்பார்கள் என்ற எண்ணத்தோடு அதாவது மானை நினைத்தபடியே உயிரை விட்டாராம் அப்படி உயிர் விட்டதனால் அவர் பூமியில் மீண்டும் மானாக பிறந்தாராம். இந்த கதை எதற்காக சொல்லப்படுகிறது என்றால் சாகும் போது நாம் எதை நினைக்கிறோமோ அதுவாகவே அடுத்த ஜென்மத்தை பெறுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளது.

உறக்கம் என்பதும் ஒருவகையில் மரணம் தான். உறங்குவது போல் சாக்காடு உறங்கி விழிப்பது போல் பிறப்பென்று ஜனன மரணத்தை பற்றி சித்தர்கள் கூறுவதிலிருந்தும் நித்திய பிரளயம் அதாவது தினசரி அழிவு என்று சாஸ்திரங்கள் தூக்கத்தைப்பற்றி கூறுவதிலிருந்தும் மரணம் என்பதும் உறக்கம் என்பதும் பெரிய வித்தியாசத்தில் உள்ளது அல்ல என்பது தெரிகிறது. சாவுக்கும் உறக்கத்திற்கும் மிகச்சிறிய வேறுபாடே இருக்கிறது. உறங்கி விழிக்கும் போது இதே உடம்பில் விழிக்கிறோம். இறந்து விழிக்கும் போது அதாவது செத்து மறுபிறப்பு எடுக்கும் போது வேறொரு உடம்பில் விழிக்கிறோம்.

ஆக மரணம் என்பதும், உறக்கம் என்பதும் தண்டவாளத்தின் இரண்டு கோடுகள் என்பது நன்றாக தெரிகிறது. தினசரி உறங்கும் போது கடவுளின் பெயரைச்சொல்லி பழக்கப்படுத்தி கொண்டால் கடைசி நேர உறக்கத்திலும் மிகச்சுலபமாக கடவுளின் பெயரை சொல்லலாம். கடவுளைப்பற்றி நினைக்கலாம். கடவுளின் பெயரை சொல்வது பழக்கம் இல்லாமல் இருந்தால் சாகும் நேரத்தில் அவ்வளவு சுலபத்தில் வராது.

நமது முன்னோர்கள் குழந்தைகளுக்கு கூட, கடவுளின் பெயரை வைத்தது இதற்காகத்தான். கடவுளையே நம்பாத நாத்திகன் கூட மரணப்படுக்கையில் தனது பேரனை பார்த்து கிருஷ்ணா வந்துவிட்டாயா? முருகா பக்கத்தில் வா சங்கரா என்னை தாங்கிப்பிடி என்று அழைத்தால் கூட அவனுக்கு கடவுளின் மேல் பக்தியோ நம்பிக்கையோ இல்லாவிட்டாலும் கூட, கடவுளின் பெயரை கூறினான் என்ற ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக நல்ல கதி கிடைக்கும் என்பதற்காகத்தான் என்பதை நாம் உணர்ந்தால் கடவுளை நினைப்பதில் உள்ள சுகம் தெரியும்.



குளிக்காமல் பூஜை செய்யலாமா?



   குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம். உடம்பு முடியாத காலத்தில் குளிக்காமல் பூஜை செய்கிறேன். அப்படி செய்வது சரியா? அல்லது அன்று பூஜையை நிறுத்திவிட வேண்டுமா? 

இப்படிக்கு,
சுவாமிநாதன்,
நெதர்லாந்து.




   டம்பு நன்றாக இருந்தாலும், தினசரி பூஜை செய்யாத எத்தனையோ மனிதர்கள் இருக்கும் இந்த காலத்தில் உடம்புக்கு முடியவில்லை என்றாலும் பூஜை செய்கிறீர்களே அதை முதலில் பாராட்ட வேண்டும்.

கடவுள் உடல் சுத்தத்தை பார்ப்பது இல்லை. மனது சுத்தமாக இருக்கிறதா என்று தான் பார்ப்பார். உடல் சுத்தத்தை அவர் கவனிப்பவராக இருந்திருந்தால் கண்ணப்பனுக்கு அருள்பாலித்து இருப்பாரா? 

ஆனாலும் உடல் சுத்திகரிப்பை சாஸ்திரங்கள் வலியுறுத்துவது எதற்காக என்றால் குளித்து முடித்த பிறகு மனதும், உடம்பும் புத்துணர்ச்சியோடு இருக்கும் அந்த நேரத்தில் இறைவனை துதித்தால் பிரார்த்தனை நிறைவேறும் என்பதற்காகத்தான்.

உடம்பை திடமாக வைத்துக்கொண்டு, குளிக்காமல் பூஜை செய்தால் அது தவறு. முடியாத போது அப்படிச்செய்தால் அது எந்த வகையிலும் தவறாகாது. சாஸ்திரமும் ஒத்துக்கொள்ளும்.



கடன் சுமை நீக்கும் பெளர்ணமி



    “பொன்னுருக காயும் மன்னுருக பெய்யும்” என்று சொல்வார்கள். அதாவது புரட்டாசி மாதத்தில், பகல் நேரத்து வெய்யில் தங்கத்தை உருக செய்துவிடுமாம். அந்தளவு கண்ணாடி போல தகதகவென்று வெயில் சுட்டெரிக்கும். பங்குனி, சித்திரையில் கூட வருகின்ற வெயில் நேரடியாக வெப்பத்தை கொடுத்து நான் மிகவும் மூர்க்கமானவன் என்று தயவு தாட்சண்யம் தன்னை வெளிப்படுத்தி கொள்ளும். புரட்டாசி மாதத்து வெயில் அப்படி அல்ல. வைக்கல் போருக்குள் பதுங்கி இருந்து முயலை பிடிக்கின்ற வேட்டை நாய் போல தன்னை குளிர்ச்சியானவன் என்று காட்டிக்கொண்டே நமது உடம்பில் உள்ள வியர்வையை சொட்ட வைத்து காய வைத்து விடும். இப்படி பகல் நேரத்தில் தகிக்கின்ற வெய்யில் இரவு நேரத்தில் இருந்ததற்கான அடையாளமே தெரியாது. மழை கொட்டும் அதுவும் சாதாரண மழை அல்ல வானத்தின் வயிறாய் கிழித்துக்கொண்டு பாதாளத்தையும் பிளந்துவிடுவேன் என்று ஆக்ரோஷத்தோடு பாயும். பெருமழை இந்த மலையின் வேகத்தில் எந்த நெருப்பிலும் உருகாத மண் தானாக உருகிவிடும். இது தான் இந்த பழமொழியின் நேரடியான பொருள்.

பழமொழி எப்படியோ புரட்டாசி மாதம் என்றாலே ஒருபக்கம் சுகமும் மறுபக்கம் சோகமும் இருக்கிறது. பூஜை நடக்காத வீடுகளில் கூட புரட்டாசி சனிக்கிழமைகளில் பூஜை நடக்கும். விரதம் இருந்து பழக்கம் இல்லாதவன் கூட மாதம் முழுவதும் அசைவம் சாப்பிடுவதை தவிர்ப்பான். பல வீடுகளில் பெருமாளுக்கு தளிகை போடாமல் வெங்காயம், பூண்டு கூட உணவில் சேர்த்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். இப்படி தெய்வீகம் ஊர் முழுவதும் தோரணம் கட்டும் இன்னோருபுறம் குளிர்ச்சியும் வெக்கையும் மாறி மாறி இருப்பதனால் நோய்க்கிருமிகள் எல்லாம் இறக்கை கட்டி பறக்க ஆரம்பிக்கும். மலை மாதிரி நடந்தவர்கள் கூட சிலை மாதிரி செயலற்றுப்போவார்கள். தொற்றுநோய்களின் பாதிப்புகளால் இந்த பாதிப்புகள் புரட்டாசி, ஐப்பசி என்று கார்த்திகை வரையிலும் தொடரும். இந்த கிருமிகள் அனைத்தும் நடையை கட்டுவதற்குள் மனிதர்கள் பாடு தகிடுதித்தோம் போட்டுவிடும்.

புரட்டாசியில் பெருமாளை மட்டும் நினைப்பது இல்லை. பெருமாளின் திருவடிகளில் இளைப்பாறுகிற அல்லது பெருமாளின் திருவடி தரிசனம் கிடைக்காதா என்று பித்ரு லோகத்தில் தவம் கிடக்கிற முன்னோர்களையும் நினைக்கிறோம். புரட்டாசி என்றாலே மகாளயபட்சம் வந்துவிடுகிறது அன்றைய அமாவாசை தர்ப்பணம் கொடுப்பதற்கும் பித்ருக்களின் ஆசிர்வாதங்களை பெறுவதற்கும் மிக ஏற்ற நாள் என்று நம்மில் ஒவ்வொருவருக்கும் தெரியும். ஆனால் புரட்டாசி அமாவாசை மட்டுமா சிறப்பு வாய்ந்தது அந்த மாதத்தில் வருகின்ற பெளர்ணமி எந்த சிறப்பும் இல்லாததா? என்று யோசித்தால் அன்றைய அமாவாசையின் சிறப்புக்கு மூலகாரணமாக அமைவதே புரட்டாசி பெளர்ணமி எனலாம்.

புரட்டாசி மாதத்து முழு நிலவு தினமான பெளர்ணமியின் அடுத்த நாள் தான் மகாளயபட்சம் ஆரம்பமாகும் நாளாகும். அமாவாசை என்று தர்ப்பணம் கொடுப்பது போல, பெளர்ணமி அன்று முதல் முன்னோர்களை நினைத்து அவர்களுக்காக அமாவாசை வரையிலும் தொடர்ந்து தானங்களை கொடுத்து வந்தால் பித்ரு லோக முன்னோர்களின் தரமும் உயரும் அதை செய்கின்ற நமது வாழ்க்கையும் மேம்படும் என்பது சாஸ்திர நியதியாகும். இந்த காரணங்களினாலே புரட்டாசி பெளர்ணமி தனிச்சிறப்பு வாய்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.

இதுமட்டும் அல்ல. அன்னை பார்வதி மகாதேவரான சிவபெருமானை நாயகனாக பெறுவதற்கு இன்றைய பெளர்ணமி தினத்தில் விரதம் இருந்தாளாம். அதனால் தான் அன்று உமா மகேஷ்வர விரதம் என்று ஒன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்த விரதத்தை புரட்டாசி பெளர்ணமி அன்று செய்வதனால் திருமணம் ஆகாதவர்களுக்கு திருமணம் கூடி வரும் என்பது ஒருபுறம் இருந்தாலும், கடன் தொல்லையால் அவதிப்படுபவர்கள் அதிலிருந்து மீள்வதற்கு இந்த முழுநிலவு தினத்தில் அம்மையப்பனை வழிபட்டால் கண்டிப்பாக கடன் என்ற கடலிலிருந்து கரை சேர்க்கப்படுவார்கள் என்றும் ஐதீகம் உள்ளது. மேலும் காரியதடங்கல்கள் இருந்தாலும் அது கூட இந்த விரதத்தால் நிவர்த்தியாகுமாம். இப்படி சிறப்புகளை கொண்ட புரட்டாசி பெளர்ணமியை பார்த்த நாம் அடுத்து ஐப்பசி பெளர்ணமியை பார்ப்போம்...

தொடரும் 


 

இந்து மதத்தில் இரண்டு பிரிவுகளா?




   குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம். இந்து மதம் என்பது இந்தியா முழுமைக்கும் உள்ள இந்துக்களின் பொது மதம் தானே? இதில் வடக்கு பக்கம் ஒருவித சடங்கும், தெற்கு பக்கம் வேறுவித சடங்கும் ஒரே காரணத்திற்காக நடத்தபடுவது ஏன்? மிக குறிப்பாக என் கேள்வியை கேட்பது என்றால் நவராத்திரி பண்டிகை என்பது தாய் தெய்வமான பராசக்தியை வழிபடும் நாட்களாகும். இதில் கடைசி நாளில் ராவணனின் உருவ பொம்மையை வடக்கில் எரிக்கிறார்கள். தெற்கில் அப்படி ஒரு சடங்கு அல்லது நடைமுறை இல்லையே? அப்படி என்றால் இந்துமதம் இரண்டு பிரிவானதா? தயவு செய்து விளக்கம் தரவும்.

இப்படிக்கு,
பேராசிரியர் நீலகண்டன்பிள்ளை,
யாழ்ப்பாணம்.



   ஹிந்துமதம் இரண்டு பிரிவு உடையதா? என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். இந்த கேள்வியின் அடிப்படையை ஆராய்ந்தாலே நீங்கள் ஹிந்துவாக இருந்தாலும் கூட ஹிந்துமதத்தை பற்றிய அடிப்படை தெரியாதவர் என்பதை உணர முடிகிறது. ஹிந்து மதத்தில் இரண்டு பிரிவு அல்ல. ஆறு பிரிவு இருக்கிறது கந்தனை, கண்ணனை, கணபதியை, கதிரவனை, காளியை மற்றும் கங்காதரனை தனித்தனி தெய்வமாக அல்லாது ஒட்டுமொத்த பரம்பொருளாகவே வழிபடும் மார்க்கங்கள் ஆறு இங்கு உண்டு. இந்த ஆறு பிரிவையும் ஒன்றாக்கியதனால் தான் ஆதிசங்கரரை ஷன்மத ஸ்தாபகர் என்று அழைக்கும் பழக்கம் ஏற்பட்டது.

இனி உங்கள் கேள்விக்கு வருகிறேன். இங்கே ஒரு பழக்கம் அங்கே ஒரு பழக்கமென்று எதற்காக பேதங்கள் இருக்கிறது. சடங்கு என்றால், முறை என்றால் எல்லா இடத்திலும் ஒன்றாகத்தானே இருக்க வேண்டும் நவராத்திரியில் அம்பாளை வழிபடுவதை விட்டு விட்டு இராவணனை கொளுத்துவது ஏன்? அம்பாளுக்கும், அவனுக்கும் என்ன சச்சரவு? அம்பாளை எதிர்த்த எத்தனையோ அரக்கர்களில் ஒருவரை கொளுத்த வேண்டியது தானே என்பது உங்கள் கேள்வியாக புரிந்து கொள்கிறேன்.

நவராத்திரி என்பதே துர்கா தேவி அசுரனை அழித்ததை கொண்டாடும் தினங்களாகும். தேவி என்ற நல்ல சக்தி, அரக்கன் என்ற தீய சக்தியை வெல்லும் என்பதே நவராத்திரியின் அடிப்படை கருத்தாகும். வீரத்தையும், வல்லமையும் தருகின்ற மலைமகள், செல்வத்தை தருகின்ற அலைமகள், அறிவை தருகின்ற கலைமகள் ஆகிய முப்பெரும் தேவிகளையும் மூன்று மூன்று நாட்களில் வழிபட்டு கடைசி பத்தாவது நாளில் அன்னையர் மூவரும் ஒரே வடிவாக இருக்கும் பராசக்தியை, பராசக்தியை தசமி திதி அன்று அரக்கனை அழித்த வெற்றி தேவியாக வழிபடுகிறோம்.

அரக்கர்கள் பலர் இருக்கலாம். ஆனால் அரக்கன் என்ற வார்த்தைக்கு முழு இலக்கணமாக இருப்பவன் இராவணன் மட்டுமே. காரணம் அவனுக்கு பத்து தலை, இந்த பத்து தலை என்பது மனிதனை பிசாசு போல ஆட்டிவைக்கும் பத்து இந்திரியங்களை குறிப்பதாகும். இராவணனை விட்டு விட்டு வேறொரு அரக்கனை குறிப்பிட்டால் அது கெட்ட குணங்களின் ஒன்றை மட்டுமே காட்டுவதாக அமையும். அதை தவிர்க்கவே அனைத்து கெடுதிகளிலும் வடிவாக இருக்கும் இராவணனை கொளுத்துவது போல் விழா அமைந்திருக்கிறது.

இராவணன் போன்ற அசுரர்களின் உருவம், நான் என்ற ஆணவத்தை காட்டுவதாகும். ஆணவம் அழியும் போது ஆத்மா தன்னுடைய நிஜ சொரூபத்தை நேருக்கு நேராக காட்டுகிறது. நவராத்திரியில் முதல் மூன்று நாட்கள் துர்க்கை பொறாமை, இச்சை போன்ற தீய குணங்களை அழிப்பதாக நம்பபடுகிறது. இரண்டாவது, மூன்றாவது நாட்கள் அன்பு, தயை, தானம் போன்றவற்றை மகாலஷ்மி தருவதாகவும் நம்பிக்கை இருக்கிறது. கடைசி மூன்று நாட்கள் சரஸ்வதி தேவி அறிவை தருவதாக நம்புகிறார்கள். நன்மைகளை பெற்ற பிறகு தீமைகளை எரிப்பது தான் வழக்கம். இதைத்தான் வடக்கில் இராவணன் பொம்மையை எரிப்பதாக காட்டுகிறார்கள்.

தெற்கில் இப்படி அரக்கர் உருவத்தை எரிக்கவில்லை என்றாலும் தசரா பண்டிகை என்று இறுதி நாளில் தீமையே வடிவான சூரனை தேவி வதைத்ததை உருவகப்படுத்தி விழாக்களில் காட்டுகிறார்கள். தூத்துக்குடி மாவட்டம் குலசேகர பட்டிணத்திலும், கர்நாடாக மாநிலம் மைசூரிலும் இந்தவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. இந்து மதத்தில் உள்ள சடங்குகள் உருவத்தில் மாறுபட்டதாக தெரியலாமே தவிர, உள்ளே உள்ள சாரத்தில் மாறுபடவில்லை என்பதை நன்றாக உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.



இசையமைப்பாளர் ஜாதகம் எது?



    குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம். எனக்கு சிறுவயது முதலே இசையின் மீது ஆர்வம் உண்டு. முறைப்படி சங்கீதம் கற்றிருக்கிறேன். என் சொந்த கற்பனையில் மெட்டுகள் அமைக்கும் திறமை எனக்கு உண்டு. நான் திரைப்படத்துறையில் பணியாற்ற விரும்புகிறேன். அதற்கு இப்போது நான் செய்துவரும் வங்கிப்பணியை விட்டுவிட்டு முற்றிலும் அந்த முயற்சியில் இறங்கலாம் என்றிருக்கிறேன். கடைசியில் உங்களை கேட்டுவிட்டு நீங்கள் கூறுகிறபடி முடிவெடுப்பது என்ற தீர்மானத்தில் இருக்கிறேன். நான் இசையமைப்பாளராக வரமுடியுமா? துணிச்சலாக அரசுப்பணியை அதற்காக ராஜினாமா செய்யலாமா? என்பதை கூறவும். உங்கள் பதிலுக்காக காத்திருக்கிறேன்.

இப்படிக்கு,
சாய்குமார்,
சென்னை.



   சை என்பது இறைவனுக்கு மிக நெருக்கமாக இருக்கும் கலை. சாம கானத்தை கேட்டு பரமேஸ்வரனே உருகி நிற்பதாக வேதம் சொல்கிறது. இறைவன் திசையாக இருக்கிறான். இசை, இறைவனிடம் நம்மைக்கொண்டு சேர்க்கிறது என்று எப்படி வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

இசைவானனாக, இசை அறிஞனாக வாழ்வது என்பது வேறு. இசையால் வாழ்வது என்பது வேறு. புரியும் படியாகவே சொல்கிறேன். இசையை மட்டுமே வைத்து பொருளாதாரத்தேவைகளை பூர்த்தி செய்வது என்பது அனைவருக்கும் இயலாது. யாரோ ஒருவருக்கு மட்டுமே அத்தகைய பலன் கிடைக்கிறது.

அப்படிப்பட்டவர்களே பாடகர்களாக, இசையமைப்பாளர்களாக இருக்க இயலும். அதற்கு அவர்கள் ஜாதகத்தில், குரு இருக்கும் இடத்திலிருந்து ஒன்று – ஐந்து - ஒன்பது அல்லது மூன்று – ஏழு - பதினொன்று அல்லது இரண்டு - பனிரெண்டு ஆகிய இடங்களில் சுக்கிரனும்,சூரியனும் இணைந்து இருக்க வேண்டும்.

இப்படி இல்லை என்றால் குருவிற்கு ஒன்று - ஐந்து - ஒன்பது அல்லது இரண்டு - ஆறு - பத்து ஆகிய இடங்களில் சுக்கிரனும், ராகுவும் இணைந்து இருக்க வேண்டும். இப்படி இருப்பவர்கள் மட்டுமே வணிக ரீதியில் இசையின் மூலம் வெற்றி பெறலாம். உங்கள் ஜாதகத்தில் அப்படிப்பட்ட அமைப்பு இருப்பதாக தெரியவில்லை. எனவே நீங்கள் வங்கிப்பணியை விட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

இருந்தாலும், உங்கள் இசை ஆர்வத்தை நிவர்த்தி செய்ய இசைத்தட்டுகள் தனியாக வெளியிடலாம். அது உங்களுக்கு மனதிருப்தியையும் நல்ல பெயரையும் வாங்கி தரும். நீங்கள் விரும்பிய பதிலை கூற முடியவில்லை என்பதற்காக வருந்துகிறேன். எல்லாம் வல்ல நாராயணன் உங்களுக்கு நன்மையையே செய்வான்.



உடம்பில் உயிர் எங்கே இருக்கிறது?


சித்தர் ரகசியம் - 12

    சித்தர்களின் தத்துவப்படி உடலை பாதுகாப்பது எதற்காக? குடித்து, கும்மாளம் போட்டு குழந்தைக்குட்டிகளை பெற்றெடுத்து, வியாதி வெக்கையில் மாண்டு போவதற்காகவா? நிச்சயம் கிடையாது. ஆற்றை கடந்துச்செல்வதற்கு படகு எப்படி பயன்படுகிறதோ அதேபோல கர்மா என்ற சமுத்திரத்தை கடந்து செல்ல உடம்பு பயன்படுகிறது. உடம்பு ஓட்டைப்படகாக இருந்தால் பயணம் பாதிவழியில் நின்றுவிடும். அடுத்த பயணத்திற்கு வேறு படகு தேடவேண்டிய சூழல் வரும். எனவே கைவசம் இருக்கின்ற படகையே சரியான முறையில் செப்பனிட்டு அந்த படகினால் இந்த ஜென்மாவிலேயே சம்சார பந்தத்தை கடந்து, இறைவனின் பாதார விந்தத்தை அடைந்து விடலாம் அதனால் தான் உடலினை உறுதி செய் என்றார்கள் சித்தர்கள்.

உடலை உறுதி செய்தால் மட்டும் போதுமா? அந்த உடல் மூலம் இறைவனை நோக்கிய பயணத்தை செய்ய வேண்டாமா? என்றால் அந்த பயனப்பாதையாக சித்தர்கள் நமக்கு காட்டியது குண்டலினி சக்தியாகும். இது என்ன புதுக்கருத்து. குண்டலினி என்பதை தியான வழியில் செல்பவர் பேசுவதை கேட்டிருக்கிறோம்.யோகத்தை பற்றிய விளக்கங்கள் சொல்லும்போது அறிந்திருக்கிறோம். சித்தர்கள் வழியில் கூட குண்டலினி வருகிறதா? என்று சிலர் கேட்கலாம். சித்தர்களின் மிக முக்கியமான நோக்கமே மனிதர்களின் குண்டலினி சக்தியை தட்டி எழுப்பி விடுவதே ஆகும்.

மூல நெருப்பை மூட்டிவிட்டு
நிலா மண்டபத்தில்
பாலை இறக்கி உண்டு
பசியில்லாமல் இருப்பது எக்காலம்

என்று பத்ரகிரியார் பாடுகிறார். மூல நெருப்பில் சுண்ட காய்ச்சி கிடைப்பது நிலாவிலிருந்து கிடைக்கின்ற பால் அல்ல. நமக்குள் ஏற்படும் இறை தரிசனம் என்ற அற்புதமான பாலாகும். இந்த பாலை அருந்துவது தான் மனிதப் பிறவியின் மூல நோக்கம் என்பது அவர் கருத்து. பத்ரகிரியார் போன்ற சித்தர்கள் அனைவரின் கருத்துமே குண்டலினி சக்தியை எழுப்பி இறைவனை தரிசனம் செய்ய வேண்டும் என்பது தான்.

குண்டலினி என்றால் என்ன? இந்த வார்த்தையை பலமுறைக்கேட்டாலும் இதன் பொருள் நமக்கு விளங்கவில்லையே என்று சிலர் யோசிப்பது உண்டு. இதற்கான விடையை சாண்டில்ய உபநிஷத், யோககுண்டலினி உபநிஷத், தேஜோபிந்து உபநிஷத், பதஞ்சலி யோகசூத்திரம், யோக வாசிஷ்டம், திருமந்திரம் உட்பட அகத்தியர், சிவவாக்கியர் போன்ற சித்தர்களும் தங்களது படைப்புகளில் மிக அழகாகச்சொல்லி இருக்கிறார்கள். இதை எளிமையாக புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், ஒளவையார் அருளிச்செய்த விநாயகர் அகவலை படித்தாலே போதும்.

மனித உடம்பாக இருக்கட்டும், மற்ற ஜீவராசிகளின் சரீரங்களாக இருக்கட்டும், அவைகள் இயங்குவதற்கு மிக முக்கியமாக உயிர் தேவை உயிர் இல்லை என்றால் எதுவும் நடக்காது. உயிர், உயிர் என்று மூச்சுக்கு முன்னூறு முறை சொல்கிறோமே அந்த உயிர் என்றால் என்ன? அது உடம்பில் எந்த பகுதியில் இருக்கிறது என்று யாருக்காவது தெரியுமா? செவ்வாய் கிரகத்தில் ஆறுகள் ஓடியிருக்கின்றன. சந்திரனில் தண்ணீர் இருக்கிறது என்று கண்டுபிடித்து கூறுகின்ற விஞ்ஞானிகள் கூட உயிர் என்றால் என்னவென்று விளக்கம் தந்திருக்கிறார்களா? நாம் தான் அதை கேட்க நினைத்திருக்கிறோமா? இரத்தத்தை பம்ப் செய்து உடல் முழுவதும் அனுப்புகிற இதயம் எங்கே இருக்கிறது என்று நமக்கு தெரியும். இரத்தத்தில் உற்பத்தியாகும் கழிவுகளை வடிகட்டி வெளியே அனுப்புகிற சிறுநீரகங்கள் இருக்குமிடம் நாம் அறிந்ததே. உணவை செரிமானம் செய்கின்ற குடல் நாம் அறிந்ததே. ஈரல் இவைகள் எல்லாம் எங்கெங்கே இருக்கிறது எப்படி செயல்புரிகிறது என்று நமக்கு தெரியும். ஆனால் இவைகள் அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் இயங்கச்செய்கிறதே உயிர் அது உடம்பிற்குள் எந்த பகுதியில் இருக்கிறது? அதன் வடிவம் என்ன?

உயிர் என்பது ஓர் உறுப்பு அல்ல. எலும்போ, நரம்போ அல்ல. துடிப்பின் மூலம் தனது இருப்பைச்சொல்லும் நாடிகளும் அல்ல. மனம் என்ற ஒன்று அதாவது சிந்திக்கின்ற சக்தி மூளையில் இருப்பதாக கூறுகிறார்களே. அந்த மூளையின் ஒரு செயலாக இருப்பதும் உயிர் அல்ல. உண்மையில் சொல்லப்போனால் உயிர் என்பது நமது உடம்பிற்குள் ஒரே ஒரு பகுதிக்குள் உட்கார்ந்திருக்கின்ற வஸ்து அல்ல. நமது உடல் முழுவதும் உள்ளும் வெளியையும் ஒவ்வொரு மயிர்க்காலிலும் கூட உயிரானது இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. உணர்வாக இல்லை, துடிப்பாக இல்லை நாம் உணர்ந்துக்கொள்ள கூடிய எந்த வகையிலும் அது இல்லை. ஆனாலும் அது இருக்கிறது அது இல்லாமல் எதுவுமே நடப்பது இல்லை. அது இல்லை என்றால் ஒரு வினாடியில் சப்தநாடியும் அடங்கிவிடும்.

அப்படி என்றால் உயிர் என்பது என்ன? உடம்பிற்குள் ஓடுகிற வெளிச்சமா? அல்லது பிராண வாயுவை உடல்முழுவதும் பரவச்செய்கின்ற சுவாசமா? என்று கேட்டால் சித்தர்களிடம் இருந்து மிக விசித்திரமான பதில் வருகிறது. உலகிலேயே உயிர் என்றால் என்னவென்று சொன்னவர்கள் இந்திய சித்தர்களாக மட்டும் தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அவர்கள் சித்தாந்தத்தை மறுத்து ஒதுக்கக்கூடிய விஞ்ஞானம் இதுவரை பிறக்க வில்லை. சித்தர்கள் உயிரை சத்தம் என்கிறார்கள், ஒலி என்கிறார்கள், நாதம் என்கிறார்கள். உயிர் ஒலியாக இருப்பதனால் தான் உயிரைக்கொடுத்த இறைவனையும் நாதவடிவாக நமக்கு காட்டி இருக்கிறார்கள்.

ஆற்றில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடும் போது, மூழ்கி குளிக்கும் அனுபவம் நம்மில் பலருக்கு இருக்கும். அப்படி குளிக்கும் போது தண்ணீருக்கடியில் நாம் செல்லுகின்ற போது வெளியில் உள்ள ஓசை, ஒலியெல்லாம் நமக்கு கேட்காது. சுத்தமாக வெளி சத்தங்கள் அடங்கிவிடும். அப்போது நமது மண்டைக்குள் ஒரு ஓசை கேட்கும். ஹ...ம் என்ற சத்தத்தை தவிர வேறு எதையும் நாம் கேட்பதே இல்லை. சந்தேகமே வேண்டாம் அந்த சத்தம் தான் நமது உயிர். கைதேர்ந்த வைத்தியர்கள் ஒரு மனிதனின் நாடியை பிடித்து பார்த்து அவன் உடம்பிற்குள் கேட்கின்ற இந்த சத்த அதிர்வை துல்லியமாக கணித்து, அவன் இன்னும் எவ்வளவு நேரம் உயிரோடு இருப்பான் என்பதை கூறி விடுவார்கள். சரி ஓசை என்பது தான் உயிர் என்று சித்தர்கள் கூறி விட்டார்கள். அந்த ஓசை என்ற உயிர் நமது உடம்பில் எங்கே இருக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியிலா? அல்லது உடல் முழுவதுமா?

உயிரின் ஓசையானது உடல் முழுவதும் தனது அதிர்வை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பது உண்மை. ஆனால் அந்த உயிர், உடம்பு முழுவதும் மையம் கொண்டு இருக்கவில்லை. உடம்பில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் மட்டுமே அது உட்கார்ந்திருக்கிறது. அங்கே இருந்துகொண்டு செயலாற்றல் புரிகிறது என்று கூறும் நமது சித்தர்கள், அந்த பகுதி நமது நாபிக்கமலம் அதாவது தொப்புள் பகுதி என்கிறார்கள். இப்போது நாம் மூக்கு வழியாக காற்றை இழுத்து நுரையீரலுக்கு அனுப்பி சுவாசிக்கிறோம். ஆனால் அம்மாவின் கருவறையில் நாம் இருக்கும் போது நம்மைச்சுற்றி தண்ணீர் மட்டுமே இருந்தது. அங்கே மூக்கு வழியாக மூச்சு விட முடியாது. தொப்புள்கொடி வழியாகத்தான் சுவாசித்திருக்கிறோம். எனவே முதல் சுவாசம் வந்த வழியில் தான் உயிரின் ஆதிக்கம் அதிகமாக இருக்கிறது.

உயிர் இங்கே இருந்து கொண்டு தான் உடம்பை ஆள்கிறது. இந்த உயிரையும் இயக்கக்கூடிய அதாவது மிக கூர்மையோடு இயக்க கூடிய ஒரு சக்தி நமது மூலாதாரத்தில் அதாவது பிறப்புறுப்பில் அடங்கி கிடக்கிறது. அந்த சக்தி பாம்புபோல இருக்கிறது என்று சொன்னாலும் கூட அது ஒரு மின்னல் போல பளீச்சென்று கீழே இருந்து மேல்நோக்கி படருகின்ற மின்சாரக்கொடியாகும். அந்த மின்சாரக்கொடியின் இன்னொரு பெயர் தான் குண்டலினி. இந்த குண்டலினி சக்தி ஊர்வன மற்றும் மிருகங்கள் உடம்பில் படுத்த நிலையிலும், பறவைகளுக்கு சாய்ந்த நிலையிலும் இருக்கிறதாம். மனிதர்களுக்கு மட்டும் தான் செங்குத்தாக வானத்தை நோக்கிய வண்ணம் இறைவனோடு இணக்கம் வைக்கும் வண்ணம் அமைந்திருக்கிறதாம்.



மாங்கல்ய தோஷம் நீங்க பரிகாரம் !




   குருஜி அவர்களை வணங்கி பணிகிறேன். என் மகளுக்கு இருபத்தி மூன்று வயதாகிறது. அவளுக்கு திருமணம் நடத்தி வைக்க விரும்புகிறோம். இதற்காக அவள் ஜாதகத்தை ஒரு ஜோதிடரிடம் கொடுத்துப்பார்த்தோம். அவர் உங்கள் மகள் ஜாதகத்தில் மாங்கல்ய தோஷம் இருக்கிறது. எனவே இருபத்தி ஏழு வயதிற்கு பிறகு தான் திருமணம் செய்ய வேண்டும் இப்போது செய்தால் விளைவுகள் வேறு விதமாக இருக்கும் என்று கூறி விட்டார். அன்று முதல் எங்களுக்கு மனக்கவலையாக இருக்கிறது. அவர் கூறியது சரியா? காலதாமதம் செய்து தான் மகளின் கல்யாணத்தை நடத்த வேண்டுமா? அல்லது அப்படி எதுவும் இல்லையா? என்பதை தாங்கள் தயை கூர்ந்து கணித்து சொல்லவும்.

இப்படிக்கு,
மலர்க்கொடி ரங்கநாதன்.
ஸ்ரீரங்கம்.



கிரஹங்களில் செவ்வாயை மாங்கல்யத்தின் அதிபதி என்று சொல்வார்கள். அத்தகைய செவ்வாய், பெண்ணின் ஜாதகத்தில் எட்டாவது இடத்தில் அமர்ந்தால் அந்த பெண்ணிற்கு மாங்கல்ய தோஷம் இருக்கிறது. தாமதித்தே திருமணம் நடத்த வேண்டும். மீறி நடத்தினால், கணவன் உயிருக்கு பிரச்சனை என்று கூறுவார்கள். ஆனால் எட்டாமிடத்தில் தோஷத்தோடு  இருக்கின்ற செவ்வாயை, குரு பார்த்தால் நிவர்த்தி ஆகிவிடும் என்ற சூத்திரமும் உள்ளது. என் அனுபவத்தை பொறுத்தவரை செவ்வாய் எட்டாமிடத்தில் அமர்ந்தாலோ அல்லது நீசம் பெற்றாலோ திருமணத்தை தாமதமாக்கி செய்வது தான் நல்லது என்று கருதுகிறேன்.

இப்படிப்பட்ட ஜாதகம் உள்ள பெண்கள் செவ்வாய்க்கிழமை தோறும் அல்லது சஷ்டி தோறும் முருக வழிபாட்டை விரதத்தோடு செய்ய வேண்டும். சற்று வசதி இருந்தால், தங்கத்தில் தாலி அணியாத அல்லது அணிய வசதி இல்லாத பெண்களுக்கு மாங்கல்யம் வாங்கி தானம் கொடுக்கலாம். மேலும் முருகனின் சன்னதியில் வயதான சுமங்கலிகளுக்கு மஞ்சள், குங்குமம் வெற்றிலை பாக்குடன் தட்சணை கொடுத்து அவர்களையும் ஆலயத்திற்கு வெளியில் வணங்கினால் தோஷ நிவர்த்தி கண்டிப்பாக உண்டு.



அத்தை மகனை மணக்கும் ஜாதகம்




   குருஜி அவர்களுக்கு வணக்கம். என் அத்தை மகன் என்னை காதலிக்கிறார். நானும் அவரும் சிறுவயது முதலே அன்பு செலுத்தி வருகிறோம். இருவரும் பிரியவே முடியாது என்ற நிலையில் இருக்கிறோம். இந்த நேரத்தில் அவர்கள் வீட்டிற்கும், எங்கள் வீட்டிற்கும் குடும்ப பிரச்சனையால் சொத்து தகராறு வந்துவிட்டது. எனவே என் தகப்பனார் எங்கள் இருவருக்கும் திருமணம் செய்து வைப்பதற்கு தடை போடுகிறார். தடையை நேரடியாக போடாமல், என் ஜாதகப்படி அத்தை மகனை மணந்தால் அவனுக்கு ஆகாது. விரைவில் செத்துப்போய்விடுவான் என்று என்னை மிரட்டுகிறார். உண்மையாகவே என் ஜாதகப்படி அப்படி என்றால், நான் அவனை திருமணம் செய்யாமல் கன்னியாகவே இருந்து விடுகிறேன். அவன் எந்த வகையிலாவது நன்றாக வாழவேண்டும். ஆனால் இப்படி ஒரு பொய்யை கூறி எங்களை என் தகப்பனார் பிரிக்க நினைத்தால், அதை நான் ஏற்கப்போவதில்லை அவரை எதிர்த்தாவது அத்தை மகனின் கரம் பிடிப்பேன். எனக்கு சரியான வழி எதுவென்று தெளிவாக கூறுங்கள்.

இப்படிக்கு,
காஞ்சனா,
தூத்துக்குடி.



ங்கள் கடிதத்திலிருந்தே நீங்கள் கொண்டிருக்கும் காதலின் பலம் என்ன என்பதை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. உண்மையை சொல்வது என்றால் காதலித்த ஒவ்வொருவரும் உங்களைப்போன்று உறுதியோடு இருந்தால் பாதி தற்கொலைகள் நிகழவே நிகழாது.

ஒருவர் ஜாதகத்தில் ஏழாமிடத்து அதிபதி, ஐந்தில் இருந்தால் அல்லது ஐந்தாம் அதிபதி ஏழாமிடத்தில் இருந்தால் அவர்கள் அத்தை அல்லது மாமன் பிள்ளைகளை தான் மணப்பார்கள் என்பது பொது விதி. இது உங்கள் ஜாதகப்படி சரியாகவே இருக்கிறது. மேலும் உங்கள் அத்தை மகனின் ஜாதகமும் வலுவோடு இருப்பதனால் இருவரும் திருமணம் செய்தால் எந்த குறையும் வராது. எனவே வீணான அச்சங்களை தூக்கி எறிந்துவிட்டு குடும்ப தகராறை முடிவிற்கு கொண்டுவந்து பெற்றோர்களின் ஒப்புதலோடு திருமணம் நடத்தப்போராடுங்கள் இந்த உறுதியை இங்கே காட்டுங்கள்.



Next Post Home